“Ve dua ettiğinizde, birine karşı bir şeyiniz varsa, onları affedin ki, göklerde olan Babanız da sizin suçlarınızı affetsin.” (Markos 11:25)
İsa bize, Tanrı’dan dilediğimiz affın, başkalarına sunduğumuz affetmeyle doğrudan bağlantılı olduğunu öğretti. Kendi hatalarımız için merhamet ararken, aynı anda kalbimizde kırgınlık ve kin tutamayız. Gerçek affetmek günlük bir seçimdir: acılığın yükünü bırakmak ve Tanrı’nın sevgisinin yaranın yerine geçmesine izin vermek. İyilikleri hatırladığımızda ve kötülüğü geride bıraktığımızda, kalbimiz hafifler ve duamız samimi olur.
Tanrı’nın muhteşem Yasasına itaat etmek, bize bu affetme yolunu öğretir. İsa ve O’nun öğrencileri, bu harika buyruklara sadakatle yaşadılar ve sevmenin ve affetmenin aynı ilahi buyruğun bir parçası olduğunu gösterdiler. Rab’bin Yasası sadece ritüellerle ilgili değildir; itaatle dönüştürülmüş bir kalple ilgilidir. Tanrı, kin tutmadan yaşayanlara ve O’nun buyurduğunu yapmaktan gelen saflığı arayanlara planlarını açıklar.
Baba, Oğul’a itaat edenleri kutsar ve onları affetmek ve kurtuluş için gönderir. Bugün affı serbest bırakın, Rab de ruhunuzu özgür kılsın – böylece kalbiniz Yüceler Yücesi’nin merhametiyle dokunulmaya layık olur. J. R. Miller’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, Rab izin verirse.
Benimle dua et: Rab, bana Senin beni affettiğin gibi affetmeyi öğret. Kalbimde kin tutmayayım, her zaman barış ve merhamet yolunu seçeyim.
Beni hatırlat, Baba, insanların iyi işlerini ve bana yapılanları unutmama yardım et. Herkesle uyum içinde yaşayayım ve Sana temiz bir kalple hizmet edeyim.
Ey sevgili Tanrım, affetmenin değerini bana öğrettiğin için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin kudretli Yasan, adaletinin ve iyiliğinin aynasıdır. Senin buyrukların, kalbimi yenileyen barış yollarıdır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.
