“Dünyada sıkıntılar yaşayacaksınız; fakat cesur olun; ben dünyayı yendim” (Yuhanna 16:33).

Bazen sorunlar ve zorluklarla karşılaşmamız iyidir, çünkü bu durumlar içimize bakmamıza ve gerçek yurdumuzun ve umudumuzun bu dünyada olmadığını fark etmemize neden olur. Bu zorluklar, beklentilerimizin dünyevi şeylere değil, Tanrı’ya ve O’nun sonsuz vaatlerine bağlı olması gerektiğini bize hatırlatır.

Ara sıra başarısızlıklar yaşamamız veya niyetlerimiz saf olsa bile yanlış anlaşılmamız da iyidir. Bu deneyimler, yüreğimizde alçakgönüllülüğü geliştirmek için değerli araçlardır. Bizi kibirli ve kendine yeterli olmaktan alıkoyar. Böyle durumlarda, vicdanımızın tanığı olarak Tanrı’ya yöneliriz; çünkü dışarıdan küçümsendiğimizde ve güvenilmediğimizde, onay ve güç için O’na güvenmeyi öğreniriz.

Yalnızca Tanrı’nın yasalarına itaat ederek O’nunla gerçek yakınlık bulabiliriz. Ve işte bu itaatte, Tanrı bizi bu dünyanın sıkıntılarının üzerine çıkarır. Tanrı ile paydaşlıkta, mevcut zorluklar gücünü kaybeder ve ruhumuz güçlenir, O’nun bizim için hazırladığı sonsuz amaca doğru yürür. -Thomas à Kempis’ten uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrı, karşılaştığım zorluklar için Sana teşekkür ediyorum; çünkü bunlar bana bu dünyanın kalıcı yurdum olmadığını hatırlatıyor. Gözlerimi Senin sonsuz vaatlerine sabit tutmam için bana yardım et ve her sıkıntının Senin egemen iradende bir amacı olduğuna güvenmemi sağla. Dünyanın sunamayacağı güç ve huzuru Sende aramayı bana öğret.

Baba’m, bugün Sana, başarısızlıkları ve yanlış anlaşılmaları yüreğimde alçakgönüllülük geliştirmek için kullanmanı diliyorum. Beni kibirden ve kendine yeterlilikten kurtar ve onay ile yönlendirme için tamamen Sana bağlı olmama yardım et. En zor koşullarda bile Sana itaat etmeyi öğreneyim; çünkü Sana sadakatimin gerçek yakınlık ve gücün kaynağı olduğunu biliyorum.

Ey En Kutsal Tanrı, sıkıntılar arasında sığınağım olduğun için Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum. Acı anlarını bile yüreğimi şekillendirmek ve beni Sana yaklaştırmak için kullandığın için teşekkür ederim. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan hayatımda güvenilir bir destektir. Güzel buyruklarını düşünmekten kendimi alamıyorum. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Müjde hem bize hem de onlara bildirildi, fakat bildirilen söz, işitenlerde imanla birleşmediği için onlara bir yarar sağlamadı.” (İbraniler 4:2)

İman son derece önemlidir. O, bizi Tanrı’nın tüm vaatlerine bağlayan bağdır – her bereketi bize getiren de odur. Ama burada ölü bir imandan değil, yaşayan bir imandan bahsediyoruz. İkisi arasında büyük bir fark vardır. Bu, birinin bana belirli bir bankada adıma on bin dolar yatırıldığını söylemesine benzer. Bu bilgiye inanabilirim, fakat harekete geçip parayı çekmezsem, bu inanç bana hiçbir fayda sağlamaz.

Öte yandan imansızlık, kapıyı kapatır ve bereketin gelmesini engeller. Bu, doğrudan Tanrı’ya itaatsizlikte kendini gösterir. Tanrı’nın tüm vaatleri, O’na itaat edenlere yöneliktir; fakat birçok kişi, Tanrı’nın sadık olanlara sunduğunu gerçekten alıp almayacaklarından şüphe ettikleri için itaat etmeyi seçmez. İmansızlık, itaatsizliği besler ve Rabbin dökmek istediği bereketlerden uzak bir yaşama yol açar.

