“…sıkıntının dayanıklılık ürettiğini bilerek” (Romalılar 5:3).

İmanımızın gücü, Tanrı’nın, kendisini dinlemeyi ve buyruklarına itaat etmeyi seçenlere vaatlerini yerine getireceğine olan güvenimizle doğrudan bağlantılıdır. Gerçek iman, duygulara, izlenimlere veya dış koşullara dayanmaz. İmanı kararsız duygularla ya da insan mantığıyla karıştırdığımızda, yalnızca başlı başına yeterli olan Tanrı’nın Sözü’ne tam olarak güvenmeyi bırakırız. Gerçek iman yalnızca Rab’bin Sözü’ne dayanır ve bu nedenle yüreğe huzur getirir. Tanrı’nın sadık olduğunu biliriz ve bu kesinlik, O’nun bize buyurduğu her şeye tüm gücümüzle itaat etmemize yol açar.

Sınavlarla karşılaştığımızda, Göksel Babamızın bunlara bir amaçla izin verdiğini hatırlamalıyız. O, bizi güçlendirmek, daha derin bir güven öğretmek ve bizi daha büyük bereketlere hazırlamak ister. Karşılaştığımız her sıkıntı, imanımızı uygulamak ve O’nun güçlü buyruklarına itaat ederek güvendiğimizi göstermek için bir fırsattır.

Kendimizi tamamen Göksel Babamızın ellerine teslim edelim; çünkü O, sadık çocuklarını kutsamaktan sevinç duyar. Tanrı bizi sadece itaate çağırmakla kalmaz, aynı zamanda yol boyunca bizi destekler ve güçlendirir. O’nun Sözü’nde sağlam durur ve tüm yüreğimizle itaat edersek, O’nu seven ve sadakatle izleyenler için ayırdığı huzuru, gücü ve vaatleri deneyimleyeceğiz. -George Müller’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, imanımın gücünün tamamen Sana olan güvenime ve Sana itaat edenlere vaatlerini yerine getireceğine dair kesinliğe bağlı olduğu doğrudur. Gerçek imanın kararsız duygulara veya insan mantığına dayanamayacağını, fakat yeterli ve değişmez olan Senin Sözü’ne sıkıca dayanması gerektiğini biliyorum. Bana, dış koşulların itaatimi ve Sana olan umudumu sarsmasına izin vermeden, tamamen Sana güvenmeyi öğret.

Baba’m, bugün özellikle deneme zamanlarında imanımı güçlendirmeni diliyorum. Biliyorum ki Sen zorluklara, beni yok etmek için değil, güçlendirmek, daha derin bir güven öğretmek ve beni daha büyük şeylere hazırlamak için izin veriyorsun. İmanımın ateşte arıtılan altın gibi arınmasını ve Senin önünde gitgide daha saf ve sağlam olmasını diliyorum.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyorum ve Seni yüceltiyorum; çünkü Sen, tüm yüreğiyle Seni izlemeyi seçenleri destekleyen ve güçlendiren sevgi dolu bir Babasın. Sözü’nde sağlam durabilmemi ve Senin sadık bir şekilde seven ve itaat edenler için ayırdığın huzuru, gücü ve vaatleri deneyimlememi sağla. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan Senin, imanımda beni sağlam tutan demirdir. Ruhum Senin buyruklarında huzur bulur. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Her şey bana karşı” (Yaratılış 42:36).

Pek çok insan güç sahibi olmak ister, fakat çok azı bunu elde etmek için gerekli süreçten geçmeye isteklidir. Bu güç nasıl üretilir? Bir keresinde büyük bir enerji jeneratörünü izlerken, oradaki bir işçiye sorduk: “Bu nasıl elektrik üretiyor?” O da basitçe şöyle cevap verdi: “Dönme ve sürtünmeyle. Sürtünme elektrik akımını oluşturur.” Bu açıklama ruhsal yaşam için de geçerlidir. Tanrı bize daha fazla güç vermek istediğinde, daha fazla sürtünmeye, daha fazla baskıya izin verir. Ancak birçok kişi bu süreci reddeder ve baskıdan kaçmaya çalışır, böylece güçlenme fırsatını kaybeder.

Asıl mesele şudur: Tanrı bizden ne ister ki güç, huzur ve mutluluğa sahip olalım? Tanrı, O’nu dinlememizi ister ve Tanrı’yı dinlemek, O’nun peygamberleri ve Oğlu İsa aracılığıyla açıkladıklarına itaat etmek demektir. İtaat sürtünme yaratır, çünkü etrafımızdaki birçok kişi Tanrı’nın Yasasına göre yaşayan birini gördüğünde rahatsız olur. Dünya itaati reddeder, çünkü daha kolay olan, uyum sağlama yolunu tercih eder. Ancak, işte bu sürtünme ruhsal gücü üretir. Tanrı’nın iradesine ne kadar çok boyun eğersek, O da bizi her türlü duruma karşı daha fazla güçlendirir.

