“Rab’bin gözleri doğruların üzerindedir ve O’nun kulakları onların feryadına açıktır” (Mezmurlar 34:15).

Tanrı, sevgisinin, gücünün ve sadık vaatlerinin yükünü kararlılıkla taşıyabilecek erkek ve kadınlar arıyor. O, gerçekten güvenilir bir yürek bulduğunda, o hayat aracılığıyla gerçekleştiremeyeceği hiçbir şey yoktur. Sorun şu ki, çoğu zaman imanımız hâlâ zayıftır — sanki ince bir ip, muazzam bir yükü taşımaya çalışıyor gibi. Bu yüzden Rab bizi eğitir, disipline eder ve her gün güçlendirir; bize vermek istediği her şeyi yaşamamız için hazırlar.

Bu güçlenme süreci, Tanrı’nın muhteşem Yasasına itaatle gerçekleşir. Yüceler Yücesi’nin harika buyruklarına güvenmeyi seçtiğimizde, O bizi sağlam, sarsılmaz ve büyük ruhsal sorumlulukları almaya hazır kılar. Eski Antlaşma peygamberlerine ve İsa’ya verilen Yasa, Baba’nın güçlü, sadık ve faydalı kullarını şekillendirdiği temeldir. Ayrıntılarda itaat etmeyi öğrenen, büyük görevler için hazır hâle gelir.

Tanrı’nın seni itaat yoluyla eğitmesine izin ver. Baba, itaat edenleri Oğluna bağışlanma ve kurtuluş için gönderir ve kutsar. İmanın her geçen gün daha da sağlam olsun; Rab’bin muhteşem Yasasıyla desteklensin. İtaat, bize bereket, özgürlük ve kurtuluş getirir — ve Tanrı’nın dökmek istediği her şeyi tutmaya hazır kaplar hâline gelmemizi sağlar. -A. B. Simpson’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, bana emanet etmek istediğin her şeyi taşıyabilmem için imanımı güçlendir. Beni sınadığında sendelemeyeyim, onaylanmış bir kul olarak dimdik durayım.

Olağanüstü buyruklarına güvenmeyi bana öğret. İtaatin her adımında, Senin tarafından eğitilip şekillendirileyim; her şeyde sağlam ve sadık biri olayım.

Ey Tanrım, henüz gözlerimin görmediği şeyleri almam için beni hazırladığın için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan Senin hayatın baskıları karşısında bana destek olan bir sütun gibidir. Buyrukların, düşmemi engelleyen derin kökler gibidir. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Senin yasalarını sevenlerin büyük huzuru vardır; onlar için hiçbir engel yoktur” (Mezmurlar 119:165).

Tanrı’nın gerçeği, tüm tatlılığı ve özgürleştirici gücüyle, her zaman hemen anlaşılmaz. Çoğu zaman, karanlığın, mücadelelerin ve ayartıların ortasında bile Söz’e sıkı sıkıya bağlı kalmak gerekir. Yine de, bu yaşayan Söz kalbe ulaştığında, bizi güçlü bir şekilde yakalar—artık onu bırakamayız. Sadık bir yürek, gerçekten uzaklaşmanın ağırlığını ve acısını hisseder, dünyaya geri dönmenin boşluğunu fark eder ve doğru olarak bildiği yollardan ayrılmanın tehlikesini anlar.

Tam da denemeler karşısındaki bu kararlılık, Tanrı’nın yüce Yasasına sımsıkı sarılmamız gerektiğini gösterir. Dünya üzerimize baskı kurduğunda ve hata bizi cezbettiğinde, Rab’bin olağanüstü buyrukları daha da değerli olur, fırtına ortasında sağlam bir çapa gibi bizi ayakta tutar. Baba’nın Eski Antlaşma peygamberlerine ve İsa’ya verdiği Yasaya itaat etmek bir yük değildir—bu, bizi düşmekten koruyan ve güvenle sonsuz yaşama götüren bir kalkandır.

Gün ne kadar karanlık olursa olsun, ruhuna hayat veren Sözü asla bırakma. Baba, asi olanları Oğul’a göndermez. O, itaat edenleri kutsar ve onları bağış ve kurtuluş bulmaları için gönderir. Tanrı’nın eşsiz Yasasına olan sadakatin, günlük hayatın sessiz savaşlarında bile daimî olsun. İtaat bize bereket, özgürlük ve kurtuluş getirir. -J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab isterse.

