“Yüreği umutsuz olanlara deyin: Güçlü olun, korkmayın! Tanrınız gelecek” (Yeşaya 35:4).

Kaç kez Tanrı’nın bize hiç vermediği çarmıhları taşıyoruz? Gelecek kaygısı, ne olabileceğine dair korku, uykumuzu kaçıran huzursuzluk—bunların hiçbiri Tanrı’dan gelmez. Olayları önceden yaşamaya ve olacakları kontrol etmeye çalıştığımızda, sözle ifade etmesek bile Rab’bin sağlayışına bütünüyle güvenmediğimizi söylemiş oluruz. Sanki şöyle diyormuşuz gibidir: “Tanrı’m, bırak bunu ben halledeyim.” Oysa gelecek bize ait değildir. Üstelik geldiğinde, hayal ettiğimizden tamamen farklı olabilir. Kontrol etme çabamız boşunadır ve çoğu zaman bu kaygının kökünde gerçek anlamda teslim olmamak yatar.

Fakat dinlenmenin bir yolu vardır—ve bu yol erişilebilirdir. Bu yol, Tanrı’nın güçlü Yasası’na itaattir. Tüm gücümüzle Rab’bi hoşnut etmeye, O’nun harika buyruklarına yürekten itaat etmeye karar verdiğimizde içimizde bir şey değişir. Tanrı’nın varlığı güçlü bir şekilde kendini gösterir ve onunla birlikte açıklanamayacak bir esenlik gelir. Koşullara bağlı olmayan bir esenlik, sabah güneşinin sisi dağıtması gibi kaygıları eriten bir sükûnet. Yaratıcı’nın önünde sadakatle yaşayan kişinin ödülü budur.

İtaat etmeyi seçen can artık gerginlik içinde yaşamak zorunda değildir. Hizmet ettiği Tanrı’nın her şeyin denetiminde olduğunu bilir. Tanrı’nın kutsal ve sonsuz Yasası’na itaat etmek yalnızca Rab’bi hoşnut etmekle kalmaz, bizi O’nun esenliğinin ve ilgisinin akışı içine de yerleştirir. Bu, kutsanmış bir döngüdür: itaat Tanrı’nın varlığını doğurur, Tanrı’nın varlığı da korkuyu kovar. Bugün, itaat edenleri onurlandıran Tanrı’nın sadakatinde dinlenebilecekken yarının yükünü taşımaya neden devam edesin? -F. Fénelon’dan uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Merhametli Baba, yalnızca Sana ait olan şeyleri kaç kez kontrol etmeye çalıştım? Uykusuz gecelerim, korkuya dayalı kararlarım ve bana vermek istediğin esenliği çalan huzursuz düşüncelerim için beni bağışla. Bugün bu yükü bırakmayı seçiyorum. Artık geleceği öngörmeye ya da kontrol etmeye çalışarak yaşamak istemiyorum. Senin ilginde dinlenmek istiyorum.

Rab, şimdi kaygının kökünün itaatsizlik olduğunu anlıyorum. Harika buyruklarından uzaklaştığımda, varlığından kopuyor ve bunun sonucunda esenliğimi yitiriyorum. Ama geri dönmeyi seçiyorum. Sana hoşnut olacak şekilde yaşamak, güçlü Yasa’na bütün yüreğimle itaat etmek istiyorum. Canımın Sözü’ne demir atmış, sağlam, sakin ve korunmuş olsun.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum; çünkü Sende değişkenlik ya da kararsızlık gölgesi yoktur. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prens’im ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan, itaat edeni kuşatan, korkuyu uzaklaştıran ve esenliği tesis eden bir ışık kalkanı gibidir. Buyrukların, bizi yüreğine bağlayan, özgürlüğe ve gerçek dinlenmeye yönlendiren altın ipler gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Karanlıkta olsam bile, RAB benim ışığım olacaktır” (Mika 7:8).

Hepimiz, hayatımızın bir döneminde kendimizi merkeze koymaktan vazgeçmeyi ve Tanrı’nın denetimi ele almasına izin vermeyi öğrenmeliyiz. Gerçek şu ki, dünyanın yükünü omuzlarımızda taşımak için yaratılmadık. Her şeyi kendi gücümüzle çözmeye çalıştığımızda sonunda hayal kırıklığına uğrar, tükenir ve kafamız karışır. Gerçek teslimiyet, her şeyi anlamaya çalışmayı bırakıp yalnızca güvenmeye başladığımızda ortaya çıkar. Kendi isteğimizden vazgeçmek—bu tam teslimiyet—bizi gerçek esenliğe ve Tanrı’yla birliğe götüren yoldur.