Yaşayan bir iman ise aktif ve pratiktir. Tanrı’nın vaat ettiklerine dayanarak hareket etmemizi sağlar, çünkü O’nun Sözünü yerine getirmede sadık olduğuna güveniriz. Gerçek iman, görmesek bile itaat etmeye teşvik eder, çünkü Tanrı’nın talimatlarını izleyenleri onurlandırdığını biliriz. İşte bu iman, göklerin kapılarını açar ve Tanrı’nın vaatlerinin zenginliklerini deneyimlememize olanak tanır. – D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab dilerse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, bana yaşayan bir iman geliştirmemde yardım et; bu iman, beni Senin vaatlerine bağlasın ve Sözüne güvenle hareket etmeme vesile olsun. Yalnızca inanıp harekete geçmeyen ölü bir imandan beni kurtar ve benden istediğin şeyleri uygulamayı bana öğret. Sana olan güvenim, sonuçları hemen görmesem de, itaatimde yansısın.

Baba’m, bugün Sana, iradenden uzaklaştıran her türlü şüpheye karşı imanımı güçlendirmeyi diliyorum. İtaatimin, vaatlerine olan güvenimi gösterdiği bir yaşam sürmemde bana yardım et. Talimatlarını izlemek için bana cesaret ver; çünkü Sen, Sana itaat edenlere vaat ettiğin her şeyi yerine getirmede sadıksın.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapınıyor ve Seni övüyorum; çünkü Sen, tamamen güvenilir ve sadık bir Tanrısın. Asla başarısız olmayan vaatlerin ve imanla yaşayanları onurlandırdığın için teşekkür ederim. Sevgili Oğlun, benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, bu hayatta bana yol gösteren bir deniz feneri oldu. Güzel buyrukların benim için mücevherler gibidir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“İmanla, İbrahim nereye gideceğini bilmeden yola çıktı” (İbraniler 11:8).

İbrahim, nihai varış noktasını bilmeden yolculuğuna başladı. O, tüm sonuçları kavramadan soylu bir dürtüye itaat etti. “Bir adım” attı, uzaktaki tüm manzarayı görmekte ısrar etmeden. İşte iman budur: Tanrı’nın iradesini burada ve şimdi yerine getirmek, sonuçları sessizce O’nun ellerine bırakmak. İman, tüm zinciri anlamakla ilgilenmez; dikkatini mevcut halkaya yoğunlaştırır.

İman, ahlaki bir sürecin bilgisi değil, ahlaki bir eylemde sadakattir. Sorgulamadan, geleceğe dair garantilere ihtiyaç duymadan Tanrı’ya güvenip itaat etmektir. Gerçek iman, yolu kontrol etmeye çalışmaz; yönü ve varış noktasını Rab’bin bakımına bırakır, mevcut buyruğu sadakat ve cesaretle yerine getirmeye kendini adar.

Tıpkı İbrahim gibi, biz de tüm tabloyu görmeden bir sonraki adımı atmaya çağrılıyoruz; çünkü Tanrı, sonsuz bilgeliğiyle mükemmel yolu çoktan çizmiştir. İman, şimdiki zamanda hareket eder, Tanrı’nın anlık çağrısına cevap verir ve O’nun egemenliğinde dinlenir; biliriz ki O, her adımı sevgi ve amaçla yönlendirecektir. -John Jowett’ten uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, İbrahim’inki gibi, garanti istemeden ya da tüm yolu anlamadan itaat eden bir imanım olmasına yardım et. Sana tamamen güvenmeyi, cesaretle bir sonraki adımı atmayı ve sonuçları Senin ellerine bırakmayı bana öğret. Şimdiki zamanda yaşamamı, iradeni sadakat ve alçakgönüllülükle yerine getirmeye odaklanmamı sağla.

Baba’m, bugün bana çağrına güvenle karşılık verecek güç vermeni diliyorum. Yönü ve varış noktasını Senin bakımına bırakmam için bana huzur ver; ben de burada ve şimdi bütün kalbimle Senin buyruklarına itaat edeyim. İmanım canlı olsun, Senin adını yücelten ve bilgeliğine olan güvenimi gösteren eylemlerle kendini göstersin.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni övüyorum; çünkü Sen mükemmel ve sevgi dolu bir rehbersin. Yolumu önümde çizdiğin için teşekkür ederim, ben göremesem de. Hayatım, adım adım Senin yönüne doğru yürüyen, iman ve itaatle dolu bir tanıklık olsun; biliyorum ki Sen her adımı amaç ve sevgiyle yönlendireceksin. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan beni göğe giden yolda tutmada asla başarısız olmaz. Muhteşem buyruklarına hayranım. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“İlk adam, topraktan yaratıldı, dünyasaldır; ikinci adam ise göktendir” (1. Korintliler 15:47).

