“Tanrı sadıktır ve gücünüzü aşacak şekilde sınanmanıza izin vermeyecektir” (1. Korintliler 10:13).

Ayartmalar hiçbir zaman dayanabileceğimizden daha büyük değildir. Tanrı, bilgeliği ve merhametiyle sınırlarımızı bilir ve asla kapasitemizi aşacak şekilde sınanmamıza izin vermez. Hayatın bütün sınavları bir anda üzerimize gelseydi, bizi ezerdi. Fakat Rab, sevgi dolu bir Baba olarak bunların birer birer gelmesine izin verir; önce biri, sonra diğeri ve bazen de üçüncüsüyle değiştirir; bu üçüncüsü belki daha zor olabilir, ama her zaman dayanabileceğimiz sınırlar içindedir. Her sınavı büyük bir hassasiyetle ölçer ve yaralansak bile yok olmayız. O, zaten incinmiş olan kamışı asla kırmaz.

Peki bu ayartmalarla daha iyi başa çıkabilmek için yapabileceğimiz bir şey var mı? Evet, var. Cevap itaattedir. Tanrı’nın güçlü Yasası’na uymaya kendimizi ne kadar adarsak, Rab de direnebilmemiz için bizi o kadar güçlendirir. Ayartma gücünü yitirmeye başlar ve zamanla daha seyrek ve daha az yoğun hâle gelir. Bunun nedeni, itaat ettiğimizde Kutsal Ruh’un içimizde sürekli olarak yaşaması için yer açmamızdır. O’nun varlığı bizi güçlendirir, korur ve uyanık tutar.

Tanrı’nın Yasası yalnızca bize yol göstermekle kalmaz, bizi ayakta da tutar. Bizi Baba’yla paydaşlık ve esenlik içinde, sağlam bir ruhsal konuma yerleştirir. Ayartmaların daha az yer, daha az ses ve daha az güç bulduğu yer de burasıdır. İtaat bizi korur. Bizi içten dışa dönüştürür ve Tanrı’da uyanıklık, denge ve gerçek özgürlük dolu bir yaşama yönlendirir. -H. E. Manning’den uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Sevgili Tanrı, beni gücümü aşacak şekilde asla ayartmayan merhametli ve bilge bir Baba olduğun için Sana şükrediyorum. Sınırlarımı biliyor ve her sınavı büyük bir hassasiyetle ölçüyorsun; onların doğru zamanda, birer birer, amaç ve sevgiyle gelmesine izin veriyorsun. Yaralandığımda bile beni ayakta tutuyor ve yok olmama izin vermiyorsun. Benimle böylesine sabırla ilgilendiğin ve mücadelelerin içinde bile beni şekillendirip güçlendirdiğini gösterdiğin için teşekkür ederim.

Babam, bugün Senden ayartmalarla daha büyük bir uyanıklık ve kararlılıkla yüzleşmeme yardım etmeni istiyorum. Bana, Senin güçlü Yasan’a itaatten gelen gücü aramayı öğret. Ne zayıflığın sesine boyun eğeyim ne de günah karşısında rahatlığa kapılayım; bunun yerine her gün sadakat içinde yaşamayı seçeyim. Bana kararlı ve itaat etmeye istekli bir yürek ver ki Kutsal Ruh’un içimde sürekli yaşasın ve beni uyanık, korunmuş ve güçlü tutsun.

Ey En Kutsal Tanrı, kötülüğe karşı zafer kazanabileceğim güvenli bir yol sunduğun için Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Önderim ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan, ruhsal savaşlarda beni koruyan ve sarsılmaz bir kaya üzerinde sağlamlaştıran bir kalkan gibidir. Buyrukların, beni kuşatan ve dengeli, uyanık ve Sende gerçek özgürlük dolu bir yaşama yönlendiren ışık surları gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Sana öğretecek ve izlemen gereken yolu göstereceğim; gözlerim üzerindeyken sana öğüt vereceğim” (Mezmurlar 32:8).

Gerçekten sağlıklı bir ruhsal yaşam, bizi adım adım, günbegün yönlendiren Kutsal Ruh’un rehberliğini sadakatle izlediğimizde mümkündür. O, her şeyi bir anda açıklamaz; yaşamın basit ve sıradan durumları aracılığıyla bizi bilgelikle yönlendirir. Bizden istediği tek şey teslimiyettir—her şeyi hemen anlamadığımız zamanlarda bile O’nun rehberliğine içtenlikle teslim olmak. Herhangi bir anda kendinizi huzursuz ya da kuşku içinde hissederseniz şunu bilin: Bu, Rab’bin yüreğinize nazikçe dokunan ve sizi doğru yola geri çağıran sesi olabilir.

