“Gözlerinizi yukarı kaldırın ve bunları kimin yarattığını görün; Onları sayılarına göre çıkaran O’dur; hepsini isimleriyle çağırır; gücü büyük ve kudreti güçlü olduğu için hiçbiri eksik olmaz” (Yeşaya 40:26).

İhmalkâr, düzensiz ve yönsüz bir ruhun Tanrı’yı net bir şekilde görmesi imkânsızdır. Amaçsızca dolaşan dağınık bir zihin, Yaratıcı’nın huzurunda Tanrı’nın yarattığı her şeydeki mükemmellik ve simetriye acı bir tezat oluşturur. Gökyüzündeki yıldızları hassasiyetle tutan aynı ses, saygısız, düzensiz ve samimiyetsiz bir şekilde yaklaşan yürekleri gördüğünde üzülür.

İç dünyamız, Tanrı’nın olağanüstü Yasasına itaat ederek düzen ve amaç bulur. Eski Antlaşma’daki peygamberlere ve İsa’ya verilen yüce buyruklar, bedenimizi disipline etmeyi, zihnimizi düzenlemeyi ve uyanık bir ruh geliştirmeyi öğretir. Rab’bin görkemli Yasası bize merkez ve yön verir, hayatımızı amaç, kararlılık ve saygı ile şekillendirir. İtaat eden, Yaratıcı ile uyum içinde yaşamayı öğrenir — ve duası bir çelişki olmaktan çıkar, Tanrı’nın bizde bulmayı beklediği güzelliğin bir yansıması olur.

Savruk bir hayatla yetinmeyin. Baba, İtaat edenleri Oğul’a bağışlanma ve kurtuluş için gönderir ve kutsar. Rab’bin muhteşem buyrukları ruhunuzu denge ve gayretle şekillendirsin. İtaat bize bereket, özgürlük ve kurtuluş getirir — ve duamızı göklerin düzeniyle uyumlu bir ezgiye dönüştürür. James Martineau’dan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Kutsal ve yüce Babam, bende Sana hoş gelmeyen tüm ruhsal tembelliği ve düzensizliği kaldır. Senin huzuruna ciddiyet, alçakgönüllülük ve hakikatle çıkmayı bana öğret.

Kalbimi Senin muhteşem Yasanla eğit. Buyrukların beni bütünüyle şekillendirsin ve hayatımı Senin mükemmel düzeninin bir yansıması yapsın.

Ey sevgili Rab, zayıf ve dikkatsiz olsam da, Senin benimle paydaşlık kurmaya davet ettiğin için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan günlerimi düzenleyen bir pusula gibidir. Buyrukların, dualarımı doğru yöne yönlendiren sabit yıldızlar gibidir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Dünyayı ve dünyada olan şeyleri sevmeyin. Eğer biri dünyayı severse, Babadan gelen sevgi onda yoktur.” (1. Yuhanna 2:15)

Eğer kalplerimiz bu dünyanın zenginliklerine, kaygılarına ve boş gösterişlerine bağlıysa, imanımızın tüm dış görünüşü zayıf, boş — ve çoğu zaman da faydasız olur. Dua eden biri gibi konuşabiliriz, başkalarının önünde dindar görünebiliriz ve hatta gerçeğin açık bir savunucusu olarak kendimizi güçlü tutabiliriz. Fakat bu dünyanın ruhuyla doluysak, Rab ile derin ve tatlı bir paydaşlığı asla deneyimleyemeyiz. Bölünmüş bir yürek ne çarmıhın ağırlığını hisseder ne de tahtın görkemini.

Tanrı ile gerçek paydaşlığı tanımak için, O’nunla savaş halinde olan bu dünyadan uzaklaşmamız gerekir. Bu da Rab’bin yüce Yasasına itaatle başlar. Eski Antlaşma peygamberlerine ve İsa’ya verilen yüce buyruklar bizi dünyadan ayırır ve Tanrı’ya yaklaştırır. Onlar niyetlerimizi arındırır, gözlerimizi temizler ve içimizde yalnızca Baba’yı hoşnut etme arzusu uyandırır. Bu Yasaya göre yaşadığımızda, dünyanın cazibesi kaybolur ve gerçek içimizde diri ve güçlü olur.