Eğer bu karşıtlıkla yüzleşmeye istekli olursak, o zaman güç ve bereketler, jeneratörden akan elektrik gibi akar. İtaatin sürtünmesi bizi şekillendirir, güçlendirir ve Rab ile dolu bir hayat yaşamamız için bizi yetkin kılar. Tanrı bizi rahat bir hayata değil, sadakat dolu bir hayata çağırdı; burada O’nun gücü, ne pahasına olursa olsun itaat etmeyi seçenlerde kendini gösterir. -A. B. Simpson’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, çoğu zaman güç istememize rağmen, onu elde etmek için gerekli süreçten geçmeye istekli olmadığımız doğrudur. Ama anlıyorum ki, bizi güçlendirmek, şekillendirmek ve iradene göre yaşamamız için gerekli olan baskılara izin veren sensin. Bu süreçten kaçmamam, aksine cesaret ve sebatla karşılamam için bana yardım et.

Baba’m, bugün senden gerçekten seni dinlemeyi öğretmeni diliyorum; sadece kulaklarımla değil, yüreğimin içten itaatiyle. Buyruklarını yerine getirmenin sürtünme yaratabileceğini biliyorum, çünkü dünya itaati reddeder ve uyum yolunu tercih eder. Ama ben, karşıtlıklar karşısında bile kararlı kalmak istiyorum. Yasana uymaya devam etmem için bana güç ver, ne pahasına olursa olsun; çünkü biliyorum ki, gerçek huzur, mutluluk ve gücün hayatımda etkin olmasını bu yolda buluyorum.

Ey En Kutsal Tanrı, sana tapıyor ve seni övüyorum; çünkü sana itaat etmeyi seçenleri güçlendirirsin. İtaatin sürtünmesinin boşuna olmadığını, ruhsal güç ürettiğini ve bizi sana yaklaştırdığını biliyorum. İtaat yüzünden gelen saldırılardan ve alaylardan asla korkmayayım; odak noktam Babamı ve İsa’yı hoşnut etmek olsun. Hayatım senin sadakatini yansıtsın ve sonuna kadar sebat edeyim. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan bana adalet ve doğruluk yolunda yürümeyi öğretir. Buyrukların benim bilgelik kaynağımdır. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Petrus ona dedi ki: Neden şimdi senin ardından gelemiyorum? Senin uğruna canımı veririm” (Yuhanna 13:37).

Petrus kendi mantığına güvendi, fakat Tanrı’yı beklemedi. Sınamanın nereden geleceğini kafasında önceden tahmin etti, fakat sınav beklenmedik bir yerden geldi. “Senin uğruna canımı veririm,” diye kararlılıkla ilan etti. Niyeti samimiydi, fakat kendini anlaması sınırlıydı. İsa ise onu kendisinden daha iyi bildiği için şöyle cevap verdi: “Horoz ötmeden önce beni üç kez inkâr edeceksin.” Petrus, karar anında gücünün yetersiz kalacağını bilmiyordu, çünkü insani düşünceye dayanacaktı ve gerçek iman şüphe etmez. İmanın babası İbrahim şüphe etmedi.

Doğal bağlılık bizi Tanrı’ya çekebilir, bizi coşkuyla doldurabilir ve O’nu izleme arzusunu hissettirebilir. Ancak yalnızca doğal bağlılık bizi sadık yapmaz. Yürüyüşümüzü sadece duygulara ya da insani mantığa dayandırırsak, er ya da geç başarısız oluruz, çünkü bunlar istikrarsızdır. Sadece Tanrı’nın iradesine tam itaat bizi sağlam kılar. İtaatle yaşayan kişi kendi gücüne değil, Rab’be ve O’nun değişmez ve mükemmel buyruklarına güvenir.

Petrus ile İbrahim arasındaki fark koşulsuz itaattedir. İbrahim, İshak’ı sunarken tereddüt etmedi – sorgulamadı, güvenlik hissetmeyi beklemedi, sadece itaat etti. Bu yüzden Tanrı’nın dostu olarak adlandırıldı ve yeryüzünün en çok kutsanmış insanlarından biri oldu. Onun sadakati, Petrus’ta olduğu gibi duygulara ya da anlık dürtülere değil, mutlak itaate dayalı bir imana kök salmıştı. Gerçekten sadık olmak istiyorsak, kendi gücümüze ya da gelip geçici duygularımıza güvenemeyiz; Tanrı’nın Yasasına sıkı sıkıya tutunmalıyız, çünkü yalnızca itaat yoluyla gerçek bereketi ve ilahi lütfu tecrübe ederiz. -O. Chambers’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab dilerse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrı’m, doğru ki gücüm ve kararlılığım sınavlar karşısında ayakta kalmam için yeterli değil. Petrus hazır olduğunu sanıyordu, fakat kendi zayıflığını bilmiyordu. Ben de kendimi kandırabilirim, duygularıma ya da insani mantığıma güvenerek, yalnızca Sana tam itaatin beni ayakta tutabileceğini fark etmeden.

