“Size bunları söyledim ki, benim sevincim sizde kalsın ve sizin sevinciniz tam olsun” (Yuhanna 15:11).

Kalpte, herhangi bir dış ya da mantıklı sebep olmadan kendiliğinden ortaya çıkan bir sevinç vardır. Bu, çaba harcamadan fışkıran bir artezyen kuyusu gibi, ruhun en derininden çıkan tükenmez bir kaynaktır. Yürek sevinçle dolar çünkü bunu engelleyemez. Bu, Tanrı’nın görkemi, Mesih’in yüreğidir.

Bu sevinç, Baba bizi Oğul’a yönlendirdiğinde kendini gösterir; çünkü Tanrı’mıza sadık olmaya karar verip, tüm engellere rağmen O’nun güçlü buyruklarına itaat etmeyi seçeriz. Bu, kimsenin elimizden alamayacağı Mesih’in sevincidir. Bu kaynağa sahip olanlar, çevrelerindeki koşullardan yılmazlar; aksine, çoğu zaman görünürde hiçbir açıklaması olmayan derin ve tatlı bir sevinçle şaşırırlar.

Ve en harika olanı, bu sevincin, tam da tüm koşullarımızın ve durumumuzun bizi acı ve umutsuzluğa sürüklemeye çalıştığı anlarda daha da yoğunlaşmasıdır. Bu, itaatin ve Tanrı’yla paydaşlığın bir meyvesi, ilahi bir armağandır. Bu sevinç, doğalı aşar ve bizi yüceltir; gücümüzün ve huzurumuzun, sadık olan ve bizi asla terk etmeyen Rab’den geldiğini hatırlatır. -A. B. Simpson’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrı, ruhumun en derininden fışkıran, hiçbir şeyin kurutamayacağı ya da çalamayacağı ilahi sevinç için Sana şükrediyorum. Bu sevincin, Seninle paydaşlık ve Senin güçlü buyruklarına itaatin bir meyvesi olduğunu kabul ediyorum. Rab, bana bu tam sevincin peşinden gitmeyi öğret; her koşulun ötesine geçen ve beni en zor anlarda ayakta tutan bu sevinci.

Baba’m, bugün Sana yalvarıyorum; Mesih’in vaat ettiği bu sevinçle yüreğimi doldur. Engellerin ya da denemelerin ortasında bile, Sana olan imanım ve sadakatim, bu açıklanamaz huzurun kaynağı olsun. Bana hatırlat ki, Sana itaat etmeyi ve güvenmeyi seçtiğimde, Sen beni Oğul’a yönlendiriyorsun ve O’nun sevinci benim gücüm ve tesellim oluyor.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni övüyorum; çünkü Sen, dünyanın veremeyeceği ve alamayacağı bu tükenmez sevincin kaynağısın. Bana hatırlattığın için teşekkür ederim ki, Senin içinde, çevremde her şey bana karşı olsa bile, güç, huzur ve umut buluyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan beni güvenle sarar. Senin buyrukların benim için değerli mücevherlerdir. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Ve Yakup rüya gördü: İşte, yeryüzünde bir merdiven vardı, tepesi göğe ulaşıyordu; Tanrı’nın melekleri onun üzerinde inip çıkıyorlardı” (Yaratılış 28:12).

Tanrı’nın melekleri, Yakup’un rüyasında gördüğü merdivenden inip çıkıyorlardı ve bu görüntü Mesih’in harika bir benzerliğidir. O, hem Tanrı hem de insan olarak, ikisi arasında aracı oldu ve gökle yeryüzü arasında iletişim kurdu. O, beden alarak aşağı indi ve acı çeken öğrencileri tarafından Betanya dağında göğe alındığında yukarı çıktı. Mesih, ilahi olanı insanla, ebediyeti zamansal olanla birleştiren yaşayan köprüdür.

Yakup’un gördüğü bu vizyon, Hristiyan yaşamının canlı bir tasvirini de sunar. İmanımız nedir ki, Tanrı ile sürekli iletişim değil mi? Merdivendeki melekler gibi, dualarımız ve itaatimiz O’na yükselir, O’nun bereketleri ve iyiliği ise üzerimize iner. Tanrı’ya olan sevgimizi O’nun buyruklarına itaat ederek gösterdiğimizde, bu merdiven sağlamlaşır ve bizi Oğul aracılığıyla Baba’ya bağlar.