İçimizde hissettiğimiz huzursuzluğun büyük bir bölümü açık bir nedenden kaynaklanır: Canımız henüz Tanrı’nın güçlü Yasası’na bütünüyle itaat etmeye karar vermemiştir. Tereddüt sürdükçe, Yaratıcı’nın harika buyruklarına yalnızca kısmen itaat ettiğimiz sürece yüreğimiz bölünmüş kalacak ve güvensizlik egemen olacaktır. Kısmi itaat belirsizlik doğurur; çünkü derinlerde, Tanrı’ya yalnızca yüzeysel olarak yaklaştığımızı biliriz. Ancak başkalarının düşünceleriyle ilgili kaygıyı bırakıp her konuda itaat etmeyi seçtiğimizde Tanrı güçlü bir şekilde yaklaşır. Bu yakınlıkla birlikte cesaret, dinlenme, bereketler ve kurtuluş gelir.

Gerçek esenliği, gerçek özgürlüğü deneyimlemek ve bağışlanmak üzere Oğul’a yönlendirilmek istiyorsanız artık ertelemeyin. Kendinizi bütünüyle teslim edin. Tanrı’nın kutsal ve sonsuz Yasası’na içtenlikle ve kararlılıkla itaat edin. Daha güvenli bir yol, daha saf bir sevinç ve korunma kaynağı yoktur. Tanrı’nın kutsal buyruklarını sadakatle izlemeye kendinizi ne kadar adarsanız, O’nun yüreğine o kadar yakın olursunuz. Bu yakınlık her şeyi dönüştürür: yaşamın yönünü değiştirir, canı güçlendirir ve sonsuz yaşama götürür. —James Hinton’dan uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Sonsuz Baba, çoğu zaman her şeyi kendi başıma, gücüme, mantığıma ve duygularıma güvenerek çözmeye çalıştığımı kabul ediyorum. Ancak şimdi gerçek dinlenmenin yalnızca kendimi bütünüyle Sana teslim ettiğimde mümkün olduğunu anlıyorum. Hayatımın her bölümünü çekinmeden, korkmadan ve denetlemeye çalışmadan Sana teslim etmeyi bana öğret.

Rab, güçlü Yasa’na bütünüyle itaat etmediğim için tövbe ediyorum. Kısmi itaatin, huzurunun doluluğunu yaşamama engel olduğunu biliyorum. Bugün önünde eğiliyor ve her konuda Sana itaat etmeyi seçiyorum. Artık yarım bir imanla yaşamak istemiyorum. Tüm harika buyruklarını sevinç ve gayretle izlemek istiyorum. Hayatım, başlangıçtan beri Senin belirlediğin şeylere sadakatle damgalansın.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve sadık olanlara adil, içtenlikle tövbe edenlere karşı sabırlı olduğun için Seni övüyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Önderim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, canı yıkayan ve Sana itaat edenlere yaşam getiren bir kutsallık ırmağı gibidir. Buyrukların, gerçeğin yolunu ayakta tutan ve Seni sevenlerin ayaklarını koruyan ışık sütunları gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Ölüm gölgesinin vadisinde yürüsem bile hiçbir kötülükten korkmam, çünkü Sen benimlesin; değneğin ve çomağın bana teselli verir” (Mezmurlar 23:4).

İtaatkâr ruh, güvende olmak için koşullara bağlı değildir; Rab’be bağlıdır. Çevresindeki her şey belirsiz göründüğünde bile sağlam durur, çünkü iyi ya da kötü her durumu kendisini Tanrı’nın kollarına bırakmak için bir fırsata dönüştürmüştür. İman, güven ve teslimiyet bu ruh için yalnızca kavramlar değil, günlük tutumlardır. Gerçek istikrarı sağlayan da budur: ne pahasına olursa olsun Tanrı’yı hoşnut etmek için yaşamak. Bu teslimiyet gerçek olduğunda, Baba’nın isteğine dayanan yüreği sarsabilecek hiçbir kriz yoktur.

Adanmış ve kararlı olan bu ruh, dikkat dağıtan şeylerle ya da bahanelerle zamanını boşa harcamaz. Tamamen Yaratıcı’ya ait olma amacıyla yaşar. Bu nedenle her şey onun yararına işler. Işık onu övgüye, karanlık ise güvenmeye yöneltir. Acı onu felç etmez; aksine harekete geçirir. Sevinç onu aldatmaz; şükretmeye yönlendirir. Neden mi? Çünkü her şeyin – kesinlikle her şeyin – Tanrı tarafından onu Kendisine yaklaştırmak için kullanılabileceğini artık anlamıştır; yeter ki O’nun güçlü Yasası’na itaat etmeyi sürdürsün.