Adem’in düşüşüyle birlikte insan dünyasal, bedensel ve şeytani oldu; Tanrı’dan uzak ve dolayısıyla sevgiden yoksun. Tanrı’dan uzaklaşınca, gerçek anlamda sevebilme yeteneğini de kaybetti ve dünyayı, özellikle de kendini sevmeye yöneldi. Artık insan, her durumda kendini incelemeye, kendine iyilik yapmaya, kendini övmeye ve yüceltmeye adanmıştır; bu da kişisel gelişim uzmanlarının ve motivasyon konuşmacılarının çoğalmasını açıklar.

İnsan doğasındaki bu bozulma tamamen ortadan kaldırılmalıdır; bu da ancak derin bir tövbe, kutsal bir kaygı, dünyevi zevklerin öldürülmesi ve gurur ile bencilliğin çarmıha gerilmesiyle mümkün olur. İnsan, Tanrı’nın buyruklarına ciddi bir itaatle yönelmelidir.

Bedensel insan, durumunun ciddiyetini kabul etmekte zorlanır ve bu nedenle kısmi bir dönüşümle yetinir. Gerçek durumunu – Tanrı’dan yabancılaşmasını ve günaha olan eğilimini – görmesi gerekir ki, köklü bir yaşam değişikliğine hazır olsun. Ancak düşmüş doğasıyla yüzleşip Tanrı’da tam bir yenilenme aradığında, yaratılış amacını gerçekten yaşayabilir: Tanrı ile paydaşlık içinde yaşamak ve O’nu her şeyden çok sevmek. -Johann Arndt’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, Senden uzak olduğumda doğamın bencil ve günaha eğilimli olduğunu kabul ediyorum. Kalbimi aydınlatmanı diliyorum ki, durumumun ciddiyetini göreyim ve derin, samimi bir tövbeye yönlendirileyim. Dünyayı ve kendimi sevmekten vazgeçmem için bana yardım et; tamamen Senin isteğine ve gerçeğine yönelteyim.

Baba’m, bugün Senden, içimdeki her türlü gururu, aşırı bencilliği ve dünyevi zevklere olan bağımlılığı öldürmeni diliyorum. Kalbimi dönüştür ki, Seni her şeyden çok seveyim ve buyruklarına sadakatle itaat edeyim. Düşmüş doğamla yüzleşmem ve yalnızca Senin sunabileceğin tam yenilenmeyi aramam için bana güç ver.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni övüyorum; çünkü Sen tüm yaşamın ve gerçek sevginin kaynağısın. Beni Seninle paydaşlık içinde yaşamaya ve Senden ayıran her şeyi terk etmeye çağıran merhametin için teşekkür ederim. Hayatım, itaatin ve sevginin bir tanıklığı olsun; yaratılış amacımı yansıtsın: Seni yüceltmek ve varlığının tadını sonsuza dek çıkarmak. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan her zaman beni düşmanın aldatmalarından korur. Güzel buyruklarını düşünmekten kendimi alamıyorum. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Sana emretmedim mi? Güçlü ve cesur ol; korkma ve yılma, çünkü Tanrın Rab gittiğin her yerde seninle beraberdir.” (Yeşu 1:9).

Tanrı’yı pasif bir şekilde beklemek aslında gizli bir imansızlık biçimidir; bu, O’na güvenmediğimiz anlamına gelir. Güvenimizi koyabilmemiz için O’nun görünür veya elle tutulur bir şey yapmasını bekleriz. Fakat Tanrı böyle hareket etmez, çünkü Tanrı ile insan arasındaki ilişkinin temeli bu değildir. Bu ilişki, insanın kendisinden çıkmasını gerektirir; tıpkı Tanrı’nın bizimle antlaşma yapmak için Kendisi’nden çıkması gibi.

Kendimizden çıktığımızda, Tanrı’nın sesini duyup onu olduğu gibi, kendi mantığımıza uydurmaya çalışmadan ya da rasyonalize etmeden itaat ederiz. Bu bir iman meselesidir – Tanrı’ya saf ve basit bir güven, ki bu dünyada en nadir bulunan şeylerden biridir. Çoğu zaman, O’na olduğundan çok kendi hislerimize güveniriz. Somut kanıtlar isteriz, elimizde O’nun varlığını doğrulayacak bir şey olsun isteriz ki, “Şimdi inandım” diyebilelim. Ama bu gerçek iman değildir.