Benimle dua et: Tanrım, etrafımdaki her şey karanlık görünse bile, Senin gerçeğinde kararlı kalmam için bana güç ver. Sözünü asla bırakmayayım; çünkü o, ruhuma hayat verir.

Bana yanlışı ayırt etmem için bilgelik, günaha karşı direnmem için cesaret ve Senin eşsiz buyruklarına karşı artan bir sevgi ver. Beni hoşnut eden itaattan hiçbir şey uzaklaştırmasın.

Ey sevgili Rab, en büyük mücadelelerde bile Sözünün beni ayakta tuttuğu için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, karanlığı yaran bir ışık nehri gibidir. Buyrukların, bu dünyanın aldatmacalarından beni koruyan surlar gibidir. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Doğrular Senin yüzünü görecekler” (Mezmurlar 11:7).

Bazen imanımızı göstermek için büyük anlar bekleriz; sanki yalnızca yoğun sınavlar Tanrı’nın önünde değerliymiş gibi düşünürüz. Oysa günlük hayatın küçük durumları — basit kararlar, göze çarpmayan davranışlar — kutsallıkta büyümemiz için de çok kıymetlidir. Rab’den korkuyla yapılan her seçim, O’nu ne kadar hoşnut etmek istediğimizi gösterir. Gerçek bağlılığımızı ise ayrıntılara gösterdiğimiz özenle ortaya koyarız.

Günlük tutumlarımıza gösterdiğimiz bu dikkat, Tanrı’nın güçlü Yasası’na olan bağlılığımızı ortaya koyar. Baba’ya sadelik ve bağımlılıkla yaşadığımızda, kalbimiz doğal olarak O’nun harika buyruklarına yönelir. Onlar hayatın en sıradan yollarını bile aydınlatır. Gururdan ve kendine güvenden vazgeçtikçe, engeller gücünü kaybeder ve Rab’bin huzuru huzursuzluğun yerini alır.

Rab’be her ayrıntıda sadık ol, böylece ruhunda barışın meyvelerini göreceksin. Baba, Oğul’a itaat edenleri bağışlanma ve kurtuluş için gönderir ve onları kutsar. Eski Antlaşma peygamberlerine ve İsa’ya verilen Yasayı izleyenlerle sevinir. Yüceler Yücesi’nin buyruklarına olan bağlılığın sağlam olsun; çünkü itaat bize bereket, özgürlük ve kurtuluş getirir. -Jean Nicolas Grou’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgi dolu Baba, her gün attığım küçük adımların değerini anlamamı sağla. Kalbim, en basit durumlarda bile Senin isteğine duyarlı kalsın.

Beni güçlendir ki, Sana olan bağımlılığımda büyüyeyim. Ruhun beni, kendi isteğimi bir kenara bırakıp Senin muhteşem buyruklarına göre yaşamaya yönlendirsin.

Ey sevgili Rab, bana günlük hayatın ayrıntılarının bile Senin önünde değerli olduğunu öğrettiğin için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, bu dünyanın dikenleri arasında aydınlık bir yol gibidir. Buyrukların, karanlıkta bana yol gösteren değerli mücevherler gibidir. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Çünkü doğru kişi yedi kez düşer, ama yine kalkar” (Süleyman’ın Özdeyişleri 24:16)

Gerçekten dindar bir ruh, asla düşmemekle değil, alçakgönüllülükle tekrar ayağa kalkıp imanla yoluna devam etmekle tanımlanır. Tanrı’yı gerçekten seven kişi, tökezlediğinde umutsuzluğa kapılmaz—aksine, Rab’be güvenle seslenir, O’nun merhametini kabul eder ve yenilenmiş bir sevinçle yoluna geri döner. İtaatkâr bir yürek hatada değil, hâlâ yapılabilecek iyilikte ve Tanrı’nın hâlâ yerine getirilebilecek isteğinde odaklanır.

