“Rab’bin buyruğuyla çadırlarda dinlendiler, Rab’bin buyruğuyla yola çıktılar” (Çölde Sayım 9:23).
O çok aradığımız huzur duygusunu biliyor musunuz? O, dünyadan ya da aceleyle verdiğimiz kararlardan gelmez – Tanrı’nın sesine itaatten gelir. Kutsal Kitap gösteriyor ki İsrail halkı, Rab’bin buyruğuna göre ya dinleniyor ya da yola çıkıyordu. Bu sadece bir rutin değildi, aynı zamanda bağımlılık üzerine bir dersti. Kendi başımıza hareket etmeye çalıştığımızda, Baba’yı danışmadan ilerlediğimizde, O’nun planının yönünden sapmış oluruz. Sonuç mu? Yorgunluk, hayal kırıklığı ve kafa karışıklığı. Ama ilahi yönlendirmeyi izlediğimizde, etrafımızdaki her şey değişse bile kalbimiz sağlam ve huzurlu kalır.
Tanrı bize Yasası’nı bizi kısıtlamak için değil, sevgiyle yol göstermek için verdi. O, yolu ve tehlikeleri bilir. Bu yüzden O’nu güvenle dinlememizi ister. Sadece kural olarak itaat etmek değil, O’nun en iyisini bildiğine güvenmek gerekir. O’nun yönlendirmesini izlediğimizde, arzularımıza karşı olsa bile güvenlik yaşarız. O’nun varlığı önden gider, yolu açar. Ve O “dinlen” dediğinde, huzur içinde durabiliriz. “Git” dediğinde ise cesaretle ilerleyebiliriz, çünkü O bizimle.
Eğer huzur, özgürlük ya da kurtuluş arıyorsan, cevap basit: Tanrı’yı dinle ve O’na itaat et. İsa bizim örneğimizdir – O, Baba’yı dinlemeden hiçbir şey yapmadı. Tanrı’nın Oğlu bile O’na bağımlı olmayı seçtiyse, biz kim oluyoruz ki farklı davranalım? Bolluk dolu yaşam, Tanrı’nın yönlendirmesi altında yürümektedir. Hangi çölde olursan ol – O’nun bulutu durursa, dur. Hareket ederse, git. Zafer itaatte gizlidir. -C. H. Mackintosh’tan uyarlanmıştır. Yarın, Tanrı izin verirse, görüşmek üzere.
Benimle dua et: Sevgili Tanrım, bana gerçek huzurun koşullardan değil, Senin sesine itaatten geldiğini gösterdiğin için Sana teşekkür ederim. Kaç kez Sana danışmadan, aceleyle kararlar alıp sadece yorgunluk ve kafa karışıklığı topladım. Ama Kutsal Kitap bana gösteriyor ki, Senin halkın Senin buyruğuna göre yürüdü ya da dinlendi ve bu bağımlılık onların istikrarının kaynağıydı.
Baba’m, bugün Sana yalvarıyorum; Sesini net bir şekilde duymamı ve yolların arzularıma meydan okuduğunda bile hemen cevap vermemi sağla. “Dinlen” dediğinde durmayı, “git” dediğinde ise cesaretle ilerlemeyi öğreneyim. Buyruklarına karşı direnmeyen, onları iman ve sevgiyle yerine getirmekten sevinç duyan yumuşak bir yürek ver bana. Beni, İsrail’i çölde yönlendirdiğin gibi yönlendir – varlığın önden gitsin, yolu açsın ve tehlikeleri uzaklaştırsın – ki asla Senin isteğinden sapmayayım.
Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyorum ve Seni yüceltiyorum; çünkü Sen beni körlemesine bırakmayan, sevgiyle ve bilgelikle yönlendiren bir Babasın. Beni kaybolmuş bırakmazsın, ama ayaklarıma kandil, yoluma ışık olan bir Yasa verirsin. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan, ruhu ferahlatan ve yaşama götüren bir adalet ırmağı gibidir. Buyrukların, karanlıkta parlayan ve her zaman doğru yolu gösteren yıldızlar gibidir. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.
























