“Ben Her Şeye Gücü Yeten Tanrı’yım; önümde yürü ve kusursuz ol” (Yaratılış 17:1).

Kendini gerçekten Rab’be adayan bir canın başına gelenleri gözlemlemek etkileyicidir. Süreç zaman alsa bile dönüşümler derin ve güzeldir. Bir insan Tanrı’ya sadakatle yaşamaya ve O’nu hoşnut etmeyi içtenlikle arzulamaya kendini adadığında, içinde bir şeyler değişmeye başlar. Tanrı’nın varlığı daha sürekli ve daha canlı hâle gelir; ruhsal erdemler de verimli topraktaki çiçekler gibi filizlenmeye başlar. Bu, boş bir çabanın sonucu değil, itaat yolunu izlemeye karar vermiş bir yaşamın doğal meyvesidir.

Bu dönüşümün sırrı temel bir kararda yatar: Yaratıcı’nın güçlü Yasası’na itaat etmek. Bir can, Tanrı’nın peygamberleri aracılığıyla verdiği buyruklara uygun yaşamayı seçtiğinde, Çömlekçi’nin ellerinde şekillendirilebilir hâle gelir. Bu, Yaratıcı’nın ellerindeki kile benzer; onurlu bir kaba dönüştürülmeye hazırdır. İtaat duyarlılık, alçakgönüllülük ve kararlılık doğurur; yüreği gerçekle dönüştürülmeye açar. İtaat eden can yalnızca büyümez; çiçek açar.

Peki bu itaat ne üretir? Gerçek bereketler, gözle görülür kurtarışlar ve her şeyden önemlisi, Tanrı’nın Oğlu aracılığıyla kurtuluş. Bu yolda hiçbir kayıp yoktur; yalnızca kazanç vardır. Tanrı’nın kendisine itaat edenler için hazırladığı şey, dünyanın sunabileceği her şeyden daha büyüktür. Bu nedenle tereddüt etmeyin: Bugün itaatkâr bir evlat olma kararını verin. Çünkü kendimizi Tanrı’nın isteğine teslim ettiğimizde, gerçek yaşamın tam da orada olduğunu keşfederiz. —Hannah Whitall Smith’ten uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Sevgili Baba, Seni içtenlikle arayan her canı Senin dönüştürdüğün için Sana şükrediyorum. Ben de o can olmak istiyorum: adanmış, itaatkâr ve duygularıma göre değil, Senin gerçeğine göre yaşamaya istekli. Varlığın, bende Seni hoşnut eden her şeyi şekillendirsin.

Rab, kendimi Senin ellerindeki kil gibi Sana teslim ediyorum. Senin isteğine direnmek değil, güçlü Yasa’na itaat ederek şekillenmeye ve dönüşmeye izin vermek istiyorum. Peygamberler aracılığıyla verilen kutsal buyrukların günlük rehberim, sevincim ve korumam olmasını sağla. Beni ruhsal olgunluğa ulaştır ki, Senin önünde onurlu bir kap olarak yaşayabileyim.

Ey en Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni övüyorum; çünkü Sana itaat edenleri ödüllendirme konusunda sadıksın. Sevgili Oğlun benim sonsuz Önderim ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan, canı sabır ve sevgiyle yıkayan ve şekillendiren bir kutsallık nehri gibidir. Buyrukların, içten bir yüreğe ekildiğinde erdemler ve sonsuz yaşam olarak çiçek açan sonsuz tohumlar gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Ya Rab, uzak durma! Ey gücüm, yardımıma çabuk gel!” (Mezmurlar 22:19).

Birçok insan, içindeki kötülüğü insani yöntemlerle yenmeye çalışarak zamanını ve enerjisini harcar: disiplin, kendi çabası, iyi niyetler. Ancak gerçek şu ki daha basit, daha güçlü ve garantili bir yol vardır: bütün ruhumuzla Tanrı’nın buyruklarına itaat etmek. Bu yolu seçtiğimizde yalnızca kötülüğe karşı savaşmıyor, aynı zamanda bize kötülük karşısında zafer veren Tanrı’yla bağ kuruyoruz. Saf olmayan düşünceleri susturan, kuşkuyu ortadan kaldıran ve yüreği düşmanın saldırılarına karşı güçlendiren şey itaattir.