Baba’m, bugün Sana yalvarıyorum, sadakatimin hissettiklerime ya da anladıklarıma değil, Senin Sözü’ne kök salmasını sağla. Hiç tereddüt etmeden, açıklama ya da garanti aramadan itaat eden İbrahim gibi olmak istiyorum; yalnızca Senin sadık olduğuna güvenerek. Kendi gücüme güvenmememe yardım et, tümüyle Senin buyruklarına dayanmamı sağla, çünkü biliyorum ki ancak itaat yoluyla Seninle yürüyüşümde gerçek sağlamlığı bulabilirim.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapınıyor ve Seni yüceltiyorum, çünkü Sen değişmezsin ve Sende güven buluyorum. Kendi gücüme güvenmek zorunda olmadığım için teşekkür ederim; Senin mükemmel ve sonsuz Yasana dayanabilirim. Hayatım itaatle işaretlensin ki, Senin bereketlerinin tamlığını tecrübe edeyim ve korkusuz, tereddütsüz Senin isteğine göre yaşayayım. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin kudretli Yasan bana göksel Kenan’a giden sadık bir rehberdir. Mümkün olsaydı, buyruklarını bir kaftan gibi üzerime giyerdim, çünkü onlar o kadar güzeller. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Sevginin harikasını göster, sağ elinle kendisine sığınanları tehdit edenlerden kurtaran sensin.” (Mezmurlar 17:7).

Şükran, Tanrı’nın hayatımızdaki lütuflarının her ayrıntısını dikkatle fark edebilme yeteneğinden doğar. O’nun bereketlerini, küçük şeylerde bile tanımayı öğrendiğimizde, sevgisinin ve sürekli ilgisinin bilincine varırız. Tanrı sadece hayatımızdaki büyük anlarla ilgilenmez, aynı zamanda en basit olaylarla ve günlük ihtiyaçlarımızın her biriyle de ilgilenir.

Tanrı’nın büyük bereketleri, O’nunla itaat içinde yürüyenlere aittir. Kutsal Kitap’taki en çok kutsanmış insanlar, İbrahim ve Davut gibi, Rab’bin Yasasını severlerdi. Onlar süper insan değillerdi, bizim sahip olmadığımız bir şeye sahip değillerdi. Fark, Tanrı’nın buyruklarını sadakatle izlemeye istekli bir yüreklerindeydi. Yaratıcı’ya itaatin, mutlu, Baba’nın varlığı ve lütfuyla dolu bir yaşamın tek yolu olduğunu anlamışlardı.

Aynı bereketli yaşam, Tanrı’nın isteğine göre yaşamaya karar veren herkes için ulaşılabilirdir. Geçmişte çağrılanlarla bugün çağrılanlar arasında bir ayrım yoktur: vaatler, itaat eden herkes içindir. İbrahim ve Davut sadakatleriyle nasıl onurlandırıldıysa, herkes Tanrı’nın bereketlerinin bolluğunu deneyimleyebilir ve sonunda Mesih’te sonsuz yaşamı miras alabilir. -H. E. Manning’den uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, şükranın, hayatın her ayrıntısında Senin bereketlerini tanıma yeteneğinden doğduğunun doğru olduğunu kabul ediyorum. Çoğu zaman büyük mucizeler bekliyoruz ve Senin günlük ilgini, küçük sağladıklarından bizi daha büyük şeylere hazırlayan düzeltmelerine kadar, fark edemiyoruz. Her şeyde Senin elini gören, dikkatli ve minnettar bir yüreğe sahip olmak istiyorum; zorlukların bile imanda ve itaatte büyümek için fırsatlar olduğunu anlamak istiyorum.

