“RAB kayam, kalem ve kurtarıcımdır; Tanrım, sığınağım, kendisine güvendiğim; kalkanım, kurtuluşumun gücü, yüksek sığınağımdır” (Mezmurlar 18:2).

Tanrı’yla gerçekten yürüyenler, kurtuluşun yalnızca geçmişte yaşanmış bir olay olmadığını deneyimleriyle bilirler. Kurtuluş, her gün yaşanan bir gerçeklik, sürekli bir ihtiyaçtır. Kendi yüreklerinin zayıflığını, ayartıların gücünü ve düşmanın kurnazlığını az da olsa bilenler, Rab’bin sürekli yardımı olmadan zafer kazanmanın mümkün olmadığını bilirler. Beden ile ruh arasındaki mücadele bir başarısızlık işareti değil, göksel aileye ait olanların alametidir.

İşte bu günlük mücadelede Tanrı’nın yüce buyrukları yaşam araçları olarak ortaya çıkar. Buyruklar yalnızca yolu göstermez, canı da güçlendirir. İtaat, tek seferlik bir sınav değil; sürekli bir iman, seçim ve bağımlılık alıştırmasıdır. Dirilmiş Mesih yalnızca bizim için ölmedi; tehlikelerle dolu bu dünyada yürürken bizi şimdi, her an ayakta tutmak için yaşıyor.

Baba planlarını yalnızca itaat edenlere açıklar. Her gün sunduğu kurtuluş, savaşın ortasında bile sadakatle izlemeyi seçenlere açıktır. Bugün ihtiyacını fark et ve itaat ederek bu diri ve şimdiki kurtuluşu ara. —J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Rabbim, kurtuluşun yalnızca geçmişte aldığım bir şey olmadığını, bugün — burada, şimdi — ihtiyaç duyduğum bir şey olduğunu bana gösterdiğin için Sana övgüler sunuyorum. Her sabah, sağlam durabilmek için Sana ne kadar bağımlı olduğumu yeniden anlıyorum.

Umutsuzluğa kapılmadan zayıflığımı fark etmeme ve her zaman yardımına yönelmeme yardım et. Varlığın çatışmanın ortasında bana destek olsun ve Sözü’ne itaatim güvenle yol göstersin.

Ey sevgili Tanrı, bana diri, şimdiki ve güçlü bir kurtuluş sunduğun için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Önderim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, günlük mücadelelerde beni koruyan kalkandır. Buyrukların, beni zafere bağlı tutan yaşam zincirleridir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.