“Bir annenin teselli ettiği gibi, ben de sizi teselli edeceğim; ve Yeruşalim’de teselli bulacaksınız” (Yeşaya 66:13).

Bazen yürek acıyla o kadar doludur ki, tek istediğimiz içimizi dökmek, açıklamak, ağlamaktır… Ama Tanrı bizi varlığıyla sardığında, daha derin bir şey gerçekleşir. Tıpkı bir çocuğun, annesinin kollarında acısını unutması gibi, biz de Baba’nın tatlı tesellisiyle kuşatıldığımızda sıkıntımızın sebebini unuturuz. Tanrı’nın, mutlaka koşulları değiştirmesi gerekmez — O’nun orada olması, varlığımızın her köşesini sevgi ve güvenle doldurması yeterlidir.

İşte bu yakınlık yerinde, Tanrı’nın muhteşem yollarını izlemenin önemini yeniden hatırlarız. O’nun sesine itaat edip buyruklarını tuttuğumuzda, O’nun kendisinin bizi huzurla ziyaret etmesi için yer açarız. Baba’nın varlığı isyanla bir arada olmaz — O, itaatkâr bir yürekte yaşar ve mücadeleler ortasında ferahlık getirir.

İtaat etmek bize bereket, özgürlük ve kurtuluş getirir. Bugün yüreğin huzursuz ya da yaralıysa, Baba’nın kollarına koş. Soruna takılıp kalma — O’nun acının yerine geçmesine ve ruhunu varlığının tatlılığıyla doldurmasına izin ver. -A. B. Simpson’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, ne çok kez Sana yüreğimde sorularla geliyorum ve Sen bana sadece sevginle karşılık veriyorsun. Her şeyi açıklaman gerekmiyor — Senin benimle olman yeterli ve ben huzur buluyorum.

Bana, beklediğim çözümlerden çok Senin varlığına güvenmeyi öğret. Asla Senin tesellini, işleri kendi yöntemimle çözme telaşıyla değiştirmeyeyim. Senin varlığın yeterli ve Senin sevgin şifa verir.

Ey sevgili Rab, beni tesellinle sardığın ve bana Senin yeterli olduğunu hatırlattığın için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan, yüreğimi iradene hizalayan bir kucaklamadır. Buyrukların, teselli eden bir annenin dokunuşu gibi yumuşaktır. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Bu nedenle, tövbe edin ve dönün ki günahlarınız silinsin ve böylece Rabbin huzurunda ferahlık zamanları gelsin” (Elçilerin İşleri 3:19).

Hafıza, Tanrı tarafından verilen bir armağandır — fakat aynı zamanda büyük günde bir tanık olacaktır. Birçok kişi geçmişteki hatalarını unutmaya, yaptıkları yanlışları gömmeye çalışır; sanki zaman onları silebilirmiş gibi. Ama Tanrı’nın Oğlu’nun kanı bu izleri silmemişse, bir gün Tanrı’nın kendisi “Hatırla” diyecek ve her şey bir anda, daha önce görmezden gelmeye çalıştığımız ağırlık ve acıyla geri dönecek.

Bizi suçlayacak birine gerek kalmayacak — vicdanımız yüksek sesle konuşacak. Gerçek huzuru bulmanın tek yolu, Tanrı’nın harika Yasasına itaat etmek ve O’nun bizi Kurtarıcı’ya yönlendirmesine izin vermektir. Bu yüzeysel bir itaat değil, suçluluğun tehlikesini ve yalnızca Oğul’un verebileceği affın paha biçilmez değerini kabul eden gerçek bir teslimiyettir. Baba, asi olanları Oğul’a göndermez — gerçeğe dokunmuş ve O’nun yüce yollarında yürümeye karar verenleri gönderir.

Bugün, Rabbin buyruklarıyla uyumlu yaşama ve yüreğimizi O’nun huzurunda korkusuzca, yıkanmış ve huzur dolu bir ruhla durmaya hazırlama günüdür. Dileriz ki, belirlenen günde hafızamız bir suçlama değil — itaat ve dönüşümle dolu bir yaşamın tanıklığı olsun. -D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab dilerse.

Benimle dua et: Tanrım, Sen tüm yollarımı bilirsin. Gözlerinden hiçbir şey gizli değildir ve biliyorum ki bir gün her şey açığa çıkacak. Kalbimi Senin önünde temiz tutmayı bana öğret, kendimi bahanelerle veya unutkanlıkla kandırmadan.