Baba’m, bugün Sana, İbrahim ve Davut’un yaptığı gibi yollarını izlemeyi bana öğretmeni diliyorum; onlar Senin Yasanda mutlu bir yaşamın sırrını buldular. Biliyorum ki itaat, Senin varlığını ve korumanı deneyimlemenin anahtarıdır. Her şeyde Sana onur vermeye istekli bir yürek ver bana; sadakatle Seni izleyenleri her zaman yönlendirdiğine güveniyorum.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyorum ve Seni yüceltiyorum çünkü Sen sadıksın ve yollarında yürüyenleri asla onursuz bırakmazsın. Teşekkür ederim ki vaatlerin, zaman ve koşul farkı olmaksızın, Sana itaat etmeyi seçen herkes içindir. İmanım ve şükranım daim olsun, itaatim de beni Senin varlığının doluluğuna götürsün. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, savaşta beni savunan kılıcımdır. Yüreğim Senin buyruklarında sevinç buluyor. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Çünkü sizin için düşündüğüm planları biliyorum, diyor Rab; bunlar kötülük değil, esenlik planlarıdır ve size iyi bir gelecek vermek içindir” (Yeremya 29:11).

Tanrı’nın huzurunda kendinizi tanımaya çalışın. Sadece O’nun önünde gerçekten kim olduğumuzu ve hâlâ neye ihtiyacımız olduğunu açıkça görebiliriz. Sonra kendinize şu soruları sorun: Tanrı beni dünyaya neden gönderdi? O’nun istediği kişi oldum mu? O’nun isteğine göre mi yaşıyorum, yoksa hâlâ düzeltmem gereken şeyler var mı? Bu soruların cevabı insanların görüşlerinden değil, Tanrı’nın bize zaten vermiş olduğu kutsal ve mükemmel Yasası’ndan gelir. Eğer O’nu hoşnut etmek ve O’nun tarafından onaylanmak istiyorsak, iradesine tamamen boyun eğmeliyiz.

Rab’be içtenlikle şöyle deyin: “Bana Senin isteğini yapmayı öğret, çünkü Sen benim Tanrım’sın” (Mezmur 143:10). Eğer bu sizin yüreğinizin duası olursa, O size açıkça ve güçle cevap verecektir: “Korkma; buyruklarıma itaat et ve Ben seninle olacağım.” Tanrı’ya itaat etmek sadece bir görev değil, gerçek barışa giden yoldur. O, ruhunuza rehberlik edecek, ayaklarınızı doğru yola koyacak ve sizi insan sınırlarının ötesine taşıyacaktır. Artık övgü, dünyevi takdir ya da ulaşıldığı anda kaybolan şeylerin peşinde koşmazsınız. Bunun yerine, Tanrı size sonsuz ve kalıcı olanı gösterecektir.

Rab’be itaat etmeyi seçenler, O’nda olan en iyiyi tadarlar. Mesih İsa’da sonsuz yaşama erişmeden önce bile, O’nun görkeminden, mutluluğundan ve sevgisinden bir parıltı alırlar; bunlar yok olmayan, sarsılmaz ve tükenmezdir. Tüm iyilik, tüm barış, gerçek sevinç Tanrı’nın iradesine teslim olanlar için saklanmıştır. Bu yüzden, ilahi bereketin altında yaşamak istiyorsanız, tüm yüreğinizle itaat edin; çünkü O, yollarında yürüyenleri asla onurlandırmaktan vazgeçmez. -Edward B. Pusey’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, biliyorum ki ancak Senin huzurunda kendimi tanıyabilir ve hâlâ neye ihtiyacım olduğunu açıkça görebilirim. Hayatımın Senin isteğine göre yaşanması gerektiğini, insan görüşlerine veya geçici arzulara dayanmaması gerektiğini biliyorum. Senin kutsal Yasana sadakatle itaat ederek, Senin benim için planladığın kişi olmak istiyorum. Beni Senin gerçeğinde yürümeyi öğret.

Baba’m, bugün Sana yalvarıyorum; adımlarımı yönlendir ve yüreğimi şekillendir ki içtenlikle ve sevinçle itaat edebileyim. Gerçek barışın takdir aramakta ya da dünyevi hedeflere ulaşmakta olmadığını, tamamen Sana boyun eğmekte olduğunu biliyorum. Beni kendi sınırlarımın ötesine götür, gözlerimi Senin sonsuz amaçlarına aç ve imanımı güçlendir ki, Sözünde zaten açıkladıklarına tereddütsüz güveneyim.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum; çünkü tüm iyilik, tüm barış ve gerçek sevinç Sendedir. Senin yollarında yürüyenleri asla onurlandırmaktan vazgeçmediğin için teşekkür ederim. Biliyorum ki, vaadinin doluluğu henüz gelmedi ama şimdiden Senin görkemini ve sevgini tadabiliyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan her zaman yanımda. Her bir buyruk, Senin sonsuz hikmetinin ve benim gelişmemi istediğinin bir kanıtıdır. Bu duamı değerli İsa’nın adıyla ediyorum, amin.