Tanrı’nın güçlü Yasası, her türlü ruhsal zehre karşı panzehirdir. Yasa yalnızca kötülüğü yasaklamakla kalmaz; ona karşı bizi güçlendirir. Her buyruk bir kalkandır, bir korumadır ve Tanrı’nın bize olan sevgisinin bir ifadesidir. O’na içtenlikle itaat etmeye kendimizi adadığımızda, Tanrı’nın Kendisi yaşamımızla kişisel olarak ilgilenmeye başlar. O artık yalnızca uzaktaki bir düşünce olmaktan çıkar; bize yol gösteren, bizi düzelten, iyileştiren, güçlendiren ve bizim yararımıza kudretle hareket eden, yanımızda bulunan bir Baba olur.

Dönüm noktası budur: Yürek bütünüyle itaate teslim olduğunda her şey değişir. Baba yaklaşır, Kutsal Ruh içimizde çalışır ve kısa süre içinde bağışlanma ve kurtuluş için Oğul’a yönlendiriliriz. Bu karmaşık değildir. Kendi silahlarımızla savaşmayı bırakıp Tanrı’nın kutsal ve sonsuz buyruklarında ifade edilen iradesine teslim olmamız yeterlidir. Zafer burada başlar. -Arthur Penrhyn Stanley’den uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Sevgi dolu Baba, çoğu zaman içimdeki kötülüğü kendi gücümle yenmeye çalıştığımı ve başarısız olduğumu kabul ediyorum. Ama şimdi anlıyorum: Gerçek güç, Sözüne itaat etmektedir. Senin iradene sımsıkı sarılmak, beni Senden uzaklaştıran her şeyi reddetmek ve kutsal buyruklarına göre yaşamak istiyorum.

Ya Rab, güçlü Yasan doğrultusunda sadakatle yürüyebilmem için yüreğimi güçlendir. Onda koruma, yönlendirme ve şifa bulayım. Sana içtenlikle itaat ettiğimde bana yaklaştığını, yaşamımda etkin olduğunu ve beni gerçek özgürlüğe yönlendirdiğini biliyorum. Senin gözetimin altında, gerçeğin tarafından yönlendirilerek yaşamak istiyorum.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum; çünkü bizi kötülüğe karşı savunmasız bırakmadın. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prens’im ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan, ışığı karanlıktan ayıran, ruhu her türlü kötülüğe karşı koruyan keskin bir kılıç gibidir. Buyrukların, Sana sadakatle itaat edenleri koruyan, sağlam ve aşılmaz kutsallık surları gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Rab’bin gözleri doğruların üzerindedir; kulakları onların yakarışına açıktır” (Mezmurlar 34:15).

Tam teslimiyet noktasına ulaşmak, güçlü bir ruhsal dönüm noktasıdır. Sonunda hiçbir şeyin—ne insanların görüşlerinin, ne eleştirilerin, ne de zulümlerin—seni Tanrı’nın bütün buyruklarına itaat etmekten alıkoyamayacağına karar verdiğinde, Rab’le yeni bir yakınlık düzeyinde yaşamaya hazırsın demektir. Bu teslimiyet konumundan güvenle dua edebilir, cesaretle isteyebilir ve imanla bekleyebilirsin; çünkü Tanrı’nın isteği içinde yaşıyorsun. İtaat ederek dua ettiğimizde ise yanıt zaten yola çıkmıştır.

Duaların gerçek meyveler verdiği bu tür bir Tanrı ilişkisi, ancak ruh direnmekten vazgeçtiğinde mümkündür. Birçok kişi teslimiyet olmadan bereketi ister. İtaat tohumunu ekmeden hasadı ister. Ancak gerçek değişmez: İnsan, Tanrı’nın güçlü Yasası’na itaat etmek için bütün yüreğiyle gayret ettiğinde gökler hızla harekete geçer. Tanrı içtenlikle eğilen yüreği görmezden gelmez; ona kurtuluş, esenlik, rızık ve yön verir.

Ve bütün bunların en güzel yanı nedir? Bu itaat gerçek olduğunda Baba, o canı doğrudan Oğul’a yönlendirir. İsa, içten gelen sadakatin nihai hedefidir. İtaat kapıları açar, ortamları değiştirir ve yüreği dönüştürür. Mutluluk, istikrar ve her şeyden önemlisi kurtuluş getirir. Direnme zamanı sona erdi. İtaat etme ve sonsuz meyveleri biçme zamanı geldi. Karar vermen yeterlidir; gerisini Tanrı yapacaktır. -Lettie B. Cowman’dan uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Kutsal Baba, tam teslimiyetin bir kayıp değil, bereketli yaşamın gerçek başlangıcı olduğunu bana gösterdiğin için Sana şükrediyorum. Bugün bu dünyadaki hiçbir şeyin Sana bütün yüreğimle itaat etmekten daha değerli olmadığını kabul ediyorum. Artık isteğine direnmek istemiyorum. Dünya bana karşı ayaklansa bile sadık olmak istiyorum.

