“Ve olacak ki, Rab’bin Sandığı’nı taşıyan kâhinlerin ayak tabanları Şeria’nın sularına dokunduğu anda, sular ayrılacak” (Yeşu 3:13).
Cesur Levililer! Onları Rab’bin Sandığı’nı akıntıya kadar taşırlarken kim hayran kalmaz ki? Şeria Nehri’nin sularının ancak ayakları suya değdiğinde ayrılacağını biliyorlardı. Tereddüt etmediler, çünkü Tanrı’nın vaadine güveniyorlardı. Onların imanı şartlı değildi; önce mucizeyi görmeyi bekleyip sonra harekete geçmediler. Sadece itaat ettiler. Tanrı, kendisine sadık olanların imanını her zaman onurlandırır. İşte bu inatçı iman ve itaat birleşimi, bize vaadi görme ve ona sıkı sıkıya tutunma gücü verir; zorluklara ya da başkalarının şüphelerine bakmaksızın.
Halkın bu sahneyi izlediğini hayal edebiliriz; bazıları korkuyla, belki de şöyle mırıldanıyordu: “Onlar akıntıya giriyorlar! Sandık sürüklenecek!” Ama olan bu değildi. Kâhinler kuru toprakta dimdik durdular, çünkü Tanrı asla başarısız olmaz. O, güvenenleri ve itaat edenleri terk etmez. Aynı ilke ruhsal yolculuğumuz için de geçerlidir: Tam bir itaatle iman adımları attığımızda Tanrı harekete geçer. Aşılmaz görünen engeller ortadan kalkar ve yol önümüzde açılır.
Tanrı’ya iman ve itaatle uymak, bizi O’nun planlarının bir parçası yapar; tıpkı Levililerin Şeria’dan geçişte temel bir rol üstlenmeleri gibi. Ve bu büyük bir onurdur. Tanrı’ya tüm yüreğiyle itaat etmeye çalışan kişi, sadece mucizelere tanık olmakla kalmaz, aynı zamanda onların bir parçası olur. -Thomas Champness’ten uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.
Benimle dua et: Sevgili Tanrı’m, Sana güvenen ve tereddüt etmeden itaat edenlerin mucizelerini deneyimlediği gerçektir. Levililer, suların açıldığını görmeyi beklemeden ilerlediler; Senin vaadini yerine getireceğinden emin olarak imanla yürüdüler. Ben de aynı cesarete, aynı sarsılmaz güvene sahip olmak istiyorum; koşullara ya da korkuya kapılmadan. Bana sorgulamadan itaat etmeyi öğret, çünkü Sen asla başarısız olmazsın ve Sana sadakatle uyanları her zaman onurlandırırsın.
Baba’m, bugün Senden imanımı güçlendirmeni diliyorum; yol belirsiz göründüğünde bile ilerleyebileyim diye. Biliyorum ki önümdeki engeller Senin için birer bariyer değildir; çünkü Sen Şeria’yı açan ve imkânsızı mümkün kılan Tanrı’sın.
Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Sana övgüler sunuyorum; çünkü Sen, Sana tüm yüreğiyle itaat edenleri asla terk etmezsin. Bizi planlarının bir parçası olmaya çağırdığın ve mucizelerini görmemize ve yaşamamıza izin verdiğin için teşekkür ederim. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin kudretli Yasan, aldığım en büyük armağandır; çünkü bana yol gösterir. Güzel buyruklarını düşünmeden duramıyorum. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.
