“Rab’bi ve O’nun gücünü arayın; O’nun yüzünü sürekli arayın” (1 Tarihler 16:11).

Yukarıdaki şeylere doğru ilerlemek kolay değildir. Ruhsal yaşamda büyümek, Mesih’e daha çok benzemek, imanda olgunlaşmak — bunların hepsi çaba, fedakârlık ve sebat gerektirir. Birçok kişi cesaretini kaybeder çünkü kendilerine baktıklarında bir günden diğerine büyük değişiklikler göremezler. Sanki aynı kalıyorlarmış gibi, gözle görülür bir ilerleme yokmuş gibi gelir. Ama büyümek için duyulan bu içten arzu bile aslında bir ilerleme işaretidir. Tanrı’ya duyulan özlem, başlı başına, ruhun doğru yöne hareket ettiğinin göstergesidir.

İşte tam da bu yolculukta Tanrı’nın yüce Yasası ve O’nun yüce buyrukları temel bir rol oynar. Hiç kimse itaat etmeden büyüyemez. Peygamberler, elçiler ve öğrenciler, Rab’bin buyruklarına sadakatle yürüdükleri için ilerlediler ve Tanrı planlarını yalnızca itaat edenlere açıkladı. İtaatte atılan her adım, Baba’ya doğru bir adımdır — ve Baba, kendisini onurlandıranları Oğul’a yönlendirir. Böylece, itaat etmeye gayret eden bir yürek, fark etmese bile zaten büyümektedir.

Bu yüzden cesaretini kaybetme. Aramaya, istemeye ve itaat etmeye devam et. İçindeki bu hareketler gerçek büyümedir ve Baba bunların her birini görür. O, yürüyüşünü güçlendirecek ve seni sadıklara hazırlanmış ebedi varış noktasına ulaştıracaktır. J.R. Miller’dan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Babam, hemen bir ilerleme göremediğimde vazgeçmemem için yüreğimi güçlendir. Sana doğru attığım en küçük adımları bile değerli kılmayı bana öğret.

Tanrım, süreç zor olsa da itaatte büyümeme yardım et. Seni onurlandırma arzum asla soğumasın, aksine her geçen gün daha da derinleşsin.

Ey sevgili Rab, Sana teşekkür ediyorum çünkü Sana duyulan özlem bile büyümedir. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, beni her gün şekillendiren yoldur. Buyrukların, ruhumun Sana yükseldiği merdivendir. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Ne mutlu suçları bağışlanan ve günahı örtülen kişiye” (Mezmurlar 32:1).

Tanrı’nın ruha açıkladığı tüm ruhsal bereketler arasında, günahların bağışlanmasıyla gelen kurtuluşun kesinliği kadar derin olanı çok azdır. Bu yüzden, birçok samimi hizmetkâr, içsel mücadeleler ve sessiz gözyaşları arasında, bu onay için özlem duyar. Tanrı’nın gerçekten onları kabul ettiğini, suçluluğun kaldırıldığını ve gökyüzünün kendilerine açık olduğunu hissetmek isterler. Bu feryat gerçektir ve birçok kişi bu çatışmayı gizlice yaşar, ilahi dokunuşu bekler.

Fakat Tanrı’nın kendisi yolu zaten göstermiştir: İtaatsizlikten uzaklaşmak ve Rab’bin muhteşem Yasasını benimsemek, kutsalların, peygamberlerin, elçilerin ve öğrencilerin itaat ettiği aynı yüce buyrukları izlemek. Baba, çocuklarını asla şaşırtmamıştır — O, planlarını itaatkârlara açıkladığını ve yalnızca onların bağışlanma ve kurtuluş için Oğul’a gönderildiğini açıkça belirtmiştir. Bu belirsiz ya da gizemli bir şey değildir: Yol nettir, sağlamdır ve sonsuzdur.

Bu nedenle, sadakat yolunda yürümeye karar ver. İtaati yaşam tarzın haline getir ve Baba, seni uygun zamanda Oğul’a göndererek varlığını onaylayacaktır. Tanrı’nın buyruklarını onurlandıran ruh, gelecekte güvenlik ve şimdide huzur bulur; çünkü doğru yönde — sonsuz Krallığın yönünde — yürüdüğünü bilir. J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, teşekkür ederim çünkü Sen arayışlarımı, şüphelerimi ve en derin özlemlerimi biliyorsun. Bana, Senin istediğin itaattan kaçmadan, içtenlikle yürümeyi öğret.

