“Tanrı’yı bulabileceğiniz zaman arayın, O’nu yakınken çağırın” (Yeşaya 55:6).
Tanrı’nın birçok hizmetkârı, yaşam kitabında kendi adlarını açıkça göremedikleri zamanlarda şüphe anlarıyla karşılaşır. Yürek titrer, Rab gerçekten ruhunda bir kurtuluş işi başlattı mı diye sorar. Ancak herkesin dikkat etmesi gereken çok önemli bir şey vardır: Eğer içtenlikle itaatin ayaklarına kendinizi bırakabiliyor ve Tanrı’nın önünde O’nun isteğine göre yaşama arzusunu açıkça ifade edebiliyorsanız. İlahi ihtişam karşısında alçakgönüllülükle eğilmiş olanlar, bu arzuların Orduların Rab’bine yükseldiğini bilirler.
İşte o zaman Tanrı’nın muhteşem Yasasını ve O’nun olağanüstü buyruklarını izleme aciliyetini anlarız. Sonsuz kaderimizi belirleyen geçici duygular değil, sadakatle işaretlenmiş bir hayattır. Tanrı yalnızca itaatkâr olanlara planlarını açıklar ve yalnızca Yasasına teslim olanlar, bağışlanma ve kurtuluş için Oğluna gönderilir. Tüm yüreğiyle itaat etmeye çalışan bir ruh, Yaratıcı’nın hazırladığı yolda güven bulur.
Bu yüzden, itaatin günlük hayatınızın işareti olmasına dikkat edin. Baba, buyruklarını onurlandırmaya istekli bir yürek gördüğünde, o ruhu İsa’ya gönderir ve o kişi gökte yaşayanların arasında yer alır. J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.
Benimle dua et: Sevgili Baba, yüreğimin en derinini gördüğün için Sana teşekkür ediyorum. Şüphelerle başa çıkmayı bana öğret, gözlerimi Senin belirlediğin güvenli yol olan itaate sabit tutmamı sağla.
Tanrım, alçakgönüllü bir ruhum olmasına yardım et, içtenlikle Senin önünde eğilebileyim. Her bir buyruğun içimde canlı bir yer bulsun ve itaat etme arzum sürekli ve gerçek olsun.
Ey sevgili Rab, bana hatırlattığın için teşekkür ediyorum ki, Senin Yasana itaat ederek Oğluna doğru yürüyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, ruhum için sağlam bir ışıktır. Buyrukların, sevinçle saklamak istediğim incilerdir. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.
