“Tanrı’nın sözünü işitenler ve onu tutanlar ne mutlu” (Luka 11:28).

İman temeldir, çünkü bizi Tanrı’nın her vaadine bağlar ve her türlü berekete giden yolu açar. Ancak, yaşayan iman ile ölü iman arasında derin bir fark vardır. Sadece akılla inanmak hayatı dönüştürmez. Birinin adına bir mevduat olduğuna inanıp onu hiç almaya gitmemesi gibi, birçok kişi Tanrı’ya inandığını söyler ama O’nun vaat ettiklerini sahiplenmez. Gerçek iman, yürek harekete geçtiğinde, güven eyleme dönüştüğünde kendini gösterir.

Bu yüzden, yaşayan iman ile Tanrı’nın muhteşem Yasası’na ve O’nun görkemli buyruklarına itaat arasındaki ayrılmaz bağı anlamamız gerekir. Birçok kişi Tanrı’nın iyi, adil ve mükemmel olduğunu kabul eder, fakat O’nun peygamberler ve bizzat Mesih aracılığıyla verdiği buyrukları reddeder. Bu, meyve veren iman değildir. Tanrı planlarını itaat edenlere açıklar ve işte bu itaatkâr iman, bereketlerin kapısını açar ve ruhu Oğul’a yönlendirir. İmansızlık sadece Tanrı’yı inkâr etmek değildir, O’nun buyurduklarını görmezden gelmektir.

Bu nedenle, imanını gözden geçir. O sadece sözde kalmasın, yaşanmış bir hayat olsun. İtaat eden iman canlı, güçlü ve etkilidir. Gerçekten inanan, Rab’bin yollarında yürür ve O’nun hazırladığı her şeyi tecrübe eder. İtaat eden bu imanda ruh yön, güvenlik ve sonsuz yaşama giden yolu bulur. D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, bana sadece sözde kalan bir imanla değil, yaşanmış bir imanla yaşamayı öğret. Yüreğim her zaman Senin isteğine göre hareket etmeye hazır olsun.

Tanrım, beni iman ile itaati birbirinden ayırmaktan koru. Sana tamamen güveneyim ve Rab’bin açıkladığı her buyruğu onurlandırayım; çünkü bunun güvenli yol olduğunu biliyorum.

Ey sevgili Rab, bana yaşayan imanın itaatle birlikte yürüdüğünü gösterdiğin için Sana teşekkür ederim. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan, Senin isteğinin sadık ifadesidir. Senin buyrukların, imanımın canlı ve meyveli olmasını sağlayan yoldur. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Rab’bi bekleyenler güçlerini tazeleyecekler” (Yeşaya 40:31).

Gelecekteki denemeler hakkında endişeyle yaşamak ile, onlar gelirse onlarla yüzleşmeye hazır olmak arasında büyük bir fark vardır. Endişe zayıflatır; hazırlık ise güçlendirir. Hayatta zaferle ilerleyen kişi, kendini disipline eden, zor zamanlara, dik yokuşlara ve en çetin mücadelelere hazırlanan kişidir. Ruhsal alanda da bu böyledir: Sadece krizlere tepki veren değil, her gün ruhunu besleyen ve sınav geldiğinde ruhunu ayakta tutacak içsel bir birikim inşa eden kişi kazanır.

Bu birikim, Tanrı’nın muhteşem Yasası’na ve O’nun değerli buyruklarına göre yaşamayı seçtiğimizde oluşur. Günlük itaat, sessiz, sağlam ve derin bir güç oluşturur. Tanrı planlarını itaatkâr olanlara açıklar ve kötü günde ayakta kalanlar da onlardır. Peygamberler, elçiler ve öğrenciler gibi, sadakatle yürüyen kişi de hazırlıklı yaşamayı öğrenir—fazladan yağıyla, hazır lambasıyla ve yüreği Baba’nın isteğiyle uyumlu olarak.