Yaratıcı’ya yakın olmak istiyorsanız, yanıt önünüzdedir: itaat edin. Yarın değil. Her şey daha kolay olduğunda değil. Şimdi itaat edin. Rab’bin buyruklarına ne kadar sadık olursanız, o kadar çok esenlik, koruma ve yönlendirme deneyimlersiniz. Tanrı’nın Yasası bunu yapar; iyileştirir, korur ve kurtuluşa yönlendirir. Ertelemeniz için hiçbir neden yok. Bugün başlayın ve itaatin meyvesini deneyimleyin: özgürlük, bereket ve Mesih İsa’da sonsuz yaşam. -William Law’dan uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşürüz.

Benimle dua et: Baba, ruhumun güvenliğinin çevremde olup bitenlere değil, Senin isteğine itaat etmeme bağlı olduğu için Sana şükrediyorum. Sen aydınlık zamanlarda sığınağım, karanlık zamanlarda desteğimsin. Hayatımın her anını iman ve güvenle Kendimi Senin ellerine bırakmam için yeni bir fırsata dönüştürmeyi bana öğret.

Rab, bütünüyle Sana ait olmak istiyorum. Bu dünyadaki hiçbir şeyin beni Senin huzurundan uzaklaştırmamasını ve zor günlerde bile Senin Yasana sadakatimin sürekli olmasını sağla. Bana, buyruklarında en güvenli yolu gören kararlı bir yürek ver. Bu teslimiyeti artık ertelemeyeyim. Sevinç ve kararlılıkla itaat etmeyi seçeyim.

Ey Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve sadık ruhların çapası olduğun için Seni övüyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prensim ve Kurtarıcım’dır. Senin güçlü Yasan, Sana itaat eden yüreği koruyan sarsılmaz bir sur gibidir. Buyrukların sonsuz yaşama doğru akan esenlik ırmaklarıdır. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Yollarını bana bildir, ya RAB; bana kendi yollarını öğret” (Mezmurlar 25:4).

Tanrı’nın sesinin yüreğimize ilk fısıltıları kadar saf ve etkileyici hiçbir şey yoktur. İşte bu anlarda görev açıktır; karmaşa yoktur, en ufak bir şüphe yoktur. Ancak çoğu zaman basit olanı karmaşık hâle getiririz. Duyguların, korkuların ya da kişisel arzuların yolumuza girmesine izin verir ve böylece ilahi yönlendirmenin berraklığını kaybederiz. Gerçekte itaat etmemek için yalnızca bir bahane ararken “düşünmeye”, “üzerinde biraz daha durmaya”, “biraz daha beklemeye” başlarız… Gecikmiş itaat, aslında kılık değiştirmiş itaatsizliktir.

Tanrı bizi karanlıkta bırakmadı. Aden’den beri yaratıklarından ne beklediğini açıkça ortaya koydu: sadakat, itaat ve kutsallık. O’nun güçlü Yasası, gerçek mutluluğun rehberidir. Ancak asi yürek tartışmaya, Kutsal Yazılar’ı çarpıtmaya, yanlışı haklı çıkarmaya çalışır ve zaman kaybeder. Tanrı kandırılmaz. Yüreği görür. İçimizi bilir. İtaat etmeyi reddedenleri de bereketlemez. Bereket, kendini teslim edenlerin, “Benim değil, Senin isteğin olsun, ya Rab” diyenlerin üzerindedir.

Eğer esenlik istiyor, yenilenmeyi ve gerçek bir amaç bulmayı arzuluyorsanız, tek bir yol vardır: itaat. Kendinizi hazır hissedene kadar ya da her şeyi anlayana kadar beklemeyin; sadece başlayın. İtaat etmeye başlayın, Yaratıcı’nın buyruklarını içten bir yürekle izlemeye başlayın. Tanrı bu istekliliği görecek ve sizinle buluşmaya gelecektir. Acınızı hafifletecek, yüreğinizi dönüştürecek ve bağışlanma ile kurtuluş için sizi sevgili Oğlu’na gönderecektir. Tereddüt etme zamanı sona erdi. İtaat etme zamanı şimdidir. -Frederick William Robertson’dan uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Ebedi Baba, Sana içtenlikle yönelenlerin yüreğine hâlâ konuştuğun için Sana şükrederim. Sesin itaat etmek isteyenler için açıktır. Artık akıl yürütüp mazeretler üretmek ya da Rab’bin bana zaten gösterdiği şeyi ertelemek istemiyorum. Bana, Senin yönlendirmene hemen karşılık veren alçakgönüllü bir yürek ver. Duygularım Senin gerçeğine müdahale etmeden, çağrı hâlâ tazeyken itaat etmeyi bana öğret.

