“Ama sen dua ettiğinde, odana gir, kapını kapat ve gizlide olan Baban’a dua et; gizlide gören Baban da seni açıkça ödüllendirecektir” (Matta 6:6).

Dua ettiğimizde Tanrı’nın canlı varlığını hisseder ve O’nun görkemini seyrederiz. Dünyanın gürültüsünü geride bırakıp sessizliğin ve paydaşlığın huzurunu aradığımızda, gökyüzü ruhumuza dokunur. Bu anlarda kalbimiz huzur bulur, Kutsal Ruh konuşur ve biz Oğul’un suretine göre şekilleniriz. Dua, her gün için güç ve yön bulduğumuz sığınaktır.

Ancak gerçek dua, itaatle birlikte yeşerir. Yaratıcı ile yakınlık isteyen, O’nun güçlü Yasası’na ve muhteşem buyruklarına uymalıdır. Baba, isyancılara değil, O’nun buyurduklarını sevgiyle yerine getirmeye çalışanlara kendini açıklar. Peygamberlere ve İsa’ya verilen sözler hâlâ canlıdır ve kutsal bir yaşam için yol haritasıdır.

Kutsama, dua ile itaat birleştiğinde gelir. Baba, böylece itaatkâr olanları Oğul’a yönlendirir; bağışlama ve kurtuluş için. İtaat etmeye istekli bir kalple dua et, Rab yolunu aydınlatacaktır. J. R. Miller’dan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, sessizlikte huzurunda bulunuyorum. Dünyanın gürültüsünü uzaklaştırıp, Senin sesini duymak ve varlığını hissetmek istiyorum. Mücadelelerimde bana güç ver ve Seninle daha fazla paydaşlık anı aramayı öğret.

Rab, bana dua etmenin aynı zamanda itaat etmek olduğunu anlamamda yardım et ve Senin tasarılarının yaşam ve barış olduğunu göster. Gözlerimi aç ki, Senin Yasanın güzelliğini ve buyruklarının değerini görebileyim.

Ey sevgili Tanrı, duada varlığını hissetmeme izin verdiğin için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan Senin yoluma ışıktır. Buyrukların yaşama götüren hazinelerdir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Bahçede sesini duydum ve korktum, çünkü çıplaktım ve saklandım” (Yaratılış 3:10).

Düşüşten bu yana, insanlık evinden uzakta yaşıyor — Tanrı’dan saklanarak, Adem’in Aden bahçesindeki ağaçlar arasında yaptığı gibi. Bir zamanlar ilahi sesin yankısı insanın yüreğini sevinçle doldururdu ve insan da karşılığında Yaratıcı’nın yüreğini sevindirirdi. Tanrı, insanı bütün yaratılışın üzerine yükseltmişti ve onu daha da yükseğe, meleklerin bile bilmediği yüceliklere taşımak istiyordu. Fakat insan, itaatsizliği seçti, kutsal bağı kopardı ve yalnızca onu kutsamak isteyen O’ndan uzaklaştı.

Yine de Yüceler Yücesi çağırmaya devam ediyor. Geri dönüş yolu, Rab’bin muhteşem buyruklarına itaatle yürünür. Onlar, kaybolan eve dönüşün patikası, kesilen paydaşlığı yeniden kuran rotadır. Kaçmayı bıraktığımızda ve ilahi iradeye teslim olduğumuzda, Baba bizi yeniden varlığıyla örter, onurumuzu ve O’nun yanında yaşamanın sevincini bize geri verir.

Eğer yüreğin uzaklarda, suçluluk ya da gururun “ağaçları” arasında saklanıyorsa, Rab’bin adını anarak çağıran sesini dinle. O hâlâ seninle bahçenin serinliğinde yürümek ve seni yalnızca Mesih’te bulunan paydaşlığın doluluğuna geri götürmek istiyor. D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, saklansam bile sesin beni şefkatle çağırdığı için Sana övgüler sunuyorum. Bahçene dönmek ve Seninle yeniden yürümek istiyorum.

Rab, bana Senin muhteşem buyruklarını izlemeyi öğret; onlar, Senin varlığına ve itaatsizlikle kaybettiğim hayata dönüş yoludur.

Ey sevgili Tanrı, yaratılışından vazgeçmediğin için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Kudretli Yasan, beni eve götüren yoldur. Buyrukların, beni Seninle paydaşlığa götüren ışık adımlarıdır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Ağzımdan çıkan söz de öyle olacaktır: Bana boş dönmeyecek, fakat istediğimi yapacak ve onu göndermiş olduğum işte başarılı olacaktır” (Yeşaya 55:11).

