“Ben hayat ekmeğiyim; bana gelen asla acıkmaz, bana iman eden asla susamaz” (Yuhanna 6:35).

İnsan ruhu için besin ve yüreği için huzur arayışıyla yaşar, fakat genellikle yanlış yerlerde arar. Dünya doyurmayı vaat eder, ama gerçekten içimizi besleyen şeyi asla sunmaz. Kişi bu yolda ısrar ederse, sonunda yorgun, hayal kırıklığına uğramış ve boş kalır. Gerçek destek ve gerçek dinlenme, yalnızca Çoban’a yaklaştığımızda bulunur.

İşte tam bu noktada, Yaratıcı’nın parlayan buyrukları pratik önemini gösterir. Eski Antlaşma peygamberlerine ve İsa aracılığıyla verilen Yasa, gerçek besinin ve güvenli dinlenmenin nerede bulunacağını gösterir. Tanrı, itaat edenleri saf olana yaklaştırır, yalnızca ruhu yoran oyalayıcılardan uzaklaştırır. İtaat etmek, bakım, yönlendirme ve koruma almak için doğru yere yerleşmemizi sağlar.

Bugün, karar senin önünde: Dünyada aramaya devam mı edeceksin, yoksa Tanrı’nın isteğine göre yürümeyi mi seçeceksin? Rab’bin eşsiz buyruklarını izlediğinde, ruhun güçlendiği ve yüreğin huzur bulduğu yere yönlendirilirsin. Bu yol ne yanıltır ne de hayal kırıklığına uğratır. Baba, itaat edenleri kutsar ve onları İsa’ya gönderilmek üzere hazırlar. J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab isterse.

Benimle dua et: Rab, çoğu zaman huzur ve tatmini var olmayan yerlerde aradığımı kabul ediyorum. Yalnızca Senin bulunduğun yerde ve ruhumun gerçekten beslenebileceği yerde aramayı öğrenmek istiyorum. Beni Sana yaklaştır.

Bana itaat etmek için güç, yönünü anlamak için hassasiyet ve doğru yolda kalmak için sebat ver. Yalnızca yoran hayallere kapılmamamı sağla ve bana hayat veren şeyi seçmeyi öğret. Adımlarım Senin isteğinle yönlendirilsin.

Ey sevgili Rab, bana gerçek besin ve huzuru nerede bulacağımı gösterdiğin için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan, yorgun ruhu güçlendiren bol otlak gibidir. Buyrukların, susamış yüreği besleyen saf kaynaklardır. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Ne güçle ne de kuvvetle, fakat Benim Ruhumla olur, diyor Orduların Rab’bi” (Zekeriya 4:6).

Her Şeye Kadir Tanrı, Musa’nın değneğiyle birleştiğinde, o basit araç yeryüzündeki tüm ordulardan daha değerli hale geldi. Ne adamda ne de nesnede olağanüstü bir şey vardı; güç, Tanrı’nın onlar aracılığıyla harekete geçmeye karar vermesindeydi. Felaketler geldi, sular değişti, gökler cevap verdi — bunlar Musa büyük olduğu için değil, Tanrı onunla olduğu için oldu. Rab onun yanında olduğu sürece, başarısızlık bir ihtimal değildi.

Bu gerçek, Tanrı’nın muhteşem Yasası’nın ve O’nun yüce buyruklarının rolünü anladığımızda canlı kalır. Güç asla insani araçlarda olmadı, fakat hizmetkârı Yaratıcı’ya bağlı tutan itaatteydi. Tanrı planlarını itaatkâr olanlara açıklar ve işte bu sadakatte gücünü gösterir. Musa ilahi varlıkla desteklenerek yürüdüğü gibi, itaat etmeyi seçen herkes kendisinden gelmeyen bir destek, yönlendirme ve yetki bulur.