Rab, bana sanki çoktan almış biri gibi güvenmeyi öğret. Bana, vaadine dayanarak dua eden ve harekete geçen canlı bir iman ver. Güçlü Yasa’na zorunluluktan değil, Seni sevdiğim için itaat etmeyi seçiyorum. Bu itaatin beni yüreğine yaklaştırdığını ve gökleri yaşamımın üzerine açtığını biliyorum. Her gün Senin yönlendirmen altında yaşayayım ve Rab’bin buyuracağı her şeye “evet” demeye hazır olayım.

Ey en Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni gerçekten itaat edenlere karşı sadık olduğun için yüceltiyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prens’im ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan, tahtından doğrudan akan ve Seni içtenlikle arayan yürekleri sulayan bir yaşam ırmağı gibidir. Buyrukların, cana hakikat, özgürlük ve kurtuluş yolunda rehberlik eden sonsuz ışıklar gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Günah işleyen herkes Yasa’ya da karşı gelir; çünkü günah Yasa’ya karşı gelmektir” (1. Yuhanna 3:4).

Günah bir kaza değildir. Günah bir karardır. Tanrı’nın açıkça bildirdiğini bile bile ona karşı gelmektir. Kutsal Kitap’ın sözü kesindir: Günah, Tanrı’nın Yasası’nı çiğnemektir. Bu, bilgi eksikliği değil, kasıtlı bir seçimdir. Çiti görür, uyarıları okur, vicdanımızın sesini duyarız… yine de üzerinden atlamayı seçeriz. Günümüzde birçok kişi bunu yumuşatmaya çalışıyor. Günahı “daha az günah” gibi göstermek için yeni adlar, psikolojik açıklamalar ve modern söylemler üretiyorlar. Ama gerçek değişmiyor: Adı ne olursa olsun, zehir yine öldürür.

İyi haber — hem de gerçekten iyi bir haber — yaşam sürdükçe her zaman umut olduğudur. İtaat yolu açıktır. Herkes bugün, Tanrı’nın güçlü Yasası’na karşı gelmeyi bırakmaya ve ona içtenlikle itaat etmeye karar verebilir. Bu karar diplomaya, temiz bir geçmişe ya da kusursuzluğa bağlı değildir. Yalnızca kırılmış ve istekli bir yüreğe bağlıdır. Tanrı bu gerçek arzuyu gördüğünde, yüreği araştırıp samimiyet bulduğunda, o canı güçlendirmek, yönlendirmek ve yenilemek için Kutsal Ruh’u göndererek karşılık verir.

O andan sonra her şey değişir. Bu yalnızca kişinin çaba göstermesinden değil, göğün onun yararına harekete geçmesindendir. Ruh’la birlikte günahı yenme gücü, ayakta kalmayı sürdürme kararlılığı, bereketler, kurtarışlar ve her şeyden önemlisi Mesih İsa’da kurtuluş gelir. Değişim bir kararla başlar — ve bu karar şimdi sizin elinizdedir: Tanrı’nın kutsal ve sonsuz Yasası’na bütün yüreğinizle itaat etmek. -John Jowett’ten uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Tanrım ve Rabbim, çoğu zaman işaretleri gördüğümü, yine de yanlış yolu seçtiğimi kabul ediyorum. Günahın Senin Yasası’na karşı gelmek olduğunu ve hiçbir mazeretin ya da daha yumuşak bir adın bu gerçeği değiştiremeyeceğini biliyorum. Bugün artık kendimi kandırmak istemiyorum. Günahımla ciddiyetle yüzleşmek ve gerçek bir tövbeyle Sana dönmek istiyorum.

Baba, Senden dileğim şudur: Yüreğimi araştır. İçimde Sana itaat etmeye yönelik içten bir arzu var mı, gör — ve bu arzuyu güçlendir. Her türlü karşı gelişi bırakmak ve Senin güçlü Yasan’a itaat ederek, kutsal buyruklarını sadakatle izleyerek yaşamak istiyorum. Bana yol göstermesi, güç vermesi ve kutsallık yolunda sağlam durmamı sağlaması için Kutsal Ruh’unu gönder.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum; çünkü suçluluğuma rağmen bana kurtuluş sunuyorsun. Sevgili Oğlun benim sonsuz Önderim ve Kurtarıcım’dır. Senin güçlü Yasan, Sana itaat edenlerin çevresinde bir koruma duvarı gibidir; onların adımlarını yanlıştan ve yıkımdan korur. Buyrukların, canı arındıran ve yücelik tahtına yönlendiren saflık ırmakları gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Çölde dolaşıyor, kaybolmuş ve yurtsuzdular. Aç ve susuz kaldılar; canları tükeniyordu. Sıkıntıları içinde RAB’be yakardılar, O da onları dertlerinden kurtardı” (Mezmurlar 107:4-6).

