“Ya RAB, yollarını bana bildir, patikalarını bana öğret” (Mezmurlar 25:4).

Günlük yaşamımızın ayrıntılarına dikkat ederek yaşamanın dönüştürücü bir yanı vardır. Tanrı’nın en küçük ihtiyaçlarımızla bile ilgilendiğini fark ettiğimizde yüreklerimiz gerçek bir minnettarlıkla dolar. Çocukluğumuzdan beri O’nun elleri bize yol gösterdi; her zaman bereketle. Yaşam boyunca aldığımız düzeltmeler bile imanla bakıldığında, deneyimlediğimiz en büyük armağanlardan biri olarak görünür.

Ancak bu farkındalık bizi yalnızca şükretmeye yöneltmemeli; itaate de teşvik etmeli. Baba’nın sürekli ilgisini fark ettikçe, verilebilecek en doğru karşılığın O’nun güçlü Yasası’na uymak olduğunu anlarız. Yaratıcı’nın harika buyrukları bir yük değil, bir armağandır; bize yaşamın, bilgeliğin ve O’nunla paydaşlığın yolunu gösterir.

İtaat yolunda yürüyen kişi Rab’bin ışığında yaşar. Baba bizi bu sadakat ortamında bereketler ve bağışlanma ile kurtuluşu almamız için sevgili Oğlu’na yönlendirir. Tanrımıza itaat etmekten daha güvenli, daha dolu ve daha gerçek bir yol yoktur. —Henry Edward Manning’den uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşürüz.

Benimle dua et: Sevgili Baba, varlığının yaşamımın her ayrıntısında olduğunu bana gösterdiğin için teşekkür ederim. Her küçük ilgi belirtin, farkına bile varmadan bana destek olduğun her an için teşekkür ederim. Bugün sahip olduğum her şeyin senin ellerinden geldiğini kabul ediyorum.

Senin isteğinin daha çok bilincinde olarak yaşamak istiyorum. Bana yalnızca sözleriyle değil, davranışlarıyla da sana övgüler sunan itaatkâr bir yürek ver. Yaşamım sadakatle ve senin harika yollarında yürüme konusundaki kararlı iradeyle şekillensin.

Rab, seni bütün yüreğimle izlemek istiyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, adımlarımı yönlendiren sağlam ve sürekli bir ezgi gibidir. Görkemli buyrukların yoluma serpilmiş değerli inciler gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.