“Halk yakınmaya başlayınca bu, Rab’bin hoşuna gitmedi” (Çölde Sayım 11:1).

Sıkıntıların ortasında bile sevinç ve şükranla kendini Tanrı’ya teslim eden bir yürekte derin bir güzellik vardır. Rab’bin izin verdiği her şeye imanla katlanmaya karar verdiğimizde, kendimizden çok daha büyük bir şeyin paydaşları oluruz. Ruhsal olgunluk acıdan kaçınmakta değil, her sınavın bir amacı olduğuna güvenerek onunla alçakgönüllülükle yüzleşmeyi bilmektedir. Tanrı’nın kendisine verdiği bütün güçle Rab’bin kutsal isteğini sadakatle yerine getirmeye adanan kişi, göğün önünde onurlu bir yaşam sürer.

Acılarımızdan çevremizdeki herkese söz ederek teselli aramamız yaygındır. Ancak bilgelik, her şeyi yalnızca Rab’be götürmektedir; bunu alçakgönüllülükle, talepkâr olmadan ve isyan etmeden yapmalıyız. Dualarımızda bile odağımızı düzeltmeliyiz. Yalnızca rahatlama dilemek yerine Tanrı’dan bize itaat etmeyi öğretmesini ve güçlü Yasası’na sadakatle uymamız için bizi güçlendirmesini istemeliyiz. Bu dilek içtenlikle edildiğinde her şeyi değiştirir. Çünkü Tanrı’nın görkemli buyruklarına itaat etmek yalnızca sorunu çözmez; kökünü iyileştirir, ruhu onarır ve dünyanın veremeyeceği bir esenlik sağlar.

Böyle yaşamaya karar veren kişi görkemli bir şey bulur: Tanrı’yla dostluk. İtaat eden ve kendini Yüceler Yücesi’nin isteğine bütünüyle teslim eden kişi, İbrahim’de olduğu gibi dost olarak kabul edilir. Bundan daha büyük bir unvan, bundan daha yüce bir ödül yoktur. Bu dostluktan doğan esenlik koşullara bağlı değildir. Sağlam, kalıcı ve ebedîdir; Tanrı’nın kutsal, kusursuz ve ebedî Yasası’na itaatle şekillenen bir yaşamın doğrudan meyvesidir. -John Tauler’den uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşürüz.

Benimle dua et: Ebedî Baba, sıkıntıların ortasında bile hayatımı bütünüyle Sana teslim etme fırsatı verdiğin için Sana şükrediyorum. Rab’bin benim için belirlediği şeylerden kaçmak istemiyorum; her şeyin Seni seven ve Sana itaat edenlerin iyiliği için birlikte işlediğine güvenerek bunlara sevinç ve şükranla katlanmak istiyorum. Yaşamımın her ayrıntısında isteğini yerine getirebilmem için bana yukarıdan gelen gücü ver, ya Rab.

Rab, bugün yalnızca zorluklarıma odaklanmayı bırakmaya karar veriyorum. Dualarımda daha yüce bir şey aramak istiyorum: güçlü Yasana bütünlük ve saygıyla itaat edebilmek için anlayış, bilgelik ve güç. İnsanların önünde ağzım sussun; yüreğim ise alçakgönüllülük ve imanla Senin önünde açılsın. Görkemli buyruklarına göre yürümeyi bana öğret; çünkü gerçek esenliğe giden tek yolun bu olduğunu biliyorum.

Ey kutsalların En Kutsalı Tanrı, Sana tapıyor ve Seni içtenlikle arayanlara sadık olduğun için Sana övgüler sunuyorum. Sevgili Oğlun benim ebedî Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, Seni sevenlerin üzerinde ilahî bir mühür gibidir; fırtınaların ortasında bile onlara dinlenme güvencesi verir. Buyrukların, Seninle dostluğun ve her anlayışı aşan esenliğin kapılarını açan altın anahtarlar gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.