Kutsal Yazılar, Tanrı’nın Sözü’nü iyi toprağa atılan bir tohuma benzetir. Yürek tövbeyle sürülüp alçakgönüllülükle yumuşadığında, verimli bir toprak haline gelir. İsa’nın tanıklığının tohumu derinlere iner, vicdanda kök salar ve sessizce büyümeye başlar. Önce filiz, sonra başak gelir; sonunda iman, Yaratıcı ile canlı bir paydaşlıkta olgunlaşır. Bu süreç yavaş ama hayat doludur—Tanrı, kendi varlığını içimizde filizlendirir.

Bu dönüşüm ancak Yüceler Yücesi’nin muhteşem buyruklarıyla uyum içinde yaşamayı seçtiğimizde gerçekleşir. İtaat, ruhun toprağını hazırlar; gurur taşlarını ve dikkatsizlik dikenlerini kaldırır. Böylece ilahi tanıklık kök salacak ve meyve verecek alan bulur; sevgi, saflık ve yaşayan Tanrı’ya sürekli bir özlem üretir.

O halde, Söz’ün tohumu yüreğinizde yer etsin. Ruh, onda derin kökler ve sonsuz meyveler yetiştirsin. Baba, sözlerini tutanları onurlandırır ve onları Oğul’a yönlendirir; burada iman çiçek açar ve yürek sonsuz yaşam için verimli bir tarlaya dönüşür. J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, Sana övgüler sunuyorum çünkü Söz’ün, istekli yüreği dönüştüren yaşayan bir tohumdur. Onu iman ve itaatle almam için içimde verimli bir toprak hazırla.

Rab, beni yönlendir ki muhteşem buyruklarına göre yaşayayım; gerçeğinin büyümesine engel olan her şeyi benden uzaklaştır.

Ey sevgili Tanrı, Sana şükrediyorum çünkü yaşamını içimde filizlendiriyorsun. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Kudretli Yasan, köklerimi besleyen topraktır. Buyrukların, imanımı çiçeklendiren yağmurdur. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“Bütün yüreğinle Rab’be güven, kendi anlayışına dayanma; bütün yollarında O’nu tanı, O da senin yollarını düzeltsin” (Süleyman’ın Özdeyişleri 3:5–6).

Pek çok kişi, Tanrı’nın büyük bir sırrı gizlemiş gibi, hayatlarının nihai amacını keşfetmeye çalışırken endişelenir. Fakat Baba, bizden geleceği bilmemizi asla istemedi — yalnızca bugün O’na itaat etmemizi ister. Tanrı’nın planı, sadakatle yürüdükçe adım adım açıklanır. Küçük işlerde sadık olan kişi, zamanı geldiğinde daha büyüğüne yönlendirilir.

Bilge bir kul, yarınla ilgili kaygılara kapılmaz. Her günü Yüceler Yücesi’nin muhteşem buyruklarına göre yaşamaya çalışır ve önündeki görevi sevgiyle yerine getirir. Baba, hizmet alanını genişletmek istediğinde bunu kendisi yapacaktır — ne karışıklıkla, ne aceleyle, ne de hatayla. Tanrı’nın geleceğe dair isteği, bugünkü itaatle başlar.

Bu yüzden, yüreğini sakinleştir. Sadakatle geçirilen her gün, ilahi görevin merdiveninde bir basamaktır. Güvenen ve itaat eden kişi huzur bulabilir; çünkü güneşi ve yıldızları yöneten Tanrı, O’nu sevenlerin adımlarını da yönlendirir. J. R. Miller’dan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, planının mükemmel ve zamanının her zaman en iyi olduğu için Sana övgüler sunuyorum. Bugün Sana itaat ederek, yarından korkmadan, huzur ve güvenle yürümeyi bana öğret.

Rab, her adımımda iman ve sabır göstererek, Senin muhteşem buyruklarına göre yaşamam için bana yardım et.

Ey sevgili Tanrı, yolumu bilgelik ve sevgiyle yönlendirdiğin için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Kudretli Yasan yolculuğumun haritasıdır. Buyrukların, beni Senin isteğine götüren güvenli izlerdir. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Benim önümde yürü ve kusursuz ol” (Yaratılış 17:1).

