“Beni kendi gerçeğine yönelt ve bana öğret, çünkü Sen benim kurtuluşumun Tanrısısın” (Mezmurlar 25:5).
Birçok kişi ibadetlerde başkalarına yardım edemiyor çünkü aslında kendi ruhsal durumlarından emin değiller. Kalp hâlâ boğulma korkusu yaşarken birine el uzatmak zordur. Ayakları sağlam bir zeminde olmayan kimse başkasını kurtaramaz. Sarsıntılı sulardan birini çekmeden önce, kişinin kendisinin sabitlenmiş olması gerekir—yolundan, gerçeğinden ve yaşamından emin olması gerekir.
Ve bu sağlamlık, yalnızca bir kişi Tanrı’nın harika Yasasına ve O’nun muhteşem buyruklarına teslim olduğunda doğar. Ruhsal güvenlik duygulardan ya da sözlerden gelmez; o, itaatten doğar. Bütün sadık kullar—peygamberler, elçiler ve öğrenciler—bu inanca sahipti çünkü Baba’nın buyurduklarını yerine getirerek yaşıyorlardı. Tanrı, planlarını yalnızca itaatkâr olanlara açıklar ve yalnızca onlar bağışlanma ve kurtuluş için Oğul’a gönderilir. Ruh sadakatle yürüdüğünde, nerede olduğunu ve nereye gittiğini bilir—ve o zaman başkalarına otorite ve huzurla yardım edebilir.
Bu nedenle, adımlarını itaate sabitle. Yüreğin Rab’bin Yasasında kökleştiğinde, hiçbir şey seni sarsamaz ve Tanrı’nın elinde faydalı bir araç olursun. Tanrı’da kendi zeminini bulan kişi, nihayetinde güven ve amaçla başkasına el uzatabilir. D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.
Benimle dua et: Sevgili Baba, ayaklarımı Senin gerçeğinde sabit kıl ki korkusuz ve güvende yaşayayım. Senin önünde açıkça yürümeyi bana öğret.
Tanrım, hayatımın istikrarlı ve imanımın sarsılmaz olması için buyruklarına sadakatle itaat etmeme yardım et. Senin isteğinde sağlamlaşmadan başkalarına yardım etmeye asla kalkışmayayım.
Ey sevgili Rab, itaatin bana sağlam bir temel verdiği için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan, adımlarımın güvenli temelidir. Buyrukların, imanımı ayakta tutan dayanağımdır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.