Bu dokunuşu hissettiğimizde verilecek en iyi karşılık hemen itaat etmektir. Tanrı’nın isteğine sevinçle teslim olmak, canlı imanın ve O’nun önderliğine duyulan gerçek güvenin göstergesidir. Peki bu yönlendirme nasıl gerçekleşir? Birçok kişinin düşündüğü gibi geçici duygular ya da insani hisler aracılığıyla değil, Tanrı’nın güçlü Yasası aracılığıyla gerçekleşir—bu Yasa, Kutsal Yazılar’da peygamberler tarafından açıkça açıklanmış ve İsa tarafından doğrulanmıştır. Tanrı’nın Sözü, Kutsal Ruh’un çalıştığı ölçüdür: Bizi güçlendirir, düzeltir ve yoldan sapmaya başladığımızda uyarır; bizi her zaman gerçeğin yoluna geri yönlendirir.

Tanrı’nın kutsal ve sonsuz buyruklarına itaat etmek, ruhu sağlıklı, temiz ve sağlam tutmanın tek güvenli yoludur. İtaatin yerini hiçbir şey tutamaz. Gerçek özgürlük, esenlik ve ruhsal gelişim yalnızca Tanrı’nın Yasası’nın ışığında yürümeyi seçtiğimizde filizlenir. Bu yolda sadık kaldığımızda yalnızca burada dolu dolu bir yaşam sürmekle kalmaz, aynı zamanda nihai hedefimize, Mesih İsa’da Baba’nın yanında sonsuz yaşama doğru güvenle ilerleriz. —Hannah Whitall Smith’ten uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Sevgili Tanrı, sağlıklı bir ruhsal yaşam sürmem için bana açık ve güvenli bir yol sunduğun için Sana şükrediyorum. Beni şaşkın ya da kaybolmuş halde bırakmıyor, Kutsal Ruh’un aracılığıyla sabırla, günbegün bana rehberlik ediyorsun. Yaşamın en basit durumlarında bile yanımdasın; beni bilgelik ve sevgiyle yönlendiriyorsun. Benden istediğinin teslimiyet olduğunu—her şeyi henüz anlamadığım zamanlarda bile içtenlikle teslim olmamı istediğini—bana gösterdiğin için teşekkür ederim. Yüreğimde o nazik dokunuşu hissettiğimde, bunun beni doğru yola geri çağıran Sen olduğunu biliyorum.

Babam, bugün Senden sesini duyabilecek duyarlılığı ve hemen itaat etmeye istekli bir yürek vermeni diliyorum. Kendi duygularımın ya da insani hislerimin peşinden gitmeyeyim; Kutsal Yazılar’da açıklanan ve sevgili Oğlun tarafından doğrulanan güçlü Yasan üzerinde sağlam durayım. Beni güçlendir, düzelt ve gerçeğin yolundan sapmama asla izin verme. Yaşamım, Senin isteğine sevinçle ve sürekli itaatle belirlenen canlı bir imanın ifadesi olsun.

Ey En Kutsal Tanrı, gerçek özgürlüğün ve gerçek ruhsal gelişimin yalnızca Senin Yasası’nın ışığında yürüdüğümde var olduğunu bana gösterdiğin için Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Önderim ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan, her adımda ruhumu arındıran ve güçlendiren aydınlık bir yol gibidir. Buyrukların, yeryüzündeki yaşamımı destekleyen ve beni güvenle göksel yurda götüren sonsuz sütunlar gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Halkım esenlik konutlarında, güvenli konutlarda, sakin ve huzurlu yerlerde yaşayacak” (Yeşaya 32:18).

Nerede bulunduğumuz ya da koşullarımızın ne olduğu önemli değildir; gerçekten önemli olan, Yaratıcımıza sadık olmamızdır. Geniş bir etki alanına sahip olan ve büyük merhamet işleri gerçekleştirebilenler elbette bereketlidir. Ancak sessiz yerlerde, basit ve çoğu zaman görünmeyen görevleri yerine getirerek Tanrı’ya alçakgönüllülük ve sevgiyle hizmet edenler de en az onlar kadar bereketlidir. Rab bir yaşamın değerini konumuyla ya da aldığı alkışlarla değil, O’nun önünde ne kadar sadakatle yaşandığıyla ölçer.