Bu nedenle, kendi gücüne güvenme, zayıflığından da korkma. İtaatte yürümeye çalış, çünkü Tanrı orada kendini gösterir. Baba sadık bir yürek gördüğünde, harekete geçer, destekler ve o hayatı Oğul’a yönlendirir. Tanrı’nın bulunduğu yerde hiçbir engel O’nun isteğinden büyük değildir. D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, Senin varlığın olmadan hiçbir şey olmadığımı kabul ediyorum. Bana insani araçlara güvenmemeyi, tamamen Sana bağımlı olmayı öğret.

Tanrım, buyruklarına sadık kalmam için bana yardım et, çünkü gücünün itaatte ortaya çıktığını biliyorum. Hayatım her zaman Senin isteğinle uyumlu olsun.

Ey sevgili Rab, bana gücün benden değil, Senden geldiğini gösterdiğin için Sana teşekkür ediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Kudretli Yasan Senin gücünün hayatımda ortaya çıktığı kanaldır. Buyrukların, Senin varlığının bana eşlik ettiği güvenli yoldur. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Ne mutlu denemeye dayanan adama; çünkü, onaylandıktan sonra yaşam tacını alacaktır” (Yakup 1:12).

Çoğu zaman, hayatımızda hiç deneme olmasın, acı veren sınavlar olmasın, iyi, doğru, soylu ve temiz kalmanın zor olmadığı bir yaşam dileriz. Fakat bu erdemler asla kolayca oluşmaz. Onlar mücadele, çaba ve fedakârlıkla doğar. Tüm ruhsal yolculuk boyunca, vaat edilen toprak her zaman derin ve coşkun bir nehrin ötesindedir. Nehri geçmemek, o toprağa girmemek demektir. Gerçek büyüme, karar, cesaret ve Tanrı’nın izin verdiği yolu göğüsleme isteği gerektirir.

İşte burada Tanrı’nın muhteşem Yasası’nın ve O’nun görkemli buyruklarının değerini anlamamız gerekir. Denemelerin büyük bir kısmı, asıl amacı bizi Rab’be — denemeye gelmeyen O’na — yaklaştırmak olan Yasayı görmezden geldiğimiz için ortaya çıkar. Yasadan uzaklaştığımızda, güç kaynağından da uzaklaşırız. Ama itaat ettiğimizde, Tanrı’ya daha da yaklaşırız ve deneme gücünü kaybeder. Tanrı, itaatkâr olanlara planlarını açıklar, adımlarını güçlendirir ve ruhlarını hayatın zorlu geçitlerini aşmaya hazırlar.

Bu yüzden, sınavlardan kaçma ya da itaati küçümseme. Nehri geçmek yolun bir parçasıdır. Buyruklarda yürümeyi seçen, yön, güç ve ruhsal olgunluk bulur. Baba, bu sadakati görür ve itaatkârı, başlangıçtan beri hazırlanmış olan bereket diyarına girene dek ileriye taşır. J. R. Miller’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Babam, bana kolay bir yol değil, sadık bir yol istemeyi öğret. Sınavlarla cesaret ve sebatla yüzleşmeyi bana göster.

Tanrım, bana Senin Yasana itaatin beni Sana nasıl yaklaştırdığını ve denemeye karşı nasıl güçlendirdiğini göster. Senin benim iyiliğim için verdiğin buyrukları görmezden gelmeyeyim.

Ey sevgili Rab, beni Sana daha da yaklaştırmak için mücadeleleri bile kullandığın için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Kudretli Yasan, beni zorlu suların ötesine taşıyan köprüdür. Buyrukların, geçişte adımlarımı ayakta tutan güçtür. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Sizler, size söylediğim söz sayesinde zaten temizsiniz” (Yuhanna 15:3).

İlk olarak ruh, Kutsal Kitap’ın Sözü aracılığıyla arındırılır ve sonsuz yaşama uyandırılır. Tanrı, diri ve canlı bir paydaşlığı Oğlu ile oluşturmak, sürdürmek ve yenilemek için bu Sözü kullanır. İmanın gerçek deneyiminde bu tekrar tekrar doğrulanır: Bir ayet yürekte belirir, bir vaat sıcaklık ve güçle gelir ve bu Söz içimizde yol bulur. Dirençleri kırar, duyguları yumuşatır, içsel sertliği eritir ve tümüyle gerçekten sevilmeye layık olana yönelen canlı bir iman filizlenir.