Tanrı’yı sadakatle izlemek çoğu zaman yalnızlık yolunu seçmek anlamına gelir. Evet, bu yol bir çöl gibi görünebilir: kuru, zorlu ve alkışlardan uzak. Ancak Tanrı’nın kim olduğu ve O’nda gerçekte kim olduğumuzla ilgili en derin dersleri tam da orada öğreniriz. İnsanların onayını aramak, yavaş yavaş zehir içmeye benzer. Bu, ruhu tüketir; çünkü bizi, sonsuz ve değişmez Tanrı’yı yüceltmek yerine, istikrarsız ve sınırlı insanları memnun etmek için yaşamaya zorlar. Gerçek bir Tanrı adamı ya da Tanrı kadını, yalnız yürümeye istekli olmalıdır; Rab’bin beraberliğinin bütün dünyanın kabulünden daha değerli olduğunu bilmelidir.

Tanrı’yla yürümeye karar verdiğimizde O’nun sesini duyacağız: kararlı, sürekli ve ayırt edilebilir bir ses. Bu, kalabalığın sesi ya da insanların düşüncelerinin yankısı olmayacak; güvenmeye ve itaat etmeye çağıran Rab’bin tatlı ve güçlü çağrısı olacak. Bu çağrı bizi her zaman aynı noktaya götürür: O’nun güçlü Yasası’na itaat etmeye. Çünkü yaşam yolu ondadır. Tanrı Yasası’nı bize bir yük olarak değil, berekete, korunmaya ve her şeyden önemlisi Mesih’te kurtuluşa götüren güvenilir bir harita olarak verdi. Ona uymak, yol yalnız olsa bile güvenli bir yolda yürümektir.

Bu nedenle yalnız yürümek gerekiyorsa yürü. Tanrı’yı hoşnut etmek için başkalarının onayını kaybetmen gerekiyorsa, öyle olsun. Çünkü Baba’nın yüce buyruklarına itaat etmek kalıcı esenlik, dünyanın tuzaklarından özgürlük ve gökyüzüyle gerçek paydaşlık getirir. Tanrı’yla yürüyen kişi, sessizlik ve yalnızlık içinde olsa bile hiçbir zaman gerçekten yalnız değildir. -A. B. Simpson’dan uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Sevgili Baba, her şey bir çöl gibi göründüğünde bile sürekli varlığın için Sana şükrediyorum. Seninle yürümenin çoğu zaman başkaları tarafından anlaşılmaktan, hayranlık görmekten ya da kabul edilmekten vazgeçmeyi gerektirdiğini biliyorum. Ama Senin yanında olmanın verdiği esenlikle hiçbir şeyin kıyaslanamayacağını da biliyorum. Bana, Senin sesine diğer her şeyden daha fazla değer vermeyi öğret.

Rab, insanları hoşnut etme arzusundan beni kurtar. Bu, yalnız yürümek anlamına gelse bile Seninle yürümek istiyorum. Sesini duymak, çağrına itaat etmek ve güçlü Yasan uyarınca yaşamak istiyorum; çünkü onun doğru yol, berekete, kurtarışa ve kurtuluşa götüren yol olduğuna güveniyorum. Adımlarım yalnız olsa bile, Senin gerçeğine dayanıyorsa sağlam olsun.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seninle kutsallık içinde yürüyenlere sadık olduğun için Seni yüceltiyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prens’im ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan, karanlığın ortasındaki aydınlık bir patika gibidir; sadık yürekleri Tahtına kadar yönlendirir. Buyrukların, bütün dünya uzaklaştığında bile Sana itaat edenlerin adımlarını sağlamlaştıran sonsuz çapalar gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Ya Rab, beni araştırır ve tanırsın. Oturduğumu da kalktığımı da bilirsin; düşüncelerimi uzaktan anlarsın” (Mezmurlar 139:1-2).