Dünyanın ruhuyla bağını kopar. Baba, Oğul’a itaat edenleri kutsar ve onları bağışlanma ile kurtuluşa gönderir. Rab’bin muhteşem buyrukları seni ruhsal soğukluktan kurtarsın. İtaat bize bereket, özgürlük ve kurtuluş getirir — ve bizi yaşayan Tanrı ile gerçek bir paydaşlığa götürür. J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın, Rab dilerse görüşmek üzere.

Benimle dua et: Kutsal Baba, beni bu dünyanın zincirlerinden kurtar. Boş ve yüzeysel bir imanla yetinmeyeyim, fakat bütün yüreğimle Seni arayayım.

Beni Senin görkemli buyruklarınla yönlendir. Senin yüce Yasan beni dünyadan ayırsın ve Sana yaklaştırsın ki, gerçek paydaşlığı deneyimleyeyim.

Ey sevgili Rab, Sana şükrediyorum; çünkü beni dünyevi şeylerin boşluğuna mahkûm etmiyorsun. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan, dünyanın karanlığını kovup aydınlatan bir kandil gibidir. Senin buyrukların, beni aldatmacadan çekip çıkaran sevgi bağları gibidir. Bu duamı değerli İsa’nın adıyla ediyorum, amin.

“Her güne kendi derdi yeter” (Matta 6:34).

Hiçbir insan yalnızca bir günün yüküyle çökmüş değildir. Asıl mesele, bugünün yanına henüz gelmemiş olan yarının kaygılarını da yüklenmeye çalışmamızdır—işte o zaman yük dayanılmaz hale gelir. Rab bize böyle bir yükü asla buyurmadı. Eğer kendimizi geleceğe dair kaygılar altında ezilmiş buluyorsak, bu, O’nun bize vermediği bir yükü omuzladığımızın işaretidir. Tanrı, bugünü sadakatle yaşamamıza ve geleceği O’na teslim etmemize davet ediyor; çünkü O zaten orada, her şeyle ilgileniyor.

Tanrı’nın görkemli Yasası bize denge ve güvenle yaşamayı öğretir. Eski Antlaşma peygamberlerine ve İsa’ya verilen yüce buyruklar, elimizden gelen iyiliği bugün yapmamızı, henüz gelmemiş olan için umutsuzluğa kapılmamamızı öğretir. Rab’bin muhteşem Yasası’na itaat etmek bizi huzura götürür; çünkü bu yasa bizi şimdiki zamanda tutar ve Babanın sürekli bakımına güvenmemizi sağlar.

Yarının yükünü vaktinden önce taşımayın. Baba, Oğul’a itaat edenleri bereketler ve onları bağışlanma ile kurtuluşa yönlendirir. Rab’bin olağanüstü buyrukları günlük rehberiniz olsun, her yeni şafakta yüreğinizi sağlamlaştırsın. İtaat bize bereket, özgürlük ve kurtuluş getirir—ve geleceğe dair gereksiz kaygıların yükünden kurtarır. -George MacDonald’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Her günün Rabbi, bugünü güven ve itaatle yaşamam için bana yardım et. Henüz gelmemiş olan bir gelecek için kaygılanmamama, Sen’de huzur bulmama izin ver.

Bana, Senin muhteşem Yasan aracılığıyla, bugün ne yapabiliyorsam ona odaklanmayı, iman ve sükunetle hareket etmeyi öğret. Buyrukların beni kaygıdan korusun ve huzur içinde yönlendirsin.

Ey sevgili Rab, Sana şükrediyorum; çünkü bana yarının yükünü taşımamı istemiyorsun. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan bana bilgelikle yol gösteren hafif bir yüktür. Buyrukların, beni güvenli yolda tutan raylar gibidir; her seferinde bir adım. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Her iyi armağan ve her mükemmel bağış yukarıdan gelir, ışıkların Babası’ndan iner; O’nda ne değişme ne de döneklik gölgesi vardır” (Yakup 1:17).

Yaratılışta gördüğümüz tüm güzellikler — tarlalarda, göklerde, insanlarda ve iyilik dolu davranışlarda — yalnızca Babanın mükemmelliklerinin yansımalarıdır. Her ışık huzmesi, her güzellik izi, yukarıda bulunan tükenmez Işık’tan küçük bir kıvılcımdır. Ruhsal gözlerimiz uyanık olursa, bu güzellik ifadelerini kendileri için değil, bizi tüm ışığın Kaynağı’na, ebedi Babaya götüren merdivenler olarak sevmeyi öğreniriz.

