“İman olmadan Tanrı’yı hoşnut etmek imkânsızdır. Çünkü Tanrı’ya yaklaşan, O’nun var olduğuna ve kendisini arayanları ödüllendirdiğine inanmalıdır” (İbraniler 11:6).

Avram, Tanrı’nın onu nereye götüreceğini bilmeden yolculuğuna başladı. Bu çağrının neler getireceğini anlamasa da yüce bir çağrıya itaat etti. Açıklama ya da güvence istemeden yalnızca bir adım attı. Gerçek iman budur: Tanrı’nın isteğini bugün yerine getirmek ve sonuçları O’na bırakmak.

İmanın tüm yolu görmesi gerekmez; Tanrı’nın şimdi atmamızı buyurduğu adıma odaklanması yeterlidir. Mesele, ahlaki sürecin tamamını anlamak değil, önümüzdeki ahlaki eylemde sadık olmaktır. İman, her şeyi tam olarak göremese bile hemen itaat etmektir; çünkü buyruğu veren Rab’bin karakterine bütünüyle güvenir.

Bu canlı iman, Tanrı’nın güçlü Yasası’na ve harika buyruklarına itaat ederek kendini gösterir. Gerçekten iman eden kişi tereddüt etmeden itaat eder. Sadık can, Yaradan’ın isteğine göre davranır; yönü ve varacağı yeri O’nun ellerine bırakır. İtaati kolaylaştıran ve yürüyüşü güvenli kılan işte bu güvendir. —John Jowett’ten uyarlanmıştır. Rab izin verirse yarın görüşmek üzere.

Benimle dua et: Tanrım, tüm yolu göremediğim zamanlarda bile beni Seninle yürümeye çağırdığın için Sana şükrediyorum. Bana her şeyi bir anda açıklamıyor, adım adım güvenmeye davet ediyorsun.

Bu gerçek imanı yalnızca sözlerle değil, eylemlerle de yaşamama yardım et. Her şeyi anlamasam bile itaat etmem için bana cesaret, Yasanda ve buyruklarında bana açıkladıklarını yerine getirmem için sadakat ver. Yüreğim gelecekle oyalanmasın; Rab’bin bugün benden istediği şeyde kararlı kalsın.

Ey Kutsal Tanrı, Sana tapıyor ve Seni yüceltiyorum; çünkü Sen her türlü güvene layıksın. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, korkmadan üzerinde yürüyebileceğim sağlam bir yoldur. Harika buyrukların, her adımda sevgiyle bana yol gösteren ışıklar gibidir. İsa’nın değerli adıyla dua ediyorum, amin.