Fakat her zaman böyle olmadığını da biliyoruz. Bazı dönemlerde Söz kuru, uzak ve tatsız görünebilir. Yine de Rab, merhametiyle, uygun zamanda onu tekrar tatlı kılar. Ve bu olduğunda fark ederiz ki, Söz sadece teselli etmez — aynı zamanda yönlendirir, düzeltir ve bizi itaate geri çağırır. Tanrı’nın muhteşem Yasası, Söz yüreğe uygulandığında hayat bulur. Tanrı, planlarını itaatkâr olanlara açıklar ve işte bu uyumda paydaşlık yenilenir ve ruh tekrar yaşam solumaya başlar.

Bu yüzden, Söz sessiz göründüğünde bile ona bağlı kalmaya devam et. Tanrı’nın zaten açıkladıklarına itaat etmeyi sürdür. Belirlenen zamanda Rab, Sözü’nü tekrar canlı ve değerli kılacaktır; sadık yüreği kendisiyle daha derin ve güvenli bir paydaşlığa götürecek ve bu ruhu Oğluna göndermeye hazırlayacaktır. J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Babam, ruhumun Senin Sözünle yıkandığı ve beslendiği için Sana şükrediyorum. Tatlılık hissetmediğimde bile, kararlı kalmam için bana yardım et.

Tanrım, Sözünü yüreğime diri ve dönüştürücü bir şekilde uygula. Kırılması gerekeni kır ve itaat etme kararımı güçlendir.

Ey sevgili Rab, Sana şükrediyorum ki, Senin zamanında Söz tekrar tatlı ve değerli olur. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, Söz yüreğimde onu aydınlattığında hayat olur. Buyrukların, beni gerçek paydaşlığa yönlendiren Senin canlı sesinin ifadesidir. Bu duamı değerli İsa’nın adıyla ediyorum, amin.

“Doğrulukla yürüyenler güvenle yürürler” (Süleyman’ın Özdeyişleri 10:9).

Bazen yolculuğumuz fırtınaya gömülmüş gibi görünür. Yol karanlıklaşır, gök gürültüsü korkutur ve etraftaki her şey ilerlememizi engelliyor gibi gelir. Birçok kişi tam orada vazgeçer, kaosun ortasında herhangi bir ışık görmenin imkânsız olduğunu düşünür. Fakat tecrübe gösterir ki, karanlık her zaman varış noktasında değildir — çoğu zaman sadece yürüdüğümüz seviyededir. Yükselmeye devam eden kişi, bulutların üzerinde gökyüzünün berrak ve ışığın bozulmadan kaldığını keşfeder.

İtaatsizlik bizi bulutlara bağlı tutarken, sadakat bizi tahtına daha yakın bir yere götürür; orada ışık asla sönmez. Tanrı, planlarını itaat edenlere açıklar ve ruhun, koşulların hakimiyetinde olmadan yürümeyi öğrendiği bu ruhsal yükselişte gerçekleşir. Baba, asi olanları Oğul’a göndermez; fakat yolu zor olsa bile itaat etmeyi seçenleri yönlendirir.

Bu yüzden, eğer şu anda her şey karanlık görünüyorsa, olduğun yerde kalma — yüksel. İtaatle ilerle, hayatını yücelt, adımlarını Yaratıcı’nın isteğiyle hizala. İtaatkâr evladın ayrıcalığı, fırtınaların üzerinde, Tanrı’dan gelen ışıkta yaşamak ve O’nun tarafından Oğul’a yönlendirilmek, orada bağışlanma, huzur ve yaşam bulmaktır. D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Babam, hayatın fırtınaları karşısında durmamam için bana yardım et. Yol zor ve karanlık göründüğünde bile yükselmeye devam etmeyi bana öğret.

Tanrım, etrafımdaki her şey beni vazgeçmeye zorlarken, itaat edebilmem için yüreğimi güçlendir. Senin benim için hazırladıklarının altında yaşamayı kabul etmeyeyim.