Bu bağlantı bir ayrıcalıktır, ne yazık ki çoğu kişi tarafından reddedilen bir fırsattır. Tanrı’ya sadakatle yaşadığımızda, Yakup’un vizyonunu deneyimleriz. Baba’ya itaat yoluyla Yakup’un merdivenine, Tanrı’nın Mesih’ine erişimimiz olur; O’nun kurbanı, iman eden ve itaat eden herkesi sonsuz yaşama taşır. -Henry Müller’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrı, bizi Sana birleştiren yaşayan köprü olan İsa Mesih için Sana şükrediyorum. Onun aracılığıyla Senin huzuruna ve tüm bereketlerine doğrudan erişimim olduğunu kabul ediyorum. Dualarımı ve itaatimi Sana yükseltirken, Senin iyiliğini ve rehberliğini alarak Seninle sürekli iletişimde yaşamama yardım et.

Baba’m, bugün Senden imanımı güçlendirmeyi diliyorum ki, İsa’nın mümkün kıldığı bu ilahi bağlantıdan asla uzaklaşmayayım. Buyruklarına sevgi ve bağlılıkla itaat etmeyi bana öğret, beni göğe bağlayan bu “merdiveni” sağlamlaştır. Hayatım, bu ayrıcalık için şükran ve Senin isteğine göre yaşama kararlılığımı yansıtsın.

Ey En Kutsal Tanrı, Oğlunu gökle yeryüzü arasında aracı olarak gönderdiğin için Sana tapınıyor ve Seni övüyorum. Mesih aracılığıyla Sana bu kadar yakın olma fırsatı için teşekkür ederim. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan her gün adımlarımı aydınlatan bir ışıktır. Güzel buyrukların damağımda tatlı bir lezzettir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Şimon ona şöyle cevap verdi: ‘Üstat, bütün gece boyunca çalıştık ve hiçbir şey tutamadık; ama senin sözün üzerine ağları atacağım.’” (Luka 5:5).

Tanrı’nın Sözü’ne basit bir şekilde itaat etmek mükemmel bir erdemdir. Tüm yaratılış Tanrı’nın Sözü ile harekete geçirilmiştir. Tanrı’nın Sözü’ne göre, Petrus ağlarını balık tutmak için atmalıydı. Balıkçılık, deniz kenarında yaşayanlar için sıradan bir meslektir; fakat bir insan Tanrı’nın rehberliğinde balık tutarsa, evrenle uyum içinde olur ve Petrus gibi büyük bir bolluk toplar.

Bir baba, çocuğunun sözünü dinlemesini ve itaat etmesini beklediği gibi, biz de Tanrı’nın iradesine itaat ederek O’nun çocukları oluruz. Hepimizin önünde hayatın büyük denizi var ve hepimiz onun içinde balıkçıyız. Ama gerçekten önemli olan, insan gözünde başarı ya da başarısızlık değil, hayatlarımızı Tanrı’nın talimatlarına göre yaşayıp yaşamadığımız ve O’nun kutsal buyruklarına sadakatle itaat edip etmediğimizdir.

Tanrı’nın iradesine göre yaşadığımızda, en basit görünen işlerimiz bile olağanüstü olur. Önemli olan ne yaptığımız değil, nasıl ve kimin için yaptığımızdır. Asıl soru şudur: Tanrı’nın Sözü’ne itaat ederek mi yaşıyorum? Çünkü ancak bu itaatte amaç, yön ve dünyevi her sonucun ötesinde bir huzur buluruz. -H. Stanton’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, bana yol göstermesi için canlı ve güçlü olan Sözü’n için Sana teşekkür ediyorum. Bana, en sıradan görevlerde bile Senin rehberliğinin sıradanı olağanüstüye dönüştürdüğüne güvenerek, Sana basit ve sadık bir itaatle yaşamayı öğret. Gerçekten önemli olanın her şeyi Senin iradene uygun yapmak olduğunu hatırlamama yardım et.