Bilge ya da sade biri olmanız, geniş bilgiye ya da sınırlı anlayışa sahip olmanız önemli değildir. Dünyanın yaptıklarınızı görüp görmemesi ya da günlerinizin fark edilmeden geçmesi de önemli değildir. Gerçekten sonsuz değere sahip olan tek şey, yaşamınızda yaşayan Tanrı’nın mührünün bulunmasıdır: teslim olmuş ve sadık bir yürekle itaat içinde yaşamak. Tanrı’ya sadakat, herkesi gerçek mutluluğa götüren köprüdür; bu mutluluk dış koşullara bağlı değildir, Baba’yla paydaşlıktan doğar.

Bu paydaşlık ancak Tanrı’nın güçlü Yasasına itaat aracılığıyla mümkündür. İtaatin dışında, dünya bunu boş vaatlerle ne kadar süslemeye çalışırsa çalışsın, yalnızca yanılsamalar ve üzüntüler vardır. Fakat itaat etmeye karar verdiğimizde, başlangıçta çekingen olsak bile, gök üzerimizde açılmaya başlar. Tanrı yaklaşır, ruh ışıkla dolar ve yürek esenlik bulur. Daha neyi bekliyorsunuz? Bugün Tanrınıza alçakgönüllülükle itaat etmeye başlayın; bu, geçip gitmeyen sevince doğru atılan ilk adımdır. -Henry Edward Manning’den uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Sevgili Tanrı, yaşamımın değerinin bulunduğum konumda ya da aldığım alkışlarda değil, Sana hizmet ederken gösterdiğim sadakatte olduğunu bana gösterdiğin için Sana şükrediyorum. Sen yürekleri görür ve sessizlik içinde bile Sana sevgiyle itaat edenlerden sevinç duyarsın. Nerede olursam olayım, sadık bir yürekle yaşarsam Seni hoşnut edebileceğimi bilmek ne büyük bir onur! Hiçbir şeyin Senin bakışından kaçmadığını ve ne kadar küçük görünürse görünsün her itaat eyleminin Senin önünde sonsuz bir değere sahip olduğunu bana hatırlattığın için teşekkür ederim.

Babam, bugün yaşamımı varlığınla mühürlemeni ve ister basit görevlerde ister daha büyük zorluklarda olsun, itaat içinde yaşamam için beni güçlendirmeni diliyorum. Görünüşlere göre yaşamak ya da insanların takdirini aramak istemiyorum; Senin gözünde sadık bulunmak istiyorum. Adımlarım henüz küçük olsa bile bana alçakgönüllü, teslim olmuş ve yollarında kararlı bir yürek ver. Gerçek mutluluğun Seninle paydaşlıktan doğduğunu ve bu paydaşlığın ancak Senin güçlü Yasana göre yaşadığımda mümkün olduğunu biliyorum.

Ey Kutsallar Kutsalı Tanrı, Sana itaat etmeyi içtenlikle seçenlere yaklaştığın için Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, ruhumun üzerinde beni yanılsamalarla dolu bir dünyanın ortasında ayıran ve koruyan ilahi bir mühür gibidir. Buyrukların, beni karanlıktan sevincinin doluluğuna yükselten ışık basamakları gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Rab sade kişileri korur; ben artık gücümü yitirmişken, beni kurtardı” (Mezmurlar 116:6).

Ruhun tüm bencil, kaygılı ve gereksiz endişelerden kurtulması, tarif edilmesi zor denli derin bir huzur ve hafif bir özgürlük getirir. Gerçek ruhsal sadelik budur: “ben”in yarattığı karmaşalardan özgür, temiz bir yürekle yaşamak. Kendimizi tamamen Tanrı’nın isteğine teslim edip yaşamın her ayrıntısında bunu kabul etmeye başladığımızda, yalnızca O’nun verebileceği bir özgürlük durumuna gireriz. Bu özgürlükten de, hafiflik ve açıklık içinde yaşamamızı sağlayan saf bir sadelik doğar.

Artık kendi çıkarlarını aramayan, yalnızca Tanrı’yı hoşnut etmeyi isteyen bir ruh saydamlaşır; maskesiz ve iç çatışmalardan uzak yaşar. Bağlardan özgürce yürür ve itaatle attığı her adımda önündeki yol daha açık, daha aydınlık hâle gelir. Bu, fedakârlık gerektirse bile Tanrı’nın güçlü buyruğuna itaat etmeye karar vermiş ruhların günlük yoludur. Kişi başlangıçta kendini zayıf hissedebilir; ancak itaat etmeye başlar başlamaz onu doğaüstü bir güç sarar ve bu gücün bizzat Tanrı’dan geldiğini anlar.

