“Gözlerimi dağlara kaldırıyorum ve soruyorum: Yardımım nereden gelecek? Yardımım, göğü ve yeri yaratan Rab’den gelir.” (Mezmurlar 121:1-2)
Hiç hayatınızın “dağlarına” bakıp, “Yardımım nereden gelecek?” diye sorduğunuz oldu mu? Belki gözleriniz büyük, güçlü, kudretli görünen bir şeye sabitlenmiş durumda – para, nüfuzlu insanlar ya da kendi gücünüz olabilir. Biliyorum, sağlam görünen şeylerden yardım istemek doğaldır. Ama işte gerçek: Bütün bu dağlar, yeryüzünün Rabbi’nin huzurunda mum gibi eriyecekler. Geçici olana, bugün dağ olup yarın vadiye dönüşecek olana güvenmenin anlamı yok. Tanrı sana diyor ki: “Etrafına bakmayı bırak ve Bana bak! Ben senin gerçek yardım kaynağın, sarsılmaz gücünüm.”
Şimdi bunun pratikte ne anlama geldiğini düşün. Yardıma ihtiyacımız var, evet – ruhumuz, bedenimiz ve günlük zorluklarımız için. Ama bu yardım nereden gelecek? Yeryüzünün büyüklerinden, zenginlikten, etkileyici görünen şeylerden değil. Bunların hepsi kırılgan ve geçici. Gerçek yardım, asla başarısız olmayan yardım, gökleri ve yeri Yaratan Rab’den gelir. Ve işte fark yaratan detay: Bu yardım, bu bereketler ve koruma, O’na sadık olanlar, O’nun isteğine göre yaşamayı seçenler için kesindir. Tanrı’ya güvenmek sadece bir duygu değil, bir duruştur; O’nun, umudunu bağlayacağın tek kişi olduğuna karar vermektir.
Peki, “dağlara” tutunmayı bırakıp Tanrı’ya tutunduğunda ne olur biliyor musun? Açıklanamaz bir huzur, koşullara bağlı olmayan bir güvenlik yaşarsın. Tanrı, ihtiyaçlarını burada yeryüzünde karşılayacağını ve Kurtarıcımız İsa aracılığıyla seni göğe götüreceğini vaat etti. Ama bu vaat, O’nun Sözü’ne sımsıkı sarılan ve O’nun Yasası’na itaat eden sadık kullar içindir. O’nun istediği gibi yaşamadan bereket istemenin anlamı yok. O halde bugün bir seçim yap: Geçici olana güvenmeyi bırak ve yalnızca Rab’be güvenmeye karar ver. O’nun Sözü’ne itaat et, o zaman yardımın her dağdan daha büyük olan Tanrı’dan geldiğini göreceksin. -H. Müller’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, Rab izin verirse.
Benimle dua et: Sevgili Tanrım, sık sık kendime “Yardımım nereden gelecek?” diye sorduğum doğrudur. Çoğu zaman gözlerimin büyük ve sağlam görünen şeylere, sorunlarıma çözüm gibi duranlara takıldığını itiraf ediyorum. Ama bugün biliyorum ki, bütün bu dağlar Senin huzurunda eriyip giden geçici ve kırılgan şeylerdir, ey yeryüzünün Rabbi. Geçici olana yardım aramayı bırakmayı ve yalnızca Sana bakmayı bana öğret, gerçek yardım kaynağım ve sarsılmaz gücüm olarak.
Baba’m, bugün Sana yalvarıyorum; güvenimi yeniden yönlendirmeme, gözlerimi kırılgan ve geçici olandan çekip Sana çevirmeme yardım et. Gerçek yardımın – ruhum, bedenim ve günlük zorluklarım için – bu dünyanın büyüklerinden değil, asla başarısız olmayan Senden geldiğini anlamam için bana bilgelik ver. Sadık bir kulun olarak, bereketlerini ve korumanı alabilmem için iradeni yerine getirme seçimini yapmamda beni güçlendir. Sana sadece duygularımla değil, güçlü bir itaatle güvenmeyi öğret, Senin kudretli Yasa’na boyun eğerek.
Ey En Kutsal Tanrı, bana açıklanamaz bir huzur ve koşullara bağlı olmayan bir güvenlik vaat ettiğin için Sana tapıyorum ve Seni yüceltiyorum; ihtiyaçlarımı burada yeryüzünde karşılıyor ve umudum olan İsa aracılığıyla beni göğe götürüyorsun. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcım’dır. Senin kudretli Yasa’n umudumu ayakta tutan temeldir, yolumu aydınlatan canlı bir alevdir. Buyrukların beni Sana yaklaştıran sevgi bağları, ruhumda yankılanan bir lütuf senfonisidir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.
