“Adın uğruna beni doğruluk yollarında yürütür. Ölüm gölgesinin vadisinden geçsem bile kötülükten korkmam, çünkü Sen benimlesin” (Mezmurlar 23:3-4).

İtaat ve adanmışlık içinde yaşamayı seçtiğimizde yüreğimizde değerli bir şey büyümeye başlar: Tanrı’nın varlığını görünmez olsa bile gerçek kılan, sürekli, sessiz ama sağlam bir iman. O, her şeyin bir parçası olur. Yol zorlaştığında, gölgelerle ve başkalarının görmediği acılarla dolduğunda bile yanımızda dimdik durur ve her adımımıza sevgiyle yol gösterir.

Bu yolculuk kolaylıklarla dolu değildir. Bazen derin sıkıntılardan, gizli yorgunluklardan, en yakınlarımızın bile fark etmediği sessiz acılardan geçeriz. Ama Rab’bin güzel buyruklarına uyan kişi, onlarda yön, teselli ve güç bulur. Baba itaat edenlere şefkatle yol gösterir; yoldan saptığımızda ise bizi kararlılıkla, ama her zaman sevgiyle düzeltir. Her şeydeki amacı aynıdır: bizi O’nun yanında sonsuz huzura kavuşturmak.

Baba, isyan edenleri Oğul’a göndermez. Ama acının ortasında bile O’nun yol göstermesine izin verenlere varlığını, yönünü ve zaferi vaat eder. Bugün yüreğini Rab’bin yoluna teslim et; çünkü O’nunla en karanlık yollar bile ışığa çıkar. —Henry Edward Manning’den uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşürüz.

Benimle dua et: Rabbim, yol uzun ve ıssız göründüğünde bile benimle olduğuna güveniyorum. Gizli mücadelelerimi, sessiz acılarımı görüyorsun; her şeyde sevgi dolu bir amacın var.

Bana, hafif esintide de kararlı düzeltme sözlerinde de Seni dinlemeyi bilen yumuşak huylu ve itaatkâr bir yürek ver. Kendi isteğimin içinde kaybolmayayım; Senin yönlendirmene teslim olayım ve varacağım yerin daima huzur ve esenlik olduğunu bileyim.

Ey sevgili Tanrı, anlamadığım zamanlarda bile bana böylesine özenle yol gösterdiğin için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prens’im ve Kurtarıcım. Güçlü Yasan, zorlu yollarda bana destek olan değnektir. Buyrukların, beni huzuruna götüren güvenli yoldur. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.