Sevgili Tanrım, kalbimi güçlendir ki, bizden önce gelen hizmetkârların yaşadığı gibi, Senin buyruklarına sadakatle yaşayabileyim. Her adımım, Seni onurlandırma kararımı göstersin.

Ey sevgili Rab, iradene teslim olanlara bağışlama ve kurtuluşun ait olduğunu bana hatırlattığın için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Kudretli Yasan Senin ruhum için güvenli bir yoldur. Buyrukların, her gün yanımda taşımak istediğim ışıktır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Elleri temiz ve yüreği pak olan… bu, Rab’bin bereketini alacaktır” (Mezmurlar 24:4–5).

Tanrı Oğlu’nun dudaklarından çıkan tek bir cümle, herhangi bir insanın sonsuz kaderini belirlemeye yeterlidir: “Günahlarınızda öleceksiniz; Benim gittiğim yere siz gidemezsiniz.” Bu sözler ciddi bir gerçeği ortaya koyar: Tanrı’nın kınadığı günahlara, itaatsizliğe ve zevklere tutunan hiç kimse sonsuz Krallık’ta yer bulamayacaktır. Eğer bir kişi sarhoşluğu, ahlaksızlığı, açgözlülüğü ve her türlü isyanı terk etmezse, gökyüzü onun için gökyüzü olmazdı—bu bir azap olurdu. Çünkü gökyüzü, hazırlanan insanlar için hazırlanmış bir yerdir ve yalnızca saflık ve sadakat arayanlar kutsal olanı sevebilirler.

İşte burada Tanrı’nın harika Yasası ve O’nun görkemli buyrukları her şeyi netleştirir. Burada kutsallığı reddeden biri, sonsuzlukta da ona katlanamaz. Baba, en başından beri, peygamberler, elçiler ve öğrenciler gibi yollarında içtenlikle yürüyenleri Oğul’a göndereceğini açıkladı. Tanrı yalnızca itaat edenlere planlarını açıklar ve itaatle yaşanan bir hayat, yüreği saf olana özlem duymak için şekillendirir. İsyan yolunda yürüyen, kutsalların arasında yaşamaya dayanamaz—ama Yasayı izleyen, Tanrı’nın sevdiklerinde zevk bulur ve O’nun Krallığı’na layık biri olur.

Bu yüzden, vakit varken hazırlan. İtaat, arzularını, alışkanlıklarını ve karakterini dönüştürsün. Baba, Kendisine onur vermeyi seçenleri gözlemler ve onları bağışlanma ve kurtuluş için Oğul’a yönlendirir. Gökyüzü, burada kutsal olanı sevmeyi öğrenenler içindir. D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Babam, bana saf olanı seven ve beni Senden uzaklaştıran her şeyi reddeden bir yürek ver. Günaha asla alışmamamı ve hatada rahat etmememi sağla.

Tanrım, karakterimi günlük itaatle şekillendir. Her bir buyruk Senin canlı bir şekilde içimde yer bulsun, ruhumu Krallığın için hazırlasın ve iradene aykırı her arzudan beni uzaklaştırsın.

Ey sevgili Rab, Yasasının beni gökyüzüne hazırladığı için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan Senin kalbimi şekillendiren disiplindir. Buyrukların, kucaklamak istediğim saflıktır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Seni sonsuz bir sevgiyle sevdim; bu yüzden, iyilikle seni kendime çektim” (Yeremya 31:3).

Tanrı ruhları yaratıp onları dünyaya yalnız başlarına, kalabalıklar arasında kaybolmuş bir şekilde mücadele etmeleri için bırakmaz. O, her hayatı özenle, dikkatle ve bir amaçla planlar. Rab bizi ismimizle bilir, her adımımızı izler ve bizi öyle kişisel bir şekilde sever ki, eğer yeryüzünde tek insan sen olsaydın, sana olan sevgisi ne daha fazla ne de daha az olurdu. Tanrı, kendi halkına böyle davranır — bireysel, derin ve kasıtlı bir şekilde.