İtaat etmek ve Senin yolunda yürümek için sahip olduğum her fırsatı değerlendirmeme yardım et. Ruhun bana düzeltilmesi gerekenleri göstersin ve bana samimiyet ve saygıyla kararlı bir şekilde ilerleme gücü versin.

Ey sadık Baba, bana hafızanın ağırlığı ve affın değeri konusunda uyardığın için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prensim ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan Senin, kim olduğumuzu gösteren aynadır. Buyrukların, huzurlu bir vicdan için güvenli yoldur. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Ve olacak ki, Rab’bin adını çağıran herkes kurtulacak” (Yoel 2:32).

Tanrı’nın kutsallığı ve adaleti vicdanımıza açıkça gösterildiğinde, günahın içimizde açtığı uçurumu net bir şekilde görürüz. Adem’in düşüşünden miras kalan imansızlıkla lekelenmiş yozlaşmış bir yürekten gerçek bir umut filizlenemez. Tam da kendi gerçek durumumuzla yüzleştiğimiz bu anda, kendimizin ötesine bakmaya başlarız — kendi başımıza asla yapamayacağımızı yapabilecek bir Kurtarıcı arayışına gireriz.

Ve sonra, canlı bir imanla, Tanrı’nın Kuzusu’nu — gökle yer arasında aracı olarak gönderilen Oğul’u — görürüz. Çarmıhta dökülen kanı gözümüzde gerçek olur ve O’nun gerçekleştirdiği kefaret artık sadece bir fikir olmaktan çıkar, tek umudumuz haline gelir. Ancak bu kurtuluşu anladıkça, ona giden yolun Baba’yı hoşnut etmekten geçtiğini de kavrarız — ki bu Baba, O’nun açıkladığı harika buyruklara göre yaşamayı seçtiğimizde bizi Oğul’a yönlendirir.

İtaat etmek bize bereket, özgürlük ve kurtuluş getirir. Eski kurbanlar, masum hayvanın ölümü öncesinde Yasa’ya sadakati gerektirdiği gibi, Baba bugün de yollarında içtenlikle yürüyenleri Kuzusu’na gönderir. Yüreğimiz itaat etmeye istekli olsun ki, O bizi kurtuluş kaynağına götürebilsin. -J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Kutsal Tanrı, içime baktığımda ne kadar kurtuluşa muhtaç olduğumu görüyorum. Kendi çabam, içinde bulunduğum düşmüş durumdan beni kaldırmaya asla yetmez. Bu yüzden gözlerimi Sana çeviriyorum; Sen ki her şeyin saf ve gerçek kaynağısın.

Gözlerimi aç ki, Oğlun’un fedakârlığının değerini göreyim ve yollarında sadakatle yürümeyi öğreneyim. Hiçbir zaman İsa’ya isyankâr bir yürekle yaklaşmaya çalışmayayım; aksine, iradeni kabul eden ve her şeyde Seni hoşnut etmeye çalışan biri olarak yaklaşayım.

Ey sevgili Rab, bana sadece Oğlun’da kurtuluş olduğunu gösterdiğin için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan Senin, ruhumu O’nunla buluşturmak için hazırlayan yoldur. Buyrukların, beni kurtuluşa götüren basamaklar gibidir. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Bana yakar, sana cevap vereceğim ve bilmediğin büyük ve sağlam şeyleri sana bildireceğim” (Yeremya 33:3).

İçimizde hayat olduğunda, bu hayat her zaman kendini gösterir — ister iç çekişlerle, inlemelerle ya da sessiz yakarışlarla olsun. Yaşayan Tanrı tarafından dokunulan bir ruh, günahın soğukluğuna veya ruhsal uyuşukluğa razı olamaz. O savaşır, inler, nefes almak ister. Ve eski doğanın ağırlığıyla ve bedenin baskısıyla boğulsa bile, yukarıdan gelen hayat sessiz kalmayı reddeder. O, kırılmaya, ayağa kalkmaya, onu boğmaya çalışan ölüm bedeninden özgürleşmeye çalışır.

Bu içsel çatışma, içimizde değerli bir şeyin barındığının işaretidir. Tam da bu mücadelede, Tanrı’nın yüce buyruklarına itaat etmenin önemi ortaya çıkar. O’nun güçlü Yasasına itaat etmek, O’nun kalbimize yerleştirdiği hayatı güçlendirir. Bedensel doğa bizi yere bağlamaya çalışırken, Rab’bin buyrukları bizi yukarıya çeker, kim olduğumuzu ve nereye gitmemiz gerektiğini hatırlatır.