Ve işte Rab’bin güzel buyruklarına, iyiliğe duyulan bu samimi sevgi, sadık kulun yolculuğunu yönlendirir. O, hata yapma korkusuyla felç olmuş şekilde yaşamaz—kusurlu bir şekilde itaat etmeye cesaret etmeyi, başarısız olma ihtimali karşısında kollarını kavuşturmaya tercih eder. Gerçek bağlılık aktif, cesur ve cömerttir. Sadece kötülükten kaçınmaya çalışmaz, aynı zamanda tüm kalbiyle iyilik yapmaya gayret eder.

Baba, itaatkâr olanları bağışlanma ve kurtuluş için Oğluna gönderir ve onları kutsar. Bu yüzden, gerekirse kaç kere olursa olsun yeniden başlamaktan korkma. Tanrı, kendisini sevenlerin istekliliğini görür ve zayıf olsalar bile O’nu memnun etmeye içtenlikle devam edenleri ödüllendirir. -Jean Nicolas Grou’dan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab dilerse.

Benimle dua et: Merhametli Babam, yolda kaç kez tökezlesem de Senin sevgin beni ayağa kaldırıyor. Düştüğümde beni reddetmediğin ve her zaman alçakgönüllülük ve imanla yeniden başlamam için beni çağırdığın için teşekkür ederim.

Sana hizmet etmeye devam etmem için bana cesaret ver, kusurlu olduğumu bilsem de. Kalbim başarısızlıktan korkmaktan çok itaat etmeye istekli olsun. Tüm gücümle iyiliği sevmeyi bana öğret.

Ey sevgili Tanrım, her Sana döndüğümde beni şefkatle kabul ettiğin için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan, düşüşten sonra bile bana yol gösteren güvenli bir yoldur. Senin buyrukların, beni kaldıran ve ilerlemem için cesaretlendiren güçlü eller gibidir. Bu duamı değerli İsa’nın adıyla ediyorum, amin.

“Ateş sürekli olarak sunakta yanacak; sönmeyecek” (Levililer 6:13)

Ateşi yanık tutmak, söndükten sonra yeniden yakmaya çalışmaktan çok daha kolaydır. Ruhsal yaşamımızda da durum aynıdır. Tanrı, bizi O’nda sürekli kalmaya çağırır; ateşi itaat, dua ve sadakatle beslememizi ister. Kalbimizin sunağına her gün özen gösterdiğimizde, Rab’bin varlığı içimizde canlı ve etkin kalır; sürekli yeniden başlamak zorunda kalmayız.

Adanmışlık alışkanlığı oluşturmak zaman alır ve başlangıçta çaba gerektirir; fakat bu alışkanlık Tanrı’nın muhteşem buyrukları üzerine kurulduğunda, kimliğimizin bir parçası haline gelir. Rab’bin yolunda hafiflik ve özgürlükle yürümeye başlarız; çünkü itaat artık bir yük değil, bir sevinç olur. Hep başa dönmek yerine, ilerlemeye, olgunlaşmaya ve Baba’nın bizim için gerçekleştirmek istediği şeylere doğru yürümeye çağrılırız.

Baba, Oğul’a itaat edenleri kutsar ve onları bağışlanma ve kurtuluş için gönderir. Bugün ateşi disiplin, sevgi ve sebatla yanık tutmayı seçin. Başlangıçta bir çaba olan şey zamanla bir zevke dönüşecek ve kalbinizin sunağı Tanrı’nın önünde parlamaya devam edecektir. -A. B. Simpson’dan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Rabbim, Senin varlığının ateşini içimde canlı tutmayı bana öğret. Dengesiz olmayayım, iniş çıkışlarla yaşamayayım; bana ait olan sunağı özenle koruyarak sarsılmaz kalayım.

Kutsal alışkanlıklarımı gayret ve sadakatle geliştirmeme yardım et. İtaat, günlük yaşamımda sürekli bir yol olsun; Senin yollarında yürümek nefes almak kadar doğal hale gelsin.