Ve işte tam da bu kadar kişisel bir sevgiyle, O bizi Tanrı’nın muhteşem Yasasına ve O’nun olağanüstü buyruklarına uymaya çağırır. Baba’nın planı belirsiz veya genel değildir; O, her ruhu başlangıçtan beri belirlediği yollarda yönlendirir. Bütün peygamberler, elçiler ve öğrenciler bunu anladılar ve itaat ederek yaşadılar; çünkü Tanrı’nın planlarını sadece sadakatle yürüyenlere açıkladığını biliyorlardı. İtaat, ilahi sevgiye pratik bir cevap verme şeklidir ve aynı zamanda Baba’nın her sadık hizmetkârı, bağışlanma ve kurtuluş almak üzere Oğul’a gönderdiği yoldur.

Bu yüzden, her gün hatırla: Sen kalabalıklar arasında kaybolmuş değilsin. Tanrı seni görür, yönlendirir ve kişisel olarak sever — ve kalbinin itaatiyle karşılık vermeni bekler. Hayat, O’nun buyruklarında yürümeye karar verdiğimizde, netlik, amaç ve yön kazanır; çünkü her sadık adım, bizi Baba’nın planladığı hedefe yaklaştırır. J.R. Miller’dan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, çünkü Senin sevgin kişisel, derin ve sürekli olduğu için teşekkür ederim. Sen beni ismimle biliyorsun ve hayatımın her detayını yönetiyorsun.

Tanrım, sevgine sadakatle karşılık vermem için bana yardım et; bizden önce gelen kulların yaptığı gibi Senin buyruklarında yürümemi sağla. İtaatin, Rabbin hazırladığı güvenli yol olduğunu asla unutmayayım.

Ey sevgili Rab, hayatımı amaç ve sevgiyle planladığın için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan yolum için mükemmel bir rehberdir. Buyrukların üzerimdeki bakımının ifadesidir. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Tanrı’yı bulabileceğiniz zaman arayın, O’nu yakınken çağırın” (Yeşaya 55:6).

Tanrı’nın birçok hizmetkârı, yaşam kitabında kendi adlarını açıkça göremedikleri zamanlarda şüphe anlarıyla karşılaşır. Yürek titrer, Rab gerçekten ruhunda bir kurtuluş işi başlattı mı diye sorar. Ancak herkesin dikkat etmesi gereken çok önemli bir şey vardır: Eğer içtenlikle itaatin ayaklarına kendinizi bırakabiliyor ve Tanrı’nın önünde O’nun isteğine göre yaşama arzusunu açıkça ifade edebiliyorsanız. İlahi ihtişam karşısında alçakgönüllülükle eğilmiş olanlar, bu arzuların Orduların Rab’bine yükseldiğini bilirler.

İşte o zaman Tanrı’nın muhteşem Yasasını ve O’nun olağanüstü buyruklarını izleme aciliyetini anlarız. Sonsuz kaderimizi belirleyen geçici duygular değil, sadakatle işaretlenmiş bir hayattır. Tanrı yalnızca itaatkâr olanlara planlarını açıklar ve yalnızca Yasasına teslim olanlar, bağışlanma ve kurtuluş için Oğluna gönderilir. Tüm yüreğiyle itaat etmeye çalışan bir ruh, Yaratıcı’nın hazırladığı yolda güven bulur.

Bu yüzden, itaatin günlük hayatınızın işareti olmasına dikkat edin. Baba, buyruklarını onurlandırmaya istekli bir yürek gördüğünde, o ruhu İsa’ya gönderir ve o kişi gökte yaşayanların arasında yer alır. J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, yüreğimin en derinini gördüğün için Sana teşekkür ediyorum. Şüphelerle başa çıkmayı bana öğret, gözlerimi Senin belirlediğin güvenli yol olan itaate sabit tutmamı sağla.

Tanrım, alçakgönüllü bir ruhum olmasına yardım et, içtenlikle Senin önünde eğilebileyim. Her bir buyruğun içimde canlı bir yer bulsun ve itaat etme arzum sürekli ve gerçek olsun.