“Yalnızca Tanrı’da, ey canım, sessizce bekle, çünkü umudum O’ndandır.” (Mezmurlar 62:5)

Bu ayet bize gerçek sessizliğin, kelimelerin yokluğundan daha fazlası olduğunu öğretir. Kendi içimizde geliştirmemiz gereken başka bir sessizlik türü vardır: kendimize karşı sessizlik. Bu, düşüncelerimizi kontrol etmek, hayal gücümüzün kargaşasından kaçınmak ve zihnimizin duyduklarımıza, konuştuklarımıza ya da geçmişte hatırladıklarımıza aşırı derecede takılıp kalmasına izin vermemek anlamına gelir. Bizi Tanrı’nın varlığından uzaklaştıran içsel dikkat dağınıklıklarından özgürleşmeliyiz.

Ruhsal yaşamda ilerleme kaydetmek, hayal gücümüz üzerinde disiplin gerektirir. Zihnimizi gerçekten önemli olana yönlendirebildiğimizde ve amaçsız hayallere kapılmadığımızda, daha derin bir huzur yaşarız. Düzensiz düşünceler çalkantılı dalgalar gibidir, fakat zihnini Tanrı’nın isteğine sabitlemeyi öğrenen kişi istikrar ve güvenlik bulur.

Gerçekten var olan Tanrı’dır – sevgi, bağışlama ve kurtuluşun Tanrısı. Hayatımızı O’nu hoşnut etmeye adarsak, Kutsal ve güçlü Yasasına itaat etmeye çalışırsak, her şey iyi olur. Tanrı, kendisini onurlandıranları onurlandırır. İtaat içinde yaşamayı seçtiğimizde, O’nun bereketlerinden, korumasından ve her şeyden önce, Tanrı’nın Oğlu İsa aracılığıyla sonsuz yaşam güvencesinden faydalanırız. İçsel bu sessizliği geliştirelim ve kalplerimizi, zihinlerimizi bizi gerçek huzura götürebilecek tek kişiye sabit tutalım. -Nicolas Grou’dan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, gerçek huzurun ancak ruhumun sessizce Senin üzerinde beklemeyi öğrendiğinde bulunabileceği doğrudur. Bu sadece dışarıdan sessiz kalmak değil, kalbimi sakinleştirmek, düşüncelerimi kontrol etmek ve beni Senin varlığından uzaklaştıran endişe ve dikkat dağınıklıklarına kapılmamak demektir.

Baba’m, bugün Senden zihnimi disipline etmem için bana yardım etmeni diliyorum; böylece kendimi boş hayallere ya da beni şimdiki andan uzaklaştıran anılara kaptırmam. Gerçekten önemli olana odaklanmak istiyorum: Senin isteğine itaat etmek ve buyruklarına uygun yaşamak. Biliyorum ki düzensiz düşünceler beni sarsan dalgalar gibidir, fakat zihnim Senin üzerinde sabit olduğunda güvenlik ve istikrar buluyorum. Beni geçici hayallerle sarsılmadan, gerçeğinde dinlenmeyi öğret.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum; çünkü hayatın belirsizlikleri arasında tek sağlam temel Sensin. Sana saygı gösterenleri onurlandırdığın ve itaat içinde yaşamayı seçenleri yönlendirdiğin için teşekkür ederim. Sana güvendiğimde, Senin bereketlerinden, korumandan ve her şeyden önce sonsuz yaşam umudundan faydalanacağımı biliyorum. İçimde bu sessizliği geliştireyim, ruhumu Senin üzerinde sabit tutayım; çünkü gerçek huzurun tek kaynağı Sensin. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan hayatımda güvenilir bir destektir. Buyruklarını yüceltmekten asla yorulmam. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Nereye gideceğini bilmeden yola çıktı” (İbraniler 11:8).

Kendinizi hiç İbrahim gibi hissettiniz mi? Yola çıkarken, size tanıdık olan her şeyi geride bırakırken, bir sonraki adımda ne olacağından emin olmadan? Böyle anlar zordur, çünkü biri size “Ne yapmayı düşünüyorsun?” diye sorduğunda mantıklı bir açıklamanız yoktur. Gerçek şu ki, çoğu zaman biz bilmiyoruz, ama Tanrı’nın bildiğine güveniyoruz. Ve bu yeterlidir. İman yolculuğu, ayrıntılı bir plana sahip olmakla ilgili değildir; Tanrı’nın mükemmel bir amacı olduğuna ve bizi güvenle yönlendirdiğine dair kesinliğe sahip olmakla ilgilidir.