Baba, itaat edenleri Oğul’a bağışlanma ve kurtuluş için gönderir ve kutsar. İçsel mücadeleler karşısında umutsuzluğa kapılma — eğer hayat varsa, umut da vardır. Aramaya, yakarmaya, itaat etmeye devam et… ve gizlide gören Rab, işitecek ve harekete geçecektir. O, içine ektiği hayatı güçlendirecek, ta ki o hayat, onu boğmaya çalışan her şeyi yenene kadar. -J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Rab Tanrı, içimde olup biten mücadeleleri yalnızca Sen bilirsin. Bazen kendimi büyük bir ağırlığın altında nefes almaya çalışan biri gibi hissediyorum, ama yine de yakarmaya devam ediyorum; çünkü içimde hayat olduğunu ve bu hayatın Senden geldiğini biliyorum.

Beni dünyevi, soğuk ve boş olana bağlamaya çalışan her şeye karşı savaşmam için bana güç ver. Gücüm az gibi göründüğünde bile Sana itaat etme arzusunu içimde yeniden canlandır. Ruhumun sessizliğine asla razı olmayayım, aksine Seni içtenlikle aramaya devam edeyim.

Ey sevgili Baba, içimde gerçek hayatın kıvılcımını yaktığın için Sana teşekkür ediyorum. Sevgili Oğlun, benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan, yorgun ruhuma yeniden nefes verir. Senin buyrukların, beni karanlıktan çıkaran ışık ipleridir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Bu Yasa Kitabı’nın sözlerini ağzından eksik etme ve onlara gece gündüz düşünerek derinlemesine dal, öyle ki orada yazılı olan her şeyi eksiksiz yerine getiresin. Ancak o zaman yolların başarılı olacak ve sen başarıya ulaşacaksın.” (Yeşu 1:8)

Tanrı’nın Sözü üzerinde düşünmek, günün belirli bir anını dua etmek ya da okumak için ayırmaktan çok daha fazlasıdır. Gerçek meditasyon, yaşarken gerçekleşir — ilahi gerçeklerin kararlarımızı, tepkilerimizi ve tutumlarımızı günlük yaşamımız boyunca şekillendirmesine izin verdiğimizde. Doğru kişi, içgüdüyle hareket etmez; hayatın karşısında yukarıdan gelen bilgelikle tepki verir, çünkü düşünceleri Rab’bin zaten açıkladığı şeylerle uyumludur.

Kutsal Kitap bazen belirli durumlar için doğrudan talimatlar sunmasa da, Rab’bin gerçekleriyle her gün beslenen kişi, hangi yolu izlemesi gerektiğini ayırt edebilir. Çünkü Tanrı’nın harika buyruklarını yüreğine kazımıştır ve orada onlar meyve verir. İlahi Yasa sadece bilinmez — her adımda, ister basit günlük rutinde ister zor anlarda yaşanır.

Tanrı, planlarını yalnızca itaatkâr olanlara açıklar. Ve Rab’bin görkemli buyruklarının günlük seçimlerimizi yönetmesine izin verdiğimizde, yönlendirilmek, güçlendirilmek ve Oğul’a gönderilmek için alan açarız. Bugün ve her gün zihnimiz Babanın sözlerine bağlı kalsın ve eylemlerimiz, itiraf ettiğimiz imanı doğrulasın. -Joseph Blenkinsopp’tan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Ebedi Babam, Senin Sözün her küçük ayrıntıda hayatımda canlı olsun. Seni yalnızca ayrılmış anlarda aramayayım, günümün her anında, attığım her adımda Sesini duymayı öğreneyim.

Bana hayatın karşısında bilgelikle tepki vermeyi öğret, Rab’bin daha önce söylediklerini her zaman hatırlamamı sağla. Öğretilerini yüreğime yaz ki, kolay cevaplar olmadığında bile yolundan sapmayayım.

Ah, sevgili Tanrım, bana Senin Sözün üzerinde düşünmenin Seninle her an yaşamak olduğunu öğrettiğin için teşekkür ederim. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan her gün düşüncelerimi aydınlatan bir hazinedir. Buyrukların, her kararda beni güvende tutan birer deniz feneridir. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Rab benim çobanımdır; eksiğim olmaz. Beni yeşil çayırlara yatırır, sakin sulara götürür” (Mezmurlar 23:1-2).