Yaratıcı’nın buyruklarıyla uyum içinde yaşadığımızda ortaya çıkan huzur ve sevinçle hiçbir şey kıyaslanamaz. Ruh daha burada, yeryüzünde göğü deneyimlemeye başlar ve bu paydaşlık her gün derinleşir. Sadelik, özgürlük ve itaat yolunun nihai hedefi ise görkemlidir: Mesih İsa’da sonsuz yaşam. Orada artık gözyaşı ve mücadele olmayacak; yalnızca Baba’nın, O’nu seven ve Yasası’na uyanlarla birlikte sonsuz varlığı olacaktır. -F. Fénelon’dan uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Sevgili Tanrı, dünyada olmayan bir özgürlüğü ruhuma sunduğun için Sana şükrediyorum. Bencil ve kaygılı endişeleri bir kenara bırakıp kendimi tamamen Senin isteğine teslim ettiğimde, sözlerin tarif edemeyeceği kadar derin bir huzur buluyorum. Temiz bir yürekle, “ben”in yükünden özgür yaşamak olan bu ruhsal sadelik Senin bir armağanın; yalnızca Senden gelen bu hafif ve saf özgürlüğün sonsuz değerini kabul ediyorum.

Babam, bugün Senden itaatkâr ve kendini inkâr eden bir ruh diliyorum; kendi çıkarlarını aramasın, tek arzusu Seni hoşnut etmek olsun. Maskesiz ve iç çatışmalardan uzak, samimi bir yürekle, gözlerim Senin ışığına dönük olarak yürüyeyim. İtaatin başlangıcı bana zor görünse bile, beni doğaüstü gücünle destekle. Senin yönünde attığım her adım yolu daha da aydınlatsın ve beni Seninle kusursuz paydaşlığa yaklaştırsın.

Ey Kutsal Tanrı, kutsal isteğine itaatten doğan huzur ve sevinçle hiçbir şey kıyaslanamayacağı için Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prens’im ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan, içimde akan sakin bir ırmak gibidir; yorgun ruhuma yaşam ve dinlenme getirir. Buyrukların, yürüyüşümü ısıtan ve aydınlatan güneş ışınları gibidir; beni Seninle birlikte sonsuz yaşamın görkemli hedefine güvenle yönlendirir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Tanrı’nın Egemenliği içinizdedir” (Luka 17:21).

Tanrı’nın her ruha emanet ettiği görev, çevremizdeki koşullardan bağımsız olarak kendi içinde ruhsal yaşamı geliştirmektir. Hangi ortamda olursak olalım, görevimiz kişisel alanımızı gerçek bir Tanrı’nın Egemenliği’ne dönüştürmek, Kutsal Ruh’un düşüncelerimiz, duygularımız ve eylemlerimiz üzerinde tam hakimiyet kurmasına izin vermektir. Bu bağlılık sürekli olmalıdır – sevinç günlerinde de, hüzün günlerinde de – çünkü ruhun gerçek istikrarı hissettiklerimize değil, Yaratıcı ile olan bağımıza bağlıdır.

İçimizde taşıdığımız sevinç ya da üzüntü, Tanrı ile olan ilişkimizi ne kadar kaliteli yaşadığımızla derinden bağlantılıdır. Rab’bin peygamberler ve İsa aracılığıyla ilettiği buyruklarını reddeden bir ruh, asla gerçek huzuru bulamaz. Dışsal şeylerde mutluluk arayabilir, ama asla tamamlanmış olmayacaktır. Tanrı’nın iradesine karşı koyarken huzur bulmak imkânsızdır; çünkü bizler, O’nunla paydaşlık ve itaat içinde yaşamak için yaratıldık.

Öte yandan, Tanrı’nın güçlü Yasasına itaat günlük yaşamımızın doğal bir parçası haline geldiğinde, görkemli bir şey olur: İlahi tahtın huzuruna erişimimiz olur. Ve işte o tahttan gerçek huzur, derin özgürlük, amaç netliği ve hepsinden önemlisi, ruhlarımızın özlemle aradığı kurtuluş akar. İtaat, göklerin kapılarını bize açar ve bu yolda yürüyen bir kişi bir daha asla kaybolmuş hissetmez – Baba’nın sonsuz sevgisinin ışığıyla yönlendirilir. -John Hamilton Thom’dan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, bana emanet ettiğin en önemli görevin, çevremde ne olursa olsun sağlam ve canlı bir ruhsal yaşam geliştirmek olduğunu bana hatırlattığın için Sana teşekkür ediyorum. Kişisel alanımı gerçek bir Egemenliğine dönüştürmem için beni çağırıyorsun ve Kutsal Ruh’un düşüncelerim, duygularım ve eylemlerim üzerinde tam hakimiyet kurmasına izin vermemi istiyorsun.