Ey sevgili Rab, bana hatırlattığın için teşekkür ediyorum ki, Senin Yasana itaat ederek Oğluna doğru yürüyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, ruhum için sağlam bir ışıktır. Buyrukların, sevinçle saklamak istediğim incilerdir. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Ve gökten bir ses işittim: ‘Tanrı’nın buyruklarını yerine getirenler ne mutlu'” (Vahiy 14:13).

Abartı olmadan söyleyebiliriz ki, birçok hizmetkâr, yoldan sapmış sayısız kardeşin geri dönüşüne tanıklık etmiştir. Ve bu kişiler her döndüklerinde aynı gerçeği itiraf ederler: Rab’den uzaklaşmak acı ve yıkıcıdır. Tanrı’yı gerçekten tanıyan hiç kimse sadakat yolunu terk ettiğinde bu seçimin ağırlığını hissetmeden edemez. Yürek, ışıktan çıkıp gölgelerin içine girdiğini bilir ve bu yüzden birçok kişi kırık bir şekilde geri döner. Tanrı, bu ruhları uyandırmak için Kutsal Kitap’tan bazı bölümleri tekrar tekrar kullanır ve onlara olmaları gereken yeri hatırlatır.

Ve bu dönüş yalnızca ruhun Tanrı’nın muhteşem Yasasından saptığını fark etmesiyle olur. Rab’den uzaklaşmak her zaman itaatsizlikle başlar ve dönüş yolu daima itaatle olur. Tüm peygamberler, elçiler ve öğrenciler bunu biliyordu: Tanrı, planlarını yalnızca itaat edenlere açıklar ve yalnızca onlar Oğul’a gönderilir. Yoldan sapan kişi, güvenli rotayı terk ettiği için acı hisseder. Ama tekrar itaat etmeye başladığında, yaşamın tekrar içinde aktığını hisseder.

Bu yüzden, sapma gerçekleşmeden önce yüreğini sadakatle sağlamlaştır. Buyruklarda kalan, geriye dönüşün acı acısını yaşamaz; Baba’ya yakın yürüyenlerin aydınlık sevincinde yaşar. Ve bir gün ayağın kayarsa, hemen geri dön — itaat yolu ruhunu yeniden onarmak için her zaman açıktır. D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Babam, kalbimi koru ki yollarından asla uzaklaşmayayım. Adımlarım tökezlemeye başladığında bunu hemen ayırt etmeyi bana öğret.

Tanrım, Senin buyruklarına sadık kalmam için bana güç ver, çünkü güvenliği onlarda bulduğumu biliyorum. Kalbim asla Senin isteğinden uzaklaştıracak yolları arzulamasın.

Ey sevgili Rab, Sana şükrediyorum çünkü itaat her zaman dönüşün ve onarılmanın kapısını açar. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan Senin, yoldan sapanı kurtaran sığınaktır. Buyrukların, sonsuza dek yürümek istediğim sağlam yoldur. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Uyan, Rab sana parlayacaktır” (Yeşaya 60:1).

Memnuniyet ile tatmini ayırt etmek önemlidir. Sadık hizmetkâr, bolluk zamanında da darlık zamanında da her durumda memnun yaşamayı öğrenir. Fakat hiçbirimiz bu dünyadan tam bir tatmin beklememeliyiz. Ruh hâlâ sonsuza ait olanı özler, hâlâ eksikliklerini hisseder, hâlâ nihai varış noktasına ulaşmadığını bilir. Gerçek tatmin, ancak Mesih’e benzerliğe uyandığımızda, Baba her itaatkârı Oğul’a, geçici olmayan yaşamı miras almak üzere gönderdiği gün gelecektir.

Ve tam da bu aralıkta — mevcut memnuniyet ile gelecekteki tatmin arasında — Tanrı’nın muhteşem Yasası’nı ve O’nun görkemli buyruklarını izleme aciliyetini anlarız. Burada yürürken, itaat etmeye, büyümeye ve Rab’bin buyurduğu ile uyum içinde olmaya çağrılıyoruz. Tanrı yalnızca itaatkârlara planlarını açıklar ve yalnızca onlar vakti geldiğinde Oğul’a yönlendirilir. Sağlıklı ruhsal tatminsizlik bizi sadakate, peygamberler, elçiler ve öğrenciler gibi yaşama arzusuna iter.