Böyle yaşayabilmek için gözlerimiz Tanrı’nın büyüleyici Yasası ile şekillenmelidir. Eski Antlaşma peygamberlerine ve İsa’ya verilen muhteşem buyruklar, dünyanın artık göremediğini açıkça görmeyi bize öğretir. Yasa, Tanrı’dan gelen mükemmel örneği bize gösterir ve ona itaat ettiğimizde, bu örneği günlük hayatımızda taklit etmeyi öğreniriz. Her kararımız, her tepkimiz, her eylemimiz, Yaratıcımızın ışığını yansıtma çabası olur.

Her gün, O’ndan gelen ışık huzmeleriyle yüksel. Baba, itaat edenleri affedilmek ve kurtuluş için Oğul’a gönderir ve kutsar. Rab’bin olağanüstü buyrukları yürüyüşünde Babanın görkemini yansıtan aynalar gibi olsun. İtaat etmek bize bereket, özgürlük ve kurtuluş getirir — ve bizi adım adım gerçek Işık’a yaklaştırır. -John Smith’ten uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Baba, dünyaya yayılmış her güzellik ışınında elini görmeyi bana öğret. Yaratılıştan hiçbir şey, Sana ait olan görkemi Senden almasın.

Hayatımı Senin muhteşem buyruklarınla yönlendir. Görkemli Yasan, beni kendi suretine şekillendirsin ve her gün sonsuz ışığına yükselmeme yardım etsin.

Ey sevgili Rab, her güzel ve gerçek olanın Senden geldiği için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, göğe giden yolu gösteren bir ışık demeti gibidir. Buyrukların, kim olduğunu yansıtmama yardım eden saf aynalar gibidir. Bu duamı değerli İsa’nın adıyla ediyorum, amin.

“Senin yasana sevenler büyük esenlik bulur, hiçbir şey onları sarsamaz” (Mezmurlar 119:165).

Gerçek sevgi, Tanrı’nın varlığıyla içimizde doğduğunda, başlı başına bir berekettir — koşullardan dolayı değil, Rab’bin özünü beraberinde getirdiği için. Sevgi ruhunun hüküm sürdüğü yerde yaşam, özgürlük ve huzur da vardır. Bu ilahi sevgi her şeyi dönüştürür: acılığın kökünü söker, bencilliğin acılarını iyileştirir, eksiklikleri karşılar ve ruhu sakinleştirir.

Bu esenlik gerçeği, Rab’bin büyüleyici buyruklarına itaat ettiğimizde başlar. Baba’nın Eski Antlaşma peygamberlerine ve İsa’ya verdiği görkemli Yasa sadece bize yol göstermez — bizi sevgiyle şekillendirir. Bu Yasa aracılığıyla ilahi sevgi ruhu içimizde yer bulur ve doğamızdaki her şey iyileşmeye başlar. Tanrı’nın isteğine itaat etmek bir yük değil, bir onarım yoludur; Yaratıcı’nın bizzat kendisi bizden çatışma, üzüntü ve katılığa yol açan her şeyi söküp atar.

Tanrı’nın sevgisinin içinizi dönüştürmesine izin verin. Baba, Oğul’a itaat edenleri kutsar ve onları bağışlanma ile kurtuluşa gönderir. Rab’bin muhteşem buyrukları sizin sürekli ortamınız olsun — yumuşak, sağlam ve özgürleştirici. İtaat etmek bize bereket, özgürlük ve kurtuluş getirir — ve bizi sevginin tatlı ortamında yaşanan bir hayata götürür. -William Law’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab dilerse.

Benimle dua et: Ebedi sevgi Babası, içimde her parçamı dönüştüren, iyileştiren ve dolduran gerçek sevgi ruhunu ek. Her günü bu yumuşak ve onarıcı ortamda yaşamamı sağla.

Beni Senin büyüleyici Yasan ile yönlendir. Buyrukların her türlü acılığı yok etsin ve içimde hafif, esenlik ve gerçek sevinç dolu bir yaşam doğursun.

