“Gerçekten, gerçekten sana söylüyorum: günah işleyen, günahın kölesidir” (Yuhanna 8:34).

İsa, bedene göre yaşamakla Tanrı’ya göre yaşamak arasındaki farkı açıkça ifade etti. Hayatını yozlaşmış arzulara teslim eden, yalan söyleyen, aldatan ve yıkıma sebep olan insan, aslında kime hizmet ettiğini gösterir. Bu, insan yargısı değil, ilahi gerçektir. Yalnızca yüceler yücesi Tanrı’nın gücüyle yürek değiştiğinde ve insan yeniden doğduğunda, Tanrı’nın ailesinin bir parçası olur. İman bir unvan değil, karanlığın işlerini reddeden yeni bir doğadır.

Bu yeni yaşam, Rab’bin muhteşem buyruklarına itaatle başlar. Kutsal Ruh, karakteri bu buyruklarda şekillendirir ve ruhu Tanrı’dan uzaklaştıran dürtüleri yok eder. Kutsal bir şekilde yaşamak imanlı için bir seçenek değildir — bu, artık kötülüğün egemenliğinden kurtulup ışığın egemenliğine ait olduğunun işaretidir.

Bu nedenle, hayatınızın itiraf ettiğiniz Tanrı’yı yansıtıp yansıtmadığını inceleyin. Baba, tövbe eden günahkârı sevgiyle kabul eder ve onu Oğul’a yönlendirir; burada gerçek bağışlanma ve dönüşüm vardır. Ancak o zaman insan, bedenin kölesi olmaktan çıkar ve sonsuz yaşamın mirasçısı olur. D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, beni karanlıktan kendi ışığına çağırdığın için Sana övgüler sunuyorum. Beni Senden uzaklaştıran her arzudan kurtar ve yüreğimi arındır.

Rab, her davranışımın Senin evine ait olduğumu ve günahın egemenliğine değil, Senin muhteşem buyruklarına göre yaşadığımı göstermesi için bana yardım et.

Ey sevgili Tanrım, beni yeniden doğmuş, saf ve gerçek bir yaşama kavuşturduğun için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan Senin kutsal sınırındır ve beni korur. Buyrukların, Senin çocuğun olduğumu doğrulayan mirasımdır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Rab’be övgüler sunun, çünkü O iyidir; çünkü O’nun iyiliği sonsuza dek sürer” (Mezmurlar 106:1).

Çoğu zaman, aldığımız ruhsal nimetler için tereddütlü bir sesle şükrederiz; fakat Tanrı’nın bize vermediği ya da olmamıza izin vermediği şeylerden bizi kurtararak sunduğu merhametlerin alanı ne kadar geniştir! O’nun iyiliğiyle bizi nelerden koruduğunu hayal bile edemeyiz. Her gün, hiç bilmediğimiz kötülüklere karşı O’nun korumasının bir armağanıdır.

Bu gerçek, bizi Tanrı’nın görkemli Yasası’na itaat etmeye çağırır. O’nun harika buyrukları bir kalkandır; bizi günahtan uzaklaştırıp, iradesine yaklaştırır. İtaat etmek, Yaratıcı’nın korumasını kucaklamak ve O’nun bizi doğruluk yolunda tutmasına izin vermektir.

Sevgili kardeşim, Tanrı’nın bereketlerini almak için itaat içinde yaşa. Baba, itaat edenleri Oğlu İsa’ya, kurtuluşa yönlendirir. O’nun koruması için şükret ve O’nun yollarında yürü; tıpkı İsa’nın yaptığı gibi, gerçek huzuru bulmak için. Frances Ridley Havergal’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Baba, beni koruyan iyiliğin için Sana övgüler sunuyorum. Merhametlerini değerli kılmayı bana öğret.

Rab, beni harika buyruklarını izlemeye yönlendir. Sevginle yürümemi sağla.

Ey sevgili Tanrı, hiç görmediğim şeylerden beni kurtardığın için Sana şükrediyorum. Oğlun benim Prensim ve Kurtarıcım. Senin görkemli Yasan ruhumu koruyan sığınaktır. Buyrukların yolumu aydınlatan yıldızlardır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Şikayetimi O’nun önünde döküyorum; sıkıntımı O’nun önünde açıklıyorum” (Mezmurlar 142:2).