Baba’m, bugün Senden isteğim, iradene içten bir bağlılık ekmeni; böylece güçlü Yasana itaat günlük yaşamımın doğal bir parçası olsun. Artık sevinci dış kaynaklarda aramak ya da çağrına direnmek istemiyorum. Biliyorum ki gerçek huzur, özgürlük ve amaç netliği yalnızca Senin tahtından akar ve sağlam kalmanın tek yolu, Seninle tam paydaşlık ve itaat içinde yürümektir. Beni güçlendir, Rab, sağa da sola da sapmamam için.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni övüyorum; çünkü yolumu aydınlatan ışığı ve ruhumu ayakta tutan gerçeği Sende buldum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, içsel çölümü sulayan saf bir kaynak gibi; önceden kuruluk olan yerde yaşam filizlendirir. Buyrukların, beni adım adım gerçek huzura ve Sana itaat edenler için hazırlanmış sonsuz sevince götüren ışık akıntıları gibidir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Rabbin her bir tasarısı sağlamdır” (Yeremya 51:29).

Kendi yollarımızı seçmek için çağrılmadık; Tanrı’dan gelen yönlendirmeyi sabırla beklemeye çağrıldık. Küçük çocuklar gibi, çoğu zaman tam olarak anlamadığımız yollardan yönlendiriliriz. Tanrı’nın bize verdiği görevi bırakıp, kendi arzularımızı izleyerek daha büyük bereketler bulabileceğimizi düşünmek boşunadır. İlahi huzurun tamlığını nerede bulacağımıza karar vermek bize düşmez – o, her zaman Tanrı’nın bize zaten açıkladığına alçakgönüllü bir şekilde itaat ettiğimizde bulunur.

Gerçek bereketler, hakiki huzur ve Tanrı’nın sürekli varlığı, kendi iyiliğimiz için en iyi olduğunu düşündüğümüz şeylerin peşinden koştuğumuzda ortaya çıkmaz. Onlar, sadakat ve sadelikle O’nun gösterdiği yolda yürüdüğümüzde, yol zor ya da anlamsız görünse bile, çiçek açar. Mutluluk, kendi irademizin ürünü değil, Baba’nın mükemmel iradesiyle uyum içinde olmamızın sonucudur. Ruh, O’nun çizdiği o yolda huzur ve amaç bulur.

Ve Tanrı, iyiliğiyle, bizden ne beklediği konusunda bizi karanlıkta bırakmadı. O, güçlü Yasasını – açık, sağlam ve yaşam dolu – yürüyüşümüz için güvenli bir rehber olarak bize verdi. Bu Yasaya itaat etmeye karar veren kişi, hiç şaşmadan, gerçek mutluluğa, kalıcı huzura ve nihayet sonsuz yaşama giden doğru yolu bulur. Yaratıcı’ya itaatle yürüyen yoldan daha güvenli, daha bereketli ve daha doğru bir yol yoktur. -George Eliot’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab dilerse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, bana kendi yollarımı izlemek için değil, Senden gelen yönlendirmeye sabırla güvenmek için çağrıldığımı öğrettiğin için Sana teşekkür ediyorum. Bir babanın eline ihtiyaç duyan bir çocuk gibi, çoğu zaman Senin planını tam olarak anlamadığımı kabul ediyorum, ama Senin her zaman en iyisini bildiğini bilerek huzur bulabilirim.

Baba’m, bugün Senden sabırlı ve itaatkâr bir yürek diliyorum; kaygısız ve isyansız bir şekilde Senin yönlendirmene beklememi sağla. Kendi arzularımın peşinden koşmayayım, Senin benim için çizdiğin yolda sadakatle yürüyeyim. Yol zor ya da anlamsız görünse bile, Senin güçlü Yasana uyum sağladığımda gerçek huzur ve kalıcı mutluluğun çiçek açtığını bilerek kararlı olmamı sağla.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum; çünkü beni karanlıkta bırakmadın, bana her adımım için güvenli bir rehber olarak harika buyruklarını verdin. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, karanlıkta yanan bir meşale gibi her adımımı aydınlatır. Buyrukların, ruhu huzura ve sonsuz yaşam vaadine sevgiyle ve kararlılıkla götüren sonsuz bir bilgelik ve yaşam ezgisi gibidir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Evet, Baba, bunu böyle yapman hoşuna gitti” (Matta 11:26).