Bu yüzden, yarın için kaygılı yaşamayın. Bugün itaatkâr yaşayın. Tanrı’nın gerçeğiyle her gün beslenen kişi, kadehi boşaldığında paniğe kapılmaz; çünkü nereden yeniden dolacağını bilir. Baba bu sürekli sadakati görür ve hazırlıklı ruhu Oğluna yönlendirir; orada güvenlik, bağışlanma ve yaşam bulur. J. R. Miller’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab bize izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, bana kaygılı değil, hazırlıklı yaşamayı öğret. Zor günler gelmeden önce ruhumu güçlendirmeyi öğreneyim.

Tanrım, bana günlük sadakat geliştirmemde yardım et ki, imanım koşullara bağlı olmasın. Ruhsal birikimlerim, Senin buyruklarına sürekli itaatle oluşsun.

Ey sevgili Rab, huzurunda sessizce hazırlanmamı bana öğrettiğin için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, ruhumun güç bulduğu güvenli bir depodur. Buyrukların, lambamı aydınlık tutan yağdır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Neden üzgünsün, ey canım? Tanrı’yı bekle, çünkü O’nu yine öveceğim” (Mezmurlar 42:11).

Rab, umutlarımızı ruhumuzda büyütür; tıpkı bir demir çapayı büyütüp aynı zamanda gemiyi de güçlendiren biri gibi. O umudu büyüttüğünde, dayanma, güvenme ve ilerleme kapasitemizi de artırır. Gemi büyüdükçe taşıdığı yük de artar—ama her şey mükemmel bir orantı içinde büyür. Böylece umut, perdeyi aşarak Tanrı’nın huzuruna daha derin kök salar ve O’nun sonsuz vaatlerine sıkıca tutunur.

Gerçek umut başıboş dolaşmaz; sadakate demir atar ve ruhun çapayı daha derine atmasına izin verir, Yaratıcının değişmeyen sevgisine ve O’nun amaçlarının sağlamlığına tutunur. Buyruklarda yürüdüğümüzde, umut kırılgan olmaktan çıkar ve her fırtınayı aşabilecek sakin bir inanca dönüşür.

Bazen bu umut öyle genişler ki neredeyse tam bir kesinliğe ulaşır. Bulutlar dağılır, ruh ile Tanrı arasındaki mesafe kaybolur gibi olur ve yürek huzur içinde dinlenir. Tanrı’nın güçlü Yasasına itaat ederek yaşamayı arayanlar, bu sonsuz dinlenişin ön tadına varır ve güvenle ilerler; çünkü Baba’nın hazırladığı limana güvenle ulaştırılacaklarını bilirler. J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, umudumu güçlendirdiğin ve Sana daha derin güvenmeyi öğrettiğin için Sana teşekkür ediyorum. Ruhumun Senin sadakatinde dinlenmeyi öğrenmesini sağla.

Tanrım, sürekli itaat içinde yaşamama yardım et ki umudum Senin isteğinde sağlamca demir atsın. Asla geçici duygulara değil, Senin belirlediğine dayanayım.

Ey sevgili Rab, umudumu artırdığın ve beni güvenle yönlendirdiğin için Sana teşekkür ediyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan ruhumun sağlam çapasıdır. Buyrukların, beni sonsuz, değişmeyen ve sadık Tanrı’ya bağlayan güvenli bağdır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Eğer dünya sizden nefret ederse, bilin ki, sizden önce benden nefret etti” (Yuhanna 15:18).

İsa Mesih, bu dünyada yürümüş en saf varlık olarak, reddedildi, suçlandı ve çarmıha gerildi. Tarih, sürekli bir gerçeği ortaya koyar: kötülük kutsallığa tahammül edemez ve ışık karanlığı rahatsız eder. Saf olan, saflığı olmayanı açığa çıkarır; adil olan, adaletsizi yüzleştirir ve bu yüzden karşıtlık her zaman var olmuştur. Bu düşmanlık sona ermedi, sadece biçim değiştirdi.

Tam da bu ortamda, Tanrı’nın güçlü Yasasına ve O’nun muhteşem buyruklarına itaat ederek yaşamanın gerekliliği öne çıkar. Kötülüğün saldırılarına karşı gerçek koruma, insan stratejilerinden değil, hayatı Yaratıcı’nın buyurduğu şekilde hizalamaktan gelir. İtaat ettiğimizde, Tanrı tarafından güçlendiriliriz ve O, düşmanın aşamayacağı bir sınır koyar. Rab, planlarını itaatkâr olanlara açıklar ve bu sadakatte güç, ayırt etme ve güvenlik buluruz.