Tanrı yardımı küçük dozlarda vermez. O, bereketlerini taşana kadar döker, boşluğumuzu doldurur. Onun cömertliği sınırsızdır, fakat bizim alma kapasitemiz onu sınırlar. Eğer imanımız daha büyük olsaydı, O sonsuzca verirdi. İmanın küçüklüğü, Tanrı’nın tam bereketlerine tek engeldir.

Bu gerçek, bizi Tanrı’nın büyüleyici Yasasına itaat etmeye çağırır. Onun eşsiz buyrukları imanımızı genişletir ve bereketlerine yer açar. İtaat etmek, Yaradan’a güvenmektir ve kendimizi O’nun planına hizalamaktır. İtaat, kalbimizi ilahi zenginlikleri almaya genişletir.

Sevgili kardeşim, Tanrı’nın bereketlerini almak için itaat içinde yaşa. Baba, itaat edenleri Oğlu İsa’ya, kurtuluşa yönlendirir. Tanrı’yı az imanla sınırlama. İsa gibi itaat et ve ölçüsüz bereketler al. J. R. Miller’dan uyarlanmıştır. Yarın, Rab izin verirse görüşmek üzere.

Benimle dua et: Baba, sonsuz iyiliğin için Sana övgüler sunuyorum. Bana tamamen Sana güvenmeyi öğret.

Rab, beni eşsiz buyruklarını izlemeye yönlendir. İmanım artsın ki vaatlerini alayım.

Ey sevgili Tanrım, beni ayakta tutan cömertliğin için teşekkür ederim. Oğlun benim Prensim ve Kurtarıcımdır. Parlak Yasan, yolumu aydınlatan ışıktır. Buyrukların, ruhumu yönlendiren hazinelerdir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“İşte ben Rab’bim, bütün insanlığın Tanrısıyım; benim için çok mu zor bir şey var?” (Yeremya 32:27).

İbrahim’in imanı, Tanrı için hiçbir şeyin imkânsız olmadığına dair kesin inancına dayanıyordu. Olasılıksızlık karşısında bile, göğe bakar ve tüm insanî sınırlamaların ötesinde Yaratıcı’nın gücünü, bilgeliğini ve sevgisini görürdü. Bu kesinlik, her şey ters gittiğinde onu ayakta tutardı; çünkü Tanrı’nın sevgi dolu yüreğinin en iyisini istediğine, sonsuz aklının mükemmel planı hazırladığına ve kudretli kolunun vaat ettiği her şeyi yerine getireceğine inanıyordu.

Bu sarsılmaz iman, Yüceler Yücesi’nin muhteşem buyruklarına göre yürüyenlerde de yeşerir. İtaat, güveni güçlendirir ve Tanrı’nın sadık karakterini her ayrıntıda görmeyi öğretir. O’nun talimatlarını izlediğimizde, gökleri ve yeri yaratan aynı gücün bugün de O’ndan korkanları desteklediğine dair kesinlikte dinlenmeyi öğreniriz.

Bu nedenle, imkânsızlıkları Rab’bin gücünü göstereceği fırsatlar olarak görün. İman itaate katıldığında, ruh bekleyişin ortasında huzur ve sevinç bulur. Baba, güvenenleri onurlandırır ve onları Oğul’a yönlendirir; burada her vaat mükemmel şekilde yerine getirilir. J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, Sana övgüler sunuyorum çünkü Senin için hiçbir şey imkânsız değildir. Bana, çıkış yolu göremediğimde bile güvenen İbrahim’in imanını ver.

Rab, bana Senin muhteşem buyruklarına göre yürümeyi öğret ki imanım sağlam olsun ve yüreğim huzur içinde kalsın; çünkü Senin gücünün her vaadi yerine getirdiğini biliyorum.

Ey sevgili Tanrım, Sana şükrediyorum çünkü Senin kolun vaat ettiğini gerçekleştirecek kadar güçlüdür. Sevgili Oğlun benim ebedî Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin kudretli Yasan güvenimin temelidir. Senin buyrukların imanımı ayakta tutan sütunlardır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“O’nun adında, tövbe ve günahların bağışlanmasının bütün uluslara, Kudüs’ten başlayarak, duyurulacağı” (Luka 24:47).

