“Yolunu Rab’be bırak; O’na güven, O gerekeni yapacaktır” (Mezmurlar 37:5).
Tanrı’yı hayatımızda gerçekten büyük bir yere koyuyor muyuz? O, günlük deneyimimizde canlı ve etkin bir konumda mı, yoksa yalnızca bazı manevi anlarda mı var? Çoğu zaman planlarımızı yapar, kararlarımızı alır ve her şeyi uygularız; fakat Rab’be hiç danışmayız. O’nunla ruhumuz ve manevi konular hakkında konuşuruz, ama O’nu günlük işlerimize, pratik zorluklarımıza, haftanın basit kararlarına dahil etmeyiz. Böylece, farkında olmadan, hayatımızın tüm bölümlerini Tanrı uzakmış gibi yaşarız.
Bu yüzden, Tanrı’nın muhteşem Yasasına ve O’nun parlak buyruklarına sürekli bağımlı yaşamayı öğrenmemiz gerekir. Rab, yalnızca ciddi anlarda danışılmak istemedi; tüm yolculuğumuzda bizimle olmak ister. Tanrı, planlarını O’na her ayrıntıda yer veren, itaatkâr olanlara açıklar. Küçük hayatımızı O’nun hayatına bağladığımızda, yön, açıklık ve güçle yaşamaya başlarız. İtaat, bizi kaynağa bağlı tutar ve böyle yürüyenleri Baba, Oğul’a yönlendirir.
Bu nedenle, hayatının hiçbir alanında Tanrı’yı dışlama. O’nu işine, kararlarına, zorluklarına ve sıradan günlerine dahil et. Rab’be bağlı yaşayan, her zaman yardım bulur ve ilahi doluluğundan ihtiyacı olan her şeyi güvenle almaya öğrenir. J. R. Miller’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.
Benimle dua et: Sevgili Babam, hayatımın belirli anlarıyla Senden uzak kalmamam için bana yardım et. Her kararda, her görevde ve her günlük zorlukta Seninle yürümeyi bana öğret.
Tanrım, yalnızca büyük krizlerde değil, basit seçimlerde ve sıradan günlerde de Sana bağımlı olmak istiyorum. Hayatım her zaman Senin yönlendirmene açık olsun.
Ey sevgili Rab, hayatımın her anında benimle olmak istemeni Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, kalbimle Senin aranda canlı bir bağdır. Buyrukların, her zaman içmek istediğim kaynaktır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.
