“Sana yol gösterecek, izlemen gereken yolu öğreteceğim; gözlerimle sana öğüt vereceğim” (Mezmurlar 32:8).

En yüksek ruhsal yaşam, sürekli çabayla değil, akıcılıkla nitelenen yaşamdır; Hezekiel’in görümünde gördüğü derin nehir gibi. Bu nehre dalan kişi, akıntıya karşı mücadele etmeyi bırakmayı ve onun gücüyle taşınmayı öğrenir. Tanrı, bizim de böyle yaşamamızı ister: Varlığının rehberliğinde doğal bir biçimde ilerleyerek, itaat etmeye alıştırılmış bir yürekten doğan kutsal alışkanlıklarla güç bulalım.

Ancak bu kolaylık kendiliğinden doğmaz. Bizi ayakta tutan ruhsal alışkanlıklar bilinçli bir çabayla geliştirilmelidir. Bunlar küçük seçimlerle, Tanrı’nın gösterdiği yolda yürüme kararlılığıyla başlar. İtaatle atılan her adım bir sonrakini güçlendirir; sonunda itaat bir yük gibi değil, sevinç gibi gelir. Rab’bin görkemli buyrukları düzenli biçimde uygulandıkça, ruhumuzun kararlılık ve esenlikle yürüdüğü içsel patikalara dönüşür.

Baba, itaat edenleri bağışlanma ve kurtuluş için Oğul’a yönlendirir ve gönderir. Bu nedenle, hâlâ zorlanıyor olsan bile sadakatle başla. Kutsal Ruh, sende istikrarlı, huzurlu ve gökten gelen güçle dolu bir itaat yaşamı şekillendirmeye hazırdır. — A. B. Simpson’dan uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Rabbim, Seninle kolaylıkla ve kararlılıkla yürümek istiyorum. Ruhsal yaşamım iniş çıkışlarla değil, içimdeki varlığının kesintisiz akışıyla nitelenmiş olsun. Ruhunun akıntısına kendimi bırakmayı bana öğret.

Rab’bin istediği kutsal alışkanlıkları cesaretle geliştirmeme yardım et. Küçük de olsa her itaat eylemi, sonraki adımlar için yüreğimi güçlendirsin. İtaat etmek dönüşmüş doğam hâline gelene dek bana kararlılık ver.

Ey sevgili Tanrı, Ruhunun içimde sabırla çalıştığı için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, yaşam nehrinin aktığı derin yataktır. Buyrukların beni esenliğe yönelten kutsal dürtülerdir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.