Tanrı bizi Kendisine bakmaya ve tereddütsüz güvenmeye çağırıyor. “Bana bakın ve kurtulun.” Gerçek iman, görünür kanıtlara dayanmaz, Tanrı’nın Sözü’ne sarsılmaz bir güvene dayanır. İşaretler istemeyi bıraktığımızda ve sadece itaat ettiğimizde, imanın özünü bulur ve O’nun vaat ettiği kurtuluşu tecrübe ederiz. İman, görmeden tam anlamıyla güvenmektir; çünkü Tanrı’nın sadık olduğunu biliriz. -Oswald Chambers’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, Sana güvenmek için görünür kanıtlara ihtiyaç duyma alışkanlığımı bırakmam için bana yardım et. Kendimden çıkmayı, Sesini duymayı ve iradeni kendi düşüncelerime uydurmaya çalışmadan, saf ve basit bir imanla itaat etmeyi bana öğret. Bana, Senin sadakatine tamamen güvenen bir yürek ver, yolun önümde görünmese bile.

Baba’m, bugün yalnızca Senin Sözü’ne güvenmem için bana güç vermeni diliyorum. Duygularıma bağlı kalmaktan ya da Sana inanmak için işaretler aramaktan beni kurtar. Sana bakmayı ve güven bulmayı öğreneyim; çünkü vaadin gerçektir ve kurtarışın, Sana tereddütsüz güvenenler için kesindir.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni övüyorum; çünkü Sen her zaman sadıksın, imanım zayıf olduğunda bile. Beni, görünür kanıtlara değil, Senin Sözü’ne dayanan daha derin bir güvene çağırdığın için teşekkür ederim. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Kudretli Yasan, sürekli bir destektir. Güzel buyruklarını düşünmekten asla vazgeçmem. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Dünyayı ve dünyada olan şeyleri sevmeyin. Eğer bir kimse dünyayı severse, Babadan gelen sevgi onda yoktur” (1. Yuhanna 2:15).

Dünyadan uzaklaştığımızda ve onun dikkat dağıtıcı unsurlarını geride bıraktığımızda, ıssızlığa ya da çaresizliğe terk edilmemiş oluruz; çünkü Rab bizi açık kollarla karşılar! O bizi bekliyor, vazgeçtiklerimizin bıraktığı boşluğu doldurmaya hazır. Eski arkadaşlıklar ve arzular sona erdiği anda, yeni ve görkemli bir paydaşlık başlar. “Sizi öksüz bırakmayacağım.” Kaybettiklerimiz, sonsuz ve ebedi bir kazançla telafi edilir.

“Dünyadan” vazgeçiyoruz ki “Mesih’in ölçülemez zenginliklerini” kazanalım. Ve bu zenginlikler sadece geleceğe dair vaatler değildir; gökyüzü burada ve şimdi başlar, kendi irademizden vazgeçip Tanrı’nın isteğini yerine getirdiğimiz anda. Rab’be itaat etmeye dair her kararımız, bizi engellemeye çalışan kötülüğün güçlerine rağmen, sonsuz yaşama ve O’nunla tam paydaşlığa doğru atılmış bir adımdır.

Bu kararlı ve cesur seçim hayatımızı değiştirir. Bu sadece dünyevi değerleri ruhsal olanlarla değiştirmek değildir; bu, huzur, sevinç ve göğün varlığını ruhumuza getiren tam bir teslimiyettir. Rab’be güvenip sadakatle O’na itaat ettiğimizde, dünyanın asla sunamayacağı bir zenginlik buluruz – Tanrı’nın ışığında yaşamanın sevinci, şimdi ve sonsuza dek. -John Jowett’ten uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, bu dünyanın dikkat dağıtıcı unsurlarını ve arzularını geride bırakmaya karar verdiğimde bana kucak açan sığınağım olduğun için Sana teşekkür ederim. Vazgeçtiğim her şeyin, Senin varlığın ve Seninle olan paydaşlığınla sonsuzca telafi edildiğine güvenmeyi bana öğret. Kalbim, kendi irademden vazgeçip Seninkini yerine getirmeye her zaman istekli olsun; çünkü Senin içinde tamlık ve huzur bulduğumu biliyorum.

