“Çölde dolaşıyor, kaybolmuş ve yurtsuzdular. Aç ve susuz kaldılar; canları tükeniyordu. Sıkıntıları içinde RAB’be yakardılar, O da onları dertlerinden kurtardı” (Mezmurlar 107:4-6).

Tanrı’yı sadakatle izlemek çoğu zaman yalnızlık yolunu seçmek anlamına gelir. Evet, bu yol bir çöl gibi görünebilir: kuru, zorlu ve alkışlardan uzak. Ancak Tanrı’nın kim olduğu ve O’nda gerçekte kim olduğumuzla ilgili en derin dersleri tam da orada öğreniriz. İnsanların onayını aramak, yavaş yavaş zehir içmeye benzer. Bu, ruhu tüketir; çünkü bizi, sonsuz ve değişmez Tanrı’yı yüceltmek yerine, istikrarsız ve sınırlı insanları memnun etmek için yaşamaya zorlar. Gerçek bir Tanrı adamı ya da Tanrı kadını, yalnız yürümeye istekli olmalıdır; Rab’bin beraberliğinin bütün dünyanın kabulünden daha değerli olduğunu bilmelidir.

Tanrı’yla yürümeye karar verdiğimizde O’nun sesini duyacağız: kararlı, sürekli ve ayırt edilebilir bir ses. Bu, kalabalığın sesi ya da insanların düşüncelerinin yankısı olmayacak; güvenmeye ve itaat etmeye çağıran Rab’bin tatlı ve güçlü çağrısı olacak. Bu çağrı bizi her zaman aynı noktaya götürür: O’nun güçlü Yasası’na itaat etmeye. Çünkü yaşam yolu ondadır. Tanrı Yasası’nı bize bir yük olarak değil, berekete, korunmaya ve her şeyden önemlisi Mesih’te kurtuluşa götüren güvenilir bir harita olarak verdi. Ona uymak, yol yalnız olsa bile güvenli bir yolda yürümektir.

Bu nedenle yalnız yürümek gerekiyorsa yürü. Tanrı’yı hoşnut etmek için başkalarının onayını kaybetmen gerekiyorsa, öyle olsun. Çünkü Baba’nın yüce buyruklarına itaat etmek kalıcı esenlik, dünyanın tuzaklarından özgürlük ve gökyüzüyle gerçek paydaşlık getirir. Tanrı’yla yürüyen kişi, sessizlik ve yalnızlık içinde olsa bile hiçbir zaman gerçekten yalnız değildir. -A. B. Simpson’dan uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Sevgili Baba, her şey bir çöl gibi göründüğünde bile sürekli varlığın için Sana şükrediyorum. Seninle yürümenin çoğu zaman başkaları tarafından anlaşılmaktan, hayranlık görmekten ya da kabul edilmekten vazgeçmeyi gerektirdiğini biliyorum. Ama Senin yanında olmanın verdiği esenlikle hiçbir şeyin kıyaslanamayacağını da biliyorum. Bana, Senin sesine diğer her şeyden daha fazla değer vermeyi öğret.

Rab, insanları hoşnut etme arzusundan beni kurtar. Bu, yalnız yürümek anlamına gelse bile Seninle yürümek istiyorum. Sesini duymak, çağrına itaat etmek ve güçlü Yasan uyarınca yaşamak istiyorum; çünkü onun doğru yol, berekete, kurtarışa ve kurtuluşa götüren yol olduğuna güveniyorum. Adımlarım yalnız olsa bile, Senin gerçeğine dayanıyorsa sağlam olsun.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seninle kutsallık içinde yürüyenlere sadık olduğun için Seni yüceltiyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prens’im ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan, karanlığın ortasındaki aydınlık bir patika gibidir; sadık yürekleri Tahtına kadar yönlendirir. Buyrukların, bütün dünya uzaklaştığında bile Sana itaat edenlerin adımlarını sağlamlaştıran sonsuz çapalar gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.