Ey sevgili Rab, Senin sevgine sahip olduğum için Sana şükrediyorum; Senin sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, kalbimi yıkayan bir şefkat ırmağı gibidir. Buyrukların, ruhumu huzur içinde sallayan yumuşak bir melodinin notaları gibidir. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“İşte seni arıttım, ama gümüş gibi değil; seni sıkıntı ocağında denedim” (Yeşaya 48:10).

“Sınanma ateşi” Tanrı’nın yalnızca bazı kullarına özgü veya tuhaf bir şey değildir. Aksine, seçilmiş olan herkesin yolunun bir parçasıdır. Rab’bin kendisi, O’na ait olanların sıkıntı ocağında denendiğini açıkça bildiriyor. Bu, Tanrı tarafından çağrılan her ruhun, az ya da çok, acı yoluyla arıtıldığı anlar yaşayacağı anlamına gelir—bu tesadüf değil, ilahi bir tasarıdır.

Bu yüzden, Rab’bin görkemli Yasası imanlının hayatında çok gereklidir. Eski Antlaşma peygamberlerine ve İsa’ya verilen o yüce buyruklar, acının sürecin bir parçası olduğunu anlamamız için bizi hazırlar. Sürekli itaat, fırının harareti arttığında dimdik durmamız için bizi güçlendirir. Tanrı’nın Yasası’nın rehberliğinde yaşayan, denemeye şaşırmaz; aksine, bunu ait olmanın bir mührü ve olgunlaşmanın bir yolu olarak görür.

Eğer ateşin içinden geçiyorsan, cesaretini kaybetme. Baba, itaat edenleri Oğul’a bağışlanma ve kurtuluş için gönderir ve kutsar. Rab’bin olağanüstü buyruklarının acı ortasında seni ayakta tutan temel olmasına izin ver. İtaat etmek bize bereket, özgürlük ve kurtuluş getirir—ve bizi ateşte arıtılmış altın gibi sınar. -J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Arıtan Rab, sıkıntı ateşi beni sardığında, beni Senin seçtiğini hatırlamama yardım et. Ocağı reddetmeyeyim, aksine orada Sana yücelik vereyim.

En zor anlarda bile Senin görkemli Yasana itaat etmeyi bana öğret. Buyrukların, Senin elinle şekillenirken dimdik durmam için bana güç versin.

Ey sevgili Rab, beni yok etmek için değil, olgunlaştırmak için sınadığın için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Kudretli Yasan, yakmadan arıtan bir ateş gibidir. Buyrukların, beni Senin isteğine göre şekillendiren göksel aletlerdir. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Tanrı bizim sığınağımız ve gücümüzdür, sıkıntıda hep hazır yardımdır” (Mezmurlar 46:1).

Cesaretini topla. Çaresiz gibi görünen acılar bile ruhsal ilerleme için birer basamak haline gelebilir. Sıkıntını boşa harcama: Onu paydaşlığa dönüştür. Sık sık Rab’be yönel; O senin mücadelenin her ayrıntısını gözlemliyor — kendini zayıf, dağılmış ya da bunalmış hissetsen bile. Yardımı gönderen ve sıkıntını kutsamaya dönüştüren O’dur. Bütün bunların Babanın dikkatli gözleri önünde gerçekleştiğini bilmek, her sınavı huzur ve kararlılıkla, yumuşak huyluluk ve amaçla karşılaman için sana güç vermelidir.

İşte bu yüzden Tanrı’nın görkemli Yasası, ruhsal olarak olgunlaşmak isteyenler için vazgeçilmezdir. Baba’nın Eski Antlaşma’daki peygamberlere ve İsa’ya verdiği olağanüstü buyruklar, acımızı sevgi ve sadakat eylemi olarak sunmayı öğretir. İtaat, yüreğimizi sürekli olarak yukarıya kaldırmayı, Yüce Olan’ın yardımını aramayı ve sevincimizi koşullarda değil, Tanrı’ya ait olmanın gerçeğinde bulmayı öğretir. Bu bilinç, her sıkıntıyı, sadık bir Dost’a ve sonsuz bir Sığınağa sahip olmanın güveniyle karşılaştırıldığında küçük bir meseleye dönüştürür.

Sıkıntıların ruhunu ele geçirmesine izin verme. Baba, Oğul’a itaat edenleri bağışlanma ve kurtuluş için kutsar ve gönderir. Rab’bin görkemli buyrukları tesellinin temeli olsun. İtaat bize bereket, özgürlük ve kurtuluş getirir — ve hayatın fırtınaları ortasında bile bizi Kaya üzerinde sağlamlaştırır. -Francis de Sales’ten uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab dilerse.