Rab, çoğu zaman kendime karşı dürüst olmadığımı ve itaatsizliğimi mazeretlerle haklı çıkarmaya çalıştığımı kabul ediyorum. Ama bugün kırık bir yürekle huzuruna geliyorum. Kendi isteğimi ve gururumu bırakmak, yollarını korku ve sevgiyle izlemek istiyorum. Beni Yasanla yönlendir, Rab’bin buyurduğu her şeyi yerine getirmem için beni güçlendir ve beni gerçeğinle arındır.

Ey en Kutsal Tanrı, adil, kutsal ve değişmez olduğun için Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Önderim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, karanlığın ortasında yanan bir fener gibidir; imanlıları yaşam yollarında yönlendirir. Buyrukların, Sana güvenenleri destekleyen ve gerçek esenliğin yolunu gösteren, ayakların altındaki sağlam taşlar gibidir. Duamı İsa’nın değerli adıyla sunuyorum, amin.

“Ebedî Tanrı senin sığınağındır ve ebedî kolları seni destekler” (Yasa’nın Tekrarı 33:27).

Bazen ihtiyacımız olan tek şey dinlenmektir — bedeni aşan, ruha ulaşan bir dinlenme. İşte ebedî Tanrı’nın kolları bizi orada kucaklar. İlahi bakımın bundan daha güçlü bir tasviri olamaz: Hiç yorulmayan, asla vazgeçmeyen, hiç bırakmayan kollar. Savaşların ve kuşkuların ağırlığıyla karşılaştığımızda bile O, itaat etmeyi seçenleri şefkatle destekler. Rab’bin kolları sığınak, güç ve yaşamdır — ama yalnızca O’nun isteğine göre yaşayanlar için.

Dinlenme ve bakım vaadi herkes için değildir — sadık olanlar içindir. Tanrı Kendini, buyruklarını koruyanlara açıklar ve lütfunu onların üzerine döker. O’nun güçlü Yasası, iyiliğinin yaşadığı verimli topraktır; onun dışında ise yalnızca üzüntü kalır. Zorlukların ortasında bile bu Yasaya göre yaşamaya karar verdiğinizde, yalnızca O’na dayandığınızı gösterirsiniz — bu da Baba’nın yüreğini derinden sevindirir. İtaat, O’nun anladığı dildir; onurlandırdığı antlaşmadır.

Öyleyse bir dahaki sefere kendinizi bitkin ya da kaybolmuş hissettiğinizde şunu hatırlayın: Sadık olanlara uzanmış ebedî kollar vardır. Bu kollar yalnızca teselli sunmaz, aynı zamanda yolunuza devam etmeniz için güç de verir. Tanrı isyankârı desteklemez — itaat edeni destekler. O’nun Yasasından zevk alanlara yol gösterir ve onları güçlendirir. İtaat edin, güvenin ve göreceksiniz — Rab’den gelen esenlik gerçektir, dinlenme derindir ve O’nun kendisine ait olanların üzerine döktüğü sevgi ebedî ve yenilmezdir. —Adeline D. T. Whitney’den uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Sevgili Baba, ebedî kollarının Sana itaat edenleri desteklediğini bilmek ne kadar değerli. Zor günlerde, sessiz gecelerde beni koruyan Senin bakımın, beni yenileyen ise Senin sadakatin. Beni varlığınla kuşattığın ve buyruklarını koruyanların asla yalnız kalmayacağını gösterdiğin için teşekkür ederim. Bana, itaate kararlı bir yürekle Sende dinlenmeyi öğret.

Rab, beni sadakate yönelten kutsal korkuyu içimde yenile. Benden her türlü gururu ve kendi yollarımı izleme arzusunu uzaklaştır. Seni hoşnut etmeyi seçiyorum. Doğrulukla yürümek istiyorum, çünkü bereketinin orada ortaya çıktığını biliyorum. Yaşamım, Senin Yasana uymanın gerçek esenliğe ve gerçek kurtuluşa giden tek yol olduğunun canlı bir kanıtı olsun.

Ey En Kutsal Tanrı, doğrular için sığınak ve isyankârlar için Tüketici Ateş olduğun için Sana tapıyor ve Seni övüyorum. Sevgili Oğlun benim ebedî Prensim ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan, Senden korkanları koruyan ve Seni hor görenleri reddeden bir doğruluk suru gibidir. Buyrukların gökyüzündeki sabit yıldızlar gibidir: sağlam, değişmez ve yücelikle dolu. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Rab’bin, Tanrımızın, ne yapmamız ve nereye gitmemiz gerektiğini bize göstermesi için dua edin” (Yeremya 42:3).