Eğer kendi benliğimizin sesine kulak verirsek, hızla elimizde olanlara değil, eksiklerimize odaklanma tuzağına düşeriz. Tanrı’nın bize verdiği potansiyeli görmezden gelerek sadece sınırlamalarımıza bakmaya başlarız ve var olmayan idealize edilmiş hayatlarla kendimizi kıyaslarız. Daha fazla gücümüz, daha çok kaynağımız ya da daha az ayartımız olsaydı neler yapardık diye kendimizi avutucu hayallere kaptırmak kolaydır. Böylece zorluklarımızı bahane olarak kullanır, kendimizi adaletsiz bir hayatın kurbanı olarak görürüz – bu da içsel bir sefalet üretir ve gerçek bir rahatlama getirmez.

Peki, bunun karşısında ne yapmalı? Bu zihniyetin kökü çoğu zaman Tanrı’nın güçlü Yasasına itaatsizlikte yatar. Yaratıcının açık talimatlarına direndiğimizde, kaçınılmaz olarak hayatı çarpık bir şekilde görmeye başlarız. Manevi bir körlük oluşur; gerçeklik, hayaller ve gerçekçi olmayan beklentilerle yer değiştirir. Bu yanılsamalardan ise hayal kırıklıkları, başarısızlıklar ve sürekli bir memnuniyetsizlik duygusu doğar.

Tek çıkış yolu, itaat yoluna geri dönmektir. Hayatımızı Tanrı’nın isteğiyle uyumlu hale getirmeye karar verdiğimizde gözlerimiz açılır. Hem kutsamalarımızı hem de daha önce gizli olan büyüme fırsatlarını daha net görmeye başlarız. Ruh güçlenir, şükran duygusu filizlenir ve hayat artık yanılsamalar üzerine değil, Tanrı’nın sevgisinin ve sadakatinin sonsuz gerçeği üzerine dolu dolu yaşanmaya başlar. -James Martineau’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab dilerse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, bana eksiklerime odaklanmak yerine ellerinden aldığım her şeyi tanımam konusunda beni uyardığın için Sana teşekkür ediyorum. Kaç kez benliğime kapılıp, gereksiz kıyaslamalara düştüm ve aslında var olmayan hayallerle oyalanıp kandım. Ama Sen, sabrın ve iyiliğinle, beni tekrar gerçeğe çağırıyorsun: Senin isteğinin sağlam ve güvenli gerçekliğine.

Baba, bugün Sana yalvarıyorum; beni hayalleri ve bahaneleri besleme ayartısına karşı direnmem için güçlendir. Ne memnuniyetsizlikte ne de Senin güçlü Yasana direnmekten doğan manevi körlükte kaybolmayayım. Gözlerimi aç ki doğru yolu – itaatin ve gerçeğin yolunu – net göreyim. Ruhumun güçlenmesi ve şükranın yüreğimde, günlük hayatın küçük şeylerinde bile, filizlenmesi için iradeni tam olarak benimsemem için bana cesaret ver.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum; çünkü Senin gerçeğin özgürleştirir ve hayata anlam katar. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan karanlıkta bir deniz feneri gibi yanılsamaları dağıtır ve adımlarımı güvenle yönlendirir. Buyrukların, beni sonsuz gerçekliğin toprağında kök salmış derin kökler gibi sağlamlaştırır; burada ruh huzur, güç ve gerçek sevinç bulur. Ben bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Neden üzgünsün, ey canım? Neden içimde huzursuzsun? Tanrı’yı bekle, çünkü O’nu yine öveceğim; O, benim yardımcım ve Tanrım’dır.” (Mezmurlar 42:11).

Günlük endişelerinizin kaygı ve sıkıntıya dönüşmemesi için çok dikkatli olun, özellikle de hayatın sorunlarının rüzgarları ve dalgaları arasında oradan oraya savrulduğunuzu hissettiğinizde. Umutsuzluğa kapılmak yerine, odağınızı Rab’be çevirin ve imanla şöyle deyin: “Ey Tanrım, yalnızca Sana bakıyorum. Rehberim, kaptanım ol.” Sonra bu güven içinde dinlenin. Sonunda Tanrı’nın huzurunun güvenli limanına ulaştığımızda, tüm mücadeleler ve fırtınalar önemini yitirecek ve O’nun her zaman kontrolü elinde tuttuğunu göreceğiz.

Yüreğimiz doğru yerde kaldığı sürece, her türlü fırtınadan güvenle geçebiliriz. Niyetlerimiz saf, cesaretimiz sağlam ve güvenimiz Tanrı’ya demir atmışsa, dalgalar bizi sarsabilir ama asla yok edemez. Sır, fırtınalardan kaçmakta değil, onların içinden geçerken iyi ellerde olduğumuzdan emin olmaktadır – Baba’nın ellerinde, ki O asla başarısız olmaz ve gerçekten O’na güvenenleri asla terk etmez.