Bazı dönüşümler zamanla ayakta kalamaz, çünkü günah konusunda bir ikna olmadan doğmuşlardır. Kalp kırılmadığında, tohum sığ bir toprağa düşer—ve muhalefetin ilk rüzgarında, iman gibi görünen şey kolayca sökülüp atılır. Gerçek tövbe, ruhsal yaşamın temelidir; onsuz, ilk duygusal heyecan kaybolur ve insan hiçbir şey olmamış gibi eski alışkanlıklarına geri döner. Günahın acısı, ruhu bağışlanmayı almaya ve sağlam kalmaya hazırlar.

Bu sağlamlık, Yüceler Yücesi’nin muhteşem buyruklarında yürümeyi seçenlerde büyür. İtaat, kalbi yüzeysellikten korur ve onu yaşayan imanın köküne götürür. Sözü işiten ve uygulayan kişi, kökleri kayada sağlam olduğu için fırtınalarla sarsılmaz—ve meyve, denemeler arasında bile ortaya çıkar.

Bu nedenle, kalbinizi inceleyin ve Tanrı’nın geride bırakmanız gereken şeyler konusunda sizi ikna etmesine izin verin. Baba, samimi şekilde tövbe edenleri küçümsemez; aksine onları güçlendirir ve Oğluna yönlendirir; burada iman derin, sürekli ve meyveli olur. D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, Senin gerçeğin beni tövbeye çağırdığı ve bana gerçek imanın ne olduğunu öğrettiği için Sana övgüler sunuyorum.

Rab, bana Senin muhteşem buyruklarına göre yaşamamda yardım et ki, imanım derin köklere sahip olsun ve Sana yücelik getiren meyveler versin.

Ey sevgili Tanrım, bana kırık ve gerçek bir kalp verdiğin için Sana teşekkür ediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan, imanımın büyüdüğü verimli topraktır. Senin buyrukların, fırtınalar arasında beni ayakta tutan köklerdir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Ne mutlu O’nun tanıklıklarını saklayanlara ve O’nu bütün yürekleriyle arayanlara” (Mezmurlar 119:2).

Büyük düşüncelerle dolu bir ruh, küçük görevleri daha iyi yerine getirir. Hayata dair ilahi bir bakış açısı, en alçakgönüllü durumları bile aydınlatır. Küçük sıkıntılar için dar ilkelerin yeterli olması bir yana, yalnızca içimizde yaşayan göksel bir ruh günlük emeklerimizi sürdürebilir. Bu ruh, durumumuzun getirdiği aşağılanmaları huzurla taşır.

Bu gerçek, bizi Tanrı’nın göksel Yasasına itaat etmeye çağırıyor. Onun muhteşem buyrukları ruhumuzu yüceltir ve en basit görevlere bile amaç kazandırır. İtaat etmek, Yaratıcı’nın içimizde yaşamasına izin vermektir; böylece sıradan olan kutsal olur ve her zorlukta bizi ayakta tutar.

Sevgili kardeşim, Tanrı’nın göksel ruhunu taşımak için itaat içinde yaşa. Baba, itaat edenleri Oğlu İsa’ya, kurtuluşa yönlendirir. Onun yollarında yürü, tıpkı İsa’nın yaptığı gibi, ve en küçük şeylerde bile huzur bul. James Martineau’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Baba, görevlerime anlam kattığın için Sana övgüler sunuyorum. Bana Senin bakış açınla yaşamayı öğret.

Rab, beni muhteşem buyruklarını izlemeye yönelt. Kalbim Seninle kalsın.

Ey sevgili Tanrı, beni yücelten varlığın için Sana şükrediyorum. Oğlun benim Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin göksel Yasan ruhumu aydınlatan ışıktır. Buyrukların bana kanat olur, uçmamı sağlar. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Çünkü Rab iyidir; merhameti sonsuza dek sürer, sadakati de kuşaktan kuşağa devam eder” (Mezmurlar 100:5).