Mutluluk, insan çabasıyla kazanılan ya da boş öğütlerle başkalarına dayatılan bir şey değildir. İyi yapılmış seçimlerin doğal bir sonucudur; bu seçimler her zaman o an hoşumuza gitmeyebilir, ancak Tanrı’yı onurlandırır. Geçici zevk baştan çıkarabilir, fakat sonunda her zaman ağır bir bedel ödetir. İtaat ise fedakârlık gerektirse bile beraberinde huzur, anlam ve her şeyden önemlisi Tanrı’nın onayını getirir. Kendi dürtülerimiz yerine Tanrı’nın sesini izlemeyi seçtiğimizde gerçek, kalıcı ve sonsuz mutluluğa doğru bir adım atmış oluruz.

İşte Tanrı’nın formülü burada devreye girer: O’nun güçlü Yasasına itaat etmek. Bazılarına modası geçmiş gibi görünebilir, ancak gerçek mutluluğun sırrı budur. Tanrı bizden imkânsız hiçbir şey istemez. Buyrukları bir yük değil, korumadır. Samimi ruhlar için güvenli yollardır. O’nun bizden beklediği yalnızca ilk adımdır: itaat etmeye karar vermek. Bu adım iman ve samimiyetle atıldığında O devreye girer. Güçlendirir, cesaretlendirir ve destek olur. Tanrı, itaat yolunu seçen kişiyi asla terk etmez.

Bu yolculuğun sonu mu? Görkemlidir. Baba bize eşlik eder, bizi kutsar, kapılar açar, yaraları iyileştirir, öykümüzü dönüştürür ve bizi en büyük armağana, Kurtarıcımız İsa’ya yönlendirir. Tanrı’yla antlaşma içinde yaşamaktan, O’nun buyruklarını sevinç ve güvenle yerine getirmekten doğan sevinçle hiçbir şey kıyaslanamaz. Formül elimizin altındadır ve işe yarar. İtaat edin, göreceksiniz. -George Eliot’tan uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Baba, gerçek mutluluğun yolunu bizden gizlemediğin için Sana şükrediyorum. Dünyanın iyi görünen kestirme yollar sunduğunu biliyorum, ancak yalnızca Sözün güvenlidir. Bugün beni Senden uzaklaştıran anlık zevklerden vazgeçiyor ve Sana itaat etmeyi seçiyorum, çünkü iradenin her zaman daha iyi olduğuna inanıyorum. Yüreğim tereddüt ettiğinde bile formülüne güvenmeyi bana öğret.

Rab, yardımına ihtiyacım olduğunu kabul ediyorum. Bazen bedenin arzuları daha yüksek sesle konuşuyor, fakat onların kölesi olarak yaşamak istemiyorum. Özgür olmak istiyorum; itaat etmekte özgür, Seni hoşnut etmekte özgür, Seninle paydaşlık içinde yaşamakta özgür. Bende, kendi arzularını sevdiğinden daha çok Seni seven kararlı bir yürek yarat. Bu itaatin beni planına ve huzuruna daha da yaklaştırmasını sağla.

Ey Kutsal Tanrı, gerçek mutluluğa giden yolu böylesine açık bir şekilde açıkladığın için Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, ruhu arındıran ve yaşama amaç veren göksel bir koku gibidir. Buyrukların, yüreği ısıtan ve karanlıkların ortasında attığım her adımı aydınlatan güneş ışınları gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Rab’bin bütün yolları, O’nun antlaşmasına ve tanıklıklarına uyanlar için sevgi ve sadakattir” (Mezmurlar 25:10).

Tanrı bizi belirli bir yere, belirli zorluklarla birlikte yerleştirdiyse, bunun nedeni tam da orada yaşamımız aracılığıyla yüceltilmek istemesidir. Hiçbir şey tesadüf değildir. Çoğu zaman kaçmak, ortamı değiştirmek, her şeyin çözülmesini beklemek ve ancak ondan sonra itaat etmek isteriz. Ama Tanrı bizi şimdi, tam olarak bulunduğumuz yerde itaat etmeye çağırıyor. Acının, hayal kırıklığının ve mücadelenin olduğu yer, O’na sadakatimizi sunabileceğimiz sunaktır. Sıkıntıların ortasında itaat etmeyi seçtiğimizde, Tanrı’nın Egemenliği işte orada güçle görünür olur.

Sürekli cesaretsizlik içinde yaşayan, acı döngülerine hapsolmuş ve her şeyin kaybedildiğini düşünen insanlar var. Ama gerçek basit ve dönüştürücüdür: Eksik olan güç, para ya da takdir değildir. Eksik olan itaattir. Tanrı’nın güçlü Yasası’na itaat etmek — Kutsal Kitap’ta tarihe damga vuran erkeklerin ve kadınların sırrı budur. Onlarda mücadelelerin yokluğu değil, sadakatin varlığı vardı. İtaat ettiğimizde Tanrı harekete geçer. İtaat ettiğimizde O, tarihimizin akışını değiştirir.