Baba’m, bugün Senin talimatlarını izleme isteğimi yenilemeni diliyorum, yolun tamamını tam olarak anlamasam bile. Dinlemek için alçakgönüllülük ve itaat etmek için cesaret ver bana; biliyorum ki hayatımı Senin Sözü’ne göre hizaladığımda amaç ve yön bulurum.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve övüyorum; çünkü bizi mükemmel bir bilgelikle yönlendiren sevgi dolu Baba’sın. Bana, önemli olanın kendi istediğimi yapmak değil, her şeyi Senin için ve Senin iradene itaat ederek yapmak olduğunu hatırlattığın için teşekkür ederim. Hayatım, Senin Sözü’ne sadakatin bir tanıklığı olsun; adını yüceltsin ve kalbime huzur getirsin. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan beni ayakta tutar. Oh, Senin güzel buyruklarını ne çok takdir ediyorum. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Uyanık olun ve tetikte kalın. Şeytan, sizin düşmanınız, kükreyen bir aslan gibi dolaşıyor ve yutabileceği birini arıyor” (1. Petrus 5:8).

Yaşadığımız sürece, asla tamamen ayartmalardan kurtulamayacağız, çünkü onların kaynağı içimizdedir – doğuştan günaha eğilimli olan doğamız. Bir ayartma ya da sıkıntı sona erdiğinde, bir diğeri başlar. Her zaman karşılaşacak ve katlanacak bir şey olacaktır, çünkü bize verilen asıl mutluluğu kaybettik. Ancak sabır ve gerçek alçakgönüllülük sayesinde tüm düşmanlarımızdan daha güçlü oluruz.

Bizi düzenli olarak rahatsız eden ayartmalar, Tanrı’nın iradesinde sağlam bir şekilde durduğumuzda büyük ölçüde azalabilir. Kalbimizi teslim edip O’nun buyruklarına tamamen uymaya istekli olduğumuzda, düşmanın saldırılarına karşı güç ve koruma buluruz. İtaat, bizi dikkat dağıtıcılardan uzaklaştıran ve Tanrı ile paydaşlıkta tutan bir kalkan gibidir.

Tanrı’nın iradesinde yaşamak, yalnızca ayartmaları azaltmakla kalmaz, aynı zamanda iç huzuru da verir ve direncimizi güçlendirir. Hayatlarımızı ilahi buyruklarla ne kadar çok hizalarsak, günaha o kadar az yer bırakırız. Tanrı’ya sadakat, sürekli bir savaş gibi görünen şeyi, ruhsal büyüme yolculuğuna dönüştürür ve bizi Rab’be daha yakın, daha dolu bir yaşama götürür. -Thomas à Kempis’ten uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrı, yaşadığım sürece ayartmalar ve sıkıntılarla karşılaşacağımı kabul ediyorum, çünkü günaha eğilim doğamda var. Bu mücadelelerle sabır ve alçakgönüllülükle başa çıkmam için bana yardım et; beni güçlendirmen ve düşmanın saldırılarına karşı koruman için Sana güveniyorum. Her zorluğu Seninle yakınlaşmak ve büyümek için bir fırsat olarak görmeyi bana öğret.

Baba’m, bugün kalbimi Senin iradene hizalamanı ve buyruklarına sadakatle uymamda bana yardım etmeni diliyorum. Hayatım Senin gerçeğinin bir yansıması olsun, Seninle paydaşlıkla güçlensin. Günahın dikkat dağıtıcılarından uzak durmak ve Senin benim için hazırladığın yolu aramak için bana cesaret ve kararlılık ver.

Ey En Kutsal Tanrı, mücadelelerim arasında bana kale olduğun için Sana tapıyorum ve Seni yüceltiyorum. Varlığında bulduğum huzur ve güç için teşekkür ederim; bu, savaşlarımı ruhsal büyüme adımlarına dönüştürüyor. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan beni Sana bağlı tutar. Buyrukların damağımda ne kadar tatlı! Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Karşılıksız aldınız, karşılıksız verin” (Matta 10:8).

Eğer Tanrı kendisini bize bizi kutsal kılan olarak açıkladıysa, bu, başkalarına da O’nu Kutsal Kılan olarak tanımalarına yardımcı olabilmemiz içindir. Eğer O bizim Şifacımız olduysa, bu, iyileşmeye ve şifaya muhtaç, acı çeken hayatlara bereket götürebilmemiz içindir. Aynı şekilde, Rab’bin gelişinin umudu bizim için değerli olduysa, bu tanıklığı gizlemek ve sadece kendi rahatımız için saklamak nankörlükten de kötü olurdu.

