“Ne mutlu suçları bağışlanan ve günahı örtülen kişiye” (Mezmurlar 32:1).
Tanrı’nın huzurunda günahlarımızın gerçek bilincine sahip olmak, Rab’bin düzeltmesini yakınmadan kabullenmemizi sağlar. Gurur ve kendine güven kalbi yönettiği sürece, Tanrı’nın eli ağır bastığında ruh isyan eder. Fakat gerçekten hak ettiğimiz şeyi samimiyetle görmeye başladığımızda, ruh sakinleşir. Kendi durumunu kabul etmek, şikâyeti susturur ve gerçek tövbeye kapı açar.
Bu noktada Tanrı’nın muhteşem Yasası hayati bir rol oynar. Yaratıcının kutsal ölçüsünü gösterir ve düzeltmeye olan gerçek ihtiyacımızı ortaya çıkarır. İtaat, kendini aklamaktan kurtarır ve disipline razı olan alçakgönüllülüğe götürür. Tanrı planlarını itaatkâr olanlara açıklar ve bu yolda ruh, düzeltmeye yumuşaklıkla katlanmayı öğrenir; çünkü Baba’nın acımasızlıkla değil, sevgi ve amaçla hareket ettiğini bilir.
Bu yüzden, ilahi takdir ağır geldiğinde kalbini katılaştırma. Hak ettiğini bilmenin bilinci, acını gerçek tövbeye dönüştürsün. Teslim olan, itaat eden ve disiplinle öğrenen kişi, Rab’bin uygun zamanında büyüme, huzur ve yeniden onarılma bulur. J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.
Benimle dua et: Sevgili Babam, yakınan gururdan ve kendini aklayan kalpten beni kurtar. Senin önünde kendi durumumu alçakgönüllülükle kabul etmeyi bana öğret.
Tanrım, Senin düzeltmeni direnç göstermeden kabul etmeme yardım et. Sınavlar ruhumda isyan değil, gerçek tövbe üretsin.
Ey sevgili Rab, Sana şükrediyorum çünkü Senin disiplinin beni yaşama götürüyor. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, değişime ihtiyacımı gösteren aynadır. Buyrukların, acıyı tövbeye ve onarılmaya dönüştüren yoldur. Bu duamı değerli İsa’nın adıyla ediyorum, amin.
