“Ve Yusuf’un efendisi onu alıp zindana, kralın mahkûmlarının tutulduğu yere attı; orada zindanda kaldı” (Yaratılış 39:20).
Acının en zor yönü çoğu zaman süresidir. Kısa ve şiddetli bir acı daha kolay dayanılabilir, ancak sıkıntı uzun süre devam ettiğinde, günbegün gücümüzü ve umudumuzu kemirdiğinde, kalbimiz umutsuzluğa karşı savunmasız hale gelir. Tanrı’nın yardımı olmadan, yenik düşmek kolaydır. Yusuf’un Mısır’daki hikâyesi bize uzun süren denemelerin bir amacı olduğunu gösterir. Tanrı, usta bir arıtıcı gibi, karakterimizi şekillendirmek ve bizi daha büyük bir şeye hazırlamak için acı ateşinden geçmemize izin verir. Malaki 3:3’te şöyle der: “O, gümüşü arıtan ve temizleyen biri gibi oturacak.” Ve dikkatli bir zanaatkâr gibi, Tanrı işin ne zaman tamamlandığını tam olarak bilir ve ateşi doğru zamanda durdurur.
Acı zamanını atlatmanın ve hatta kısaltmanın anahtarı, kendimizi tamamen Tanrı’nın iradesine teslim etmektir. Onun buyruklarına uymayı seçtiğimizde, yüreğimizi O’nun amacına açar ve O’nun bilgeliğiyle bizi yönlendirmesine izin veririz. Bu teslimiyet yalnızca karakterimizi şekillendirmekle kalmaz, aynı zamanda bizi sadık çocukları olarak kucaklayan Baba’ya yaklaştırır. O bizi bolca kutsar ve bizi İsa’ya yönlendirir; burada hayatımız için teselli, güç ve yön buluruz.
Tanrı ve İsa ile bu düzeyde bir ilişkiye ulaştığımızda, bugün karşılaştığımız birçok acının, direncimiz ya da itaatsizliğimiz yüzünden yaşandığını ve bunların önlenebileceğini bilerek emin olabiliriz. Baba, merhamet Tanrısı’dır ve yüreklerimizin tamamen O’na teslim olduğunu gördüğünde çocuklarını esirgemekten hoşlanır. İtaatte yalnızca ruhun acılarına çare bulmakla kalmaz, aynı zamanda Tanrı’nın isteğinin merkezinde yaşamanın sevincini de buluruz; çünkü O’nun yüceliği ve sonsuz iyiliğimiz için arıtılıyoruz. – Lettie B. Cowman’dan uyarlanmıştır. Yarın, Rab dilerse görüşmek üzere.
Benimle dua et: Sevgili Tanrım, acının en zor yönünün çoğu zaman süresi olduğunu kabul ediyorum. Yardımın olmadan, sonu gelmeyen denemeler karşısında umutsuzluğa kapılmak kolay. Ama biliyorum ki Sen usta bir arıtıcısın; karakterimi şekillendiriyor ve beni daha büyük bir amaç için bu zorluklardan geçiriyorsun. Mısır’daki Yusuf gibi, Senin işini bende tamamladığında ateşi doğru zamanda durduracağına güvenmeyi öğrenmek istiyorum.
Baba’m, bugün Sana tamamen teslim olmam için bana yardım etmeni diliyorum, şartlar zor olsa bile. Buyruklarına uymayı ve yüreğimi Senin amacına açmayı bana öğret, böylece bilgeliğinle beni yönlendirebilesin. Gerekli olanı dayanabilmem için bana güç ver ve karakterimi Seninle uyum içinde yaşamam için şekillendir.
Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum; çünkü merhametin ve iyiliğinle acı sonsuz değildir, ama beni dönüştürmek ve Sana yaklaştırmak için bir araçtır. İtaatte, ruhumun acılarına çare ve Senin isteğinin merkezinde olmanın sevincini buluyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, denemeler zamanında ruhumu güçlendirir. Ruhum, buyrukların yüzünden sevinçle şarkı söylüyor. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.