Bu nedenle, dünyayı memnun etmeye çalışmayın ve karşıtlığa şaşırmayın. İtaat etmeyi seçin. Hayatınız Yaratıcı’nın isteğiyle uyumlu olduğunda, hiçbir kötülük gücü Tanrı’nın kendi halkının etrafına koyduğu korumayı aşamaz. İtaat sadece ruhu korumaz — onu sağlam, korunaklı ve sona kadar yürümeye hazır tutar. D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Babam, karşıtlıktan korkmamayı ve reddedilme karşısında geri çekilmemeyi bana öğret. Sadakat pahalıya mal olsa bile, sağlam kalmamı sağla.

Tanrım, Rabbin buyurduğu her şeyde itaat edebilmem için kalbimi güçlendir. İnsanların onayından çok Senin korumana güvenmemi sağla.

Ey sevgili Rab, bana itaatin güvenli bir kalkan olduğunu gösterdiğin için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan, etrafımda yükselttiğin surdur. Senin buyrukların, beni koruyan ve ayakta tutan güçtür. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Kim benim uğruma hayatını kaybederse, onu bulacaktır” (Matta 16:25).

Kendi hayatını her ne pahasına olursa olsun korumaya çalışmak, hayatı boşaltmanın en hızlı yoludur. Bir kişi, risk gerektiren görevden kaçarsa, kendini adama isteyen hizmetten uzak durursa ve fedakârlıktan kaçınırsa, sonunda hayatını küçük ve amaçsız bir şeye dönüştürür. Kendini aşırı korumak, durgunluğa yol açar ve ruh, er ya da geç, her şeyi koruduğunu — ama gerçekten önemli olanı koruyamadığını fark eder.

Buna karşılık, gerçek tatmin, İsa’nın örneğini izlemeyi ve Tanrı’nın muhteşem Yasasına ve O’nun yüce buyruklarına itaat ederek yürümeyi seçtiğimizde doğar. Sadık kullar böyle yaşadı: kendilerini tamamen Baba’nın iradesine teslim ederek. Tanrı, planlarını itaatkâr olanlara açıklar ve onları Oğul’a yönlendirir; çünkü sadakatle sunulan bir hayat, Yaratıcı’nın elinde kutsal bir araca dönüşür. İtaat etmek bedel ister, fedakârlık gerektirir, ama sonsuz meyveler üretir.

Bu yüzden, hayatını kaybetmekten korkarak onu kendine saklama. Onu Tanrı’ya yaşayan bir kurban olarak sun, O’na her şeyde hizmet etmeye hazır ol. Baba’nın iradesine teslim olan, hayatını boşa harcamaz — her adımını sonsuz bir yatırıma dönüştürür ve amaçla Krallığa doğru yürür. J. R. Miller’dan uyarlanmıştır. Yarın, Rab isterse görüşmek üzere.

Benimle dua et: Sevgili Baba, kendimi sana teslim etmekten korkmadan yaşamamı öğret. Beni rahat ve bedelsiz bir imandan kurtar.

Tanrım, fedakârlık gerektirse bile itaat etmeye cesaret ver. Hayatım, Senin belirlediğin her şeyi yerine getirmek için hazır olsun.

Ey sevgili Rab, beni yaşamaya değer bir hayata çağırdığın için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun, benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan, hayatımın anlam bulduğu yoldur. Senin buyrukların, Sana sunmak istediğim yaşayan bir sunudur. Bu duamı değerli İsa’nın adıyla ediyorum, amin.

“Rab’be seslenin, O yakındayken” (Yeşaya 55:6).

Pek çok Hristiyan, merhamet tahtının bulutlarla örtülü göründüğü zamanlardan geçer. Tanrı gizli, uzak ve sessiz gibi görünür. Gerçek bulanıklaşır ve yürek, yolu net göremez ve kendi adımlarında güven hissedemez. İçine baktığında, sevgiden çok az iz ve zayıflık ile yozlaşmanın birçok işaretini bulur; bu da ruhunu hüzne boğar. Kendisi aleyhine lehine olduğundan daha çok sebep görür ve bu da Tanrı’nın tamamen uzaklaştığından korkmasına neden olur.