Kutsallık hakkında çok konuşulur, fakat çok az kişi onun gerçek özünü anlar. Kutsal olmak, Enoh gibi Tanrı ile yürümektir — tek bir amaçla yaşamak: Baba’yı hoşnut etmek. Kalp bu tek hedefe odaklandığında, hayat sade ve anlam dolu olur. Birçok kişi sadece affedilmiş olmaktan memnun kalır, fakat Yaratıcı ile yan yana yürümenin, O’nun varlığının sevincini her adımda hissetmenin ayrıcalığını kaçırır.

Bu derin paydaşlık, Yüceler Yücesi’nin muhteşem buyruklarına göre yaşamayı seçtiğimizde filizlenir. Kutsallık sadece içsel bir his değil, sürekli bir itaat uygulaması, Tanrı’nın isteğiyle uyum içinde günlük bir yürüyüştür. O’nun sözlerini tutan kişi, her sadakat eyleminin Baba’nın yüreğine bir adım daha yaklaştırdığını keşfeder.

Öyleyse, bugün Tanrı ile yürümeye karar ver. Her şeyde O’nu hoşnut etmeye çalış, ve O’nun varlığı en büyük sevincin olacak. Baba, kendisine itaat edenlerden hoşnut olur ve onları Oğul’a yönlendirir; burada gerçek kutsallık sonsuz paydaşlığa dönüşür. D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, Seninle kutsallık ve sevgi içinde yürümeye çağırdığın için Sana övgüler sunuyorum. Kalbimi yalnızca Sana yöneltmeyi bana öğret.

Rab, beni yönlendir ki Senin muhteşem buyruklarını yerine getireyim ve her düşünce, söz ve eylemimde Seni hoşnut etmeyi öğreneyim.

Ey sevgili Tanrı, bana sadece affedilmiş olmayı değil, her gün Seninle yürümeye çağırdığın için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin güçlü Yasan kutsallığın yoludur. Senin buyrukların, beni Senin yüreğine yaklaştıran sağlam adımlardır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Tanrı, içimde temiz bir yürek yarat ve içimde doğru bir ruhu yenile” (Mezmurlar 51:10).

Kaç kez günahın ağırlığını hissederiz ve kendi başımıza gerçekten tövbe etmeye bile güç yetiremediğimizi fark ederiz. Zihnimiz, temiz olmayan düşünceler, boş sözler ve aptalca davranışların anılarıyla dolar—ve yine de yüreğimiz kurak, Tanrı’nın huzurunda ağlayamayacak kadar kuru görünebilir. Ama Rab, iyiliğiyle, görünmez parmağıyla ruhumuza dokunduğunda ve içimizde derin bir tövbe uyandırdığında, kayadan akan sular gibi gözyaşları dökülür.

Bu ilahi dokunuş, özellikle Yüceler Yücesi’nin muhteşem buyruklarına göre yaşayanlarda kendini gösterir. İtaat, Ruh’un çalışmasına alan açar, yüreğin katılığını kırar ve bizi Tanrı’nın kutsallığına duyarlı kılar. Yaralayan ve iyileştiren O’dur; gerçek tövbeyi uyandıran, arındıran ve yenileyen O’dur.

Bu yüzden, yüreğin soğuk görünse bile cesaretini kaybetme. Rab’den ruhuna bir kez daha dokunmasını iste. Baba, terbiye asasını kaldırdığında, bunu yalnızca yaşam ırmağını—tövbe, bağışlanma ve dönüşüm—akıtmak için yapar; bu da bizi Oğul’a ve sonsuz kurtuluşa götürür. J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, zayıflığımı ve kendi başıma tövbe etmeye gücüm olmadığını kabul ederek Sana yaklaşıyorum. Elinle bana dokun ve içimde kırık bir yürek uyandır.

Rab, beni yönlendir ki Senin muhteşem buyruklarına göre yaşayayım ve Sesine duyarlı olayım; Ruhunun içimde gerçek tövbe ve yenilenme üretmesine izin vereyim.

Ey sevgili Tanrı, sana şükrediyorum; çünkü katılaşmış yüreğimi tövbe ve yaşam kaynağına dönüştürüyorsun. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Kudretli Yasan, taş yüreği parçalayan çekiçtir. Buyrukların ise ruhumu yıkayan ve yenileyen ırmaktır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Çünkü Rab, sizin emeğinizi ve O’nun adı uğruna gösterdiğiniz sevgiyle yaptığınız işleri unutacak kadar adaletsiz değildir” (Nehemya 13:14).