Yaptığımız kötülük ile yapmaya neredeyse hazır olduğumuz kötülük arasındaki fark ne kadar büyüktür! Ruhum zehirli tohumlarla doluyken yabani otlar ürettiyse, ne kadar minnettar olmalıyım! Ve yabani otların buğdayı tamamen boğmamış olması, ne büyük bir mucizedir! İşlemediğimiz günahlar için Tanrı’ya her gün şükretmeliyiz.

Bu gerçek, bizi Tanrı’nın yüce Yasasına itaat etmeye davet eder. Onun olağanüstü buyrukları bizi korur, kötülükten uzaklaştırıp iyiliğine yaklaştırır. İtaat etmek, Yaratıcının yolunu seçmek ve O’nun yüreğimizi arındırmasına izin vermektir. İtaat, bizi hatanın tohumlarından koruyan bir kalkandır.

Sevgili kardeşim, Tanrı’nın korumasını ve bereketlerini almak için itaat içinde yaşa. Baba, itaat edenleri Oğlu İsa’ya, kurtuluşa yönlendirir. Şükret ve O’nun yollarında yürü, tıpkı İsa’nın yaptığı gibi, gerçek huzuru bulmak için. Frederick William Faber’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Baba, beni kötülükten kurtaran merhametin için Sana övgüler sunuyorum. Yüreğimi Senin içinde koru.

Rab, olağanüstü buyruklarını izlemem için bana rehberlik et. Sevginle yürümemi sağla.

Ey sevgili Tanrı, beni günahtan koruduğun için Sana şükrediyorum. Oğlun benim Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin yüce Yasan, ruhumu ayakta tutan temeldir. Buyrukların yolumu aydınlatan ışınlardır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Seni mezardan çıkardım ve mezarlarından yukarı çıkaracağım, ey halkım; ve Ruhumu size vereceğim ve yaşayacaksınız” (Hezekiel 37:13–14).

Tanrı bir ruhu uyandırdığında onu şüphe ve korkunun karanlığında bırakmaz. Mesih nasıl mezardan çıkarıldıysa, O’nun ruhsal bedenine ait olan herkes de O’nunla birlikte dirilmeye çağrılır — suçluluk, umutsuzluk ve inançsızlığın zincirlerinden özgür olarak. Oğlunu dirilten aynı güç, çocuklarında da etkindir; affı, huzuru ve sevgiyi kalplere döker. Bu özgürlük, Mesih’teki yeni yaşamın ayrılmaz bir parçasıdır; Rab’bin sonsuz antlaşmasına ait olan herkese kesin bir vaattir.

Fakat bu özgürlük, Yüceler Yücesi’nin muhteşem buyruklarına itaatle güçlenir. Sadık bir yürüyüşte, kalp gerçek huzuru ve Ruh’un sevincini deneyimler. İtaat, bizi içsel hapisten çıkarır, düşüncelerimizi aydınlatır ve Tanrı’nın sürekli varlığını fark etmemizi sağlar; korkuyu güvene, suçluluğu ise paydaşlığa dönüştürür.

Bu nedenle, Rab seni ışığa çağırmışken gölgeler arasında kalmayı kabul etme. Mesih’le birlikte ayağa kalk, özgür yaşa ve Baba’nın sana bahşettiği yeni yaşama yaraşır şekilde yürü. İlahi sese itaat eden, tam bir yenilenme yaşar ve Oğul’a yönlendirilerek gerçek huzurun tadını çıkarır. J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Babam, beni şüphe ve korkunun karanlığında bırakmadığın için Sana övgüler sunuyorum. Gücün beni Mesih’teki yaşamın ışığına çağırıyor.

Rab, bana muhteşem buyruklarına göre yaşamayı öğret ki, özgür kalayım, Seninle paydaşlık içinde, Ruhundan gelen huzur ve sevgiyle dolu olarak yaşayayım.

Ey sevgili Tanrım, beni suçluluğun mezarından kurtardığın ve huzurunda yaşamamı sağladığın için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Kudretli Yasan, beni özgürlüğe götüren yoldur. Buyrukların, korkuyu dağıtan ve kalbimi huzurla dolduran ışıktır. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Ey canım, Rab’be övgüler sun ve içimde olan her şey O’nun kutsal adına övgüler sunsun” (Mezmurlar 103:1).