Bu nedenle, Tanrı’ya karşı tutumumuzu her zaman gözden geçirmeliyiz. Gerçekten her şeyi bırakıp O’na tam anlamıyla güveniyor muyuz? Güvenimiz kendi anlayışımıza ya da planlarımıza değil, O’nun buyruğunda bize zaten verdiği yönlendirmeye dayanmalıdır. Tanrı bize mükemmel yasalar verdi ve onlar mükemmel oldukları için asla bizi yanlış yollara götürmezler. O’nun isteğine itaat etmek, geleceğin ayrıntıları bilinmese bile güvenle yürümek demektir. Gerçek iman, neyin geleceğini bilmemizi gerektirmez; sadece bizi yönlendiren Tanrı’ya güvenmemizi ister.

Bu güven, bizi sürekli hayranlık içinde tutar; çünkü her yeni gün, imanın yeni bir yolculuğudur. “Çıkmadan önce” değer verdiğimiz şeyler için endişelenmeyi bıraktığımızda, Tanrı’ya gerçekten bağımlı olmayı öğreniriz. Bizim tek sorumluluğumuz, O’nun yolunu itaatle takip etmek ve O’nun önde olduğunu, bizi O’nu seven ve O’nun isteğini izleyenler için hazırlanan hayata götürdüğünü bilerek yürümektir. – O. Chambers’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, biliyorum ki Seni takip etmek çoğu zaman nereye gittiğimi bilmeden yola çıkmak anlamına geliyor ve sadece Senin yolu bildiğine güvenmek gerekiyor. İmanın insan planlarına değil, Senin mükemmel bir amaca sahip olduğuna ve Sana itaat edenleri yönlendirdiğine dair kesinliğe dayandığını biliyorum. Görünür açıklamalar ya da garantiler istemeden, her şeyin Senin ellerinde güvende olduğuna güvenerek bu gerçekte dinlenmeyi öğrenmek istiyorum.

Baba’m, bugün Sana yalvarıyorum; kalbimi güçlendir ki beni tutan her şeyi gerçekten bırakıp tamamen Sana güveneyim. Biliyorum ki Sözün bana doğru yolu zaten gösterdi ve Senin buyruklarına itaat ettiğimde asla kaybolmam. İmanım insan mantığına ya da başkalarının onayına bağlı olmasın; Senin isteğine sıkıca bağlı olsun. Geleceğin ayrıntıları bana bilinmese bile güvenle yürümeyi bana öğret.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni övüyorum; çünkü Seni seçenleri sadakatle yönlendirensin. Teşekkür ederim ki iman yolculuğu benim kesinliklerime değil, Senin değişmeyen sadakatine bağlıdır. Hayatım tamamen Sana bağımlılığın bir tanıklığı olsun ki, her gün daha çok güveneyim, daha çok itaat edeyim ve Senin beni sevenler için hazırladığın hedefe götürdüğüne dair kesinlikte dinleneyim. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan bana doğru ve temiz yolu gösterir. Buyrukların ruhumu huzurla doldurur. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Nikodimos cevap verdi ve ona dedi ki: Bu nasıl olabilir?” (Yuhanna 3:9).

Bu Nikodimos’un sorusu, doğaüstünü kabul etmekte zorlananların ortak bir tutumunu yansıtır. Özellikle büyük öneme sahip ruhsal konularda, sürekli şüphe genellikle derin bir köke sahiptir: insan aklının gururu. Akılcı kişi her şeyin merkezine kendisini koyar, Tanrı’nın kendi sınırlı mantığına uymasını bekler, bunun yerine alçakgönüllülükle Yaratıcı’ya boyun eğmekten kaçınır. Tanrı’yı açık bir yürekle aramak yerine, kişisel bakış açısını tatmin edecek kanıtlar talep eder ve yalnızca iman yoluyla anlaşılabilecek şeylerin hakimi olmaya çalışır.

Aynı zihniyet bugün de varlığını sürdürüyor. Zaten inandıklarımızdan hareketle her şeyi yargılıyoruz ve önyargılarımızla uyuşmayan hiçbir şeyi kabul etmiyoruz. Bu ruhsal bencillik bizi gerçeğe ve daha da kötüsü, itaat etmeye karşı dirençli kılar. Çünkü Tanrı’nın iradesinin hakimi olan biri, O’nun buyruklarına kolay kolay boyun eğmez.