Ey sevgili Baba, ateşi yanık tutmanın değerini bana gösterdiğin için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Kudretli Yasan, adanmışlığımı besleyen saf yakıttır. Buyrukların, kalbimi aydınlatan ve ısıtan canlı alevlerdir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Tanrı, içimde temiz bir yürek yarat ve içimde doğru bir ruhu yenile” (Mezmurlar 51:10)

Tanrı’yla gerçekten yürümek isteyen kişi, geçmişteki bir kurtuluşla ya da geleceğe dair bir vaatle yetinmez — bugün ve yarın da kurtulmak ister. Peki, neyden kurtulmak? İçimizde hâlâ barınan ve Rab’bin isteğine karşı duran şeylerden. Evet, en samimi yürek bile doğasında Tanrı’nın Sözü’ne aykırı eğilimler taşır. Bu yüzden Baba’yı seven ruh, sürekli bir kurtuluş için dua eder — günbegün günahın gücünden ve varlığından özgürleşmek ister.

İşte bu yakarışta, Rab’bin kutsal buyruklarına itaat etmek sadece gerekli değil, aynı zamanda hayati olur. Baba’nın lütfu, O’nun Sözü’ne sadakatle yürümeyi an be an seçerken kendini gösterir. Doğru olanı bilmek yetmez — uygulamak, direnmek, peşimizi bırakmayan günaha karşı koymak gerekir. Bu günlük teslimiyet, yüreği şekillendirir ve Yüceler Yücesi’nin isteğine göre yaşamaya güç verir.

Baba, itaat edenleri bağışlanma ve kurtuluş için Oğluna yönlendirir ve kutsar. Bu sürekli arınma sürecinde, Tanrı’yla gerçek yaşamı tecrübe ederiz. Bugün bu günlük kurtuluş için yakar — Rab’bin yollarında alçakgönüllülük ve kararlılıkla yürü. -J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Rab Tanrı, Seni tanımış olsam da her gün kurtarılmaya ihtiyacım olduğunu kabul ediyorum. İçimde Sana hoş gelmeyen arzular, düşünceler ve tutumlar var ve biliyorum ki Senin yardımın olmadan bunların üstesinden gelemem.

Bana günahı nefret etmeyi, kötülükten kaçmayı ve günümün her ayrıntısında Senin yolunu seçmeyi öğret. Yüreğim sarsılsa da itaat etmek için bana güç ver ve varlığınla beni sürekli arındır.

Ey sevgili Tanrım, Sana şükrediyorum; çünkü beni yalnızca geçmişte kurtarmadın, bugün de kurtarmaya devam ediyorsun. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Kudretli Yasan, içimi yıkayan ve yenileyen bir kaynak gibidir. Buyrukların, günahın karanlığını uzaklaştıran birer deniz feneridir. Bu duamı değerli İsa’nın adıyla ediyorum, amin.

“Gözlerini göklere kaldır ve bak. Bütün bunları kim yarattı?” (Yeşaya 40:26).

Tanrı bizi dar düşünce çadırlarında ya da sınırlı bir imanla yaşamaya çağırmıyor. O, tıpkı İbrahim’e yaptığı gibi, bizi dışarı çıkarmak ve göklere bakmayı öğretmek istiyor — sadece gözlerimizle değil, kalbimizle de. Tanrı ile yürüyen kişi, anın ötesini, kendisinin ötesini görmeyi öğrenir. Rab bizi geniş alanlara götürür; burada O’nun planları bizim endişelerimizden daha büyüktür ve zihnimiz O’nun iradesinin yüceliğiyle uyumlanabilir.

Bu, sevgimiz, dualarımız ve hatta hayallerimiz için de geçerlidir. Kalbimiz daraldığında, her şey küçülür: sözlerimiz, eylemlerimiz, umutlarımız. Ama Tanrı’nın güzel buyruklarına itaat edip ruhumuzu O’nun yapmak istediklerine açtığımızda, hayatımız genişler. Daha çok severiz, daha çok insan için dua ederiz, kutsamaları küçük çevremizin ötesinde görmek isteriz. Tanrı bizi içe dönük yaşamamız için yaratmadı; aksine, göğü burada, yeryüzünde yansıtmamız için yarattı.