Bu yüzden, memnuniyetle yaşa ama asla rahatına kapılma. Mükemmel tatminin hâlâ geleceğini bilerek yürü — ve bu, itaatte sebat edenler için gelecektir. Her gün, sadıkları sonsuz Kurtarıcı’ya götüren Tanrı’ya olan bağlılığını göstersin. J.R. Miller’dan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Babam, bana asla rahatına kapılmadan memnun yaşamayı öğret. Kalbim her zaman büyümeyi ve Sana daha çok onur vermeyi arzulasın.

Tanrım, bu yaşamın şeylerinde tatmin aramaktan beni koru. Gözlerim hep sonsuza ve Rab’bin benden beklediği itaat adımlarına odaklı kalsın.

Ey sevgili Rab, Sana şükrediyorum çünkü gerçek tatmin, Senin isteğini izleyenleri bekliyor. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcım’dır. Güçlü Yasan, kalbimi güvenle yönlendiren yoldur. Buyrukların ruhuma sevinç kaynağıdır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Rab’den korkan ve O’nun yollarında yürüyen adam ne mutlu” (Mezmurlar 128:1).

Ölüm, peygamberlerin, elçilerin ve öğrencilerin imanını sarsmadı. Onlar, yaşadıkları güvenle ayrıldılar; zamanları varken itaat ettikleri her gerçeğe sıkı sıkıya sarıldılar. Her şey sustuğunda ve yaşam sona erdiğinde, gerçek güvenlik, Tanrı’yı onurlandırmaya çalıştıklarını bilmekte yatar.

İşte burada, Tanrı’nın muhteşem Yasasını ve O’nun güzel buyruklarını izleme aciliyetini anlıyoruz. Ölüm döşeğinde hoş teorilere yer yoktur — yalnızca yaşanmış gerçeğe yer vardır. Sadık kullar biliyorlardı ki, düşmanın suçlamaları ve günahların ağırlığı karşısında, yalnızca itaat dolu bir yaşam, Baba’nın onları Oğluna göndermesine sebep olacaktı; tıpkı geçmişte kuzunun, itaat edenleri arındırdığı gibi.

Bu nedenle, Baba’nın seni bağış ve kurtuluş için İsa’ya göndermekten zevk alacağı bir şekilde yaşamaya karar ver. Sadakatle yürü, her buyruğu cesaretle takip et ve itaatin hikâyeni yönlendirmesine izin ver. Kurtuluş bireyseldir. Çoğunluğa uymak yerine, yaşarken itaat et. J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Babam, Senin bakımının tüm yolculuğum boyunca benimle olduğunu bildiğim için teşekkür ederim. Sadık bir yürekle yaşamayı bana öğret; her seçimin kime ait olduğumu gösterdiğini hatırlat.

Tanrım, zorluklar ve suçlamalar ortaya çıktığında bile itaatkâr kalmam için bana güç ver. Rab’bin açıkladığı her buyruğu izleyen biri olarak bulunmak istiyorum.

Ey sevgili Rab, bana itaatin beni Oğluna götüren yolu açtığını hatırlattığın için Sana teşekkür ederim. Senin sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan hayatıma ışık tutan bir fenerdir. Buyrukların, saklamak istediğim zenginliklerdir. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Çünkü Rab bilgelik verir; O’nun ağzından bilgi ve anlayış çıkar” (Süleyman’ın Özdeyişleri 2:6).

Tamamen düz bir hayat, zorluklardan yoksun bir yaşam, herhangi bir insanı mahvederdi. Kesintisiz bir refah, insanın yıkımı olurdu. Birçok kişi zorluklara dayanabilir, fakat çok azı başarının ağırlığına dayanabilir. Çokça zenginleşmiş insanlar tanıyoruz — fakat neredeyse her zaman, bu refahla birlikte takva kaybı, sonsuz bakıştan uzaklaşma ve kurucusu Tanrı olan göksel şehri unutma gelmiştir. Yeryüzündeki şeyler, insanın yüreğini kolayca göksel olanlardan uzaklaştırır.