Tam da ruhun bu karmaşasında, Rab’bin muhteşem buyruklarına itaat etme gerekliliği belirginleşir. Tanrı’nın Yasası’nın sağlamlığı üzerinde yürüyen için yol kaybolmaz; itaatsizler ise kendi gölgelerine takılır. İsa, yalnızca itaat edenlerin Baba tarafından Oğul’a gönderildiğini öğretti — ve işte bu gönderilişte ışık geri döner, zihin aydınlanır ve ruh yön bulur. Yüreğini ilahi buyruklara teslim eden, itaatin bulutları dağıttığını ve hayat yolunu yeniden açtığını fark eder.

Bu yüzden, gökyüzü kapalı göründüğünde, itaate daha da sıkı sarıl. Duygularının imanını yönetmesine izin verme. Baba, buyruklarını onurlandıranlara bakar ve ruhu doğru yola geri döndüren de O’dur. İtaat, her zaman karmaşa ile huzur, şüphe ile Oğul’a gönderiliş arasında bir köprü olacaktır. J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Rab, bazen ruhumu saran karışık duygular arasında kaybolmamam için bana yardım et. Gökyüzü kapalı göründüğünde bile Sana bakmayı bana öğret.

Tanrım, yüreğimi güçlendir ki, duygularım aksini söylese bile Senin buyruklarına sadık kalabileyim. Senin Sözün, üzerinde yürüdüğüm sağlam temel olsun.

Ey sevgili Rab, bana itaat etmeyi seçenin ışığa kavuşacağını hatırlattığın için Sana şükrediyorum. Senin sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan her gölgeyi dağıtan bir aydınlıktır. Senin buyrukların, ruhumun huzur bulduğu sağlam yoldur. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Ama Rab gerçek Tanrı’dır; O, yaşayan Tanrı’dır ve sonsuz Kral’dır” (Yeremya 10:10).

İnsanın kalbi hiçbir zaman sahte tanrılarda tatmin bulmamıştır. Zevk, zenginlik veya herhangi bir felsefe, Yaratıcı’nın varlığının eksik olduğu bir ruhu dolduramaz. Ateist, deist, panteist — hepsi düşünce sistemleri kurabilirler, fakat hiçbiri gerçek umut sunmaz. Sıkıntı ve hayal kırıklığı dalgaları şiddetle yükseldiğinde, çağıracakları kimse yoktur. İnançları cevap vermez, teselli etmez, kurtarmaz. Kutsal Kitap zaten şöyle bildirmiştir: “Tütsü yaktıkları tanrılara yakaracaklar, ama onlar sıkıntı zamanında onları kurtaramayacaklar.” Bu yüzden şunu kesin bir şekilde söyleyebiliriz: onların kayası bizim Kayamız gibi değildir.

Ve bu güvence yalnızca Tanrı’nın yüce Yasası’na ve O’nun olağanüstü buyruklarına uyanlar tarafından tecrübe edilir. İtaatkâr ruh asla yönsüz kalmaz, çünkü Baba sadık olanlara planlarını açıklar ve yalnızca onları bağışlanma ve kurtuluş için Oğul’a gönderir. Putlar başarısız olurken ve insan felsefeleri çökerken, itaat yolu sağlam ve aydınlık kalır. Peygamberlerde böyleydi, öğrencilerde böyleydi ve bugün de böyledir.

Bu nedenle, Rab’be sadakatle sarıl. Kurtaramayan her şeyi bırak ve sonsuza dek yaşayan ve hükmeden O’na yaklaş. İtaatte yürüyen asla umutsuz kalmaz, çünkü hayatı gerçekten destekleyen tek Kaya’ya dayalıdır. D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab dilerse.

Benimle dua et: Sevgili Babam, çünkü Sen yaşayan, sadık ve hazır Tanrı’sın, Sana şükrediyorum. Yalnızca Sende ruhum gerçek huzuru bulur.