İyi işlerimizin listesini tutmamıza veya bağlılığımızı kanıtlamak için bir hikâye oluşturmaya çalışmamıza gerek yoktur. Rab, her alçakgönüllü hizmeti, her sessiz hareketi, her gizli fedakârlığı görür. Hiçbir şey O’nun gözünden kaçmaz. Doğru zamanda, her şey adalet ve açıklıkla ortaya çıkacaktır. Bu gerçek, takdir edilme kaygısından bizi özgür kılar ve içtenlikle hizmet etmeye davet eder; çünkü hikâyemizi yazan bizzat Tanrı’dır.

Bu güven, Yüceler Yücesi’nin muhteşem buyruklarında yürüdüğümüzde güçlenir. Alkış beklemeden itaat etmeyi seçtiğimizde, insanları değil, Baba’yı hoşnut etmek için yaşayan Mesih’in karakterine daha çok benzeriz. Gerçek hizmet, sadık bir yürekten doğar; yapılan işlerin hesabını tutmaktan değil.

Bu nedenle, Rab’bi hoşnut etmek için yaşa ve hayatının anlatıcısının O olmasına izin ver. Her şeyin ortaya çıkacağı günde, en basit eylemler bile tahtın önünde sonsuz bir değere sahip olacak. İtaat içinde yürüyen kişi, en küçük ayrıntının bile İsa ile sonsuzlukta bir hazineye dönüştüğünü keşfeder. J. R. Miller’dan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, insanlardan takdir beklemeden hizmet etmeye istekli bir yürekle huzurunda duruyorum. Biliyorum ki, Senin adın uğruna yapılan her hareket Senin kitabında kayıtlıdır.

Rab, Senin muhteşem buyruklarına itaat ederek, kimse görmese bile alçakgönüllülük ve sadakatle hizmet etmem için bana rehberlik et.

Ey sevgili Tanrım, sevgiyle yapılan her eylemi kaydettiğin için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Senin kudretli Yasan, hayatımın yazıldığı sayfadır. Senin buyrukların, işlerimi sonsuzlaştıran ışık satırlarıdır. Değerli İsa’nın adıyla dua ediyorum, amin.

“Rab uzun zaman önce bana göründü ve dedi ki: Sonsuz bir sevgiyle seni sevdim; sadakatimle seni kendime çektim” (Yeremya 31:3).

Tanrı’nın sevgisi asla başarısız olmaz. Gece en karanlık olduğunda, O’nun ışığı yanmaya devam eder; çöllerden geçtiğimizde, O’nun kaynağı kurumaz; gözyaşlarımız döküldüğünde, O’nun tesellisi tükenmez. O, bize bakacağına söz verdi ve her sözü göğün kendi gücüyle desteklenir. En Yüce Olan’ın kendisine ait olanlar için belirlediği şeylerin gerçekleşmesini hiçbir şey engelleyemez.

Bu güvence, Rab’bin yüce buyruklarına göre yaşamayı seçtiğimizde içimizde büyür. Onlar, ilahi ilgiyi fark etmemize yardımcı olur, güvenimizi güçlendirir ve Kendini inkâr edemeyen O’na yakın kalmamızı sağlar. İtaatin her adımı, Tanrı’nın sonsuz sevgisinin hayatımızda etkili olmasına alan açan bir iman hareketidir.

Bu nedenle, En Yüce Olan’ın sadakatinde huzur bul. O, kendi halkını terk etmez, her vaadini yerine getirir ve O’nunla yürüyenlere güç verir. İtaat içinde yaşayan, Rab’bin sevgisinin her zaman hazır olduğunu keşfeder; bu sevgi, İsa’da güç, umut ve kurtuluş kaynağı olur. John Jowett’ten uyarlanmıştır. Yarın tekrar görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, Senin asla başarısız olmayan ve en zor anlarda bile tükenmeyen sonsuz sevgini övüyorum.

Rab, yüce buyruklarını tutmayı bana öğret ki, her gün Sana daha yakın yaşayayım ve Sözünün doğru zamanda gerçekleşeceğine güveneyim.

Ey sevgili Tanrım, Senin sevginin asla başarısız olmadığını bildiğim için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan, beni güçlendiren tükenmez bir kaynaktır. Buyrukların, yolda bana destek olan hazinelerdir. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.

“O ayağının kaymasına izin vermez; seni koruyan uyumaz” (Mezmurlar 121:3).

Çevremiz tuzaklarla dolu. Ayartmalar her yerde, kalbimizin zayıflıklarına uygun şekilde her an hazır bekliyor. Sadece kendi gücümüze dayansaydık, bu tuzaklara kaçınılmaz olarak düşerdik. Fakat Rab, koruyucu takdiriyle etrafımızda görünmez bir duvar yükseltir, bizi ayakta tutar ve yıkılıp yok olmamıza sebep olacak düşüşlerden korur.