Peki, bu güvenli yer nerede, bu hayatta huzura ve Rab’bin yanında sonsuz sevince sahip olabileceğimiz yer neresi? Doğru yer, Tanrı’nın güçlü Yasasına itaat edilen yerdir. İşte orada, bu sağlam zeminde, Rab’bin melekleri bizi korumayla kuşatır ve ruh dünyevi tüm kaygılardan arınır. İtaat içinde yaşayan kişi, fırtınaların ortasında bile güvenle yürür; çünkü hayatının sadık ve kudretli bir Tanrı’nın ellerinde olduğunu bilir. -Francis de Sales’ten uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, Rab dilerse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, hayatın fırtınaları arasında bile sadık Kaptanım olarak kaldığın için Sana şükrediyorum. Güçlü rüzgarlar ve sorunların dalgaları beni sürüklemeye çalıştığında, gözlerimi kaldırıp imanla şöyle diyebilirim: “Ey Tanrım, yalnızca Sana bakıyorum.” Gemimi yönlendiren ve kalbimi sakinleştiren Sensin.

Baba’m, bugün Senden, Sana olan güvenimi güçlendirmeni diliyorum ki, ruhum kaygı ve endişelerde kaybolmasın. Bana saf niyetler, sağlam cesaret ve Senin iradene demir atmış bir yürek ver. Her fırtınadan, ellerinde olduğumu bilen birinin huzuruyla geçmeyi öğret bana. Ve beni her zaman güvenli yerde tut: Güçlü Yasana itaatte, korumanın beni sardığı ve huzurunun her durumda beni ayakta tuttuğu yerde.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni övüyorum; çünkü Sevgi ve sadakatle Sana itaat edenler için güvenli bir sığınaksın. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, hayat denizinde atılmış sağlam bir çapa gibi, dalgalar kabardığında bile ruhumu tutar. Buyrukların, ruhumu koruyan ve yolumu sonsuz sevince doğru aydınlatan sarsılmaz surlar gibidir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Güçlü ve cesur ol; korkma ve cesaretini kaybetme!” (1. Tarihler 22:13).

Dış zorluklar ve başkalarının davranışları karşısında sabır ve yumuşak huyluluk göstermek elbette önemlidir; ancak bu erdemler, içsel mücadelelerimize uygulandığında çok daha değerli hale gelir. En zorlu çatışmalarımız çoğu zaman dışarıdan değil, içimizden gelir – zayıflıklar, belirsizlikler, hatalar ve ruhun huzursuzlukları. Böyle anlarda, kendi sınırlılıklarımızla yüzleştiğimizde, Tanrı’nın önünde alçalmayı ve O’nun iradesine teslim olmayı seçmek, sunabileceğimiz en derin iman ve ruhsal olgunluk eylemlerinden biridir.

Çoğu zaman başkalarına kendimize olduğumuzdan daha sabırlı olabildiğimiz ne kadar da ilginçtir. Ama durup düşündüğümüzde ve Tanrı’nın güçlü Yasasını içtenlikle kucaklama kararı aldığımızda olağanüstü bir şey olur. İtaat, ruhsal bir anahtar haline gelir ve gözlerimizi açar. Önceden kafa karıştırıcı olan şeyler şimdi açıklık kazanmaya başlar. Ayırt etme yeteneği kazanırız ve bize verilen ruhsal görüş bir merhem gibi işler: ruhu sakinleştirir ve yön verir.

Bu anlayış çok değerlidir. Tanrı’nın bizden ne beklediğini açıkça gösterir ve dönüşüm sürecini huzurla kabul etmemize yardımcı olur. İtaat, o zaman sabır, sevinç ve istikrar kaynağı olur. Rab’bin iradesine teslim olan ve itaatle yürüyen ruh, yalnızca cevaplar bulmakla kalmaz, aynı zamanda doğru yolda – huzur ve anlam dolu yaşam yolunda – olduğunu bilmenin huzurunu da bulur. -William Law’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, bana gerçek sabır ve yumuşak huyluluğun sadece dışsal zorluklara değil, içimdeki savaşlara da uygulanması gerektiğini gösterdiğin için Sana teşekkür ediyorum. Çoğu zaman, beni en çok cesaretsizliğe iten kendi zayıflıklarım, şüphelerim ve hatalarımdır. Kendi başıma mücadele etmek yerine iradene teslim olduğumda, derin bir şey yaşarım: Senin iyiliğin bana ulaşır ve beni ayakta tutar.