Ey sevgili Rab, beni şüphe ve korku bulutlarının üzerinde yaşamaya çağırdığın için Sana teşekkür ederim. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin kudretli Yasan, beni ışığa götüren yüce yoldur. Senin buyrukların, her türlü karanlığı dağıtan açıklıktır. Kıymetli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Yolunu Rab’be bırak; O’na güven, O gerekeni yapacaktır” (Mezmurlar 37:5).

Tanrı’yı hayatımızda gerçekten büyük bir yere koyuyor muyuz? O, günlük deneyimimizde canlı ve etkin bir konumda mı, yoksa yalnızca bazı manevi anlarda mı var? Çoğu zaman planlarımızı yapar, kararlarımızı alır ve her şeyi uygularız; fakat Rab’be hiç danışmayız. O’nunla ruhumuz ve manevi konular hakkında konuşuruz, ama O’nu günlük işlerimize, pratik zorluklarımıza, haftanın basit kararlarına dahil etmeyiz. Böylece, farkında olmadan, hayatımızın tüm bölümlerini Tanrı uzakmış gibi yaşarız.

Bu yüzden, Tanrı’nın muhteşem Yasasına ve O’nun parlak buyruklarına sürekli bağımlı yaşamayı öğrenmemiz gerekir. Rab, yalnızca ciddi anlarda danışılmak istemedi; tüm yolculuğumuzda bizimle olmak ister. Tanrı, planlarını O’na her ayrıntıda yer veren, itaatkâr olanlara açıklar. Küçük hayatımızı O’nun hayatına bağladığımızda, yön, açıklık ve güçle yaşamaya başlarız. İtaat, bizi kaynağa bağlı tutar ve böyle yürüyenleri Baba, Oğul’a yönlendirir.

Bu nedenle, hayatının hiçbir alanında Tanrı’yı dışlama. O’nu işine, kararlarına, zorluklarına ve sıradan günlerine dahil et. Rab’be bağlı yaşayan, her zaman yardım bulur ve ilahi doluluğundan ihtiyacı olan her şeyi güvenle almaya öğrenir. J. R. Miller’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Babam, hayatımın belirli anlarıyla Senden uzak kalmamam için bana yardım et. Her kararda, her görevde ve her günlük zorlukta Seninle yürümeyi bana öğret.

Tanrım, yalnızca büyük krizlerde değil, basit seçimlerde ve sıradan günlerde de Sana bağımlı olmak istiyorum. Hayatım her zaman Senin yönlendirmene açık olsun.

Ey sevgili Rab, hayatımın her anında benimle olmak istemeni Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, kalbimle Senin aranda canlı bir bağdır. Buyrukların, her zaman içmek istediğim kaynaktır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Sıkıntıdan önce yanlış yolda yürüyordum, ama şimdi Senin sözünü tutuyorum” (Mezmurlar 119:67).

Sınavların basit bir testi vardır: Sende ne ürettiler? Eğer acı, alçakgönüllülük, yumuşak huyluluk ve Tanrı’nın önünde daha kırık bir yürek getirdiyse, o zaman iyi bir amaca hizmet etmiştir. Eğer mücadeleler içten bir dua etmeye, derin iç çekişlere ve Rab’bin yaklaşması, ziyaret etmesi ve ruhu yenilemesi için gerçek bir yakarışa sebep olduysa, o zaman boşa gitmemiştir. Acı bizi Tanrı’yı daha ciddiyetle aramaya yönelttiğinde, meyve vermeye başlamış demektir.

Sıkıntı, sahte örtüleri kaldırır, ruhsal yanılsamaları ortaya çıkarır ve bizi tekrar sağlam olana yönlendirir. Tanrı, sınavları bizi daha samimi, daha ruhsal ve yalnızca O’nun ruhumuzu ayakta tutabileceğinin daha fazla bilincinde olmamız için kullanır. Baba, planlarını itaatkârlara açıklar ve çoğu zaman gerçek itaat etmeyi, kendimize güvenmeyi bırakmayı, sıkıntının ateşinde öğreniriz.