Övgü kişisel hale geldiğinde güçlü bir şey ortaya çıkar. Başkalarının ne yapması gerektiği hakkında konuşmak kolaydır — tıpkı kral Nebukadnezar gibi, Tanrı’nın gücünü kabul etmiş ama yüreğiyle O’na yönelmemiştir. Fakat övgü bireysel deneyimden doğduğunda, bir adam ya da kadın kendi inancıyla Rab’bi yüceltmeye başladığında, bu gerçek ruhsal yaşamın bir işaretidir. Övgü sunan bir yürek, ilahi varlığın dokunuşuyla değişmiş ve dönüşmüş bir yürektir.

Bu gerçek övgü, Yüceler Yücesi’nin muhteşem buyruklarında yürüyenlerin hayatında doğar. İtaat, yüreği Tanrı’nın iyiliğini her ayrıntıda fark etmeye açar ve O’nun Yasasına olan sevgi kendiliğinden bir şükran uyandırır. Sadakatle yürüdükçe, övgünün bir zorunluluk değil, Yaratıcı’nın ihtişamı karşısında ruhun taşması olduğunu daha çok anlarız.

Bu yüzden, başkalarının örnek olmasını bekleme — sen başla. Tanrı’ya, O’nun yaptıkları ve kim olduğu için övgüler sun. Baba, kendisini samimi sevgiyle onurlandıranlardan hoşnut olur ve onları Oğul’a yönlendirir; burada övgü asla susmaz ve yürek sonsuz sevincini bulur. D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, dudaklarıma yeni bir ezgi, yürekten gelen gerçek bir övgü koyduğun için Sana övgüler sunuyorum.

Rab, hayatımın her adımının şükran ve sevgi ifadesi olması için beni Senin muhteşem buyruklarına göre yaşamaya yardım et.

Ey sevgili Tanrı, Sana içtenlikle övgü sunmayı bana öğrettiğin için Sana teşekkür ediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan Senin övgü nedenimdir. Buyrukların ruhumu sevindiren melodidir. Bu duamı değerli İsa’nın adıyla ediyorum, amin.

“Rab’bi ve O’nun gücünü arayın; O’nun yüzünü sürekli arayın” (Mezmurlar 105:4).

İnsanın birçok endişesi, çokça işi değil, Tanrı’nın varlığından uzaklaştırır. Ateşli tutkularınızı ve çalkantılı düşüncelerinizi sakinleştirin. Sessizlikte, Babanız’ın yüzünü arayın ve O’nun yüzünün ışığı üzerinize parlayacaktır. O, yüreğinizde gizli bir yer yaratacaktır; orada O’nu bulacaksınız ve etrafınızdaki her şey O’nun görkemini yansıtacaktır.

Bu gerçek, bizi Tanrı’nın yüce Yasası’na itaat etmeye çağırır. O’nun harika buyrukları, yüreğimizi sakinleştirip O’nun varlığını aramayı öğretir. İtaat etmek, işlerimizi O’na teslim etmek ve amacına uygun yaşamak demektir. İtaat, bizi günlük işlerimizin ortasında bile Yaratıcı ile samimi bir karşılaşmaya götürür.

Sevgili kardeşim, Tanrı’yı yüreğinde bulmak için itaat içinde yaşa. Baba, itaat edenleri Oğlu İsa’ya, kurtuluşa yönlendirir. Onu, İsa’nın yaptığı gibi ara ve O’nun huzurunda yaşamanın barışını tat. Edward B. Pusey’den uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Baba, beni kucaklayan varlığın için Sana övgüler sunuyorum. Yüreğimi sakinleştirmeyi bana öğret.

Rab, harika buyruklarını izlemem için bana rehberlik et. Her anında Seni bulmamı sağla.

Ey sevgili Tanrı, beni varlığına çağırdığın için Sana şükrediyorum. Oğlun benim Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin yüce Yasan ruhumu koruyan sığınağımdır. Buyrukların yolumu aydınlatan deniz fenerleridir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.