Kutsal buyruklarına itaat etmeye başladığımızda aldığımız bereketleri nasıl aldıysak, başkalarına da bunlara itaat etmeyi öğretmeli ve onların da bu bereketleri tatmalarını sağlamalıyız. Tanrı bizi vaatlerini sadece kendimize saklamamız için çağırmaz; bu gerçeği yolumuza çıkardığı insanlarla paylaşmamız, onların da bizim aldığımız aynı huzur, umut ve sevinci bulmalarına yardımcı olmamız içindir.

Kurtuluş mesajı bize verildi, ama sadece bize özel değildir. O, Rab’bin bizi göndereceği herkese paylaşılması gereken bir hazinedir. Tanrı’nın çağrısına itaat etmek, yalnızca O’nun Sözü’nü yaşamak değil; aynı zamanda onu başkalarına aktarmak, böylece onların da O’nun sevgisinin büyüklüğünü ve vaatlerinin sadakatini tanımalarını sağlamaktır. -A. B. Simpson’dan uyarlanmıştır. Yarın, Rab dilerse görüşmek üzere.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, hayatıma döktüğün bereketler ve vahiyler için Sana şükrediyorum. Senden aldığım her şeyin sadece kendi rahatım için olmadığını, yoluma çıkardığın insanlarla paylaşmam gerektiğini kabul ediyorum. Beni cömert ve istekli bir yürekle donat, başkalarına da Seni Kutsal Kılan, Şifacı ve Kurtarıcı olarak tanımalarına yardımcı olmamı sağla.

Baba’m, bugün Senden isteğim, gerçeğini sevgi ve cesaretle iletebilmem için bana güç vermendir. Kutsal buyruklarına itaat ederek bulduğum umudu, huzuru ve sevinci paylaşmayı öğret bana; böylece başka hayatlar da Senin iyiliğinle dönüşsün. Tanıklığımda sadık olmamı sağla, başkalarını Sana itaat ve Seninle paydaşlık yoluna yönlendireyim.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni övüyorum; çünkü Sen sadece bizi kutsayan bir Baba değil, aynı zamanda bizi dünyaya bereket kanalı olmaya çağıransın. Sözünü paylaşma ayrıcalığını bana emanet ettiğin için teşekkür ederim. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Kudretli Yasan her zaman benim Seninle uyum içinde olmamı sağlar. Buyruklarının hangisini daha çok sevdiğimi bilemiyorum, çünkü hepsi adil ve sevecen. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Dünyada sıkıntılar yaşayacaksınız; fakat cesur olun; ben dünyayı yendim” (Yuhanna 16:33).

Bazen sorunlar ve zorluklarla karşılaşmamız iyidir, çünkü bu durumlar içimize bakmamıza ve gerçek yurdumuzun ve umudumuzun bu dünyada olmadığını fark etmemize neden olur. Bu zorluklar, beklentilerimizin dünyevi şeylere değil, Tanrı’ya ve O’nun sonsuz vaatlerine bağlı olması gerektiğini bize hatırlatır.

Ara sıra başarısızlıklar yaşamamız veya niyetlerimiz saf olsa bile yanlış anlaşılmamız da iyidir. Bu deneyimler, yüreğimizde alçakgönüllülüğü geliştirmek için değerli araçlardır. Bizi kibirli ve kendine yeterli olmaktan alıkoyar. Böyle durumlarda, vicdanımızın tanığı olarak Tanrı’ya yöneliriz; çünkü dışarıdan küçümsendiğimizde ve güvenilmediğimizde, onay ve güç için O’na güvenmeyi öğreniriz.

Yalnızca Tanrı’nın yasalarına itaat ederek O’nunla gerçek yakınlık bulabiliriz. Ve işte bu itaatte, Tanrı bizi bu dünyanın sıkıntılarının üzerine çıkarır. Tanrı ile paydaşlıkta, mevcut zorluklar gücünü kaybeder ve ruhumuz güçlenir, O’nun bizim için hazırladığı sonsuz amaca doğru yürür. -Thomas à Kempis’ten uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrı, karşılaştığım zorluklar için Sana teşekkür ediyorum; çünkü bunlar bana bu dünyanın kalıcı yurdum olmadığını hatırlatıyor. Gözlerimi Senin sonsuz vaatlerine sabit tutmam için bana yardım et ve her sıkıntının Senin egemen iradende bir amacı olduğuna güvenmemi sağla. Dünyanın sunamayacağı güç ve huzuru Sende aramayı bana öğret.