Tanrı bizi yönlendirirken asla hata yapmaz. Yol zor göründüğünde ve önümüzdeki manzara korkutucu olduğunda bile, Çobanımız bizi en çok güçlendirecek çayırların nerede olduğunu tam olarak bilir. Bazen O, bizi rahatsız edici ortamlara, dirençlerle veya denemelerle karşılaşacağımız yerlere götürür. Ancak O’nun gözünde bu yerler verimli tarlalardır — ve orada imanımız beslenir, karakterimiz şekillenir.

Gerçek güven açıklama gerektirmez. Bizim görevimiz her şeyi anlamak değil, Rab’bin yönlendirmesine itaat etmektir; çevremizdeki sular dalgalı olsa bile. Tanrı’nın harika Yasası bize gösterir ki, O’nun gösterdiği yolda sadakatle yürüdüğümüzde, acı dalgaları bile serinlik kaynaklarına dönüşebilir. Güvenliğimiz, bizi yaratanın açıkladığı yollarda — sağlam bir yürekle — yürümektedir.

İtaat etmek bize bereket, özgürlük ve kurtuluş getirir. Tanrı her ruhun neye ihtiyacı olduğunu bilir ve O’nun sesini dinlemeyi seçenleri kusursuzca yönlendirir. Eğer büyümek, güçlenmek ve Oğul’a gönderilmek istiyorsan, Baba’nın seni bugün koyduğu yeri kabul et — ve güvenle yürü, Rab’bin sonsuz buyruklarıyla beslen. -Hannah Whitall Smith’ten uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sadık Babam, yolu anlamadığımda bile Sana güvenmeyi seçiyorum. Sen, her adımımı atmadan önce bilen Çobansın ve biliyorum ki beni hiçbir yere sevgisiz bir amaçla götürmezsin. Zorluklar karşısında bile daha çok güvenmeyi bana öğret.

Bana, Rab’bin benim için seçtiği suların yanında yatmayı öğret; ister sakin ister dalgalı olsunlar. Senin gözlerinle görebilmeyi ve büyümem için hazırladığın her şeyi kabul etmeyi öğreneyim. Yönlendirmenden asla şüphe etmeyeyim, ama itaat ve şükranla takip edeyim.

Ey sevgili Tanrım, mükemmel Çoban olduğun ve beni karanlık vadilerde bile yönlendirdiğin için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, ruhumu besleyen yeşil bir çayırdır. Buyrukların, beni arındıran ve güçlendiren diri sulardır. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Adını bilenler sana güvenir, çünkü sen, Rab, sana yönelenleri asla terk etmezsin” (Mezmurlar 9:10).

Etrafımızdaki dünyanın karmaşası sürekli olarak dikkatimizi çalmaya ve bizi gerçekten önemli olandan uzaklaştırmaya çalışır. Ancak, kendi kalbimizin kapılarından içeri girmemiz ve orada kalmamız için ilahi bir davet vardır. İşte o samimi ve sessiz yerde, Tanrı’nın hayatlarımız için olan tatlı yönlendirmesini açıkça duyabiliriz. Yanıtları dışarıda aramayı bırakıp, Rabbin varlığıyla içeride aramaya başladığımızda, O’nun her zaman bize gösterecek bir şeyi olduğunu fark ederiz — bir yol, bir seçim, bir teslimiyet.

Ve O bize yolu gösterdiğinde, doğru adımları atmak bize düşer. Yaratıcımızın zaten Kutsal buyruğunda açıkladığı yönlendirmeleri izlemekte güzellik ve güç vardır. O’nun isteğini günlük hayatımıza kabul ettiğimizde, yüreğimizin yukarıdaki şeylere yöneldiğini kanıtlamış oluruz. Bu, duygusal deneyimler aramak değil; dönüştüren, sürdüren ve bizi yaratanı onurlandıran bir itaate dayalı bir yaşam sürmektir.

Tanrı yalnızca itaatkâr olanlara planlarını açıklar. Her yeni günde, O’nun tarafından güvenle ve bir amaçla yönlendirilme fırsatımız vardır. Eğer İsa’ya ulaşmak ve Baba’nın bizim için hazırladığı her şeyi almak istiyorsak, O’nun sözü önünde samimiyetle yürümemiz gerekir. Baba, itaat edenleri Oğul’a bağışlanma ve kurtuluş için gönderir ve kutsar. İtaat etmeyi seçin ve Rabbin vaatlerinin yerine geldiğini görmeye hazırlanın. -John Tauler’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab dilerse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, adımlarımı şaşırtmaya çalışan dış sesleri susturmama yardım et. Sesini net bir şekilde duyabileceğim ve planlarında güven bulabileceğim içsel bir huzur yerine beni götür. Ruhumun Sende dinlenmeyi öğrenmesini sağla.