Bu değişimi bugün yaşayabilirsin. Her şeyi anlaman ya da her şeyi çözmüş olman gerekmez. Yüreğinde Rab’bin buyruklarına itaat etmeye karar vermen yeterlidir. İbrahim, Musa, Davut, Vaftizci Yahya ve Meryem’in yaşamlarında olduğu gibi, Tanrı senin yaşamında da çalışmaya başlayacaktır. Seni özgür kılacak, kutsayacak ve her şeyden önce bağışlanma ve kurtuluş için seni İsa’ya yönlendirecektir. İtaat etmek yoldur. -John Hamilton Thom’dan uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Tanrım ve Babam, yollarını her zaman anlamadığımı kabul ediyorum; ancak her şeyin bir amacı olduğuna güveniyorum. Bugün bulunduğum yerin tesadüf olmadığını biliyorum. Bu nedenle, zor durumlarda bile sadık ve itaatkâr olmama yardım etmeni diliyorum. Rab’bin yaşamım aracılığıyla Egemenliğini göstermem için bana verdiği fırsatları boşa harcamayayım.

Sevgili Babam, içimdeki her türlü cesaretsizliği ve ruhsal körlüğü ortadan kaldır. Zor olduğunda bile isteyerek Senin isteğini yerine getirmeye hazır, itaatkâr bir yürek ver. Artık daireler çizerek yürümek ya da durgunluk içinde yaşamak istemiyorum. Senin amacını yaşamak ve yalnızca Sözünün meydana getirebileceği değişimi deneyimlemek istiyorum.

Ey Kutsal Tanrı, böylesine bilge ve merhametli bir Baba olduğun için Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum. Anlamadığım zamanlarda bile benim için çalışıyorsun. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prens’im ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan, arındıran, güçlendiren ve yaşama yönlendiren bir adalet ırmağı gibidir. Buyrukların karanlıklarla dolu bir dünyada ışık yolları, Sende yaşamak isteyenler için kusursuz rehberlerdir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Doğrular yakarır, RAB onları işitir ve bütün sıkıntılarından kurtarır.” (Mezmurlar 34:17).

Hızla akan bir yaşamın ortasında gerçekten önemli olan şeyi, yani Tanrı’yla paydaşlığımızı ihmal etmek kolaydır. Ama sevgili kardeşim, aldanma: Rab’le kaliteli zaman geçirmeden kutsallaşma olmaz. Bu günlük paydaşlık, yalnızca ruhsal açıdan üstün kişiler için bir ayrıcalık değil, hepimiz için bir gerekliliktir. Güçlenmek için kuvveti, karar vermek için bilgeliği ve dayanmak için esenliği burada buluruz. Bütün bunlar bir seçimle başlar: itaat. Duada güzel sözler aramadan ya da meditasyonda teselli bulmadan önce, Tanrı’nın bize zaten açıkladıklarına itaat etmeye istekli olmalıyız.

Aşamaları atlamaya çalışmanın hiçbir yararı yoktur. Rab’bin buyruklarına itaat, imanın bir süsü değil, bizzat temelidir. Birçok kişi, Tanrı’nın talimatlarını görmezden gelerek O’nunla kendi istediği şekilde ilişki kurabileceğini düşünür; sanki O, her şeyi kabul eden hoşgörülü bir babaymış gibi. Ancak Söz açıktır: Tanrı Kendisine itaat edenlere Kendini açıklar. Somut eylemlerle O’nun isteğini ciddiye aldığımızı gösterdiğimizde O karşılık verir. İtaatkâr yürekleri görmezden gelmez. Aksine, bizi iyileştirmek, dönüştürmek ve İsa’ya kadar yönlendirmek için hızla harekete geçer.

Değişmiş bir yaşam istiyorsan, itaate başlamalısın. Kolay değil, biliyorum. Bazen sevdiğimiz bir şeyden vazgeçmek ya da başkalarının eleştirileriyle yüzleşmek anlamına gelir. Ancak Tanrı’nın yakınımızda olduğunu ve yaşamımızda güçle çalıştığını hissetmekten daha büyük bir ödül yoktur. O, isyanın ortasında değil, içtenlikle teslim oluşta Kendini açıklar. Her şeyi anlamasak bile itaat etmeyi seçtiğimizde gökler harekete geçer. İşte kutsallaşma süreci gerçekten burada, Baba’nın yüreğine dokunan sadakat eylemleriyle başlar. -Henry Edward Manning’den uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Sevgili Baba, dikkat dağıtıcı şeyler ve baskılarla dolu bu dünyada merkeze, yani Senin huzuruna dönmem gerektiğini kabul ediyorum. Günlük yolculuğumun ilk adımını itaat kılmama yardım et. Boş dindarlık biçimleriyle kendimi kandırmayayım; yüreğim her zaman Senin buyruklarını içtenlikle izlemeye istekli olsun. Seninle geçirdiğim zamana öncelik vermeyi ve bu dünyadaki hiçbir şey uğruna Senin isteğinden ödün vermemeyi öğret.

