“Onlara sonsuz yaşam veriyorum; onlar asla yok olmayacaklar. Hiç kimse onları elimden kapamaz” (Yuhanna 10:28).
Eğer her samimi Hristiyan gerçekten kendi iradesini Rab’be teslim etseydi, sonuna kadar sadık kalmak için fazlasıyla yeterli güç bulurdu. Öyleyse neden sebat etmekte bu kadar sık başarısız oluyoruz? Yanıt gücün yokluğunda değil, irademizin istikrarsızlığındadır. Gücümüz eksik değil; Kutsal Ruh içimizde yaşıyor. Tanrı’nın isteğine tamamen teslim olduğumuzda O bizi yolun ortasında asla bırakmaz. Başarısız olan Tanrı’nın gücü değildir; önce zayıflayan bizim kararlılığımızdır.
Tanrı’nın Yasası’nda kusursuz biçimde ifade edilen isteğine itaat etmek, duygulara ya da koşullara bağlı değildir. Bu, bir karar ve bakış açısı meselesidir. Bu yaşamı gerçekte olduğu gibi—geçici ve tuzaklarla dolu—gördüğümüzde, seçimlerimizin sonsuz bir ağırlığı olduğunu fark ederiz. Buradaki sadakatimizin sonsuz kaderimizi şekillendirdiğini de anlarız. Bugün yaşadığımız hayat, sonsuza dek yaşayacağımız şey için bir hazırlıktır. Bu nedenle yürek kararlılığı ve Tanrı’ya bağlılık ertelenemez.
Yakında her şeyi geride bırakacağımızı kabul ediyorsak, bütün yüreğimizle Tanrı’ya itaat etmekten daha bilgece bir karar yoktur. O’nun bütün buyrukları adil, kutsal ve sonsuzdur. Eğer O’nun tarafından yaratıldıysak, O’nun isteğine boyun eğmekten daha mantıklı ne olabilir? Tanrı’nın güçlü Yasası’na itaat etmek yalnızca bir görev değildir—sonsuzluğun değerini kavramış herhangi bir yaratık için akla uygun tek yoldur. Bugün itaat etmeye karar verin; sebat etmek için gereken gücün zaten içinizde olduğunu keşfedeceksiniz. -Henry Edward Manning. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.
Benimle dua et: Rab, Tanrım, Senden gelen gücün hiçbir zaman eksik olmadığını bildiğim için Sana şükrediyorum. Senin gücün kusursuz, sürekli ve beni sonuna kadar ayakta tutmaya yeterlidir. Eğer sendelediysem, bunun nedeni beni terk etmiş olman değil, irademin bu dünyanın baskıları ve dikkat dağıtıcıları karşısında sarsılmış olmasıdır. Bugün bunu alçakgönüllülükle Senin önünde kabul ediyor ve şunu diliyorum: Kararımı güçlendir. Yüreğimi itaatte sağlamlaştır. Duygulara ya da koşullara değil, Senin Sözü’ne, Senin kutsal, adil ve sonsuz Yasa’na dayanmamı sağla.
Baba, gözlerimi sonsuzluğa dikerek yaşamama yardım et. Bu yaşamın nihai kaderim olduğu yanılgısını benden uzaklaştır. Buradaki her seçimin Senin Krallığın’daki yerimi şekillendirdiğini görmemi sağla. Sadakati ertelememeyi öğret. Şimdi bütün yüreğimle, bütün gücümle ve bütün anlayışımla itaat etmem için bana cesaret ver. Senin güçlü Yasa’n temelim, rehberim ve kalkanım olsun.
Sen beni yarattın, Rab, ve Senin isteğine boyun eğmekten daha mantıklı, daha doğru ve daha bilgece hiçbir şey yoktur. Sana itaat etmek yalnızca görevim değil—yaşamın, esenliğin ve kurtuluşun yoludur. Kutsal Ruh’un içimde yaşadığını biliyorum; bu nedenle sebat etmek için gereken güç zaten içimdedir. Bugün ve her gün, Seni hoşnut etmek için yaşamaya karar vereyim. Senin Yasa’n tarafından şekillenen hayatım şimdi ve sonsuza dek Seni yüceltsin. İsa’nın adıyla, amin.