Bu ilahi koruma, Yüceler Yücesi’nin muhteşem buyruklarına uygun yaşamayı seçtiğimizde gerçekleşir. Onlar, tehlikeli yolları nasıl uzak tutacağımızı ve Baba’da sığınak aramayı öğreten uyarı işaretleri gibi işler. İtaat etmek, bizi kendi başımıza yenilmez yapmaz; fakat Tanrı’nın elinin hareket etmesine, bizi koruyup güçlendirmesine alan açar.

Bu nedenle, dikkatli ve güvenle yürü. Tuzaklarla çevrili olsan bile, Rab’bin ellerinde güvende olabilirsin. Sadık, uyanık ve itaatkâr kalan kişi, ilahi korumayı tecrübe eder ve ebedi yaşamı bulmak için Oğul’a yönlendirilir. J.C. Philpot’tan uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab izin verirse.

Benimle dua et: Sevgili Baba, etrafımın ayartmalar ve tuzaklarla çevrili olduğunu ve bunları tek başıma yenemeyeceğimi kabul ediyorum. Her adımımda Senin korumanı ve merhametini diliyorum.

Rab, bana Senin muhteşem buyruklarına göre yaşamayı öğret ki, tehlikelere karşı uyanık ve kutsallık yolunda kararlı olayım.

Ey sevgili Tanrım, beni düşmekten koruduğun ve ayartmalar arasında ayakta tuttuğun için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim ebedi Prensim ve Kurtarıcımdır. Güçlü Yasan etrafımda bir kalkandır. Buyrukların ruhumu koruyan birer koruma duvarıdır. Bu duamı değerli İsa’nın adıyla ediyorum, amin.

“Bakın!, dedi Nebukadnezar. Dört adamın bağlı olmadığını ve ateşin içinde yanmadan yürüdüklerini görüyorum! Ve dördüncü adam, tanrıların oğullarından birine benziyor!” (Daniel 3:25).

Daniel ve arkadaşlarının kızgın fırındaki hikâyesi, Rabbin sadık kullarını deneme zamanında terk etmediğini bize hatırlatır. Tanrı, o adamların sadakatini gördü ve alevler onlara dokunmadan önce ateşin içine inip onlarla birlikte oldu. Onun varlığı, fırını bir tanıklık ve zafer yerine dönüştürdü; dünyaya Yüceler Yücesi’nin kendisine ait olanları koruduğunu ve insan gücünün O’nun koruması altındakileri yok edemeyeceğini gösterdi.

Bu doğaüstü koruma, Rabbin muhteşem buyruklarında yürüyenlerin üzerinde kendini gösterir. İtaat, reddedilmeye, tehlikeye ve zulme mal olabilir; fakat tam da bu noktada Tanrı kudretli varlığını gösterir. Sadık kaldığımızda, O sadece bizi desteklemekle kalmaz, aynı zamanda ateşin ortasında bize yaklaşır ve öyle bir şekilde kurtarır ki, denemenin kokusu bile üzerimizde kalmaz.

Bu nedenle, her durumda Rabbe güven. Alevler ne kadar artarsa artsın, O seni desteklemek ve kurtarmak için oradadır. Sadakatle yürüyenler, en şiddetli ateşin bile Tanrı’yı yüceltmek ve İsa’da O’nun kurtarışını deneyimlemek için bir sahneye dönüştüğünü keşfederler. D. L. Moody’den uyarlanmıştır. Yarın görüşmek üzere, eğer Rab dilerse.

Benimle dua et: Sevgili Babam, en zor anlar da dâhil olmak üzere her durumda benimle olduğun için Sana övgüler sunuyorum. Varlığın güvenli bir korumadır, teşekkür ederim.

Rabbim, baskılar karşısında bile Senin muhteşem buyruklarına sadık kalmam için bana rehberlik et; çünkü biliyorum ki Sen alevlerin ortasında da benimle olacaksın.

Ey sevgili Tanrım, deneme zamanlarında beni korumak için indiğin için Sana şükrediyorum. Sevgili Oğlun benim sonsuz Prensim ve Kurtarıcımdır. Kudretli Yasan etrafımda ateşten bir kalkandır. Buyrukların, alevlerin arasında beni sağlam tutan surlar gibidir. Bu duamı İsa’nın değerli adıyla ediyorum, amin.