“Herkes Rab’bin önünde sussun” (Zekeriya 2:13).
İçimizde tam bir sessizlik olması nadirdir. En karmaşık günlerde bile yukarıdan gelen bir fısıltı vardır – bizi yönlendirmeye, teselli etmeye ve yol göstermeye çalışan, yumuşak ve sürekli Tanrı’nın sesi. Sorun Tanrı’nın susması değil, koşuşturmanın, gürültünün ve dünyanın dikkat dağıtıcı şeylerinin bu ilahi fısıltıyı bastırmasıdır. Her şeyi kendi yöntemimizle çözmeye çalışmakla o kadar meşgulüz ki durmayı, dinlemeyi ve kendimizi teslim etmeyi unutuyoruz. Ancak kaos gücünü kaybettiğinde ve bir adım geri attığımızda – yavaşladığımızda ve yüreğimizin sakinleşmesine izin verdiğimizde – Tanrı’nın her zaman söylemekte olduğu şeyi işitebiliriz.
Tanrı acımızı görür. Her gözyaşını, her sıkıntıyı bilir ve bize rahatlama sunmaktan hoşnut olur. Ancak göz ardı edilemeyecek bir koşul vardır: O, kendisinin böylesine açıkça açıkladığı şeylere itaatsizlik etmekte ısrar edenlerin yararına asla güçle hareket etmeyecektir. Rab’bin peygamberleri aracılığıyla ve Müjdeler’de İsa aracılığıyla verdiği buyruklar sonsuz, kutsal ve pazarlık konusu edilemezdir. Onları küçümsemek, doğru yolda olduğumuzu düşünsek bile karanlığa doğru yürümektir. İtaatsizlik bizi Tanrı’nın sesinden uzaklaştırır ve acıyı derinleştirir.
Ancak itaat yolu her şeyi değiştirir. Sadık olmayı seçtiğimizde – Rab’bin sesini dinleyip cesaretle izlediğimizde – O’nun yaşamımızda özgürce hareket etmesi için alan açarız. Tanrı kurtuluşu bu sadakat verimli toprağına eker, bereketlerini döker ve Mesih’te kurtuluş yolunu açıklar. Aldanmayın: Tanrı’nın sesini yalnızca itaat eden kişi işitir. Yalnızca kendini O’nun isteğine teslim eden özgür kılınır. Ve yalnızca Yüceler Yücesi’nin güçlü Yasası’na itaat yolundaki dar yolda yürüyen kurtulur. -Frederick William Faber. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.
Benimle dua et: Rab, bu dünyanın gürültüleri ve kendi düşüncelerimin karmaşası arasında, sesini işitmemi engelleyen her şeyi susturmayı bana öğret. Konuşmayı bırakmadığını biliyorum – sürekli, sadık ve hazır bulunansın – ama ben çoğu zaman dikkat dağıtıcı şeyler içinde kayboluyorum. Yavaşlamama, huzurunun önünde duraklamama ve Ruhunun beni sevgiyle yönlendiren yumuşak fısıltısını tanımama yardım et. Sesinden kaçmayayım, onu her şeyden çok arzulayayım.
Baba, isteğinin peygamberler ve sevgili Oğlun aracılığıyla açıkça bildirildiğini kabul ediyorum. Buyruklarını görmezden gelmeye devam ederken senden yönlendirme, teselli ya da bereket isteyemeyeceğimi biliyorum. Sana uyduğumu sanırken Yasana itaatsizlik ederek kendimi kandırmama izin verme. Bana alçakgönüllü, kararlı ve sadık bir yürek ver – çekinmeden itaat etmeye, yaşama götüren dar yolda yürümeye hazır bir yürek.
İçimde özgürce hareket et, Rab. Gerçeğini yüreğime ek, Ruhunla sula ve sadakat, esenlik ve kurtuluş meyvesi verdir. Yaşamım işin için verimli bir toprak olsun ve itaat, isteğine her gün verdiğim evet olsun. Konuş, Rab – seni işitmek, seni izlemek istiyorum. İsa’nın adıyla, amin.