İnsanın kendisini merkeze koyduğu bu tutum, birçok kişinin Tanrı’nın yasalarına uymamasının başlıca nedenlerinden biridir. İtaate direnen kişi doğal olarak Yaratıcı’dan uzaklaşır ve aradığı huzur ile bereketi deneyimleyemez. Şüphe ve gururla katılaşan bir yürek, Tanrı’nın huzurunda tam anlamıyla yaşam fırsatını kaybeder. Gerçek huzur ve gerçek bolluk, Tanrı’yı kendi mantığımıza uydurmaya çalışmayı bırakıp, O’nun yollarının bizimkilerden daha yüce olduğuna güvenerek itaate teslim olduğumuzda gelir. Ancak bu şekilde O’nu gerçekten izleyenler için hazırladığı tüm iyilikleri yaşayabiliriz. -J. H. Newman’dan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab isterse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, insan aklının gururla yönlendirildiğinde Senin iradeni anlamak ve kabul etmek için bir engel haline geldiği doğrudur. Ama biliyorum ki Sen, her türlü insan anlayışından büyüksün ve gerçek iman, teslimiyet ve itaatle ortaya çıkar; bakış açımızı tatmin edecek kanıtlar istemekle değil. Bana, kendi bilgeliğime değil, Senin bilgeliğine güvenerek, sana koşulsuz güvenmeyi öğret.

Baba’m, bugün Senden, iradene tamamen boyun eğmeme engel olan her türlü direnç ve gurur izini benden kaldırmanı diliyorum. Gerçeğini kendi görüşlerinden yargılayanlardan olmak istemiyorum; aksine, Sana açık ve alçakgönüllü bir yürekle yaklaşan biri olmak istiyorum. Yüreğimi buyruklarına karşı katılaştırmamam için bana yardım et, çünkü gerçek huzur ve bolluğun yalnızca Sana tam itaatte bulunmakla bulunabileceğini biliyorum.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum, çünkü Senin yolların benimkilerden daha yücedir ve Senin hikmetin mükemmeldir. Bize, kendi anlayışımıza teslim olmamız için değil, sonsuz ve değişmez olan gerçeğine göre yaşamamız için çağırdığın için teşekkür ederim. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan beni bilgelik ve gerçekle yönlendirir. Her gün Senin buyruklarında sevinç buluyorum. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Sonra Rab, İbrahim’e şöyle dedi: ‘Ülkenden, akrabalarından ve babanın evinden çık ve sana göstereceğim ülkeye git’” (Yaratılış 12:1).

Tanrı’nın İbrahim’e verdiği bu buyruk olağanüstü bir iman gerektiriyordu. Ancak, iman yolculuğunun öncüsü olan İbrahim için bu daha mı kolaydı? Bizim bugün, Kutsal Kitap’ta kaydedilmiş sayısız iman örneğimiz varken? Belki Tanrı onunla bizimle konuştuğundan farklı bir şekilde iletişim kurdu, fakat onun karşılaştığı zorluklar ve engeller, bizim bugün karşılaştıklarımız kadar gerçekti.

Gerçek şu ki, Tanrı konuştuğunda, O’nu duyanlar için sesi apaçık hale gelir. O’nun hangi yolla iletişim kurduğundan bağımsız olarak – ister doğaüstü bir ses, ister vicdanda derin bir ikna, ister sarsılmaz bir görev duygusu olsun – İbrahim, kendisini çağıranın Tanrı olduğunu biliyordu ve bu kesinlik onu harekete geçirdi. Aynı şekilde, Tanrı bugün bize Kutsal Kitap aracılığıyla konuşuyor ve bizden ne beklediğini açıkça bildiriyor. O’nun iradesi açıklanmıştır ve bize düşen, İbrahim gibi sorgusuz sualsiz itaat edip etmeyeceğimize ya da tereddüt edip itaatin bereketini kaybedip kaybetmeyeceğimize karar vermektir.

Tıpkı İbrahim’in Tanrı’nın buyruğuna uyarken yönlendirilip korunması ve kutsanması gibi, biz de Rab’bin Yasasına itaat edersek bu ilahi lütfu deneyimleyeceğiz. Sadece itaat yoluyla Tanrı’nın bizi bizim için hazırladığı yere götüreceğinden emin olabiliriz. Oraya varana dek, O’nun koruması ve bereketleri, imanla ve itaatle yaşamayı seçenlerin üzerinde olacaktır. -A. B. Davidson’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, Senin sesinin, Seni duyanlar ve izlemek isteyenler için ayırt edilemez olduğunu biliyorum. İbrahim, Senin buyruğunu aldığında tereddüt etmedi, çünkü onu çağıranın Sen olduğunu biliyordu. Ben de aynı istekliliğe, sorgusuz sualsiz itaat eden o imana sahip olmak istiyorum, yolun tamamını göremesem bile. Senin iradeni Kutsal Kitap aracılığıyla zaten açıkladığını biliyorum ve bana düşen, İbrahim gibi sadık olup olmayacağıma ya da şüpheye kapılıp yürümekten vazgeçeceğime karar vermek.

Baba, bugün Senin sesine itaat edebilmem için bana cesaret vermeni diliyorum, yol belirsiz görünse bile. Biliyorum ki, İbrahim’i nasıl yönlendirdin ve koruduysan, ben de Senin Yasana uyar ve vaatlerine güvenirsem, Sen de benimle olacaksın. Korku ya da kararsızlık yüzünden itaatin bereketini kaybetmememe yardım et.