Günahlarımızı saklayabileceğimiz hiçbir yer yoktur. Her şeyi görenin gözleri önünde hiçbir maske işe yaramaz. İnsanları kandırabilir, dindar görünebilir, dışarıdan doğru biri gibi görünebiliriz; ama Tanrı yüreği bilir. Gizli olanı, başkasının görmediğini görür. Bu da bizi korkuyla doldurmalıdır. Çünkü hiçbir şey O’nun bakışından kaçamaz. Fakat aynı zamanda bunda derin bir teselli vardır: Gizli günahı gören aynı Tanrı, doğru olanı yapmaya yönelik en küçük arzuyu da görür. O kutsallığa duyulan o kırılgan özlemi, O’na yaklaşmaya yönelik o çekingen isteği fark eder.

Tanrı, henüz kusurlu olsa bile bu samimi arzu aracılığıyla büyük bir işe başlar. O’nun çağrısını duyup itaatle karşılık verdiğimizde doğaüstü bir şey gerçekleşir. Birçok kişinin reddettiği Tanrı’nın güçlü Yasası içimizde güç ve dönüşümle işlemeye başlar. Bu Yasa ilahî bir güce sahiptir; yalnızca talep etmez, güçlendirir, teselli eder ve cesaretlendirir. İtaat bizi bir yükün altına değil, özgürlüğe götürür. Tanrı’nın görkemli buyruklarına göre yaşamaya karar veren ruh esenlik bulur, amaç bulur, Tanrı’nın kendisini bulur.

Bu nedenle soru basit ve doğrudandır: Neden erteleyelim? Neden saklanmaya, hayatı kendi yöntemimizle kontrol etmeye çalışmayı sürdürelim? Tanrı her şeyi zaten görüyor; hem başarısızlıkları hem de doğru olanı yapma arzusunu. Öyleyse O seni bütünüyle tanıyorsa, neden kendini tamamen O’na teslim etmeyesin? Bugün itaat etmeye başla. Daha fazla bekleme. Çok aradığın esenlik ve mutluluk, belki de kaçındığın yerdedir: Tanrı’nın güçlü ve sonsuz Yasası’na itaatte. -John Jowett’ten uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Sevgili Baba, kutsallığının huzurunda şunu kabul ediyorum: Saklanabileceğim hiçbir yer yok. Varlığımın her köşesini, her düşüncemi ve her niyetimi biliyorsun. Bu beni korkuyla dolduruyor, ama aynı zamanda umut da veriyor; çünkü Rab’bin yalnızca günahlarımı değil, bu arzu küçük ve kırılgan görünse bile Seni hoşnut etme isteğimi de gördüğünü biliyorum.

Rab, Senden dileğim şudur: İçimdeki bu arzuyu güçlendir. Büyüsün ve her türlü direnci yensin. İtaat çağrını yalnızca duymakla kalmayayım; gerçek davranışlarla, içten bir teslimiyetle karşılık vereyim. Güçlü Yasa’na göre yaşamama, görkemli buyruklarına doğru kararlılıkla yürümeme yardım et; çünkü esenliğin, sevincin ve yaşamın gerçek anlamının orada olduğunu biliyorum.

Ey En Kutsal Tanrı, kutsallığa duyulan en zayıf arzuya merhametle baktığın için Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prens’im ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan, her yalanı süpüren ve Sana itaat edenlerin yüreğinde gerçeği yerleştiren göksel bir rüzgâr gibidir. Buyrukların, fırtınaların ortasında ruhu ayakta tutan ve onu kararlı bir ışıkla yüreğine kadar yönlendiren sonsuz sütunlar gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Daniel, dua etmeye başladığın anda bir yanıt geldi; seni çok sevdiği için onu sana getirdim” (Daniel 9:23).

Tanrı’nın itaatkâr bir yüreğin her duasını işittiğini ve yanıtladığını bilmek derin bir huzur verir. Bağırmamıza, sözleri tekrarlamamıza ya da göğü ikna etmeye çalışmamıza gerek yoktur; O’nun isteğiyle uyum içinde olmamız yeterlidir. Peki bu istek nedir? Peygamberleri ve İsa aracılığıyla zaten açıklanmış olanlara itaat etmemizdir. Mesih’in adıyla, iman ve Tanrı’nın güçlü Yasası’na teslimiyet içinde dua ettiğimizde güçlü bir şey gerçekleşir: biz duamızı bitirmeden önce bile yanıt verilir. Yanıt gökte çoktan tamamlanmıştır; yeryüzüne ulaşması henüz sürüyor olsa bile.

Ne yazık ki birçok insan, itaatsizlik içinde yaşamaya devam ederken dua ettiği için sürekli bir acı, hayal kırıklığı ve ruhsal sessizlik döngüsü içinde yaşıyor. Tanrı’nın zaten buyurduğu şeylere boyun eğmeden O’n’un yardımını istiyorlar. Bu işe yaramaz. Tanrı’nın şaşırtıcı buyruklarını reddetmek, O’nun isteğini reddetmekle aynıdır; isyan içinde yaşarken O’ndan olumlu yanıtlar bekleyemeyiz. Tanrı, Kendisinin kutsal ve sonsuz olduğunu ilan ettiği şeye karşı olan bir yolu bereketleyemez.