Baba’m, bugün Sana, başarısızlıkları ve yanlış anlaşılmaları yüreğimde alçakgönüllülük geliştirmek için kullanmanı diliyorum. Beni kibirden ve kendine yeterlilikten kurtar ve onay ile yönlendirme için tamamen Sana bağlı olmama yardım et. En zor koşullarda bile Sana itaat etmeyi öğreneyim; çünkü Sana sadakatimin gerçek yakınlık ve gücün kaynağı olduğunu biliyorum.

Ey En Kutsal Tanrı, sıkıntılar arasında sığınağım olduğun için Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum. Acı anlarını bile yüreğimi şekillendirmek ve beni Sana yaklaştırmak için kullandığın için teşekkür ederim. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan hayatımda güvenilir bir destektir. Güzel buyruklarını düşünmekten kendimi alamıyorum. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Müjde hem bize hem de onlara bildirildi, fakat bildirilen söz, işitenlerde imanla birleşmediği için onlara bir yarar sağlamadı.” (İbraniler 4:2)

İman son derece önemlidir. O, bizi Tanrı’nın tüm vaatlerine bağlayan bağdır – her bereketi bize getiren de odur. Ama burada ölü bir imandan değil, yaşayan bir imandan bahsediyoruz. İkisi arasında büyük bir fark vardır. Bu, birinin bana belirli bir bankada adıma on bin dolar yatırıldığını söylemesine benzer. Bu bilgiye inanabilirim, fakat harekete geçip parayı çekmezsem, bu inanç bana hiçbir fayda sağlamaz.

Öte yandan imansızlık, kapıyı kapatır ve bereketin gelmesini engeller. Bu, doğrudan Tanrı’ya itaatsizlikte kendini gösterir. Tanrı’nın tüm vaatleri, O’na itaat edenlere yöneliktir; fakat birçok kişi, Tanrı’nın sadık olanlara sunduğunu gerçekten alıp almayacaklarından şüphe ettikleri için itaat etmeyi seçmez. İmansızlık, itaatsizliği besler ve Rabbin dökmek istediği bereketlerden uzak bir yaşama yol açar.

Yaşayan bir iman ise aktif ve pratiktir. Tanrı’nın vaat ettiklerine dayanarak hareket etmemizi sağlar, çünkü O’nun Sözünü yerine getirmede sadık olduğuna güveniriz. Gerçek iman, görmesek bile itaat etmeye teşvik eder, çünkü Tanrı’nın talimatlarını izleyenleri onurlandırdığını biliriz. İşte bu iman, göklerin kapılarını açar ve Tanrı’nın vaatlerinin zenginliklerini deneyimlememize olanak tanır. – D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab dilerse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, bana yaşayan bir iman geliştirmemde yardım et; bu iman, beni Senin vaatlerine bağlasın ve Sözüne güvenle hareket etmeme vesile olsun. Yalnızca inanıp harekete geçmeyen ölü bir imandan beni kurtar ve benden istediğin şeyleri uygulamayı bana öğret. Sana olan güvenim, sonuçları hemen görmesem de, itaatimde yansısın.

Baba’m, bugün Sana, iradenden uzaklaştıran her türlü şüpheye karşı imanımı güçlendirmeyi diliyorum. İtaatimin, vaatlerine olan güvenimi gösterdiği bir yaşam sürmemde bana yardım et. Talimatlarını izlemek için bana cesaret ver; çünkü Sen, Sana itaat edenlere vaat ettiğin her şeyi yerine getirmede sadıksın.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapınıyor ve Seni övüyorum; çünkü Sen, tamamen güvenilir ve sadık bir Tanrısın. Asla başarısız olmayan vaatlerin ve imanla yaşayanları onurlandırdığın için teşekkür ederim. Sevgili Oğlun, benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, bu hayatta bana yol gösteren bir deniz feneri oldu. Güzel buyrukların benim için mücevherler gibidir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“İmanla, İbrahim nereye gideceğini bilmeden yola çıktı” (İbraniler 11:8).

İbrahim, nihai varış noktasını bilmeden yolculuğuna başladı. O, tüm sonuçları kavramadan soylu bir dürtüye itaat etti. “Bir adım” attı, uzaktaki tüm manzarayı görmekte ısrar etmeden. İşte iman budur: Tanrı’nın iradesini burada ve şimdi yerine getirmek, sonuçları sessizce O’nun ellerine bırakmak. İman, tüm zinciri anlamakla ilgilenmez; dikkatini mevcut halkaya yoğunlaştırır.