Rab, akıntıya karşı yüzmek anlamına gelse bile sadakatle yaşamam için beni güçlendir. Sana yürekten itaat edenlerden hoşnut olduğunu biliyorum ve ben de böyle biri olmak istiyorum: yalnızca sözlerle değil, davranışlarıyla Senin yüreğini sevindiren biri. Beni şekillendir, dönüştür, her türlü ruhsal inattan kurtar ve beni, canlandırıp yenileyen gerçek paydaşlığa, Seninle olan paydaşlığa yönlendir.

Ey Kutsal Tanrı, sadık, adil ve sabırlı olduğun için Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum. Bilgeliğin kusursuzdur ve yolların benim yollarımdan daha yücedir. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prens’im ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan, karanlıkların ortasında yaşam yolunu gösteren bir ışık kaynağı gibidir. Buyrukların, ruhu süsleyen ve gerçek esenliğe yönlendiren değerli mücevherler gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Senin önünden giden RAB’dir; O seninle birlikte olacaktır. Seni bırakmayacak, seni terk etmeyecek; korkma ve yılma” (Yasa’nın Tekrarı 31:8).

Hayat fazlasıyla ağır göründüğünde şunu hatırla: Hiçbir şeyle tek başına mücadele etmiyorsun. Tanrı kendisine ait olanları asla terk etmez. O’nu görmediğin zamanlarda bile eli sağlam bir şekilde seni zorlukların içinden yönlendirmeye devam eder. Acının ya da korkunun seni dibe çekmesine izin vermek yerine, O’nun denetimde olduğuna dair güvene ruhunu demirle. Bugün dayanılmaz görünen şey, zamanı geldiğinde O’nun tarafından iyi bir şeye dönüştürülecek. O, perde arkasında kusursuzca çalışır ve çevrendeki her şey yıkılıyor gibi görünse bile seni ayakta tutacak olan imanındır.

Fakat Tanrı’nın yaşamında gerçekleştirdiği bu işin tam olarak ne olduğunu hiç sordun mu? Yanıt basit ve değişmezdir: Tanrı seni Kendi güçlü Yasası’na itaat etmeye yönlendiriyor. O’nu gerçekten seven herkesin içinde gerçekleştirdiği iş budur. O hiç kimseyi zorlamaz; fakat dinlemeye istekli bir yüreğe sahip olanları sevgiyle kendine çeker. Böyle kişilere de dönüştüren, özgür kılan, koruyan, bereketleyen ve kurtuluşa yönlendiren görkemli Yasası’nı açıklar. Yaratılmış olan, amacını itaat aracılığıyla anlamaya başlar.

İtaat etme kararı verildiğinde ise her şey değişir. Tanrı bu sadık canı Oğlu’na gönderir ve sonunda yaşam anlam kazanmaya başlar. Boşluk ortadan kalkar, yön belirir ve yürek esenlik içinde yürümeye başlar. Bu nedenle bu yaşamda Tanrı’nın sesini dinlemekten ve peygamberler ile İsa aracılığıyla açıkladığı her buyruğa uymaktan daha önemli hiçbir şey yoktur. Bu yol dar, ama güvenlidir. Sonunda sonsuz yaşam vardır. -Isaac Penington. Rab izin verirse yarın görüşürüz.

Benimle dua et: Tanrım, hayat ağır göründüğünde ve adımlarım sendelediğinde, benimle olduğunu hatırlamama yardım et. Gözlerim Seni görmediğinde bile, elinin beni sevgi ve sadakatle yönlendirdiğine güvenmek istiyorum. Acının ya da korkunun beni yönetmesine izin verme. Fırtınaların ortasında bile sağlam kalabilmem için imanımı güçlendir. Hiçbir şeyin Senin denetiminden kaçmadığını ve her zorluğu beni şekillendirmek ve isteğine yönlendirmek için kullandığını biliyorum.

Baba, yaşamımda gerçekleştirdiğin işi bana açıkla. Bu işin, dönüştüren, özgür kılan, koruyan ve kurtaran güçlü kutsal Yasana itaatle başladığını biliyorum. Sesine karşı yumuşak bir yüreğe sahip olmak, dinlemeye hazır ve itaat etmeye istekli olmak istiyorum. Her türlü gururu ve direnci benden uzaklaştır; buyruklarına göre yaşamanın sevincini bana ver. Esenliği, amacı ve gerçek yönü bu yolda bulacağımı biliyorum.