Her günümdeki en küçük kararda bile Senin isteğini ayırt edebilmem için bana ayırt etme gücü ver. Rabbin en başından beri çizdiği yolları değerli kılmayı bana öğret, çünkü biliyorum ki gerçek iyilik oradadır. Kendi dürtülerimle değil, kararlılıkla ve saygıyla yürüyeyim.

Ey sevgili Rab, bana huzurun sırrının Senin sesini dinleyip izlemekte olduğunu gösterdiğin için teşekkür ederim. Senin sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcım’dır. Senin güçlü Yasan, yüreğimi sulayan bir bilgelik ırmağı gibidir. Senin buyrukların, ruhumu yaşama götüren güvenli patikalardır. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Sen, zihni Sende kararlı olana tam bir esenlik verirsin; çünkü o Sana güvenir” (Yeşaya 26:3)

Hayatın değişimleri ve belirsizlikleri karşısında kalbimizin korku hissetmesi doğaldır, fakat Tanrı bizi başka bir tutuma davet ediyor: O, bizim sonsuz Babamız olarak, her durumda bizimle ilgileneceğine dair tam bir güven. Rab sadece bugün bizimle değil — O, yarında da zaten hazırdır. Şimdiye kadar seni ayakta tutan el, gücün tükense bile adımlarını sağlam şekilde yönlendirmeye devam edecektir. Yürüyemeyecek hale geldiğinde ise, O seni sevgisinin kollarında taşıyacaktır.

Bu güvenle yaşamayı seçtiğimizde, hayatın ne kadar hafiflediğini ve düzene girdiğini fark ederiz. Fakat bu esenlik, ancak kaygılı varsayımları bırakıp Rabbin muhteşem buyruklarına yöneldiğimizde mümkündür. Onlar aracılığıyla dengeyle ve cesaretle yaşamayı öğreniriz. Tanrı’nın harika Yasası bize sadece yol göstermez — aynı zamanda bizi güçlendirir ve zorluklara umutsuzluğa kapılmadan, onurlu bir şekilde dayanabilmemiz için şekillendirir.

O halde, asla başarısız olmayan Tanrı’ya güven. O’na itaat etmeyi güvenli sığınağın yap. Baba, itaat edenleri affedilmek ve kurtuluş için Oğluna gönderir ve onları kutsar. Korkuların ve felç eden hayallerin seni ele geçirmesine izin verme. Rabbin rehberliğine teslim ol; O, bugün ve daima seninle ilgilenecektir. -Francis de Sales’ten uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab dilerse.

Benimle dua et: Sadık Babam, kaç kez kaygılı düşüncelere ve henüz gerçekleşmemiş korkulara teslim oldum. Bugün Sana güvendiğimi ilan ediyorum. Şimdiye kadar benimle ilgilendin ve yolculuğumun her adımında beni desteklemeye devam edeceğine inanıyorum.

Beni yönlendir, Rab, hikmetinle. Senden gelmeyen her düşünceyi, huzurumu bozan her kaygıyı uzaklaştırmama yardım et. Her şeyde, Rabbin benimle olacağına, beni güçlendireceğine ve güvenle yönlendireceğine dair kesinlikte dinlenmek istiyorum.

Ey sevgili Rab, bana karşı ne kadar iyi olduğun için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, etrafımda bir duvar ve karanlık yolda bir ışıktır. Buyrukların güvenli bir sığınak, sıkıntı içindekine teselli ve sadık olana bir çapa olur. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Bu nedenle, yarın için kaygılanmayın, çünkü yarının kendi kaygısı olacaktır; her günün kendi derdi yeterlidir” (Matta 6:34).

Gelecek hakkında kaygı kalbimizi ele geçirdiğinde, bugünün bizden ne istediğini net bir şekilde görme yetimizi kaybederiz. Güç bulmak yerine, hareketsiz kalırız. Tanrı bizi bugüne odaklanmaya davet ediyor — bugünkü ekmeğin sağlanacağına, bugünkü yükün zaten yeterli olduğuna güvenmeye çağırıyor. Günleri üst üste yığmamıza ya da henüz gelmemiş zamanın acılarını taşımamıza gerek yok. Her güne kendi ölçüsünde dikkat ve çaba göstermek bilgeliktir.