Baba, bugün bana Senden uzaklaştırmaya çalışan her şeye karşı direnme gücü vermeni diliyorum. Her kararda Senin isteğini seçmem için bana yardım et, bu cesaret ve fedakârlık gerektirse bile. Hayatım, Sana itaat etmenin sevinciyle dönüşsün; göğün, Senin isteğine boyun eğdiğim anda başladığını bilerek yaşayayım.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni övüyorum; çünkü Sen, dünyanın sunamayacağı ölçülemez zenginliklerin kaynağısın. Geride bıraktıklarımın bıraktığı boşluğu doldurduğun ve beni varlığının ışığına yönlendirdiğin için teşekkür ederim. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan asla kafamı karıştırmaz. Buyrukların damağımda tatlılık gibidir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Mesih’in huzurunun yüreğinizde egemen olmasına izin verin. Çünkü aynı bedenin üyeleri olarak, barış içinde yaşamaya çağrıldınız. Ve her zaman şükredin.” (Koloseliler 3:15)

Kutsal Ruh’un sesini dinleyin ve doğanızın şiddetli ve inatçı güçlerinin yatışmasına izin verin; duygularınızın sertliği yumuşasın ve kendi iradeniz boyun eğsin. İçinizde karşıt bir şey yükseldiğinde, kendinizi yumuşak huyluluğun ve sevginin kutsanmış okyanusuna bırakın. Tanrı, alçakgönüllü olanları, kardeşleri için acı çekmeye ve başkalarının iyiliğini kendi çıkarlarının üstünde tutmaya istekli olanları sever.

Tanrı aynı zamanda itaatkâr olanları da sever; doğası itaatsizliğe eğilim gösterse bile, O’nun buyruklarını izleyenleri. Gerçek itaat sadece dışsal bir eylem değildir; Tanrı’yı her şeyin üstünde onurlandırma arzusu ve O’nun bilgeliğine ve iyiliğine güvenmektir. Kendi iradesinden vazgeçip Tanrı’nın isteğini yerine getiren bu sadıklar, ilahi lütfu bulurlar.

Tanrı’nın sevdiği, yönlendirdiği, kutsadığı ve İsa ile birlikte olmaya hazırladığı işte bu sadık ruhlardır. Yumuşak huyluluk ve itaat yoluyla yürek Mesih’in suretine göre şekillenir ve yaşam Rab’bin sevgisinin ve lütfunun bir yansıması olur. Duamız, Tanrı’nın isteğine boyun eğen, O’nun sevgisine güvenen ve çağrısını yerine getirmeye hazır olan bu sadıklar gibi yaşamamız olsun. -Gerhard Tersteegen’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, ilahi sevgini içimdeki huzursuz güçleri yatıştırması için diliyorum. Yüreğimin sertliğini yumuşat ve kendi irademi boyun eğdir ki, yumuşak huylulukla yaşayabileyim ve başkalarının iyiliğini kendi çıkarlarımın üstünde tutabileyim. Sevgini her davranışımda yansıtmayı ve her durumda Sana güvenmeyi bana öğret.

Baba’m, bugün Senden yüreğimi gerçek bir itaat için şekillendirmeni diliyorum; bu, her şeyin üstünde Sana saygı gösterme arzusundan doğar. Kendi irademden vazgeçip Senin buyruklarını izlemem için bana yardım et, doğam itaatsizliğe eğilim gösterse bile. Hayatım Senin bilgeliğine ve iyiliğine olan güvenimin bir ifadesi olsun.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve övgüler sunuyorum; çünkü Sen, sadık çocuklarını seven, yönlendiren ve kutsayan bir Baba’sın. Yüreğimi Mesih’in suretine göre şekillendirdiğin ve Seninle paydaşlık içinde yaşamam için beni hazırladığın için teşekkür ederim. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan Senin sadık dostumdur, beni her zaman eğri yollardan korur. Güzel buyrukların aklımdan hiç çıkmaz. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“O gün halk şöyle diyecek: Bu bizim Tanrımız! Ona güvendik ve O bizi kurtardı! Bu, güvendiğimiz Rab’dir; O’nun kurtarışıyla sevinelim, coşalım!” (Yeşaya 25:9).

