“İşte bizim hizmet ettiğimiz Tanrı bizi kurtarabilir; ama kurtarmasa bile, bil ki ey kral, senin tanrılarına hizmet etmeyeceğiz” (Daniel 3:17-18).
Nabukadnezar’ın önünde duran üç İbrani sarsılmaz bir iman sergilediler. Tanrı’nın onları fırından kurtarabileceğini biliyorlardı, fakat kurtuluş gelmese bile sadık kalmaya kararlıydılar. Bu güven, gerçekten itaatkâr bir yüreğin işaretidir – koşullara değil, inanca dayanan bir iman. Onlar, Rab’be itaatsizlik etmektense ateşle yüzleşmeyi tercih ettiler.
Bu sadakat, Tanrı’nın muhteşem Yasasına itaatten doğar; İsa ve O’nun öğrencilerinin de özen ve sevgiyle yerine getirdiği aynı yasa. Baba’nın görkemli buyruklarına göre yaşadığımızda, korku gücünü kaybeder ve yüreğimiz zulüm karşısında bile dimdik duracak cesaretle dolar. Tanrı, itaat edenlere planlarını açıklar ve dünyanın putları önünde eğilmeyenleri güçlendirir.
Baba, itaat edenleri bağışlanma ve kurtuluş için Oğluna yönlendirir ve kutsar. İmanınız o üç kulunki gibi olsun – sarsılmaz, kararlı ve tavizsiz – ateş gelse bile Tanrı’ya itaat etmeye hazır. D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.
Benimle dua et: Sevgili Rab, sadık kullarının cesaretini bana da ver. Sınavlar karşısında adını inkâr etmeyeyim, ama gerçeğinde dimdik durayım.
İmanımı güçlendir ki, ister kurtuluş gelsin ister fırın, sana güveneyim. Yüreğim bu dünyanın sahte tanrılarına asla boyun eğmesin.
Ey sevgili Baba, alevlerin ortasında sadık kalmayı bana öğrettiğin için sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Kudretli Yasan, imanımı ayakta tutan kayadır. Buyrukların, korkuyu tüketen ve içimde göksel cesareti tutuşturan saf bir ateş gibidir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.