Baba, planlarını yalnızca itaatkâr olanlara açıklar. O’nunla yürümek istiyorsak, çadırdan çıkmalı, gözlerimizi kaldırmalı ve Yüceler Yücesi’nin gerçek dostları gibi yaşamalıyız — geniş bir imanla, cömert bir sevgiyle ve Tanrı’nın iradesiyle yönlendirilen bir hayatla. -John Jowett’ten uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Rab Tanrı, kaç kez kendi düşüncelerim ve korkularım nedeniyle çadırda kalmaya razı oldum. Ama bugün Senin sesini duyuyorum: “Göklere bak!” — ve yüreğim Senin amacının çağırdığı yere çıkmak istiyor.

Kalbimi genişlet ki, Senin sevdiğin gibi sevebileyim. Görüşümü genişlet ki, yoğun bir şekilde dua edeyim ve kendi hayatımın ötesindeki insanlara ulaşabileyim. İtaat etmek ve ruhumu Senin isteğine yöneltmek için bana cesaret ver, beni geniş alanlarda yürüt.

Ey sevgili Tanrım, beni çadırdan çıkarıp gökleri bana gösterdiğin için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, beni sonsuz ufuklara götüren haritamdır. Buyrukların, yolumu aydınlatan sağlam yıldızlardır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Sana yol gösterecek, seni eğitecek ve izlemen gereken yolu sana öğreteceğim; gözlerimle sana rehberlik edeceğim” (Mezmurlar 32:8).

En yüksek ruhsal yaşam, sürekli bir çabayla değil, akışkanlıkla — Hezekiel’in görümünde gördüğü derin nehir gibi — karakterizedir. O nehre dalan kişi, akıntıya karşı savaşmayı bırakmayı ve onun gücüyle yönlendirilmenin ne demek olduğunu öğrenir. Tanrı, bizim de böyle yaşamamızı ister: Varlığıyla doğal bir şekilde yönlendirilen, itaat etmeye alışmış bir yürekten doğan kutsal alışkanlıklarla harekete geçen bir hayat.

Fakat bu hafiflik kendiliğinden ortaya çıkmaz. Bizi ayakta tutan ruhsal alışkanlıkların kasıtlı olarak oluşturulması gerekir. Bunlar küçük seçimlerle başlar; Tanrı’nın gösterdiği yolda yürümeye dair kararlı kararlarla. Her itaat adımı bir sonrakini güçlendirir, öyle ki itaat artık bir yük değil, bir sevinç halini alır. Rab’bin muhteşem buyrukları, sürekli uygulandığında, ruhumuzun güvenle ve huzurla yürüdüğü içsel patikalara dönüşür.

Baba, itaat edenleri bağışlanma ve kurtuluş için Oğul’a gönderir ve kutsar. Bu yüzden, zorluk hissetseniz bile sadakatle başlamalısınız. Kutsal Ruh, sizde istikrarlı, huzurlu ve yukarıdan gelen güçle dolu bir itaat yaşamı şekillendirmeye hazırdır. -A. B. Simpson’dan uyarlanmıştır. Yarın, Rab isterse tekrar görüşmek üzere.

Benimle dua et: Rabbim, Seninle hafiflik ve süreklilik içinde yürümek istiyorum. Ruhsal hayatım iniş çıkışlarla değil, içimde Senin varlığının sürekli akışıyla şekillensin. Ruhunun akıntısına kendimi bırakmayı bana öğret.

Senin istediğin kutsal alışkanlıkları cesaretle oluşturmamda bana yardım et. Küçük de olsa her itaat eylemi, bir sonraki adımım için yüreğimi güçlendirsin. İtaat etmek, dönüştürülmüş doğam olana dek bana sağlamlık ver.

Ey sevgili Tanrım, Senin Ruhunun bende sabırla çalıştığı için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, yaşam nehrinin aktığı derin bir yataktır. Buyrukların, beni huzura götüren kutsal dürtülerdir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Rab benim kayam, kalemim ve kurtarıcımdır; Tanrım, sığındığım kayam, kalkanım, kurtuluşumun gücü, yüksek sığınağımdır” (Mezmurlar 18:2).

Tanrı ile gerçekten yürüyenler, kurtuluşun sadece geçmişte yaşanmış bir olay olmadığını, deneyimleriyle bilirler. Kurtuluş günlük bir gerçekliktir, sürekli bir ihtiyaçtır. Kendi yüreklerinin zayıflığını, ayartıların gücünü ve düşmanın kurnazlığını kısmen de olsa bilenler, Rab’bin sürekli yardımı olmadan zaferin mümkün olmadığını bilirler. Bedenle ruh arasındaki mücadele bir başarısızlık işareti değil, göksel aileye ait olanların bir alametidir.