Benimle dua et: Sadık ve merhametli Rab, acılarımı Senin önünde sevgi sunularına dönüştürmeyi bana öğret. Mücadeleden kaçmayayım, aksine Senin benimle olduğunu bilerek kararlılıkla durayım.

Beni Senin görkemli buyruklarınla yönlendir. Yüce Yasan, yorgun olduğumda bile yüreğimi Sana kaldırmama yardım etsin ve Sana ait olmanın verdiği huzurda dinlenmeyi öğreneyim.

Ey sevgili Rab, Sana şükrediyorum; çünkü Sen benim yardımcım, tesellim ve gücümsün. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, fırtına ortasında sağlam bir sığınak gibidir. Buyrukların, her şey yıkılıyor gibi göründüğünde beni ayakta tutan kollar gibidir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Rab, kırık kalplilere yakındır ve ruhu ezilmiş olanları kurtarır” (Mezmurlar 34:18).

Tanrı’yı hoşnut etmek isteyen bir ruh, haksızlıklar ve mantıksız tutumlarla başa çıkmayı öğrenmelidir. Zaman zaman, hiçbir sebep yokken sert veya yanlış anlaşılmış bir şekilde muamele göreceğiz. Yine de, huzur içinde kalmaya çağrılıyoruz; çünkü Tanrı’nın her şeyi sonsuz bir açıklıkla gördüğünün bilincindeyiz. O’nun gözünden hiçbir şey kaçmaz. Bize düşen, sakinliğimizi korumak, elimizden gelen azı sadakatle yapmak ve gerisini O’nun ellerine bırakmaktır.

Rab’bin muhteşem Yasası’na itaat ederek, haksızlıklar karşısında dengeli bir şekilde tepki vermeyi başarırız. Tanrı’nın görkemli buyrukları, Eski Antlaşma peygamberlerine ve İsa’ya verilenler, bize yumuşak huyluluk ve kararlılıkla karşılık vermeyi öğretir; böylece acının kalbimizi ele geçirmesine izin vermeyiz. Baba’nın isteğine itaat ettiğimizde, kaygısızca hareket etmeyi ve kontrolümüz dışında olan şeyleri uzak bir şeymiş gibi bırakmayı öğreniriz—sanki artık bize ait değilmiş gibi.

Değiştiremeyeceğin şeyler karşısında huzurunu koru. Baba, Oğul’a itaat edenleri bereketler, bağışlar ve kurtarır. Yüceler Yücesi’nin olağanüstü buyrukları, haksızlık kapını çaldığında senin demirin olsun. İtaat etmek bize bereket, özgürlük ve kurtuluş getirir—ve koşulların üstünde yaşamayı öğretir. -F. Fénelon’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Adil ve merhametli Baba, haksızlıklar karşısında sarsılmamayı bana öğret. Sınavların sebebini anlamasam da, Senin huzurunda dinlenmeyi bulayım.

Adımlarımı Senin muhteşem Yasana göre yönlendir. Buyrukların bana sükûnetle tepki vermeyi ve her şey üzerinde Senin bakışına güvenmeyi öğretsin.

Ey sevgili Rab, başıma gelen her şeyi gördüğün ve kusursuzca ilgilendiğin için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, kalbimi isyandan koruyan bir kalkan gibidir. Buyrukların, sıkıntılı ruhumu yatıştıran hafif bir meltem gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.

“Sen, amacı kararlı olana tam bir esenlik vereceksin, çünkü o Sana güveniyor” (Yeşaya 26:3).

Hayatımızdaki bazı sınavlar ve başarısızlıklar, ancak kendi gücümüzle aşılması imkânsız hale geldiğinde gerçekten ilahi bir nitelik kazanır. Tüm direncimiz tükendiğinde ve insani umudumuz kalmadığında nihayet teslim oluruz. Ancak asıl zorluk, hâlâ umudumuz varken hayatın acılarına ve kayıplarına karşı savaşmak—onları düşman olarak görmek—ve yenildikten sonra, onları Tanrı’nın elinden gelmiş birer lütuf gibi imanla kabul etmektir.