Böyle bir huzur ve kararlılıkla yaşayabilmek için sağlam bir referansa ihtiyacımız var. Rabbin harika buyrukları bize yalnızca yol göstermez, aynı zamanda zihnimizde düzen ve ruhumuzda huzur sağlar. Baba’nın kullarına açıkladığı güzel Yasasıyla yönlendiğimizde sağlıklı, dolu ve gerçek bir yaşam ritmi keşfederiz. İşte bu pratik itaat, bugünün her görevini cesaretle yerine getirmemizi sağlar; yarının korkularıyla kendimizi yıpratmamıza gerek kalmaz.

Eğer güçlenmek ve amaçla yaşamak istiyorsan, Tanrı’nın buyurduklarına dön. Baba, itaat edenleri Oğluna bağışlanma ve kurtuluş için gönderir ve kutsar. Henüz gelmemiş olana takılıp kör gibi yürüyen biri gibi yaşama. Yaratıcının isteğinde temellenmiş bir güvenle yürü ve O’nun, kendisini dinleyen ve izleyenlere planlarını nasıl açıkladığını göreceksin. -John Frederick Denison Maurice’ten uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab dilerse.

Benimle dua et: Sevgili Babam, biliyorum ki çoğu zaman gelecek hakkında endişeleniyorum ve Senin bana verdiğin günü iyi yaşamayı ihmal ediyorum. Sana daha derin bir güven duymayı bana öğret. Senin bakımında dinlenebileyim, çünkü Senin zaten yarınımda olduğunu bileyim.

Bana bugün zamanımı iyi kullanmam için bilgelik ver. Ellerime koyduğun her şeyi sadakatle yerine getireyim; ertelemeden, korkmadan, şikayet etmeden. Hayatım Senin önünde sade, verimli ve içten olsun diye Ruhunla beni yönlendir.

Ey Tanrım, Sana her şey için şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan ayaklarım için sağlam bir yön, ruhum için güvenli bir sığınaktır. Senin buyrukların adaletin, yaşamın ve huzurun hazineleridir. Duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Kim küçük şeyde sadık olursa, çokta da sadık olur; ve kim küçük şeyde adaletsizse, çokta da adaletsiz olur” (Luka 16:10).

Tanrı’nın elinden gelen hiçbir şey küçük veya önemsiz değildir. O’nun bizden istediği şey, gözümüzde ne kadar küçük görünürse görünsün, büyüktür — çünkü buyruğu veren Büyüktür. Rabbin sesiyle uyanan vicdan göz ardı edilemez. Tanrı’nın bizi bir şeye çağırdığını bildiğimizde, önemini ölçmek bize düşmez; sadece alçakgönüllülükle itaat etmek gerekir.

Tam da burada Tanrı’nın muhteşem Yasasına itaatin güzelliği ortaya çıkar. Kutsal Kitap’ta açıklanan her buyruk, her talimat, sadık bulunmamız için bir fırsattır. Dünya tarafından küçümsenen — ayrıntı, gizli bir hareket, günlük özen — sadakatle yerine getirildiğinde bereket kaynağı olabilir. Yaratıcımızın yüce buyrukları bizim yargımıza bağlı değildir: onların sonsuz değeri vardır.

Eğer cesaret ve sevinçle itaat etmeyi seçersek, Rab gerisini sağlayacaktır. Bizi basit görevlerde sadık bulduğunda, büyük zorluklar için güç verecektir. Bugün sadık bulunanlardan olalım ve Baba, sadakatimize bakarak bizi sevgili Oğlu’na yönlendirsin ki sonsuz yaşamı alalım. -Jean Nicolas Grou’dan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Göksel Baba, çoğu zaman önüne koyduğun şeyleri küçük gördüm. Senden gelen her şeyin değerli olduğunu fark etmediğim için beni affet. Sesini duymayı ve bana emanet ettiğin hiçbir görevi küçümsememeyi bana öğret.

Bana cesur bir yürek ver, başkalarının gözüne basit veya gizli görünenlerde bile Sana tamamen itaat etmeye istekli olayım. Her buyruğunu gökten gelen doğrudan bir talimat olarak değer vermeyi öğreneyim. İradenin değerini kendi sınırlı mantığımla ölçmeme izin verme.

Sürekli sadakat içinde yaşamak istiyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, adil kişinin adımlarını en dar yollarda bile aydınlatan bir ışıktır. Yüce buyrukların, itaatin verimli toprağına ekilen sonsuz tohumlardır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.