İşte bu günlük mücadelede Tanrı’nın yüce buyrukları yaşam araçları olarak ortaya çıkar. Onlar sadece yolu göstermekle kalmaz — ruhu da güçlendirirler. İtaat, tek başına bir kanıt değil, sürekli bir iman, seçim ve bağımlılık egzersizidir. Dirilmiş Mesih yalnızca bizim için ölmedi; şimdi, bu tehlikelerle dolu dünyada yürürken, an be an bizi desteklemek için yaşamaktadır.

Baba, planlarını yalnızca itaatkâr olanlara açıklar. Ve O’nun her gün sunduğu kurtuluş, sadakatle yürümeyi seçenlere, savaşın ortasında bile, açıktır. Bugün ihtiyacını kabul et ve bu diri ve mevcut kurtuluşu itaatle ara. -J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Rabbim, kurtuluşun sadece geçmişte aldığım bir şey olmadığını, bugün — burada, şimdi — ihtiyacım olan bir şey olduğunu bana gösterdiğin için Sana şükrediyorum. Her sabah, ayakta kalmak için Sana ne kadar muhtaç olduğumu yeniden keşfediyorum.

Zayıflığımı umutsuzluğa kapılmadan kabul etmeme ve her zaman yardımın için Sana dönmeme yardım et. Varlığın çatışmanın ortasında beni ayakta tutsun ve Sözüne itaat etmek beni güvenle yönlendirsin.

Ey sevgili Tanrım, bana diri, mevcut ve güçlü bir kurtuluş sunduğun için Sana teşekkür ediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, günlük savaşlarda beni koruyan kalkandır. Buyrukların, beni zafere bağlayan yaşam zincirleridir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“İmanla, İbrahim çağrıldığında, miras olarak alacağı bir yere gitmek üzere itaat etti; nereye gideceğini bilmeden yola çıktı” (İbraniler 11:8).

Gerçek iman, ayrıntılı haritalar veya görünür vaatler talep etmez. Tanrı çağırdığında, güvenen bir yürek, ne olacağını bilmeden hemen itaatle karşılık verir. İbrahim de böyle yaptı — garanti istemedi, geleceği bilmekte ısrar etmedi. Sadece ilk adımı attı, soylu ve sadık bir dürtüyle yönlendirildi ve sonuçları Tanrı’nın ellerine bıraktı. Rab’le yürüyüşün sırrı budur: Şimdiki zamanda itaat etmek ve ileride ne olacağı konusunda kaygılanmamaktır.

Ve işte bu itaatkar adımda, Rab’bin muhteşem buyrukları pusulamız olur. İman, insan aklıyla değil, Tanrı’nın zaten açıkladığına sadakatle yaşanarak inşa edilir. Bütün planı anlamamız gerekmez — O’nun şimdi yaktığı ışığı takip etmemiz yeterlidir. Yürek, Tanrı’nın iradesine içtenlikle boyun eğdiğinde, yön ve varış noktası Baba’nın bakımına bırakılır ve bu yeterlidir.

Baba, itaat edenleri bağışlanma ve kurtuluş için Oğul’a gönderir ve kutsar. Bugün davet basit: Bir sonraki adımı at. Güven, itaat et ve gerisini Tanrı’ya bırak. Rab’bi hoşnut eden iman, etrafımızdaki her şey görünmez olsa bile sadakatle hareket eden imandır. -John Jowett’ten uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Rab, bütün yolu görmem gerekmeden Sana güvenmeme yardım et. İmanım cevaplara bağlı olmasın, bugün bana gösterdiğine itaatle güçlensin.

Sadakati yarına bırakmak için asla ertelemeyeyim. Sesini duymayı ve yollarında kararlılıkla, huzurla yürümeyi öğret bana, varış noktasını anlamasam bile.

Ey sevgili Baba, İbrahim’le yaptığın gibi Seninle yürümeye çağırdığın için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, ayaklarımın altındaki güvenli yoldur. Buyrukların, planına doğru her adımı aydınlatan ışıklardır. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.