“Yattı ve uyudu İlyas, ve işte bir melek ona dokundu ve dedi ki: Kalk ve ye” (1 Krallar 19:5).
İlyas cesareti kırılmışken, İzebel’in tehditlerinden kaçarken, melek ona büyük görüler ya da açıklamalar getirmedi – sadece kalkıp yemesini söyledi, basit ve sıradan bir şey. Cesaret kırıklığı, kaygı ve depresyon insan hayatının bir parçasıdır; taşlar ve su bunları hissetmez, ama biz hissederiz, çünkü biz canlıyız. Cesaretimiz kırılmasaydı, sevinç duygusunu da yaşayamazdık. Bu dünyanın günahı bizi aşağı çeker ve kendimize baktığımızda bu ağırlığı hissetmemiz doğaldır.
Bu cesaret kırıklığından çıkış yolu Tanrı’ya yaklaşmaktır. O’na ne kadar yakın olursak, O’nun gücü bizi o kadar sarar, bize güç ve huzur getirir. Burada karmaşık bir sır ya da hile yok – mesele Baba’yı aramak ve O’nun seni kaldırmasına izin vermek, tıpkı İlyas’a o küçük talimatlarda yaptığı gibi.
Ve işte farkı yaratan şey: Rab’bin buyruklarına itaat etmek, bu yakınlığın yoludur. Sadece itaatkâr çocuk gerçekten Babasına yaklaşabilir. O halde, bugün Tanrı’nın Yasasına göre yaşamaya karar ver, ve O’nun seni desteklediğini, sana güç verdiğini ve seni cesaret kırıklığından yenilenmiş bir yaşama çıkardığını hissedeceksin. -O. Chambers’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.
Benimle dua et: Sevgili Tanrım, bugün kendimi bazen İlyas gibi görüyorum, cesareti kırılmış ve bu dünyanın günahının ağırlığını taşıyorum, kaygı ve cesaret kırıklığı hissediyorum. Çoğu zaman kendime bakıp bu ağırlığın beni aşağı çekmesine izin verdiğimi, Senin bana sunduğun basit şeyleri – meleğin İlyas’a getirdiği ekmek gibi – unuttuğumu itiraf ediyorum. Gözlerimi Sana kaldırmam için bana yardım etmeni, varlığının beni sardığına ve sevincimi yenilediğine güvenmemi diliyorum.
Baba’m, bugün Sana daha da yaklaşabilmem için bana güç vermeni diliyorum; biliyorum ki Sana ne kadar yakın olursam, gücün beni o kadar destekleyecek, kalbime güç ve huzur getirecek. Seni karmaşıklaştırmadan aramayı bana öğret, İlyas’ın Senin basit talimatlarını dinlediği gibi, Senin sevgin ve bakımınla beni cesaret kırıklığından kaldırmana izin vereyim. Buyruklarına itaat ederek yaşamam için bana yol göster, çünkü biliyorum ki gerçek yakınlığı Seninle böyle buluyorum.
Ey En Kutsal Tanrı, bana söz verdiğin gibi beni desteklediğin ve Senin isteğine göre yaşamaya karar verdiğimde bana güç verdiğin için Sana tapıyorum ve Sana övgüler sunuyorum; beni cesaret kırıklığından itaatkâr bir çocuk olarak yenilenmiş bir yaşama çıkardığın için. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin kudretli Yasan, üzüntümü dağıtan ışıktır. Buyrukların, beni kaldıran bir çağrıdır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.
