“İsteğini yerine getirmeyi bana öğret, çünkü sen benim Tanrı’msın. İyi Ruhun beni düz ve güvenli bir yolda ileriye yöneltsin” (Mezmurlar 143:10).

İyilik insan yapımı bir şey değildir. Duygularımıza ya da çıkarlarımıza göre şekillendirebileceğimiz bir şey de değildir. İyilik doğrudan Tanrı’nın tahtından akar ve açık bir yolu izler: itaat yolunu. Dünya “kendi yolumuzu seçebileceğimizi” ya da “kendi gerçeğimizi belirleyebileceğimizi” ne kadar söylerse söylesin, gerçek değişmez: insanın Yaratıcısı karşısındaki görevlerini seçme hakkı yoktur. Görevimiz zaten belirlenmiştir: bizi Yaratan’a itaat etmek.

Birçok kişi daha kolay, daha az zahmetli bir yaşam arayışıyla Tanrı’nın buyruklarını terk ederek bu çağrıdan kaçmaya çalışır. Peki bu yolun sonunda ne bulurlar? Yalnızca boşluk. Tanrı’nın güçlü Yasası’na itaat olmadan gerçek bir dayanak da kalıcı bir esenlik de yoktur. Geçici bir rahatlama, sahte bir özgürlük duygusu olabilir; fakat kısa süre sonra ruhsal açlık, ruhun huzursuzluğu ve yaşam kaynağından uzakta yaşamanın yorgunluğu gelir. İtaatten kaçmak, varoluşun asıl amacından uzaklaşmaktır.

Gerçek doyum, fedakârlık gerektirse bile Tanrı’ya “evet” demektedir. O’nun gözlerimizin önüne koyduğu görevleri—özellikle kutsal buyruklarına itaat etme görevini—kucakladığımızda, sonsuz olana ait şeyleri deneyimleriz: ilahi bereketi, gerçek iyiliği ve koşullara bağlı olmayan esenliği. İşte o zaman her şey değişir. Çünkü ruh, amacı ve yönü itaatte, yalnızca göğün verebileceği bol yaşamı da orada bulur. —George Eliot’tan uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Ebedî Baba, iyiliğin ne olduğunu ve nerede bulunduğunu gösterdiğin için Sana şükrediyorum. İyiliğin benden kaynaklanmadığını, tahtından akan bir ırmak gibi Senden geldiğini kabul ediyorum. Artık kendi yollarımı seçerek ya da kendi görevlerimi belirleyerek yaşamak istemiyorum. Senin açıkladıklarına itaat etmek istiyorum.

Rab, Sana itaat etmenin kutsal sorumluluğundan kaçmamam için beni güçlendir. Güçlü Yasanın gerçek iyiliğin, bereketin ve dolu yaşamın yolu olduğunu biliyorum. Dünya bana kestirme yollar sunsa bile, kutsal buyruklarında kararlı kalmama yardım et; yerine getirilen her görevin sonsuzluğa ekilen bir tohum olduğuna güveneyim.

Ey Her Şeye Kadir ve En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve bütün iyiliğin kaynağı olduğun için Seni yüceltiyorum. Sevgili Oğlun benim ebedî Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, yorgun ruhu sulayan ve onu sadakat içinde çiçeklendiren bir saflık ırmağı gibidir. Buyrukların, bu dünyanın karanlığında altın patikalar gibidir; Seni sevenleri güvenle ebedî yurda yönlendirir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.