Dua ettiğinizde açık ve güçlü yanıtlar görmek istiyorsanız, ilk adım itaat aracılığıyla Tanrı’yla uyum içinde olmaktır. O’nun size zaten gösterdiği şeylerle, yani kutsal Yasası aracılığıyla açıklanan buyruklarla başlayın. İşleri karmaşıklaştırmayın. Sadece itaat edin. Yaşamınız Baba’nın isteğiyle uyum içinde olduğunda şunu göreceksiniz: yanıtlar huzurla, güçle ve göğün sizin yararınıza çoktan harekete geçtiğine dair kesinlikle gelecektir. -Lettie B. Cowman’dan uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Kutsal Baba, sözler dudaklarından çıkmayı tamamlamadan önce bile sadık çocuklarının dualarını işittiğini bilmek ne büyük sevinç. Sadakatinin asla başarısız olmadığı ve isteğinle uyum içinde yaşayanlara vaatlerini tuttuğun için Sana şükrediyorum. Seni hoşnut edecek şekilde yaşamayı bana öğret; her duam teslim olmuş ve itaatkâr bir yürekten doğsun.

Rab, Senin şaşırtıcı buyruklarını görmezden gelirken bereketlerini bekleyerek artık tutarsız bir yaşam sürmek istemiyorum. Peygamberler ve sevgili Oğlun aracılığıyla açıklanan güçlü Yasana boyun eğmeden önce bir şey istediğim zamanlar için beni bağışla. Bugün, bana zaten açıklanmış olan her şeye göre kutsal bir yaşam sürmeye karar veriyorum; çünkü bunun Seni hoşnut eden ve göğün kapılarını yaşamımın üzerine açan yol olduğunu biliyorum.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana itaat edenlere sevgi ve sadakatle yanıt verdiğin için Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prens’im ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan, tahtından doğrudan akıp doğrulukla yürüyenlere yaşam getiren bir adalet ırmağı gibidir. Buyrukların, ruhu kusursuz isteğinin sesine uyumlayan göksel bir ezginin kutsal notaları gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Ölüleri dirilten Tanrı’ya güveniyoruz” (2. Korintliler 1:9).

Zor durumların özel bir gücü vardır: Bizi uyandırırlar. Sıkıntıların baskısı fazlalıkları giderir, gereksiz olanı kesip atar ve hayata daha berrak bir gözle bakmamızı sağlar. Birdenbire, güvence altında sandığımız şeylerin ne kadar kırılgan olduğu ortaya çıkar ve gerçekten önemli olanı takdir etmeye başlarız. Her sınanma yeniden başlamak için bir fırsata, Tanrı’ya daha da yaklaşmak ve daha amaçlı yaşamak için bir imkâna dönüşür. Sanki O bize şöyle diyordur: “Uyan! Zaman kısa. Senin için daha iyi bir şeyim var.”

Karşılaştığımız hiçbir şey tesadüf değildir. Tanrı, bizi yok etmek için değil, arındırmak ve bu hayatın yalnızca geçici bir yolculuk olduğunu hatırlatmak için mücadelelerden geçmemize izin verir. Ancak bizi yönsüz bırakmadı. Peygamberleri ve Oğlu İsa aracılığıyla bize güçlü Yasasını verdi; bu geçici dünyada nasıl yaşayacağımızı ve sonsuza dek O’nunla yaşayabilmemizi gösteren kusursuz bir rehber sundu. Sorun şu ki birçok kişi dünyanın baskısının peşinden gitmeyi seçiyor; fakat Baba’nın harika buyruklarına itaat etmeye karar verenler olağanüstü bir şey deneyimliyor: Tanrı’nın kendisine gerçekten yaklaşmak.

İtaat içinde yaşamayı seçtiğimizde Tanrı bize doğru hareket eder. Kararlı seçimimizi ve içten teslimiyetimizi görür; bereket, yönlendirme ve esenlikle karşılık verir. Bizi, bağışlayıp kurtarabilecek tek kişi olan Oğul’a gönderir. Plan budur: Varlığına götüren itaat, kurtuluşa götüren varlık. Her şey, acının ortasında bile şöyle demeyi seçtiğimizde başlar: “Baba, Yasana uyacağım. Bedeli ne olursa olsun.” -A. B. Simpson’dan uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Rabbim Tanrım, beni gerçekten önemli olan şeylere uyandıran sınanmalar için Sana şükrediyorum. Her zorluk, hayatı daha berrak görmemi ve Senin huzurunu daha derinden aramamı sağladı. Acılarımdan şikâyet ederek boşa harcamak istemiyorum; onları ruhsal olgunluğa doğru çıkan basamaklar olarak kullanmak istiyorum.

