“Kendin için büyük şeyler mi arıyorsun? Bunu yapma!” (Yeremya 45:5).

Tanrı’nın içimizde en çok çalıştığı zamanlar, yaşamın sakin ve sessiz anlarıdır. O anlarda, O’nun önünde sakinleşip sabırla beklediğimizde, O’nun varlığıyla güçleniriz. Dünya bizi harekete geçmeye, koşmaya, kendi başımıza karar vermeye ve her şeyi kontrol altında tutmaya zorlarken, Tanrı’nın yolu bizi güvenmeye, kendimizi teslim etmeye ve itaat etmeye çağırır. O, O’nun önünden koşmamızı değil, bir sonraki adımı henüz açıkça göremesek bile, ışığının bize yol göstereceğine güvenerek O’nun adımlarını izlemeyi öğrenmemizi ister.

Yaratıcı’nın harika ve güçlü Yasası’na bütün yüreğimizle ve bütün gücümüzle, tüm dünya karşı çıksa bile itaat etmeye kesin olarak karar verdiğimizde, içimizde derin bir şey gerçekleşir. Kişisel arzumuz azalmaya başlar ve Tanrı’nın arzusu her şeyin merkezi olur. Kendi isteğini değil, Baba’nın isteğini arayan İsa gibi, biz de aynı teslimiyet ve sevgi ruhuyla yaşamaya başlarız. Gerçek ruhsal bilgi ve ruhun olgunlaşması da yalnızca bu itaat yerinde gerçekleşir.

Bu temel olmadan Tanrı’yla birleşmeye yönelik her girişim boşuna olacaktır. Baba’yla paydaşlık duygular, güzel sözler ya da tek başına iyi niyetlerle kurulmaz; O’nun kutsal ve kusursuz buyruklarına itaat içinde doğar ve gelişir. İtaat aracılığıyla Tanrı’yla yan yana yürür, O’nun tarafından şekillendirilir, O’nun tarafından yönlendirilir ve sonunda Mesih İsa’da sonsuz yaşam vaadini alırız. İtaat yoldur; aynı zamanda varış noktasıdır, çünkü Tanrı’nın kendisini orada buluruz. -Isaac Penington. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Sevgili Tanrı, sık sık bu dünyanın aceleciliğine ve baskılarına kapıldığım doğrudur. Her şey sakin olduğunda bir şey yapmam, bir şeye karar vermem, bir şeyleri harekete geçirmem gerektiğini düşünüyorum; ama Sen beni sessizliğe, güvenmeye ve Sende dinlenmeye çağırıyorsun. Huzurunun önünde durmayı ve sabırla beklemeyi öğret bana; içimde en çok çalıştığın zamanların bu sessizlik anları olduğunu bileyim. Yüreğimi Yasana yönelttiğimde ve Senin ritminde yürümeyi seçtiğimde, koşullara bağlı olmayan bir esenlik hissetmeye başlıyorum.

Babam, bugün Senden, bunun beni dünyanın akışına karşı koysa bile kararlılıkla itaat etme cesaretini içime ekmeni diliyorum. Oğlun, Senin buyurduğun her şeye sadakatle uyduğu gibi, buyruklarını sevgi ve saygıyla izlemeye kararlı bir ruh ver bana. Arzunun yaşamımın merkezi olmasını ve yüreğimin her şeyden çok Seni hoşnut etmekten sevinç duymasını istiyorum. Bu olgunlaşma yolunda bana rehberlik et ki yalnızca Seni tanımakla kalmayayım, gerçek bir paydaşlık içinde Seninle yürüyeyim.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana içtenlikle arayanlardan kendini gizlemediğin için Sana tapıyor ve Seni övüyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, ruhumu yıkayan, yenileyen ve yönlendiren saf sular akan bir nehir gibidir. Buyrukların karanlık gökyüzündeki yıldızlar gibidir; izlemem gereken yönü sadakatle gösterirler. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.