Tanrım, beni sahte ve boş olan her şeyden koru. Bana itaat içinde yaşamayı ve beni Senin gerçeğinden uzaklaştıracak her yolu reddetmeyi öğret. Buyrukların her zaman benim tercihim olsun.

Ey sevgili Rab, her şey çökerken Senin Yasan’ın beni ayakta tuttuğu için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, ruhumu ayakta tutan Kayadır. Buyrukların, her sıkıntıda bana eşlik eden kesinliktir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Ah, Rab! Senin öğüdün büyüktür ve işin muhteşemdir” (Yeremya 32:19).

Doğanın yasalarından sanki soğuk, katı ve otomatik güçlermiş gibi bahsederiz. Oysa her birinin arkasında bizzat Tanrı vardır ve her şeyi kusursuzca yönlendirir. Evreni yöneten kör bir makine yoktur—her şeyin merkezinde sevgi dolu bir Baba bulunur. Tanrı’yı sevenler için her şey iyilikle sonuçlanır, çünkü her şeyin üzerinde her şeyi ayakta tutan O’nun ilgisi vardır. Bir bakıma, Tanrı tüm evreni her bir yaşam için belirlediği amaca hizmet edecek şekilde düzenler.

Bu ilgi, biz Tanrı’nın muhteşem Yasasına ve O’nun harika buyruklarına uymayı seçtiğimizde daha da açık bir şekilde kendini gösterir. İtaat, yüreğimizi Yaratıcımızın yüreğiyle hizalar ve böylece hayat düzene girer. Doğa, koşullar, zorluklar ve zaferler—hepsi Rab’bi onurlandıran ruhun lehine çalışmaya başlar. Tanrı, planlarını yalnızca itaat edenlere açıklar; böylece her sadık kişiyi korur, yönlendirir ve bağışlanma ile kurtuluş almak üzere Oğluna gönderir. Güvendiğimiz ve itaat ettiğimizde, yaratılışın en güçlü kuvvetleri bile bizim için iyilik aracı olur.

Bu yüzden, güvenini Babaya sıkıca bağla ve O’nun buyruklarına boyun eğerek yaşa. İtaatkâr ruh, yaşamın baskıları altında asla ezilmez; çünkü evrenin Yaratıcısı tarafından korunur. İtaat ettiğimizde, çevremizdeki her şey Tanrı’nın amacına uygun hale gelir—ve O’nun esenliği her adımımızda bizimle olur. J.R. Miller’dan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, sevgisinin var olan her şeyi yönettiği için sana teşekkür ederim. Yaratılışta Senin kontrolün dışında hiçbir güç yoktur.

Tanrım, bana güven ve itaat içinde yaşamam için yardım et; çünkü Senin, Sana saygı gösterenler için her şeyi iyiliğe yönlendirdiğini biliyorum. Hayatım her zaman Senin isteğinle uyumlu olsun.

Ey sevgili Rab, Senin yollarını izleyenlerle doğanın bile iş birliği yaptığını bildiğim için sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, hayatımı ayakta tutan mükemmel düzendir. Buyrukların her günüm için koruma ve yönlendirmedir. Bu duamı değerli İsa’nın adıyla ediyorum, amin.

“Öğret bana, Ya Rab, Senin yolunu, ve Senin gerçeğinde yürüyeceğim” (Mezmurlar 86:11).

Canlı bir ruh, ruhsal durgunluk düşüncesine katlanamaz. Gerçekten Tanrı’yı tanıyan kişi, ilerleme, büyüme ve anlayışını derinleştirme arzusuyla huzursuzluk hisseder. Sadık bir kul kendine bakar ve ne kadar az bildiğini, ruhsal kazanımlarının ne kadar yüzeysel olduğunu ve görüşünün ne kadar sınırlı olabileceğini fark eder. Geçmişteki başarısızlıklarının bilincini taşır, bugünün kırılganlığını hisseder ve tek başına gelecekte nasıl yürüyeceğini bilmediğini kabul eder.