Bu yüzden, sınavların etkisini küçümseme. Eğer seni daha sadık, Söze daha dikkatli ve itaat etmeye daha kararlı yaptıysa, ruhuna iyi gelmiştir. Tanrı, acıyı arındırma aracı haline getirir, itaatkârı daha sağlam bir imana ve O’nunla daha derin bir paydaşlığa götürür — bu yol gerçek teselliye ve kalıcı yaşama götürür. J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Babam, sınavlar aracılığıyla bende neyi işlediğini ayırt etmem için bana yardım et. Kalbimi katılaştırmamamı, aksine onların beni Senin önünde daha alçakgönüllü ve samimi yapmasına izin vermemi sağla.

Tanrım, yol acıdan geçse bile itaat etmeyi bana öğret. Sıkıntılar beni Senin Sözüne yaklaştırsın ve her şeyde Seni onurlandırma kararımı güçlendirsin.

Ey sevgili Rab, ruhumun iyiliği için mücadeleleri bile kullandığın için Sana teşekkür ediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, her şey sarsıldığında kalıcı olan temeldir. Buyrukların, beni daha sağlam, daha temiz ve Sana daha yakın kılan güvenli yoldur. Bu duamı değerli İsa’nın adıyla ediyorum, amin.

“Rab, kendisine dua edenlerin, gerçekte dua edenlerin hepsine yakındır” (Mezmurlar 145:18).

Günah karşısında özgürlük ve zafer için Tanrı’ya seslendiğimizde, O kulaklarını kapatmaz. Birinin ne kadar uzaklaştığı, geçmişinin ne kadar ağır olduğu ya da yürüyüşünü kaç düşüşün belirlediği önemli değildir. Eğer gerçekten geri dönme arzusu varsa, Tanrı bu istekli yüreği kabul eder. O, içten yakarışı duyar ve yönünü değiştirmeye, tamamen O’na dönmeye karar veren ruha karşılık verir.

Fakat bu dönüş sadece sözlerle olmaz. Gerçekleşmesi, itaat etmeyi seçtiğimizde olur. Rab’bin Yasası zayıf ya da sembolik değildir — canlıdır, dönüştürücüdür ve hayatları değiştirecek güce sahiptir. Tanrı, planlarını itaatkâr olanlara açıklar ve yalnızca itaatleri gerçek olanlar Baba tarafından bağışlanma ve özgürlük için Oğul’a gönderilir. İtaat etme kararı, önceden kapalı görünen yolu açar.

Bu nedenle, eğer yüreğin değişim arzuluyorsa, kalk ve itaat et. Gerçek itaat zincirleri kırar, ruhu yeniler ve Tanrı’nın hazırladığı kurtuluşa götürür. Bu yolu seçen, Baba’nın iradesine göre yürümeye kararlı bir yüreği asla reddetmediğini keşfeder. D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, değişim için dua eden içten bir yüreği reddetmediğin için teşekkür ederim. Geçmişi geride bırakıp sadakatle yürümem için bana cesaret ver.

Tanrım, direnç ve zorluklar olsa bile itaat etmem için bana güç ver. Sana bağlı kalma kararım sarsılmaz ve sürekli olsun.

Ey sevgili Rab, itaat etme arzusunu bende uyandırdığın için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, dönüştüren ve özgürleştiren bir kuvvettir. Buyrukların, beni yenilenmeye ve yaşama götüren güvenli yoldur. Kıymetli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Çünkü sizin için düşündüğüm planları biliyorum, diyor Rab, esenlik planlarıdır bunlar, kötülük değil” (Yeremya 29:11).

Acı nehrinin ötesinde vaat edilmiş bir toprak vardır. Hiçbir sıkıntı, içinden geçerken sevinç sebebi gibi görünmez; ama sonrasında meyve, şifa ve yön kazandırır. Her sınavın arkasında gizli bir iyilik ihtimali vardır, üzüntülerin Şeria’sının ötesinde yeşil tarlalar bulunur. Tanrı asla yıkmak amacıyla acı göndermez; biz anlamasak da O çalışır ve ruhu, bulunduğu yerden daha yüksek bir yere yönlendirir.