İşte bu yüzden Tanrı’nın muhteşem Yasası ve O’nun yüce buyrukları daha da vazgeçilmez hale gelir. İtaat, yüreği geçici olana değil, sonsuza demirler. Tüm sadık kullar — peygamberler, elçiler ve öğrenciler — refahın baştan çıkarabileceğini, fakat Tanrı’nın Yasasının koruyup yönlendirdiğini öğrenmişlerdir. Baba, planlarını yalnızca itaat edenlere açıklar ve yalnızca onlar bağışlanma ve kurtuluş için Oğul’a gönderilir. Buyruklarda yaşayanlar zenginlikle yoldan sapmaz, çünkü gerçek miraslarının Krallıkta olduğunu bilirler.

Bu yüzden, işler yolunda gittiğinde yüreğini gözet. Temelin itaat olsun, koşullar değil. Böylece refah zamanlarında bile sevgin sağlam kalır, önceliklerin yerli yerinde olur ve ruhun Tanrı’nın ellerinde güvende olur. D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Babam, yüreğimi koru ki refah asla beni Senin yolundan saptırmasın. Bana, sonsuz olanı geçici olandan ayırt etmeyi öğret.

Tanrım, sahip olduklarımdan ya da sahip olmadıklarımdan bağımsız olarak sadakatle yaşamam için beni güçlendir. Gözlerim her zaman Rabbin hazırladığı göksel şehre dönük olsun.

Ey sevgili Rab, Sana şükrediyorum çünkü itaat beni bu hayatın aldatmacalarından koruyor. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, ruhumun sağlam dayanağıdır. Buyrukların, yüreğimi doğru yolda tutan pusuladır. Duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Sen zihni Sende kararlı olana tam bir huzur verirsin” (Yeşaya 26:3).

Tanrı’nın bir kulu acı dolu bir dönemden geçip öteki tarafa ulaştığında, içinde bir şeyin farklı bir şekilde parlaması gerekir. Acı, insanı arındırır, derinleştirir ve gözlerinde yeni bir parıltıya, daha nazik bir dokunuşa, daha tatlı bir sese ve tazelenmiş bir umuda yer açar. Bizler sıkıntının gölgelerinde kalmak için çağrılmadık; onlardan güçlenmiş olarak çıkmak, Rab’bin önümüze koyduğu amacı yerine getirmeye hazır olmak için çağrıldık. Tanrı’nın itaatkâr olanlara döktüğü teselli her zaman büyüme, olgunluk ve huzur getirir.

Ve bu yenilenme, Tanrı’nın yüce Yasasını ve O’nun harika buyruklarını izlemeyi seçtiğimizde çok daha derin bir şekilde gerçekleşir. İtaat yolunda Baba bizi güçlendirir, iyileştirir ve ileriye sağlam adımlarla devam etmemiz için hazırlar. Sadık kullar bilirler ki, Tanrı planlarını yalnızca buyruklarına saygı gösterenlere açıklar; işte böylece O, ruhları Oğul’a gönderir, bağışlama, yönlendirme ve zafer verir. Sıkıntı, itaatkâr olanı yok etmez — onu arıtır.

Bu yüzden, her aşılmış acıdan sonra kendinizi tekrar itaat yoluna bırakın. Sadakatin mükemmelleştirdiği acının hayatınızda daha fazla ışık, daha fazla sevgi ve daha fazla güç üretmesine izin verin. Baba, buyruklarını izlemekte ısrar edenleri onurlandırır ve onları Oğul’a yönlendirerek huzur ve sonsuz yaşam bulmalarını sağlar. J.R. Miller’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, her acıyı büyüme fırsatına dönüştürdüğün için teşekkür ederim. Gölgelerden yenilenmiş bir yürekle çıkmayı bana öğret.

Tanrım, acının itaatimi, sevgimi ve Sana hizmet etme isteğimi derinleştirmesine izin vermeme yardım et. Her sıkıntı beni Senin yollarına daha da yaklaştırsın.

Ey sevgili Rab, Sana teşekkür ediyorum çünkü Senin tesellin Sana itaat edenleri güçlendirir. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, her mücadeleden sonra beni yeniden ayağa kaldıran ışıktır. Buyrukların, huzur ve yön bulduğum güvenli yoldur. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.