Tam da bu noktada, Tanrı’nın yüce Yasası’na ve O’nun değerli buyruklarına dönme çağrısı ortaya çıkar. İlerlemek isteyen ruh, sadakat olmadan ilerlemenin mümkün olmadığını ve itaat etmenin güvenle büyümenin tek yolu olduğunu anlar. Tanrı, planlarını yalnızca itaatkâr olanlara açıklar; işte bu itaat, kapıları açar, adımları güçlendirir ve yüreği, Baba’nın zamanında Oğul’a gönderilmek için hazırlar. İleri gitmek isteyen herkes, tüm sadık kulların — peygamberlerin, elçilerin ve öğrencilerin — izlediği yolda yürümelidir.

Bu nedenle, yüreğini her gün itaat içinde yaşamaya sabitle. Kendi gücünle değil, asla değişmeyen Rab’bin Yasası’nın rehberliğiyle ilerle. Bu şekilde yürümeye karar veren ruh sadece büyümez, aynı zamanda amaç, açıklık ve güç bulur — ve Baba onu Oğul’a, geçmeyen yaşamı miras alması için yönlendirecektir. J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Babam, her türlü ruhsal durgunluğu reddetmem ve daima Senin isteğine doğru ilerlemeye çalışmam için bana yardım et. Yüreğim, Senin bende yapmak istediklerine karşı hassas kalsın.

Tanrım, alçakgönüllülük ve sadakatle yürümem için bana güç ver; sınırlamalarımı kabul ediyorum ama Senin, buyruklarına itaat edenlerin her adımını yönlendirdiğine güveniyorum.

Ey sevgili Rab, bana yalnızca Senin Yasana uyarak gerçekten ilerleyebileceğimi hatırlattığın için teşekkür ederim. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan, ruhum için sağlam bir yoldur. Senin buyrukların, attığım her adım için güvenli bir rehberdir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Beni kendi gerçeğine yönelt ve bana öğret, çünkü Sen benim kurtuluşumun Tanrısısın” (Mezmurlar 25:5).

Birçok kişi ibadetlerde başkalarına yardım edemiyor çünkü aslında kendi ruhsal durumlarından emin değiller. Kalp hâlâ boğulma korkusu yaşarken birine el uzatmak zordur. Ayakları sağlam bir zeminde olmayan kimse başkasını kurtaramaz. Sarsıntılı sulardan birini çekmeden önce, kişinin kendisinin sabitlenmiş olması gerekir—yolundan, gerçeğinden ve yaşamından emin olması gerekir.

Ve bu sağlamlık, yalnızca bir kişi Tanrı’nın harika Yasasına ve O’nun muhteşem buyruklarına teslim olduğunda doğar. Ruhsal güvenlik duygulardan ya da sözlerden gelmez; o, itaatten doğar. Bütün sadık kullar—peygamberler, elçiler ve öğrenciler—bu inanca sahipti çünkü Baba’nın buyurduklarını yerine getirerek yaşıyorlardı. Tanrı, planlarını yalnızca itaatkâr olanlara açıklar ve yalnızca onlar bağışlanma ve kurtuluş için Oğul’a gönderilir. Ruh sadakatle yürüdüğünde, nerede olduğunu ve nereye gittiğini bilir—ve o zaman başkalarına otorite ve huzurla yardım edebilir.

Bu nedenle, adımlarını itaate sabitle. Yüreğin Rab’bin Yasasında kökleştiğinde, hiçbir şey seni sarsamaz ve Tanrı’nın elinde faydalı bir araç olursun. Tanrı’da kendi zeminini bulan kişi, nihayetinde güven ve amaçla başkasına el uzatabilir. D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, ayaklarımı Senin gerçeğinde sabit kıl ki korkusuz ve güvende yaşayayım. Senin önünde açıkça yürümeyi bana öğret.

Tanrım, hayatımın istikrarlı ve imanımın sarsılmaz olması için buyruklarına sadakatle itaat etmeme yardım et. Senin isteğinde sağlamlaşmadan başkalarına yardım etmeye asla kalkışmayayım.

Ey sevgili Rab, itaatin bana sağlam bir temel verdiği için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan, adımlarımın güvenli temelidir. Buyrukların, imanımı ayakta tutan dayanağımdır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.