İşte tam da bu noktada Rab’bin görkemli Yasası hayati önem kazanır. Eski Antlaşma peygamberlerine ve İsa’ya verilen o yüce buyruklar, anlamadığımızda bile güvenmeyi öğretir. Bu Yasaya itaat etmek, acıdan isyan etmeden geçmemizi ve daha önce bir darbe olarak gördüğümüz şeyi ilahi planın bir parçası olarak kabul etmemizi sağlar. Tanrı’nın olağanüstü buyruklarında açıklanan iradesine itaat etmek, acının bile dönüşüm ve bereket aracı olabileceğini ayırt etmemize yardımcı olur.

Tanrı’nın zaten izin verdiği şeye karşı savaşma. Baba, Oğul’a itaat edenleri kutsar ve onları bağışlanma ve kurtuluşa gönderir. Rab’bin muhteşem buyrukları, gücün tükendiğinde ve umudun sarsıldığında senin rehberin olsun. İtaat, bize bereket, özgürlük ve kurtuluş getirir—ve istemediğimiz şeyleri bile imanla kabul etmemizi sağlar. -James Martineau’dan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Egemen Baba, gücüm tükendiğinde ve umudum kaybolduğunda, tamamen Sana teslim olmayı bana öğret. Senin işleyişine, acı şeklinde gelse bile, karşı koymamamı sağla.

Beni Senin muhteşem Yasan aracılığıyla güçlendir. Buyrukların, değiştiremeyeceğim şeyleri alçakgönüllülükle kabul etmemde bana yardımcı olsun; her şeyin Senin tarafından bir amacı olduğuna güveneyim.

Ey sevgili Rab, bana acı veren şeylerin bile Senin tarafından iyi bir şeye dönüştürülebileceği için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, teslimiyetimin huzur bulduğu bir kaya gibidir. Buyrukların, ruhun en karanlık vadilerini bile aydınlatan birer deniz feneridir. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Rab benim çobanımdır, eksiğim olmaz. Beni yemyeşil çayırlarda yatırır, sakin sulara götürür” (Mezmurlar 23:1-2).

Sadece ruhsal gözlerle görülebilen bir tür otlak vardır: yıllar boyunca Tanrı’nın ilahi sağlayışının bakımı. Rab’bin bizi nasıl yönlendirdiğine — iyi ve zor zamanlarda — bakmak için durduğumuzda, en basit nimetlerin bile, bir tabak yemek ya da bir barınak gibi, İyi Çobanımızın elinden geldiğini anladığımızda ne kadar tatlı ve özel hale geldiğini fark ederiz. Önemli olan sağlanan şeyin büyüklüğü değil, onu sağlayanın O olduğundan emin olmaktır.

Tanrı’nın bu derin bakımını kavramak, O’nun yüce Yasasına itaat edenlerin yüreğinde doğar. Muhteşem buyrukları aracılığıyla, O’nun elini en sıradan durumlarda bile tanımayı öğreniriz. Eski Antlaşma peygamberlerine ve İsa’ya verilen Yasa, bize şükran ve sezgiyle yaşamayı, dünyanın tesadüf gördüğü yerde amaç görmeyi ve çöllerde bile huzur bulmayı öğretir. Sağlayışın her ayrıntısı, yürek itaatle yürüdüğünde daha da tatlı olur.

İlahi sağlayışın çayırlarında otlamayı öğren. Baba, Oğul’a itaat edenleri kutsar ve onları bağışlanma ve kurtuluş için gönderir. Rab’bin olağanüstü buyrukları, Tanrı’nın günlük bakımını tanıman için bir mercek olsun. İtaat etmek bize bereket, özgürlük ve kurtuluş getirir — ve her “bir tutam samanı” sevgi şölenine dönüştürür. -J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Rabbim, Çobanım, en küçük şeylerde bile Senin bakımını görebilmem için gözlerimi aç. Ne kadar basit görünürse görünsün, hiçbir nimeti küçümsemememi sağla.

Görkemli Yasan aracılığıyla bana günlük desteğine güvenmeyi öğret. Buyrukların, her ayrıntıda sadakatini tanımama yol göstersin.

Ey sevgili Rab, sağlayışının her gün bana ulaştığı için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, ruhumun dinlendiği yeşil otlak gibidir. Buyrukların, ruhumu güçlendiren saf bir gıda gibidir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.