İşte bu yolda Tanrı’nın güçlü Yasasına ve O’nun güzel buyruklarına güvenmeyi öğreniriz. İtaat, kayıplar geldiğinde ve hayal kırıklıkları kalbi sıktığında bizi ayakta tutar. Tanrı, planlarını yalnızca itaatkâr olanlara açıklar ve onlar, görünürdeki yenilgilerin aslında hazırlık aracı olduğunu anlarlar. Baba, hayal kırıklıklarını yönlendirmelere dönüştürür ve her sınavı ruhu, O’nun sonsuz amacına uyumlu hale getirmek için kullanır.

Bu yüzden, acı sularından korkma. Yol dar görünse de sadakatle yürü. İtaat, ruhu Tanrı’nın hazırladığı huzur yerine götürür, güçlendirir ve destekler. Güvenen ve sadık kalan kişi, zamanında hiçbir gözyaşının boşa gitmediğini keşfeder. J. R. Miller’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Babam, üzüntü nehirlerinden geçerken Sana güvenmem için bana yardım et. Umudumu kaybetmeyeyim ve Senin ilginden şüphe etmeyeyim.

Tanrım, yollarını anlamasam da itaat etmeyi bana öğret. Her buyruğun, zor günlerde ruhum için birer demir olsun.

Ey sevgili Rab, acıyı büyümeye, kayıpları öğrenmeye dönüştürdüğün için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, beni acının ötesine güvenle götüren yoldur. Buyrukların, benim için hazırlanmış bir huzur diyarı olduğunun güvencesidir. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Rab’den korkan ve O’nun yollarında yürüyen adam ne mutlu” (Mezmurlar 128:1).

Hayatın çeşitli koşullarına baktığımızda ve yine de tüm bunların ruhsal iyiliğimiz için birlikte çalıştığına inandığımızda, bizi harikalar yaratan Tanrı’nın bilgeliği, sadakati ve gücüne dair daha yüce bir bakış açısına götürür. Tanrı’yı sevenler için hiçbir şey rastlantı değildir. Rab hem sevinçte hem de acıda çalışır, ruhu daha büyük bir amaca göre şekillendirir. Bu iyilik, insanın avantajlı gördüğüyle değil, Tanrı’nın Kendi Sözü’nde iyi olarak açıkladığıyla ve O’nunla yürürken içimizde deneyimlediğimizle ölçülmelidir.

Tanrı’nın bizim için iyi olarak açıkça belirttiği şey, O’na tüm yüreğimizle itaat etmektir. Muhteşem buyruklar bu yolu açıkça gösterir. Gerçek itaat çoğu zaman karşıtlıkla karşılaşır, fakat aynı zamanda Tanrı’nın elinin düşmanın saldırıları arasında bize rehberlik ettiğini görürüz. Bu sadakat içinde — direnç olsa bile — ruh büyür, olgunlaşır ve güçlenir.

Bu nedenle, Rab’bin her koşuldaki işleyişine güven ve itaate sıkı sıkıya bağlı kal. Tanrı’nın iyi olarak açıkladığını izlemeyi seçtiğimizde, akıntıya karşı olsa bile, her deneyimin bizi O’na daha da yaklaştırmak için kullanıldığını keşfederiz. Baba, sadakati onurlandırır, itaat edeni destekler ve ona yaşam, yön ve kalıcı huzur almak için Oğul’a götürür. J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Babam, hayatımın tüm koşullarında Sana güvenmem için bana yardım et. Anı aşmayı ve Senin bilgeliğinde dinlenmeyi bana öğret.

Tanrım, karşıtlık olsa bile itaat etmem için yüreğimi güçlendir. İyiliği duygularıma göre değil, Senin Kutsal Kitap’ta zaten açıkladıklarına göre değerlendireyim.

Ey sevgili Rab, bana gerçek iyiliğin itaatten doğduğunu gösterdiğin için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan, ruhum için iyi olanın güvenli ölçüsüdür. Senin buyrukların, yaşam yolunda yürüdüğüm sağlam yoldur. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.