Baba, buradaki hayatın kısa olduğunu biliyorum; bu nedenle Senin peygamberlerin ve sevgili Oğlun İsa aracılığıyla verdiğin sonsuz talimatlara göre yaşamaya karar veriyorum. Dünyanın görüşüne aykırı olsa bile Senin güçlü Yasana göre yürümek istiyorum. Zor olduğunda bile harika buyruklarına sadakatle itaat edebilmem için bana cesaret ver; çünkü Senin lütfunu ve huzurunu çeken şeyin bu olduğunu biliyorum.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni övüyorum; çünkü her zaman sadıksın ve Sana itaat edenlere karşı iyisin. Sevgili Oğlun benim sonsuz Önderim ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan, karanlık gecede hiç sönmeyen bir meşale gibi, sonsuz yaşamı arzulayanlara güvenli yolu gösteriyor. Buyrukların, Seni gerçekten sevenlerin ruhunu süsleyen, yücelik ve güçle dolu, bozulmaz mücevherler gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Halk yakınmaya başlayınca bu, Rab’bin hoşuna gitmedi” (Çölde Sayım 11:1).

Sıkıntıların ortasında bile sevinç ve şükranla kendini Tanrı’ya teslim eden bir yürekte derin bir güzellik vardır. Rab’bin izin verdiği her şeye imanla katlanmaya karar verdiğimizde, kendimizden çok daha büyük bir şeyin paydaşları oluruz. Ruhsal olgunluk acıdan kaçınmakta değil, her sınavın bir amacı olduğuna güvenerek onunla alçakgönüllülükle yüzleşmeyi bilmektedir. Tanrı’nın kendisine verdiği bütün güçle Rab’bin kutsal isteğini sadakatle yerine getirmeye adanan kişi, göğün önünde onurlu bir yaşam sürer.

Acılarımızdan çevremizdeki herkese söz ederek teselli aramamız yaygındır. Ancak bilgelik, her şeyi yalnızca Rab’be götürmektedir; bunu alçakgönüllülükle, talepkâr olmadan ve isyan etmeden yapmalıyız. Dualarımızda bile odağımızı düzeltmeliyiz. Yalnızca rahatlama dilemek yerine Tanrı’dan bize itaat etmeyi öğretmesini ve güçlü Yasası’na sadakatle uymamız için bizi güçlendirmesini istemeliyiz. Bu dilek içtenlikle edildiğinde her şeyi değiştirir. Çünkü Tanrı’nın görkemli buyruklarına itaat etmek yalnızca sorunu çözmez; kökünü iyileştirir, ruhu onarır ve dünyanın veremeyeceği bir esenlik sağlar.

Böyle yaşamaya karar veren kişi görkemli bir şey bulur: Tanrı’yla dostluk. İtaat eden ve kendini Yüceler Yücesi’nin isteğine bütünüyle teslim eden kişi, İbrahim’de olduğu gibi dost olarak kabul edilir. Bundan daha büyük bir unvan, bundan daha yüce bir ödül yoktur. Bu dostluktan doğan esenlik koşullara bağlı değildir. Sağlam, kalıcı ve ebedîdir; Tanrı’nın kutsal, kusursuz ve ebedî Yasası’na itaatle şekillenen bir yaşamın doğrudan meyvesidir. -John Tauler’den uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşürüz.

Benimle dua et: Ebedî Baba, sıkıntıların ortasında bile hayatımı bütünüyle Sana teslim etme fırsatı verdiğin için Sana şükrediyorum. Rab’bin benim için belirlediği şeylerden kaçmak istemiyorum; her şeyin Seni seven ve Sana itaat edenlerin iyiliği için birlikte işlediğine güvenerek bunlara sevinç ve şükranla katlanmak istiyorum. Yaşamımın her ayrıntısında isteğini yerine getirebilmem için bana yukarıdan gelen gücü ver, ya Rab.

Rab, bugün yalnızca zorluklarıma odaklanmayı bırakmaya karar veriyorum. Dualarımda daha yüce bir şey aramak istiyorum: güçlü Yasana bütünlük ve saygıyla itaat edebilmek için anlayış, bilgelik ve güç. İnsanların önünde ağzım sussun; yüreğim ise alçakgönüllülük ve imanla Senin önünde açılsın. Görkemli buyruklarına göre yürümeyi bana öğret; çünkü gerçek esenliğe giden tek yolun bu olduğunu biliyorum.