İman, ahlaki bir sürecin bilgisi değil, ahlaki bir eylemde sadakattir. Sorgulamadan, geleceğe dair garantilere ihtiyaç duymadan Tanrı’ya güvenip itaat etmektir. Gerçek iman, yolu kontrol etmeye çalışmaz; yönü ve varış noktasını Rab’bin bakımına bırakır, mevcut buyruğu sadakat ve cesaretle yerine getirmeye kendini adar.

Tıpkı İbrahim gibi, biz de tüm tabloyu görmeden bir sonraki adımı atmaya çağrılıyoruz; çünkü Tanrı, sonsuz bilgeliğiyle mükemmel yolu çoktan çizmiştir. İman, şimdiki zamanda hareket eder, Tanrı’nın anlık çağrısına cevap verir ve O’nun egemenliğinde dinlenir; biliriz ki O, her adımı sevgi ve amaçla yönlendirecektir. -John Jowett’ten uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, İbrahim’inki gibi, garanti istemeden ya da tüm yolu anlamadan itaat eden bir imanım olmasına yardım et. Sana tamamen güvenmeyi, cesaretle bir sonraki adımı atmayı ve sonuçları Senin ellerine bırakmayı bana öğret. Şimdiki zamanda yaşamamı, iradeni sadakat ve alçakgönüllülükle yerine getirmeye odaklanmamı sağla.

Baba’m, bugün bana çağrına güvenle karşılık verecek güç vermeni diliyorum. Yönü ve varış noktasını Senin bakımına bırakmam için bana huzur ver; ben de burada ve şimdi bütün kalbimle Senin buyruklarına itaat edeyim. İmanım canlı olsun, Senin adını yücelten ve bilgeliğine olan güvenimi gösteren eylemlerle kendini göstersin.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni övüyorum; çünkü Sen mükemmel ve sevgi dolu bir rehbersin. Yolumu önümde çizdiğin için teşekkür ederim, ben göremesem de. Hayatım, adım adım Senin yönüne doğru yürüyen, iman ve itaatle dolu bir tanıklık olsun; biliyorum ki Sen her adımı amaç ve sevgiyle yönlendireceksin. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan beni göğe giden yolda tutmada asla başarısız olmaz. Muhteşem buyruklarına hayranım. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“İlk adam, topraktan yaratıldı, dünyasaldır; ikinci adam ise göktendir” (1. Korintliler 15:47).

Adem’in düşüşüyle birlikte insan dünyasal, bedensel ve şeytani oldu; Tanrı’dan uzak ve dolayısıyla sevgiden yoksun. Tanrı’dan uzaklaşınca, gerçek anlamda sevebilme yeteneğini de kaybetti ve dünyayı, özellikle de kendini sevmeye yöneldi. Artık insan, her durumda kendini incelemeye, kendine iyilik yapmaya, kendini övmeye ve yüceltmeye adanmıştır; bu da kişisel gelişim uzmanlarının ve motivasyon konuşmacılarının çoğalmasını açıklar.

İnsan doğasındaki bu bozulma tamamen ortadan kaldırılmalıdır; bu da ancak derin bir tövbe, kutsal bir kaygı, dünyevi zevklerin öldürülmesi ve gurur ile bencilliğin çarmıha gerilmesiyle mümkün olur. İnsan, Tanrı’nın buyruklarına ciddi bir itaatle yönelmelidir.

Bedensel insan, durumunun ciddiyetini kabul etmekte zorlanır ve bu nedenle kısmi bir dönüşümle yetinir. Gerçek durumunu – Tanrı’dan yabancılaşmasını ve günaha olan eğilimini – görmesi gerekir ki, köklü bir yaşam değişikliğine hazır olsun. Ancak düşmüş doğasıyla yüzleşip Tanrı’da tam bir yenilenme aradığında, yaratılış amacını gerçekten yaşayabilir: Tanrı ile paydaşlık içinde yaşamak ve O’nu her şeyden çok sevmek. -Johann Arndt’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, Senden uzak olduğumda doğamın bencil ve günaha eğilimli olduğunu kabul ediyorum. Kalbimi aydınlatmanı diliyorum ki, durumumun ciddiyetini göreyim ve derin, samimi bir tövbeye yönlendirileyim. Dünyayı ve kendimi sevmekten vazgeçmem için bana yardım et; tamamen Senin isteğine ve gerçeğine yönelteyim.