Baba’m, bugün Senden, başkalarına karşı olmaya çalıştığım gibi kendime karşı da sabırlı olmamda bana yardım etmeni diliyorum. Sınırlılıklarımla umutsuzluğa kapılmadan yüzleşebilmem için bana cesaret ver ve güçlü Yasanı güvenli bir rehber olarak dayanmam için bilgelik bahşet. Biliyorum ki, içtenlikle itaat etmeye karar verdiğimde gözlerim açılır ve önceden kafa karıştırıcı olan şeyler açıklık kazanmaya başlar. Bana itaatten gelen bu ayırt etme yeteneğini, ruhumu sakinleştiren ve yoluma yön veren bu merhemi bahşet.

Ey En Kutsal Tanrı, Senin yollarında yürümeyi seçtiğimde bana anlayış ve huzur verdiğin için Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, bana kim olduğumu ve Senin içinde kim olabileceğimi sevgiyle gösteren bir ayna gibidir. Buyrukların, ayaklarımın altındaki sağlam raylar gibi, istikrar, sevinç ve sonsuzluk yolunda olduğuma dair tatlı bir güven getirir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Tanrı seni her türlü kötülükten koruyacak; canını koruyacak” (Mezmurlar 121:7).

Tanrı’da sevinç bulan bir yürek, O’ndan gelen her şeyde gerçek bir zevk bulur. Sadece Rab’bin isteğini kabul etmekle kalmaz – ona sevinçle bağlanır. Zor zamanlarda bile, bu ruh sarsılmaz, huzurlu ve sürekli bir sevinçle doludur; çünkü hiçbir şeyin ilahi iradenin dışında gerçekleşmediğini bilerek dinlenmeyi öğrenmiştir. Tanrı’nın güçlü Buyruklarını seven ve onları sevinçle izleyen kişi, içinde sarsılmaz bir huzur taşır. Mutluluk, hayatın her mevsiminde sessiz ve sadık bir şekilde ona eşlik eder.

Güneşe doğru içgüdüsel olarak yönelen bir çiçek gibi, güneş bulutların arkasında gizlense bile, Tanrı’nın buyruklarını seven ruh da karanlık günlerde bile O’na yönelmeye devam eder. Açıkça göremese de güvenmeye devam etmesi gerektiğini bilir. Güneşin orada, gökyüzünde sabit olduğunu ve Tanrı’nın varlığının asla onu terk etmediğini bilir. Bu güven, çevredeki her şey belirsiz veya zor göründüğünde bile destekler, ısıtır ve yeniler.

İtaatkâr bir ruh tatmin olmuş olarak kalır. Sevinci, koşullarda değil, Rab’bin isteğinde bulur. Bu, sonuçlara veya ödüllere bağlı olmayan, derin bir sevinçtir; Yaratıcı ile paydaşlıktan doğar. Böyle yaşayan biri nadir bir şeyi tecrübe eder: Tanrı’nın isteğini izlemekte en büyük iyiliğin bulunduğuna dair kesinlikte kök salmış sürekli bir huzur ve gerçek bir mutluluk. -Robert Leighton’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, bana gösterdiğin için teşekkür ederim ki, gerçek sevinç, zor durumlarda bile, günler karanlık olduğunda bile, Sen’de zevk bulan bir yürekten doğar. Bana öğretiyorsun ki, hiçbir şey Senin kontrolünün dışında değildir; bu yüzden dinlenebilir, güvenebilir ve sarsılmaz kalabilirim. Bana hayatımın her mevsiminde benimle yürüyen bu sessiz ve sadık huzuru verdiğin için teşekkür ederim.

Baba’m, bugün Senden isteğim, iradene olan sevgiyi içimde daha da derinleştirmen. Güneşe yönelen bir çiçek gibi, ben de açıkça göremesem bile Sana yönelmeye devam edeyim. Gerçekten Seni tanıyanların güvendiği gibi bana da güvenmeyi öğret – gördükleri için değil, bildikleri için: Senin var olduğunu, beni asla terk etmediğini ve güçlü Buyruklarının beni Babama daha da yaklaştırdığını. Ruhumu ısıtan ve yenileyen bu güvenle beni destekle.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapınıyor ve Seni yüceltiyorum; çünkü bana dünyanın veremeyeceği bir mutluluk sunuyorsun. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Buyrukların, bulutların arkasında bile sürekli parlayan bir güneş gibidir; ben görmesem de hep aydınlatır. Buyrukların, ruhumu sağlam tutan, gerçeğinle beslenen, huzur ve gerçek sevinçle dolu derin kökler gibidir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.