Ey kutsalların En Kutsalı Tanrı, Sana tapıyor ve Seni içtenlikle arayanlara sadık olduğun için Sana övgüler sunuyorum. Sevgili Oğlun benim ebedî Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, Seni sevenlerin üzerinde ilahî bir mühür gibidir; fırtınaların ortasında bile onlara dinlenme güvencesi verir. Buyrukların, Seninle dostluğun ve her anlayışı aşan esenliğin kapılarını açan altın anahtarlar gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Yolunu RAB’be bırak; O’na güven, O gerekeni yapacaktır.” (Mezmurlar 37:5).

Tanrı’nın isteğine teslim olmak yalnızca bir şeyin gerçekleşmesini sabırla beklemek değildir; bundan çok daha fazlasıdır. O’nun izin verdiği her şeye hayranlık ve minnettarlıkla dolu bir yürekle bakmaktır. Zor günlere dayanmak yeterli değildir; RAB’bin elini her ayrıntıda, O bizi beklenmedik yollardan geçirdiğinde bile, tanımayı öğrenmeliyiz. Gerçek teslimiyet sessiz ve boyun eğmiş bir kabulleniş değil, güven ve minnettarlıkla doludur; çünkü Tanrı’dan gelen her şeyin önce O’nun bilgeliğinden ve sevgisinden geçtiğini biliriz.

Fakat bu teslimiyetin daha da derin bir yönü vardır: Tanrı’nın bizzat bize verdiği kutsal öğretileri, yani görkemli buyruklarını, iman ve alçakgönüllülükle kabul etmek. Teslimiyetimizin merkezinde yalnızca yaşamda meydana gelen olayları kabul etmek değil, Tanrı’nın güçlü Yasası’na göre yaşamayı kabul etmek vardır. Bu Yasa’nın kusursuz olduğunu, peygamberler aracılığıyla sevgiyle verildiğini ve bizzat İsa tarafından doğrulandığını kabul ettiğimizde, saygılı itaattan başka bir tutumumuz kalmaz. Ruhun gerçek huzuru işte bu noktada bulunur: artık kısmen değil, her konuda itaat etmeye karar verdiğinde.

Tanrı sabırlıdır, sabırla doludur ve kendimizi bütünüyle teslim edeceğimiz zamanı iyilikle bekler. Fakat gururu bırakıp O’nun kutsal Yasası’nın önünde alçaldığımız gün için sakladığı bir bereket hazinesi de vardır. O gün geldiğinde bize yaklaşır, lütfunu döker, ruhumuzu yeniler ve bağışlanma ile kurtuluş için bizi Oğlu’na yönlendirir. Sır itaat etmektir. Gerçek itaat ise Tanrı’yla tartışmayı bırakıp şöyle demeye başladığımızda ortaya çıkar: “Evet, RAB, buyurduğun her şey iyidir ve ben bunlara uyacağım.” -William Law’dan uyarlanmıştır. RAB izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Harika Babamız, izin verdiğin her şeyin bir amacı olduğunu bilmek ne kadar özgürleştirici. Yaşamın zorluklarına yalnızca katlanmak istemiyorum; her şeyin ardında sevgi dolu elinin olduğunu bilerek onları minnettarlıkla karşılamak istiyorum. Bulutlu günlerde bile Sana güvenmeyi, sevinmeyi ve Sana tapınmayı öğret; çünkü her zaman iyi ve sadık olduğunu biliyorum.

RAB, kutsal yaşam öğretilerine birçok kez direnmiş olduğum için tövbe ediyorum. Senin isteğini kendi isteğime uydurmaya çalıştım, ama şimdi anlıyorum: bereket yolu, Senin görkemli buyruklarının her birini sevinç ve saygıyla kabul etmekten geçer. Bütün yüreğimle, alçakgönüllülükle ve sevinçle itaat etmek istiyorum; çünkü Seninle gerçek anlamda huzur içinde yaşamanın tek yolunun bu olduğunu biliyorum.

Ey En Kutsal Tanrı, her şeyi bilgelik ve sabırla yönettiğin için Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prens’im ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan, Sana itaat edenlerin ruhunda yankılanan ve onları gerçek özgürlüğe yönlendiren bir adalet ezgisi gibidir. Buyrukların, imanlıların yaşamını güzelleştiren saf ve kırılmaz göksel elmaslar gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.