Ya Rab, beni sevgili Oğlun’a yönlendir. Sana olan sadakatim, yaşamı anlamlandıran ve sonsuzluğun kapılarını açan Kurtarıcı’yı daha derinden tanımama vesile olsun. Bu dar yoldan asla sapmayayım; sebatla, sevgiyle ve kendimi bütünüyle adayarak yürüyeyim. İsa’nın adıyla, amin.

“Herkes Rab’bin önünde sussun” (Zekeriya 2:13).

İçimizde tam bir sessizlik olması nadirdir. En karmaşık günlerde bile yukarıdan gelen bir fısıltı vardır – bizi yönlendirmeye, teselli etmeye ve yol göstermeye çalışan, yumuşak ve sürekli Tanrı’nın sesi. Sorun Tanrı’nın susması değil, koşuşturmanın, gürültünün ve dünyanın dikkat dağıtıcı şeylerinin bu ilahi fısıltıyı bastırmasıdır. Her şeyi kendi yöntemimizle çözmeye çalışmakla o kadar meşgulüz ki durmayı, dinlemeyi ve kendimizi teslim etmeyi unutuyoruz. Ancak kaos gücünü kaybettiğinde ve bir adım geri attığımızda – yavaşladığımızda ve yüreğimizin sakinleşmesine izin verdiğimizde – Tanrı’nın her zaman söylemekte olduğu şeyi işitebiliriz.

Tanrı acımızı görür. Her gözyaşını, her sıkıntıyı bilir ve bize rahatlama sunmaktan hoşnut olur. Ancak göz ardı edilemeyecek bir koşul vardır: O, kendisinin böylesine açıkça açıkladığı şeylere itaatsizlik etmekte ısrar edenlerin yararına asla güçle hareket etmeyecektir. Rab’bin peygamberleri aracılığıyla ve Müjdeler’de İsa aracılığıyla verdiği buyruklar sonsuz, kutsal ve pazarlık konusu edilemezdir. Onları küçümsemek, doğru yolda olduğumuzu düşünsek bile karanlığa doğru yürümektir. İtaatsizlik bizi Tanrı’nın sesinden uzaklaştırır ve acıyı derinleştirir.

Ancak itaat yolu her şeyi değiştirir. Sadık olmayı seçtiğimizde – Rab’bin sesini dinleyip cesaretle izlediğimizde – O’nun yaşamımızda özgürce hareket etmesi için alan açarız. Tanrı kurtuluşu bu sadakat verimli toprağına eker, bereketlerini döker ve Mesih’te kurtuluş yolunu açıklar. Aldanmayın: Tanrı’nın sesini yalnızca itaat eden kişi işitir. Yalnızca kendini O’nun isteğine teslim eden özgür kılınır. Ve yalnızca Yüceler Yücesi’nin güçlü Yasası’na itaat yolundaki dar yolda yürüyen kurtulur. -Frederick William Faber. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Rab, bu dünyanın gürültüleri ve kendi düşüncelerimin karmaşası arasında, sesini işitmemi engelleyen her şeyi susturmayı bana öğret. Konuşmayı bırakmadığını biliyorum – sürekli, sadık ve hazır bulunansın – ama ben çoğu zaman dikkat dağıtıcı şeyler içinde kayboluyorum. Yavaşlamama, huzurunun önünde duraklamama ve Ruhunun beni sevgiyle yönlendiren yumuşak fısıltısını tanımama yardım et. Sesinden kaçmayayım, onu her şeyden çok arzulayayım.

Baba, isteğinin peygamberler ve sevgili Oğlun aracılığıyla açıkça bildirildiğini kabul ediyorum. Buyruklarını görmezden gelmeye devam ederken senden yönlendirme, teselli ya da bereket isteyemeyeceğimi biliyorum. Sana uyduğumu sanırken Yasana itaatsizlik ederek kendimi kandırmama izin verme. Bana alçakgönüllü, kararlı ve sadık bir yürek ver – çekinmeden itaat etmeye, yaşama götüren dar yolda yürümeye hazır bir yürek.

İçimde özgürce hareket et, Rab. Gerçeğini yüreğime ek, Ruhunla sula ve sadakat, esenlik ve kurtuluş meyvesi verdir. Yaşamım işin için verimli bir toprak olsun ve itaat, isteğine her gün verdiğim evet olsun. Konuş, Rab – seni işitmek, seni izlemek istiyorum. İsa’nın adıyla, amin.