Ey En Yüce Tanrı, Sana tapınıyor ve Seni yüceltiyorum; çünkü Sen, yollarında yürüyenleri yönlendiren, koruyan ve kutsayan bir Tanrı’sın. Bize yol gösterici olarak Sözünü bıraktığın için teşekkür ederim; böylece asla karanlıkta yürümek zorunda kalmayacağız. Her gün itaatle yaşayıp, Senin beni, Seni seven ve sadakatle izleyenler için hazırladığın yere götüreceğine güvenerek yaşayabileyim. Sevgili Oğlun, benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, sevinçle sakladığım hazinemdir. Ne kadar da hoşuma gidiyor, Senin güzel buyrukların üzerinde düşünmek. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“O zaman Elişa dedi ki: Bütün komşularından kaplar ödünç al. Sonra çocuklarınla birlikte eve gir ve kapıyı kapat” (2. Krallar 4:3-4).

Rab’bin dul kadına verdiği talimat açıktı: Mucize, itaatin gizliliğinde, inançsız gözlerden ve insan mantığından uzakta gerçekleşecekti. Dul kadın ve çocukları, Tanrı ile baş başa kalmalıydılar; ne koşulların, ne şüphelerin, ne de başkalarının görüşlerinin müdahalesi olmalıydı. Olmak üzere olan şey, ne doğal yasalardan ne de insan gücünden gelecekti; tamamen ilahi kudretten kaynaklanacaktı. Mucizenin gerçekleşmesi için dul kadının tereddüt etmeden itaat etmesi gerekiyordu.

Bu hikâye temel bir gerçeği gözler önüne seriyor: Tanrı, Kutsal Kitap’ta bize birçok buyruk verdi. Onun bereketlerini almak istiyorsak, sorgulamadan, kestirme yollar veya kendi çözümlerimizi aramadan, kutsal ve güçlü Yasasını görmezden gelen alternatif yollarla O’nu memnun etmeye çalışmadan itaat etmeliyiz. Tanrı, her zaman belirlediği ilkelere göre hareket eder ve O değişmez. İtaat, O’nun gücünün hayatlarımızda tezahür ettiğini görmenin yoludur. Dul kadın, mucizeyi ancak talimatlara uyduktan sonra gördü; biz de Tanrı’nın işini görmek istiyorsak önce itaat etmeye istekli olmalıyız.

Gerçek iman, kendi mantığımızı bir kenara bırakıp itaate teslim olduğumuzda ortaya çıkar. Tanrı’nın buyruklarını, görünür kanıtlar beklemeden, imanla yerine getirdiğimizde mucizeler gerçekleşir. Şifa bulur, ihtiyaçlarımız karşılanır, kutsanır ve Mesih İsa’da sonsuz yaşama yönlendiriliriz. Dul kadın kapıyı kapatıp güvenmek zorundaydı. Biz de bunu yaptığımızda, Tanrı’nın iman ve itaatle yaşayanları her zaman onurlandırdığını keşfederiz. – Lettie B. Cowman’dan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, Senin mucizelerinin itaatin gizliliğinde, şüphelerden ve insan mantığından uzakta gerçekleştiği doğrudur. Dul kadının kapıyı kapatıp güvenmesi gerektiği gibi, ben de inançsız seslerden uzaklaşmayı ve kendimi tamamen Senin ellerine bırakmayı öğrenmek istiyorum. Biliyorum ki, Senin gücün koşullara bağlı değildir ve itaat, harikalarını görmenin yoludur.

Baba, bugün Sana yalvarıyorum; imanımı güçlendir ki, görünür işaretlere bağlı kalmadan, içten bir kalple itaat edebileyim. Şüpheye, korkuya ve bu dünyanın sahte güvenliklerine kapıyı kapatmam için bana yardım et ve hayatımı tamamen Senin isteğine açmamı sağla. Biliyorum ki, Sen değişmeyen ilkelerine göre hareket edersin ve sadakatin asla şaşmaz. Güvenim Senin üzerindedir, kendi anlayışımda değil; çünkü Senin işini itaatte buluyorum.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum; çünkü iman ve itaatle yaşayanları her zaman onurlandırırsın. Sözün sağlamdır ve vaadin, Seni tereddütsüzce izleyenler için kesindir. Biliyorum ki, itaat ettiğimde Senin gücünü görür ve Senin sevenlere ayırdığın bereketlerin tamlığını bulurum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, beni düşmanın tuzaklarından korur. Buyrukların kalbimde olmadan bir gün bile geçiremeyeceğimi biliyorum. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.