Kalk, ey kardeşim, ve şimdiye kadar kazandığın topraklardan bir santim bile geri verme. Tanrı’ya sıkıca tutun, imanını sarsmaya çalışan her türlü argümana rağmen bırakma. İmansızlığın aldatıcı gücünün seni Rab’bin giysilerine olan bağından koparıp tam bir karanlığa sürüklemesine izin verme. Hangi koşulda olursa olsun, bütün varlığınla O’na tutun.

Tanrı’ya ve O’nun yasasına sımsıkı sarıl, çünkü onlar sonsuz yaşama giden yolu gösteren pusulandır. O’nun buyrukları bize sadece nasıl yaşamamız gerektiğini göstermekle kalmaz, aynı zamanda bizi O’nunla sonsuz paydaşlığa yönlendirir. İlahi buyrukların değerini küçümsemeye çalışan düşüncelerle aldanma, çünkü onlar Tanrı’nın amacına uygun bir yaşamın temelidir.

İmanın gücü, en büyük şüphe ve deneme anlarında bile Tanrı’nın elini bırakmamanda yatar. O’nun buyruklarına güvenip itaatle yürüdüğünde, güvenlik, yön ve Baba ile Oğul’la sonsuza dek yaşama giden yolda olduğunun kesinliğini bulacaksın. -James Hinton’dan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, imanıma zarar vermek isteyen şüphe ve argümanlara boyun eğmemem için bana yardım et. Sana ve Sözüne sımsıkı tutunmayı öğret, çünkü hayatım için tek güvenli rehberin Sen olduğuna inanıyorum. İmansızlığa karşı kalbimi güçlendir ve adımlarımı Seninle paydaşlığa götüren yolda sağlam tut.

Baba’m, bugün Senin elini bütün gücümle tutabilmem için bana cesaret ver, şartlar zor olsa bile. Yasana değer vermeyen düşüncelerle aldanmamam için bana ayırt etme yetisi ver ve itaatle yürümeme yardım et; çünkü Senin buyrukların sonsuz yaşama giden pusulamdır. İmanım sarsılmaz, Senin gerçeğine demirlenmiş olsun.

Ey En Yüce Tanrı, Sen benim sığınağım ve kayam olduğun için Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum. Sana olan güvenim her gün artsın ve hayatımın her alanında Seni yüceltmek için yaşayayım; Senin isteğinde güvenlik ve yön bulayım. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan beni asla şaşırtmaz. Güzel buyruklarını düşünmek sürekli bir sevinçtir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Rab, bize merhamet et; çünkü sana umut bağladık! Her sabah gücümüz ol, tehlike anında kurtuluşumuz ol” (Yeşaya 33:2).

Rab, hatta bizim hatalarımızı bile büyümemiz için birer basamak haline getirmeyi bilir. O, bu hataların bizi şekillendirmesi ve ileriye taşımamız için fırsatlar olmasına izin verir. O hatırlıyor—bizi yaratırken de hatırlamıştı—bizim toprak olduğumuzu, O’nun “meleklerden biraz daha aşağı” yapmayı seçtiği basit toprak olduğumuzu. Rab, ne kadar kırılgan olduğumuzu, ne kadar kolayca ayartıya düştüğümüzü anlar ve bizimle bu derin bilgiye dayanarak ilgilenir.

Eğer buyruklarına bütün yüreğimizle itaat etmeye istekli olursak, Tanrı zayıflıklarımızı aşmamıza yardım edecektir. O sadece düşüşlerimizi affetmekle kalmaz, aynı zamanda kalkıp O’nun yolunda yürümeye devam edebilmemiz için bizi güçlendirir. Eşi benzeri olmayan iyiliği, yalnızca hatalarımızı örtmekle kalmaz, aynı zamanda O’nun isteğine uygun bir yaşam sürmemizi sağlar.

Ancak anahtar, bizim gerçek ve tam bir itaat isteğimizdedir. Tanrı, sonuna kadar bizimle yürür, fakat O, kendisine tamamen teslim olmuş, hiçbir çekincesi olmayan bir yürek ister. Bu teslimiyet gerçekleştiğinde, O’nun gücü bizim zayıflığımızı tamamlar ve yolun her adımında O’nun varlığının dönüştürücü gücünü deneyimleriz. -A. D. T. Whitney’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, merhametin ve sabrın için Sana teşekkür ediyorum; çünkü bunlar, hatalarımı bile büyüme fırsatlarına dönüştürüyor. Kırılganlığımı ve Sana olan bağımlılığımı kabul ediyorum ve kalkıp yoluna devam edebilmem için yardımını diliyorum. Yüreğimi şekillendir ki, bütün varlığımla Sana itaat etmeye istekli olayım ve Senin gücünün zayıflığımı tamamlayacağına güveneyim.