Baba’m, bugün Senden, içimdeki her türlü gururu, aşırı bencilliği ve dünyevi zevklere olan bağımlılığı öldürmeni diliyorum. Kalbimi dönüştür ki, Seni her şeyden çok seveyim ve buyruklarına sadakatle itaat edeyim. Düşmüş doğamla yüzleşmem ve yalnızca Senin sunabileceğin tam yenilenmeyi aramam için bana güç ver.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni övüyorum; çünkü Sen tüm yaşamın ve gerçek sevginin kaynağısın. Beni Seninle paydaşlık içinde yaşamaya ve Senden ayıran her şeyi terk etmeye çağıran merhametin için teşekkür ederim. Hayatım, itaatin ve sevginin bir tanıklığı olsun; yaratılış amacımı yansıtsın: Seni yüceltmek ve varlığının tadını sonsuza dek çıkarmak. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan her zaman beni düşmanın aldatmalarından korur. Güzel buyruklarını düşünmekten kendimi alamıyorum. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Sana emretmedim mi? Güçlü ve cesur ol; korkma ve yılma, çünkü Tanrın Rab gittiğin her yerde seninle beraberdir.” (Yeşu 1:9).

Tanrı’yı pasif bir şekilde beklemek aslında gizli bir imansızlık biçimidir; bu, O’na güvenmediğimiz anlamına gelir. Güvenimizi koyabilmemiz için O’nun görünür veya elle tutulur bir şey yapmasını bekleriz. Fakat Tanrı böyle hareket etmez, çünkü Tanrı ile insan arasındaki ilişkinin temeli bu değildir. Bu ilişki, insanın kendisinden çıkmasını gerektirir; tıpkı Tanrı’nın bizimle antlaşma yapmak için Kendisi’nden çıkması gibi.

Kendimizden çıktığımızda, Tanrı’nın sesini duyup onu olduğu gibi, kendi mantığımıza uydurmaya çalışmadan ya da rasyonalize etmeden itaat ederiz. Bu bir iman meselesidir – Tanrı’ya saf ve basit bir güven, ki bu dünyada en nadir bulunan şeylerden biridir. Çoğu zaman, O’na olduğundan çok kendi hislerimize güveniriz. Somut kanıtlar isteriz, elimizde O’nun varlığını doğrulayacak bir şey olsun isteriz ki, “Şimdi inandım” diyebilelim. Ama bu gerçek iman değildir.

Tanrı bizi Kendisine bakmaya ve tereddütsüz güvenmeye çağırıyor. “Bana bakın ve kurtulun.” Gerçek iman, görünür kanıtlara dayanmaz, Tanrı’nın Sözü’ne sarsılmaz bir güvene dayanır. İşaretler istemeyi bıraktığımızda ve sadece itaat ettiğimizde, imanın özünü bulur ve O’nun vaat ettiği kurtuluşu tecrübe ederiz. İman, görmeden tam anlamıyla güvenmektir; çünkü Tanrı’nın sadık olduğunu biliriz. -Oswald Chambers’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, Sana güvenmek için görünür kanıtlara ihtiyaç duyma alışkanlığımı bırakmam için bana yardım et. Kendimden çıkmayı, Sesini duymayı ve iradeni kendi düşüncelerime uydurmaya çalışmadan, saf ve basit bir imanla itaat etmeyi bana öğret. Bana, Senin sadakatine tamamen güvenen bir yürek ver, yolun önümde görünmese bile.

Baba’m, bugün yalnızca Senin Sözü’ne güvenmem için bana güç vermeni diliyorum. Duygularıma bağlı kalmaktan ya da Sana inanmak için işaretler aramaktan beni kurtar. Sana bakmayı ve güven bulmayı öğreneyim; çünkü vaadin gerçektir ve kurtarışın, Sana tereddütsüz güvenenler için kesindir.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni övüyorum; çünkü Sen her zaman sadıksın, imanım zayıf olduğunda bile. Beni, görünür kanıtlara değil, Senin Sözü’ne dayanan daha derin bir güvene çağırdığın için teşekkür ederim. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Kudretli Yasan, sürekli bir destektir. Güzel buyruklarını düşünmekten asla vazgeçmem. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.