Baba’m, bugün Senden isteğim, iradene uygun yaşamam için bana yardım etmen; sınırlılıklarımın ortasında bile. En zayıf olduğum alanlarda beni güçlendir ve itaatte yürümemi sağla; çünkü Sen yalnızca düşüşlerimi affetmekle kalmaz, aynı zamanda devam edebilmem için beni desteklersin. Teslimiyetim tam ve çekincesiz olsun ve Senin dönüştürücü varlığın her adımda bana rehberlik etsin.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum; çünkü Sen, kırılganlığımı derinden bilen bir Baba’sın ve yine de beni seviyor ve destekliyorsun. İyiliğin için teşekkür ederim; çünkü bu yalnızca hatalarımı örtmekle kalmaz, aynı zamanda Senin yüceliğin için yaşamamı sağlar. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan beni asla başıboş bırakmaz. Güzel buyrukların zihnimde sürekli bir meditasyondur. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Her şeyin sonu yaklaştı. Bu nedenle, ayık olun ve dualarınızda disiplinli olun.” (1. Petrus 4:7)

Eğer güçlü Tanrı’nın Oğlu İsa, sabahın erken saatlerinde kalkıp yüreğini Baba’ya dua ile dökmeyi gerekli gördüyse, bizler de her mükemmel armağanın Vereni olan ve iyiliğimiz için gerekli olan her şeyi sağlamayı vaat eden Tanrı’yı dua ile aramalıyız. Dua, İsa için vazgeçilmezdi; tamamen ilahi lütuf ve güce bağımlı olan bizler için ise çok daha gereklidir.

İsa’nın duaları aracılığıyla yaşamı için topladığı şeyleri asla tam olarak anlayamayacağız. Ama bir şeyi kesin olarak biliyoruz: Duasız bir yaşam, güçsüz bir yaşamdır. Aynı şey Rab’be itaatsiz bir yaşam için de söylenebilir. Duasız ve itaatsiz bir yaşam gürültülü, meşgul ve hatta etkinliklerle dolu olabilir, fakat günlerini ve gecelerini Baba’nın isteğini aramaya ve ona mükemmel bir şekilde itaat etmeye adayan İsa’dan uzak olacaktır.

Bu nedenle, eğer amaç dolu, güçlü ve Tanrı ile gerçek bir paydaşlık içinde bir yaşam istiyorsak, dua ve itaat dolu bir yaşam geliştirmeliyiz. Dua bizi her gücün kaynağına bağlar, itaat ise bizi ilahi iradeyle hizalar. Ancak İsa’nın örneğini, adanmışlık ve sadakatle izleyerek, dolu ve meyveli bir yaşamın gerçek yolunu bulabiliriz. – Lettie B. Cowman’dan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Tanrım, İsa’nın gösterdiği aynı adanmışlık ve yoğunlukla Sana dua etmenin önemini anlamam için bana yardım et. Her gün yüreğimi Sana kaldırmayı öğret, çünkü Sen her mükemmel armağanın ve ihtiyacım olan her şeyin kaynağısın. Hayatım, dua ile Sana teslim olduğum anlarla dolu olsun; bu anlarda gücünü ve yolunu bulayım.

Baba’m, bugün Senden dua ile itaati birleştirmemde bana yardım etmeni diliyorum; benden beklediğinle tam bir uyum içinde yaşamamı sağla. Seninle paydaşlıktan yoksun, meşgul ama boş bir yaşamdan beni kurtar. Her şeyde Senin isteğini aramayı ve her konuda Sana mükemmel bir şekilde itaat eden İsa’nın örneğini izlemeyi bana öğret.

Ey En Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni övüyorum; çünkü Sen amacın, gücün ve bol yaşamın kaynağısın. Beni dua ve itaat dolu bir yaşama çağırdığın için teşekkür ederim; bu beni Sana daha da yaklaştırıyor. Sana sadakatle yaklaştıkça, hayatım Senin gücünü ve görkemini yansıtsın; adını yücelten meyveler versin. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan kalbime kök salmıştır. Güzel buyrukların aklımdan çıkmaz. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.